Θεόδωρος Μαριόλης, Ένα Πρόγραμμα Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την Ελλάδα

 

Θεόδωρος Μαριόλης, Ένα Πρόγραμμα Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την Ελλάδα, Αθήνα, Κοροντζής, σελ. 204, Μάιος 2017.

 

Δημοσιεύουμε τον πρόλογο και τα περιεχόμενα από το νέο βιβλίο του Θ. Μαριόλη, μια εργασία που αναλύει τόσο την επώδυνη πραγματικότητα της (εντός ευρώ) ελληνικής οικονομίας, αλλά  που συνεισφέρει σημαντικά και  στην συγκρότηση βραχυχρόνιου και μακροχρόνιου Σχεδίου Β, μιας Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την πατρίδα μας.

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το παρόν κείμενο κωδικοποιεί τα βασικά σημεία ενός προγράμματος οικονομικής πολιτικής για την Ελλάδα, το οποίο στοχεύει στην ανάταξη και, εν συνεχεία, ανάπτυξη της κοινωνικής παραγωγής και, τελικά, των παραγωγικών δυνάμεων.

          Εκείνο που θα πρέπει να απασχολεί δεν είναι εάν το – οποιοδήποτε – πρόγραμμα αναφέρεται σε κάθε ζήτημα, υφιστάμενο ή διανοήσιμο, αλλά τα ακόλουθα ερωτήματα:

  • Διαθέτει το πρόγραμμα ρητώς και καλώς-ορισμένα αναλυτικά θεμέλια;
  • Διαχωρίζει τα ζητήματα σε πρώτης και δευτέρας τάξεως;
  • Περιέχει αντιφάσκουσες προτάσεις;
  • Περιέχει μη αποδεδειγμένες προτάσεις;
  • Υπάρχει αποδείξιμη πρόταση, η οποία δεν δύναται να παραχθεί από τα αναλυτικά θεμέλια του προγράμματος ή, έστω, δια ευσταθούς διεύρυνσης αυτών των θεμελίων;

Η διανοητική διεύρυνση ενός προγράμματος, βάσει της καθ’ υπόθεση ύπαρξης κάποιου πληρέστερου, απολήγει, επαγωγικά, στην παράβλεψη κάθε προγράμματος. Πρόκειται για αυθόρμητη, αλλά στην πραγματικότητα παραγωγικοκοινωνικά προσδιορίσιμη, λογική. Στην καλύτερη δε «στιγμή» της υλοποιεί ένα άρρητο αίτημα, το οποίο διαθέτει πολύ συμπαγείς, ιστορικά και φιλοσοφικά, ρίζες: να περατωθεί η διαδικασία της Γνώσης προτού αυτή εκκινήσει. Η μοναδική απουσιάζουσα «λεπτομέρεια» είναι η Πράξη.

          Το υλικό της έρευνας δομείται σε δύο κεντρικές ενότητες. Η κατά σειρά πρώτη ενότητα εστιάζει στην κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, στο ζήτημα της οικονομικής ανάπτυξης και, τέλος, στην «Ευρωπαϊκή – Οικονομική και Νομισματική – Ένωση». Η δεύτερη ενότητα προσδιορίζει το απαιτούμενο μείγμα οικονομικής πολιτικής. Επειδή αυτή η πολιτική χαρακτηρίζεται, εκ των πραγμάτων, από κρίσιμα σημεία ασυνέχειας ως προς την έως τώρα εφαρμοζόμενη, αποκαλείται: Νέα Οικονομική Πολιτική.

          Κάθε κείμενο δεν συνιστά – «μεγάλο ή μικρό» – Αφήγημα. Έχει, ωστόσο, αφηγηματικές διαστάσεις, ενώ κάθε αφήγηση δύναται να είναι ή να αποδειχτεί «σύστημα παγίδων» (LouisMarin). Έτσι, διευκρινίζεται εξαρχής ότι, στο παρόν κείμενο, η ανάγκη της συντομίας, αλλά και η επιθυμία αφενός της σαφήνειας και αφετέρου της επικέντρωσης στους κόμβους του προβλήματος, επέβαλαν ορισμένες εναλλαγές αφηγηματικών τεχνικών μεταξύ inmediasres, εγκιβωτισμού και abovo. Κρίνεται, όμως, ότι δεν θα προξενήσουν δυσκολίες κατά την ανάγνωση.

          Ο  Ιάμβλιχος παρατήρησε, στο Περί των Αιγυπτίων Μυστηρίων, ότι «οι Έλληνες είναι εκ φύσεως νεωτεριστές και κινούνται παντού με ορμή, χωρίς να διαφυλάσσουν ό,τι τυχόν παραλάβουν από άλλους, αλλά εγκαταλείποντας και αυτό γρήγορα, όλα τα μεταπλάθουν σύμφωνα με την άστατη λεκτική εφευρετικότητά τους». Στην Ιταλία, πριν από τέσσερις δεκαετίες, μία φάρσα πλήρης θεωρητικών ασαφειών, o αποκαλούμενος «Ιστορικός Συμβιβασμός», κατέληξε, συν τω χρόνω, σε διάφορες, διαδοχικές αυτοχειρίες στον ευρωπαϊκό χώρο. Οι Έλληνες μαθητές επέτυχαν, σε πολύ λιγότερο χρόνο, το αντίστροφο. Εκκίνησαν από μία διαχρονική, θα λέγαμε, ευρω-τραγωδία, αυτήν της πατρίδας μας, για να καταλήξουν στην αλχημιστική φάρσα: Τον Ιούλιο του 2015, 3.558.450 «Όχι» του ελληνικού λαού μεταστοιχειώθηκαν σε ένα άνευ όρων «Ναι». Έτσι, ωστόσο, κατέστη πρόδηλο εκείνο, ακριβώς, το οποίο η Κριτική Πολιτική Οικονομία είχε αποδείξει antefactum. Ότι, δηλαδή, οι εξαγγελίες-διακηρύξεις περί «άλλης Ευρώπης» εξατμίζονται, μόλις έρθουν σε επαφή με την πραγματικότητα. Η δι-έξοδος από την Ευρωενωσιακή TINAThereIsNoAlternative») έχει ως αναγκαία συνθήκη την συγκρότηση συνεκτικών και αναπτυξιακά προσανατολισμένων προγραμμάτων, τα οποία οφείλουν, επιπλέον, να είναι καταρχήν εθνικά και – μόνον – κατά δεύτερον διεθνικά.

          Ειδικότερα, προαπαιτούνται, κατά σειρά, τα εξής:

  • Εφαρμογή διεθνικά ενιαίου συστήματος διαγνωστικών εργαλείων και εφικτών παρεμβάσεων οικονομικής πολιτικής.
  • Αξιολόγηση των ευρημάτων της εφαρμογής και, εν συνεχεία, συγκρότηση εθνικών προγραμμάτων.
  • Προσδιορισμός και επεξεργασία των σχέσεων, οι οποίες υφίστανται μεταξύ των επιμέρους, εθνικών προγραμμάτων, δίνοντας έμφαση σε εκείνες, αφενός, της αλληλοεπικάλυψης και, αφετέρου, της συμπληρωματικότητας.
  • Τέλος, διασυντονισμός των εθνικών προγραμμάτων προς συγκρότηση διεθνικού προγράμματος, χωρίς, βεβαίως, αυτό να συνεπάγεται την αναστολή των εθνικών πρωτοβουλιών, οι οποίες απορρέουν από το αντίστοιχο πρόγραμμα, έως την «στιγμή» διαμόρφωσης διεθνικού προγράμματος.

          Καίτοι το εδώ προτεινόμενο πρόγραμμα αφορά μόνον στην ελληνική οικονομία, θα παρουσίαζε πρόσθετο ενδιαφέρον, και εύχομαι να αναληφθεί στο ορατό μέλλον, η εφαρμογή του ενεχόμενου συστήματος διάγνωσης-παρεμβάσεων σε κάθε μία από τις εθνικές οικονομίες της Ευρωζώνης ή, μάλλον, της «Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Θ. Μ.

Πάντειο Πανεπιστήμιο,

 και Ι.Κ.Ε. Δημήτρης Μπάτσης

1 Μαΐου 2016

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος

Ευχαριστίες

Ι. Εισαγωγή

Ι.1. Έποψη

Ι.2. Η Τεχνική Βάση του Προγράμματος

Ι.3. Ο Χαρακτήρας του Προγράμματος

Ι.4. Κύρια Αντίθεση και Πόλος

ΙΙ. Κατάσταση, Οικονομική Ανάπτυξη, Ο.Ν.Ε.

ΙΙ.1. Ιδεοληψίες και Δεδομένα

ΙΙ.1.1. Ανεργία

ΙΙ.1.2. Αποταμιεύσεις και επενδύσεις

ΙΙ.1.3. Δημόσια οικονομικά

ΙΙ.1.4. Εσωτερική υποτίμηση

ΙΙ.1.5. Δομή οικονομίας και διεθνές εμπόριο

ΙΙ.1.5.1. Γενικά χαρακτηριστικά

ΙΙ.1.5.2. Σωρευτική αιτιότητα

ΙΙ.1.5.3. Οι διαρροές στον εξωτερικό τομέα

ΙΙ.1.6. Διαταξική κατανομή εισοδήματος και τεχνική μεταβολή

ΙΙ.1.7. Τραπεζικό σύστημα

ΙΙ.2. Το Ζήτημα της Ανάπτυξης

ΙΙ.3. Ο.Ν.Ε.: Η Διαλεκτική Μέσου-Σκοπού

ΙΙΙ. Η Δι-έξοδος από την Ο.Ν.Ε. και η Ν.Ο.Π.

ΙΙΙ.1. Το Γενικό Πλαίσιο της Ν.Ο.Π.

ΙΙΙ.2. Άμεσες Συνέπειες

ΙΙΙ.2.1. Πληθωρισμός κόστους και διεθνής ανταγωνιστικότητα

ΙΙΙ.2.2. Ανάπτυξη και αναδιανομή εισοδήματος

ΙΙΙ.3. Κλαδική Πολιτική

ΙΙΙ.3.1. Περιορισμοί και ζητούμενα

ΙΙΙ.3.2. Δεδομένα και άξονες

ΙΙΙ.3.2.1. Πολλαπλασιαστές αυτόνομης ζήτησης

ΙΙΙ.3.2.2. Άξονες κλαδικής πολιτικής

ΙΙΙ.3.3. Αποτελέσματα

ΙΙΙ.3.4. Υλοποίηση

ΙΙΙ.4. Συναλλαγματική Πολιτική

ΙΙΙ.4.1. Το τρίλημμα της ανοικτής οικονομίας

ΙΙΙ.4.2. Κινήσεις κεφαλαίων και κρίσεις

ΙΙΙ.4.3. Πολλαπλές ισοτιμίες και «νόμος προσφοράς-ζήτησης»

IV. Σύνοψη

Παραρτήματα

Παράρτημα I: Οι Βασικές Μακροοικονομικές Σχέσεις

Παράρτημα ΙΙ: Στατιστικά Στοιχεία και ΔείκτεςΔαπάνης και Εξωτερικού Τομέα

Παράρτημα ΙΙΙ: Ο Θεμελιώδης Οικονομικός Νόμος της Ευρωζώνης

Παράρτημα IV: Εκτιμήσεις Πολλαπλασιαστών Αυτόνομης Ζήτησης

Παράρτημα V: Περί «Δευτέρου Νομίσματος» και «Κρυπτο-χρήματος»

ΠαράρτημαVI: Η «Άμεση Μέθοδος» Μεταβολής της Διατομεακής Δομής

Αναφορές

Διαβάστε περισσότερα...

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν μας κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι πολιτικά ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά. Το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και η«αριστερά» στην κυβέρνηση: Οι αριθμοί ποτέ δεν λένε ψέμματα. Οσο και να το παραμυθιάζεις το 10

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν μας κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι πολιτικά ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.

Το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και η«αριστερά» στην κυβέρνηση:

Οι αριθμοί ποτέ δεν λένε ψέμματα. Οσο και να το παραμυθιάζεις το 100, 100 θα μείνει. Η πολιτική απάτη δεν κρύβεται τουλάχιστον στην φορολογία. Η διαχρονική κλοπή λόγω της αύξησης της άμεσης φορολογίας, φόρος επι του δηλωθέντος εισοδήματος μεταξύ των ετών 2009, 2014 και 2016.

  • Μισθωτοί και συνταξιούχοι

Ενδεικτικά η αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης σε ετήσιο εισόδημα 10.000,00, 15.000,00 και 20.000,00 κατά την διάρκεια των ετών 2009, 2014 και 2016. Τα χρώματα υποδουλώνουν το πολιτικό κόμμα που κυβερνούσε. Ο συντονισμός όπως αποδεικνύεται ήταν άψογος. Εκεί που τερμάτιζε ο ένας, αναλάμβανε ο άλλος. Το «άλλοθι», η σωτηρία της χώρας. Σήμερα έχουμε το ίδιο «άλλοθι» αλλά με «πόνο ψυχής».

Ετος 2009 2014 2016 2009 2014 2016 2009 2014 2016
Φορολογητέο Εισόδημα 10.000,00 10.000,00 10.000,00 15.000,00 15.000,00 15.000,00 20.000,00 20.000,00 20.000,00
Φόρος 0,00 101,00 300,00 740,00 1.180,00 1.370,00 1.750,00 2.240,00 2.550,00
Εισφορά "αλληλεγγύης" 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 64,00 0,00 260,07 222,66
Σύνολο φορολογικής επιβάρυνσης 0,00 101,00 300,00 740,00 1.180,00 1.434,00 1.750,00 2.500,07 2.772,66
Ποσό που απομένει 10.000,00 9.899,00 9.700,00 14.260,00 13.820,00 13.566,00 18.250,00 17.499,93 17.227,34

Στο ποσό που απομένει θα πρέπει να αφαιρεθεί κατά μέσο όρο το 20% των εμμέσων φόρων (φ.π.α. κλπ) απομένει π.χ. 10.000,00/1,20=8.333,33/14 (μισθούς)=595,24 (μηνιαίο), πραγματικά διαθέσι-μο.

  • Ατομικές επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες

Εδώ πραγματικά γίνεται σφαγή και εξανδραποδισμός της κατηγορίας αυτής των ιθαγενών αυτής της χώρας. Βάσει του πίνακα πάει περίπατο η κοινωνική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της επιβάρυνσης στα μικρά και μεσαία εισοδήματα.

2018 2019
Κέρδη προ εισφορών Σύνολο επιβαρύνσεων (εισφορές φόροι) Ποσό που απομένει Ποσοστό επι των κερδών (προ εισφορών)  που αποδίδεται στο δημόσιο Κέρδη προ εισφορών Σύνολο επιβαρύνσεων (εισφορές φόροι) Ποσό που απομένει Ποσοστό επι των κερδών προ εισφορών που αποδίδεται στο δημόσιο Η Επιβάρυνση της Επιβάρυνσης «Ω» Επιβάρυνση
5.000,00 3.228,37 1.771,63 64.57% 5.000,00 3.228,37 1.771,63 64.57% 0,00
10.000,00 4.636,79 5.363,21 46.37% 10.000,00 4.952,10 5.047,90 49.52% -315,31
15.000,00 6.630,18 8.369,82 44.20% 15.000,00 7.103,15 7.896,85 47.35% -472,97
20.000,00 8.698,78 11.301,22 43.49% 20.000,00 9.311,62 10.688,38 46.56% -612,84
25.000,00 10.776,98 14.223,02 43.11% 25.000,00 11.543,03 13.456,97 46.17% -766,05
30.000,00 13.161,69 16.838,31 43.87% 30.000,00 13.962,10 16.037,90 46.54% -800,41
35.000,00 15.617,64 19.382,36 44.62% 35.000,00 16.551,46 18.448,54 47.29% -933,82
40.000,00 18.153,10 21.846,90 45.38% 40.000,00 19.140,80 20.859,20 47.85% -987,70
45.000,00 20.975,24 24.024,76 46.61% 45.000,00 22.003,04 22.996,96 48.90% -1.027,80
50.000,00 23.797,37 26.202,63 47.59% 50.000,00 24.939,38 25.060,62 49.88% -1.142,01
55.000,00 26.835,59 28.164,41 48.79% 55.000,00 27.891,69 27.108,31 50.71% -1.056,10
60.000,00 30.004,64 29.995,36 50.01% 60.000,00 31.156,75 28.843,25 51.93% -1.152,11
65.000,00 33.173,70 31.826,30 51.04% 65.000,00 34.421,82 30.578,18 52.96% -1.248,12
70.000,00 36.342,75 33.657,25 51.92% 70.000,00 37.686,88 32.313,12 53.84% -1.344,13
75.000,00 39.511,80 35.488,20 52.68% 75.000,00 40.354,11 34.645,89 53.81% -842,31
80.000,00 42.680,85 37.319,15 53.35% 80.000,00 42.979,11 37.020,89 53.72% -298,26
85.000,00 45.619,80 39.380,20 53.67% 85.000,00 45.619,80 39.380,20 53.67% 0,00
90.000,00 48.319,80 41.680,20 53.69% 90.000,00 48.319,80 41.680,20 53.69% 0,00
95.000,00 51.019,80 43.980,20 53.71% 95.000,00 51.019,80 43.980,20 53.71% 0,00
100.000,00 53.719,80 46.280,20 53.72% 100.000,00 53.719,80 46.280,20 53.72% 0,00
Συνολική επιβάρυνση καθώς και συνολικό ποσοστό που αποδίδεται στο κράτος από εισφορές και φόρους επί των καθαρών κερδών (προ εισφορών) για τους ελεύθερους. επαγγελματίες που επιβαρύνονται με ασφαλιστικές εισφορές 26,95%
  • Α.Ε., ΕΠΕ, Ιδιωτικές Κεφαλαουχικές Εταιρείες

Εδώ θα πρέπει να δοθεί ένα παράδειγμα της πορείας της επιβάρυνσης:

Εστω τα κέρδη μιάς εταιρείας για το 2009, 2014 και 2016 είναι 100.000,00 με ισόποση διανομή κερδών τότε οι φόροι κατανέμονται ανά έτος:

Νομική Μορφή 2009 (Φόρος Εισοδήματος) 2014 (Φόρος Εισοδήματος) 2016 (Φόρος Εισοδήματος) 2009 (Φόρος Μερισμάτων) 2014 (Φόρος Μερισμάτων) 2016 (Φόρος Μερισμάτων) 2009 Σύνολο Φόρων 2014 Σύνολο Φόρων 2016 Σύνολο Φόρων  
 
Ανώνυμος Εαιρεία 25.000,00 26.000,00 29.000,00 10.000,00 10.000,00 15.000,00 35.000,00 36.000,00 44.000,00  
Ε.Π.Ε. 25.000,00 26.000,00 29.000,00 0,00 10.000,00 15.000,00 25.000,00 36.000,00 44.000,00  

Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί η αύξηση της προκαταβολής στο 100% του φόρου, δημιουργώντας επιπλέον προβλήματα ρευστότητας στις επιχειρήσεις.

Κάποτε μπορούσε να πεί κανείς το 2015, ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν «άπειρη» περνώντας ο χρόνος έλεγες ότι είναι πανικόβλητη, σήμερα με βεβαιότητα λές, ότι είναι συνένοχοι στο έγκλημα της καταστροφής της πατρίδας μας και του λαού μας. Ο στόχος τους είναι να εξαφανίσουν την ελλη-νική επιχειρηματικότητα. Τα ενοχοποιητικά στοιχεία δεν μόνο τα μέτρα αυτά, αλλά το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τα 140 προαπαιτούμενα του 4ου μνημονίου αλλά και τις νέες μειώσεις των συντάξεων βάσει του νόμου κατρούγκαλου και η μείωση του αφορολογήτου.

Είναι συνένοχοι στην διάρρηξη του κοινωνικού ιστού με την δημιουργία μιάς πολυπληθούς «αόρα-της» ομάδας , η οποία δεν δηλώνει εισόδημα, δεν πληρώνει εισφορές, λόγω της μαύρης εργασίας με ότι κοινωνικές επιπτώσεις συνεπάγονται. Αλλά το μεγαλύτερο έγκλημα τους είναι η οικονομική εξορία των νέων παιδιών.

Η ευθύνη όμως δεν βαραίνει μόνο τους κυβερνώντες πρώην και τωρινούς. Βαραίνει και εμάς τους σκόρπιους και τους οργανωμένους και θα μας βαραίνει μέχρι να συμφωνήσουμε σε πέντε βασικά σημεία ανακούφισης του λαού μας και της πατρίδα μας.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...

«Εδώ συμβάλεις κι εσύ»!

«Εδώ συμβάλεις κι εσύ»!

Μουρατίδης Γιώργος

Ο πολιτικός λόγος στην εποχή μας χαρακτηρίζεται από μια ιδιαίτερη ρητορική, τη ρητορική του κοινωνικού μίσους. Σε μια άκρως ανταγωνιστική οικονομία της αγοράς το πλεονέκτημα του ενός αποτελεί την καταστροφή του άλλου. Όποιος(ακόμα) ζει λίγο καλά το κάνει σε βάρος εκείνων που είναι χειρότερα. Έτσι στην προσπάθεια για την ανεπίτευκτη οικονομική ισορροπία εχθρός είναι ο πιο αδύναμος, γιατί οι ανάγκες του είναι μεγαλύτερες από ότι η συμβολή του στην παραγωγική διαδικασία. Δημιουργεί συνεχώς προβλήματα στο σύστημα επειδή διεκδικεί δικαιώματα που δεν αξίζει. Οι ηλικιωμένοι ζουν σε βάρος των νέων, είναι αυτοί που «δημιούργησαν το χρέος» και πρέπει να θυσιάσουν τη σύνταξή τους για να περνούν καλύτερα τα παιδιά τους. Αυτή η αντίληψη, που ακούγεται όλο και πιο συχνά, πηγάζει από τη θεωρία των περιορισμένων πόρων. Μπείτε σε ανταγωνισμό μεταξύ σας οι γενιές, οι κατηγορίες εργαζομένων... δεν φτάνουν για όλους. Φαγωθείτε μεταξύ σας για να ανακατεύεστε λιγότερο στα πόδια των πλουσίων. Ο κοινωνικός φθόνος κι η επικράτηση των νέων πάνω στους ηλικιωμένους, αρχέγονη μας κληρονομιά, γίνονται τα εργαλεία πολιτικής κυριαρχίας και έλεγχου της λαϊκής δυσαρέσκειας. Σε αυτού του είδους τις ρητορικές επωάζει η κατάλυση της δημοκρατίας και η καταστολή των δικαιωμάτων των αντιπάλων και των διαφορετικών και ο αποκλεισμός τους.

Η χαζομάρα που ξεστόμισε ο Δ. Καμένος δεν είναι κάτι μεμονωμένο, κάθε άλλο, είναι στο πνεύμα της εποχής της αξιολόγησης και της αριστείας και του κοινωνικού ρατσισμού. Οι συνταξιούχοι είναι η κατηγορία με τις περισσότερες ανάγκες και τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Οι συντάξεις τους πηγαίνουν σε φάρμακα και ιατρική περίθαλψη, σε οίκους ευγηρίας, κοινωνικές εκδηλώσεις, σε διακοπές, ταξίδια κι άλλες τέτοιες ιδιοτροπίες, σε δώρα και χαρτζιλίκια σε παιδιά κι εγγόνια και πάει λέγοντας. Που πηγαίνουν όλα αυτά τα χρήματα; Σε άλλους κωλόγερους μήπως; Όχι! Σε εργαζόμενους, δηλαδή, σε νέους: σε νοσοκόμους, γιατρούς, φυσιοθεραπευτές, φαρμακοποιούς, σερβιτόρους, εστιάτορες, ξενοδόχους, εμπόρους, επιχειρηματίες και ούτω καθεξής. Οι Συνταξιοδοτικές δαπάνες είναι, αν όχι ο μοναδικός, ο κύριος πυλώνας με τον οποίο εξακολουθεί η δημόσια τόνωση της ιδιωτικής ζήτησης, δηλαδή η τόνωση της αγοράς.

Τώρα όπως και πριν με τις μειώσεις των συντάξεων πολλοί από τους παραπάνω εργαζομένους θα απολυθούν ή θα καταστραφούν λόγω έλλειψης πελατών. Ωστόσο, λίγο το ΄χεις; Θα απελευθερωθούν «πόροι» για τους νέους. Πώς; Για παράδειγμα, με τη μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλονται από αυτούς που εξακολουθούν να έχουν μια εργασία. Είναι αλήθεια όμως; Κανείς δε λέει ότι με την περαιτέρω αύξηση της ανεργίας θα μειωθούν τα έσοδα από εισφορές στα ταμία και από φόρο εισοδήματος κάτι που θα απομακρύνει περισσότερο το ενδεχόμενο μείωσης φόρου.

Η κατάσταση είναι τραγική. Όπως και να έχει στο συνταξιοδοτικό σύστημα και στις δημόσιες δαπάνες που δεν υπάρχει δυνατότητα – θέληση δηλαδή - να δημιουργηθούν ελλείμματα, όταν κρίνεται αναγκαίο, μετατρέπονται σε σφαγείο όπου πολλοί παλεύουν για λίγα και οποίος δεν μπορεί να κερδίσει, προσπαθεί για να χάσει ο γείτονας. Είναι το αποτέλεσμα μιας οικονομίας που επικεντρώνεται στο χρήμα και όχι στις ανάγκες, όπου για να μην προκαλέσουν κάποιο μηδέν κόμμα κάτι σε ποσοστά απώλειας περιουσιακών στοιχείων όσων δεν έχουν πραγματικά ανάγκη τη σύνταξη, νομιμοποιεί τη δυστυχία και τον πόνο όσων ζουν από αυτήν, ακόμη και αν πρόκειται για τους δικούς τους γονείς.

Είναι η λογική του «κόστους»: «Εδώ συμβάλεις κι εσύ! Ένας άρρωστος από τη γέννησή του κοστίζει κατά μέσο όρο 50.000 Μάρκα μέχρι την ηλικία των 60 ετών.»

Γερμανία εν έτει 1940.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι κατσίκες του Ζιμπάμπουε

το σχόλιό μας

Η Ζιμπάμπουε, πρώην Ροδεσία, με την Ελλάδα έχουν πολλές διαφορές. Η πρώτη είναι στην Αφρική, η δεύτερη είναι στην Ευρώπη. Η μια είναι στο Νότιο Ημισφαίριο, η άλλη στο Βόρειο. Αυτοί έχουν κατά κύριο λόγο έγχρωμο πληθυσμό εμείς έχουμε λευκό. Η Ζιμπάμπουε είχε ανάπτυξη 0,5%, η Ελλάδα πτώση του ΑΕΠ κατά 0,2%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Διαβάστε περισσότερα...

H Ευρώπη υπό αμφισβήτηση. Από το πρόγραμμα της Ανυπότακτης Γαλλίας (Μελανσόν) (Ι)

Από τη Βαγγελιώ Σωτηροπούλου λάβαμε μετάφραση του κεφαλαίου του προγράμματος του Μελανσόν που αφορά στο θέμα της ΕΕ. Θα ακολουθήσουν και άλλα κεφάλαια από το πρόγραμμα της Ανυπόταχτης Γαλλίας.

Διαβάστε περισσότερα...

Σχόλιο επί του σχολίου για την εργασιακή κόλαση

Toυ Κώστα Ανδρικόπουλου

Πριν από τρεις δεκαετίες μιλάγαμε (αναφερόμενοι στην Δύση, δηλ. στον 1ο και 2ο κόσμο) για την κοινωνία των 2/3 με την γνωστή ταξική διαστρωμάτωση και το 1/3 των σταδιακά φτωχοποιημένων και εν τέλει αποκλεισμένων από κάθε κοινωνικό και ατομικό δικαίωμα, που επιβίωνε, όπως επιβίωνε, με την στήριξη του όποιου κοινωνικού κράτους  υπήρχε σε κάθε χώρα.

Διαβάστε περισσότερα...

Ισπανία : Έξοδος στις αγορές και μετά εργασιακή κόλαση

Το σχόλιο μας

Η Ισπανία δεν είχε μπει ακριβώς σε μνημονιακή κατάσταση. Είχε περάσει όμως μια μεγάλη προμνημονιακή φάση. Η τεράστια φούσκα στην οικοδομή όταν έσκασε οδήγησε σε κατάσταση σχεδόν κατάρρευσης όλες τις μεγάλες ισπανικές τράπεζες, που ήταν βαθιά μπλεγμένες σε όλη αυτή την κερδοσκοπία πάνω στη γη. Η Ευρωζώνη δέχτηκε να στηρίξει τον ισπανικό τραπεζικό τομέα με 60 δις ευρώ επιβάλλοντας όμως αυστηρότατους δημοσιονομικούς και διαρθρωτικούς ελέγχους τύπου μνημονίου.

Διαβάστε περισσότερα...

Στοιχεία ενός Plan B από τη Γαλλία

Της Βαγγελιώς Σωτηροπούλου

Έτυχε να βρεθώ στο Παρίσι προεκλογικά. Χαζεύοντας για να εντοπίσω προεκλογικές αφίσες (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο, τουλάχιστον στο κέντρο του Παρισιού) το μάτι μου έπεσε σε ένα ηλεκτρικό ερμάριο όπου ήταν κολλημένη μια «εφημερίδα τοίχου παλαιάς κοπής» που αναφερόταν στο FRexit. Αναλυτικός λόγος που απευθύνεται στη λογική και όχι το συναίσθημα και μια μικρή φωτογραφία του υποψηφίου Aσελινό. Η αφίσα περιείχε επιχειρήματα ανάλογα με αυτά που αναπτύσσει το δικό μας Σχέδιο Β για το πως η έξοδος από την ΕΕ θα συμβάλλει στην μείωση της ανεργίας, στην απεξάρτηση της γαλλικής οικονομίας από τις πολυεθνικές κλπ.

Διαβάστε περισσότερα...

Το απεχθές πρόσωπο, παρά την«μπούργκα», του πρωτογενούς πλεονάσματος και της δημοσιονομικής προσαρμογής

  • Του Γιάννη Περάκη
  • Σε 7 χρόνια εκλάπησαν εισοδήματα € 25,15 δις.

Από το 2010, τη χρονιά που η χώρα μπήκε στα μνημόνια, τα νοικοκυριά έγιναν φτωχότερα. Εξι στα δέκα νοικοκυριά δηλώνουν πλέον εισοδήματα έως 12.000 ευρώ. Το 2010 τα νοικο-κυριά εμφάνισαν στην εφορία εισοδήματα συνολικού ύψους 100,3 δισ. ευρώ. Πέρυσι δή-λωσαν 75,15 δισ. ευρώ. Δηλαδή μέσα σε μια επταετία «χάθηκαν» εισοδήματα ύψους 25,15 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα 12,5 δισ. ευρώ χάθηκαν τα νοικοκυριά δηλαδή με εισοδήματα από 20.000 έως 50.000 ευρώ. Πέρυσι οι φορολογούμενοι λόγω εφαρμογής των τεκμηρίων διαβίωσης φορολογήθηκαν για εισοδήματα ύψους 82,1 δισ. ευρώ, σχεδόν 7 δισ. ευρώ παραπάνω από αυτά που δήλωσαν. Για τα εισοδήματα αυτά προέκυψε φόρος ύψους 8 δισ. ευρώ. Η νέα περικοπή του αφορολογήτου το οποίο θα κυμανθεί από 5.636-6.545 ευρώ ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών αναμένεται να φέρει νέα φορολογικά βάρη ιδιαίτερα σε μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες με χαμηλά εισοδήματα, ενώ μεγάλη είναι η συρρίκνωση των δηλωθέντων εισοδημάτων και στα ανώτατα εισοδηματικά κλιμάκια. Το 2011, εισοδήματα έως 12.000 ευρώ είχαν εμφανίσει στην εφορία σχεδόν τα μισά νοικοκυριά.

Διαβάστε περισσότερα...

Θα μοιράσει το πλεόνασμα η κυβέρνηση; ή είναι άλλη μια απάτη;

Του Κ. Παπουλή

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρωτογενές πλεόνασμα 3,9% του ΑΕΠ, δηλαδή 6,9 δις…. Ο στόχος ήταν 0,5%. Συνεπώς υπάρχει περίσσευμα 3,4% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με το μνημόνιο, όταν ο στόχος υπερκαλύπτεται το μεγαλύτερο μέρος του «υπερβάλλοντος» μπορεί να «μοιραστεί», και να δοθεί «πίσω» στον ιδιωτικό τομέα και στα νοικοκυριά. Το περίσσευμα είναι πολύ μεγαλύτερο του ποσού που δόθηκε τον Δεκέμβρη, αυτού που θρασύτητα βάφτισαν «13η σύνταξη».   Αναμένουμε λοιπόν η κυβέρνηση να πάρει θετικά μέτρα της τάξης των 4-5 δις……..

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344