Άρθρα και Τοποθετήσεις

Τα μεγάλα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ και η Χρεοκρατία, του Κ. Παπουλή

Τα μεγάλα παραμύθια  του ΣΥΡΙΖΑ και η Χρεοκρατία

Του Κ. Παπουλή

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πέρα από το ότι αποδεικνύεται η πιο καταστροφική για τον τόπο και τον λαό από οποιαδήποτε κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, αποδεικνύεται και μια κυβέρνηση μικρών και θλιβερών Γκαιμπελίσκων. Ας δούμε πέντε, από τα πολλά «μαργαριτάρια-παραμύθια» της ομάδας Τσίπρας και των βουλευτών του που ακούμε τελευταία:

Παραμύθι πρώτο: «Το επιτόκιο 3,5% που δανείστηκε η χώρα το τελευταίο της ομόλογο, είναι  χαμηλότερο, και από αυτό που δανειζόταν η χώρα όταν δεν είχε χρεοκοπήσει-μπει στα μνημόνια»

Η Αλήθεια: Σημασία δεν έχει το ονομαστικό επιτόκιο, αλλά το πραγματικό (ονομαστικό επιτόκιο αφαιρούμενου του πληθωρισμού). Το πραγματικό επιτόκιο που δανείστηκε η χώρα είναι μεγαλύτερο  και από αυτό  του Φεβρουαρίου του 2010. (Εφόσον βέβαια, ο  Γ. Παπανδρέου επέλεγε να δανειστεί 20 και πλέον δις για το 2010 -όσα χρειαζόταν η χώρα για όλο το έτος-, και να καθυστερήσει την χρεοκοπία, αντί να φέρει το Δ.Ν.Τ. και τα μνημόνια).

Για να είμαστε σαφείς: η Ελλάδα ακόμη και λίγο πριν την χρεοκοπία (το 2007-2008-2009),  δανειζόταν με ένα χαμηλό ονομαστικό επιτόκιο περίπου ίδιο με την Γερμανία,  γιατί ως χώρα της ΟΝΕ, είχε την εμπιστοσύνη των αγορών (οι χώρες της ΟΝΕ δεν χρεοκοπούν έλεγαν οι αγορές). Μόνο που ο πληθωρισμός της χώρας, ήταν όλα αυτά τα χρόνια περί το 3,5%- 4%. Εν ολίγοις η χώρα δανειζόταν με μηδενικά έως και αρνητικά επιτόκια. Τον Νοέμβρη του 2009 η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου του ελληνικού δημοσίου ήταν 4,84%, για να φτάσει τον Φεβρουάριο του 2010 στο 6% και κάτι, και τελικά, τον Μάιο του 2010 στο 7,94%.

Η χώρα σήμερα ακολουθεί πολιτική εσωτερικής υποτίμησης, δηλαδή αποπληθωρισμού για να αυξήσει την διεθνή ανταγωνιστικότητά της, αφού δεν μπορεί (εντός ευρώ) να κάνει εξωτερική υποτίμηση. Για αυτό ο πληθωρισμός από το 2013-2016 ήταν αρνητικός. Ανέκαμψε σε θετικό πρόσημο το 2017 (πέριξ της μονάδας), για να επανέλθει σε αρνητικό πρόσημο τον Ιανουάριο του 2018 (-0,2%). Άρα, με τα τελευταία δεδομένα (Ιανουάριος), το πραγματικό επιτόκιο δανεισμού ήταν    3,7% και άρα πολύ μεγαλύτερο από τον Φεβρουάριο του 2010 και περίπου ίσο με τον Μάιο του 2010 που μπήκαμε στα μνημόνια. Άρα κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ μην «παίζετε» με τα νούμερα.

Παραμύθι νο 2: «Αυτοδύναμη και καθαρή Έξοδος».

Η Αλήθεια: «Ακόμη και αν η χώρα βγει βραχυχρόνια στις αγορές σύντομα, ή θα χρεοκοπήσει και τυπικά,  ή θα επιστρέψει στην αγκαλιά των επίσημων δανειστών».

Υπάρχει μια οικονομική «διαπίστωση»: Για να μειώνεται το χρέος μιας χώρας ως ποσοστό του ΑΕΠ πρέπει το ποσοστό αύξησης του ΑΕΠ να είναι μεγαλύτερο από το πραγματικό επιτόκιο.

Παγκοσμίως σήμερα, με πρώτη την Αμερική, τελειώνει η εποχή του φτηνού χρήματος. Η πολιτική των κεντρικών τραπεζών αλλάζει και τα επιτόκια θα αυξηθούν. Ήδη τα ομόλογα του αμερικάνικου δημοσίου παίρνουν την ανηφόρα. Σύντομα θα ακολουθήσει  και η ευρωζώνη. Η κρίση χρέους συνολικά στην ευρωζώνη θα επανεμφανιστεί. Όταν λοιπόν η Γερμανία θα δανείζεται με ονομαστικό επιτόκιο πάνω από 3%, όπως  και πριν την κρίση, με πόσο θα δανείζεται η Ελλάδα; Ίσως με τα επιτόκια που είχαν διαμορφωθεί το 2010; Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και τα υπάρχουσα δάνεια από τους μηχανισμούς είναι κύρια σε κυμαινόμενα επιτόκια.

Όταν μάλιστα η οικονομία τότε της χώρας (πριν την κρίση) δεν είχε διαλυθεί σε τέτοιο βαθμό, και το δημόσιο χρέος της πριν τις αναθεωρήσεις του, το 2009 ήταν ως ποσοστό του ΑΕΠ 113%, ενώ σήμερα ξεπερνά το 185%. Βέβαια, θα πει κανείς, έχουν εξαφανιστεί τα μεγάλα, δίδυμα ελλείμματα, δημόσιο και εξωτερικό που είχε τότε η ελληνική οικονομία.  Όμως σε συνθήκες αποπληθωρισμού ή αναιμικού πληθωρισμού, και χαμηλής ανάπτυξης-στασιμότητας, λόγω   λιτότητας, που αναμένεται βραχυχρόνια- μεσοχρόνια-μακροχρόνια,  το υπόλοιπο (πραγματικό επιτόκιο μείον την ανάπτυξη) επί το ποσοστό του χρέους,  θα είναι σημαντικό και πολύ μεγαλύτερο από τα όποια πρωτογενή πλεονάσματα.  Η δυναμική του δημόσιου χρέους, στην πραγματικότητα η δυναμική ενός τεράστιου εξωτερικού χρέους, δείχνει χρεοκοπία.

Είναι πιθανό σήμερα το ελληνικό πρόβλημα, να πάρει μια ακόμη παράταση. Ο ξένος παράγοντας φαίνεται να επιθυμεί την συνέχεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και για αυτό τον ανταμείβει με καλά, άλλα με κούφια λόγια για την ελληνική οικονομία. Οι υπηρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ προς την ευρωπαϊκή νομισματική τάξη και το κατεστημένο της Ε.Ε. ήταν υποδειγματικές. Όμως η Ελλάδα αναπτύσσει όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα στην τροχιά της επίσημης χρεοκοπίας, και βρίσκεται όλο και πιο βαθιά στο έλεος και στην εξάρτηση από τους ξένους δανειστές.

 Παραμύθι νο 3: «Η ανεργία μειώνεται και η κατάσταση  στην αγορά εργασίας βελτιώνεται».

Η αλήθεια: Η μετανάστευση και η μερική απασχόληση εμφανίζουν μια αλχημιστικά μειούμενη ανεργία. Η αγορά εργασίας διαλύεται, οι μισθοί καταρρέουν.

Με στοιχεία του ΕΦΚΑ για τον Μάιο του 2017, σε σύνολο 2145 χιλιάδων μισθωτών-ασφαλισμένων  του ιδιωτικού τομέα, 637 χιλιάδες εργάζονται με καθεστώς μερικής απασχόλησης, πάνω από 3 στους δέκα, και με μέσο μικτό μισθό 390 ευρώ το μήνα. (βλ: καθημερινή, 14/2). Η μερική απασχόληση κάνει θραύση, διαλύοντας τις εργασιακές σχέσεις και συμπιέζει όλο και περισσότερο τους μισθούς. Η μέση απασχόληση στις επιχειρήσεις δείχνει να ανεβαίνει κατά 2,26% (πάλι για τον Μάιο του 2017), το μέσο ημερομίσθιο  όμως έπεσε κατά 2,38%.

Για να αυξάνει η απασχόληση, η συνολική εργασία (ας το πούμε έτσι) πρέπει η αύξηση του ΑΕΠ να είναι μεγαλύτερη από την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για το έτος 2017 το ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο.  Κατά την γνώμη μας μειώθηκε και απλώς στους αριθμούς εμφανίζεται ένα τμήμα του ΑΕΠ που «ασπρίζει».

Αλλά ας δεχτούμε ότι ήταν στάσιμο. Δεν γίνεται έτσι να αυξάνει η συνολική απασχόληση. Έστω ότι η παραγωγικότητα της εργασίας ανά ώρα ανέβηκε κατά 1% το 2017, οι συνολικές ώρες απασχόλησης τότε μειώνονται κατά 1%.  Συνεπώς ή όποια αύξηση της απασχόλησης καταγράφουν τα στοιχεία, πρόκειται στην ουσία  για αύξηση της μερικής απασχόλησης εις βάρος της σταθερής.

Επίσης οι απασχολούμενοι και στα επίσημα στοιχεία αυξάνουν  αριθμητικά,  λιγότερο από την μείωση των ανέργων. Αυτό οφείλεται στην καθαρή μετανάστευση. Η κατάσταση όμως είναι πολύ χειρότερη. Στην πραγματικότητα, κοντά στις 500.000 έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό τα χρόνια της κρίσης, κυρίως νέοι και επιστήμονες. Π.Χ 12.500 γιατροί είχαν πάρει «εισιτήριο χωρίς επιστροφή» μέχρι πέρσι, ενώ 3 στους 4 τουλάχιστον νέους γιατρούς διαλέγουν να κάνουν ειδικότητα στο εξωτερικό.

Αν τώρα υπολογίζαμε  ότι  αυτοί που εργάζονται σε καθεστώς μερικής απασχόλησης δούλευαν κανονικά, τότε θα «περίσευαν» άλλοι  318 χιλιάδες, θα είχαμε δηλαδή 318 χιλ. περισσότερους ανέργους.  Επίσης πολλοί στην πραγματικότητα άνεργοι (μηχανικοί, ελ. Επαγγελματίες, «μαθητευόμενοι» σε σεμινάρια,  κλπ) καταγράφονται ως απασχολούμενοι, ενώ άλλοι (που δεν έψαξαν για δουλειά λόγω απογοήτευσης το τελευταίο διάστημα) καταγράφονται από την ΕΛΣΤΑ ως μη οικονομικά ενεργοί.

Συμπερασματικά, λείπουν από την χώρα,   2 εκατομμύρια θέσεις εργασίας και ο εφιάλτης στην αγορά εργασίας επιδεινώνεται καθημερινά.

Παραμύθι νο 4: «Φταίει η διαχείριση της δεξιάς για την χρεοκοπία και τα μνημόνια».

Η Αλήθεια: «Η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω τεράστιων εμπορικών ελλειμμάτων, που  καλύφτηκαν από εξωτερικό δημόσιο χρέος, με λίγα λόγια, η κύρια αιτία της χρεοκοπίας είναι η συμμετοχή στην ΟΝΕ».

Με αφορμή το ζήτημα των φαρμάκων, αναπτύσσεται ένα γκεμπελικό σενάριο που ενοχοποιεί την «δεξιά» για αλόγιστες δαπάνες, μίζες και αρπαγή του δημόσιου χρήματος, και έτσι επιχειρείται να αθωωθεί, η πολιτική των μνημονίων και του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως όλα  αυτά είναι περίπου το ίδιο με το να ισχυριστεί  κάποιος, ότι το συνάχι δημιουργεί τον καρκίνο. 

Το 2007-2008 το εξωτερικό έλλειμμα της χώρας έφτασε το 15% του ΑΕΠ, 35-40 δις ετησίως. Δεν είναι καθόλου άσχετο με το ότι το ευρώ έφτασε στο 1,6 δολάρια, και το ότι το ελληνικό ευρώ (λόγω υψηλότερου πληθωρισμού, έγινε το πιο σκληρό ευρώ της ευρωζώνης). Υπήρχε δηλαδή πολλαπλή υπερτίμηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας της Ελλάδας έναντι όλων των εμπορικών της εταίρων, διογκώνοντας το εμπορικό έλλειμμα. Ουσιαστικά, ήδη από το όταν μπήκαμε στο ευρώ η δραχμή, ήταν υπερτιμημένη, λόγω της ανάλογης πολιτικής της σκληρής δραχμής,  μια που και τότε το εξωτερικό έλλειμμα πλησίαζε το 8% του ΑΕΠ.  

Αν δεν ήμασταν στο ευρώ θα είχε γίνει διολίσθηση-υποτίμηση1 της δραχμής και τα πράγματα θα έμπαιναν σε ισορροπία. Αντίθετα λόγω της συμμετοχής στο ευρώ, τόσο ο ιδιωτικός τομέας όσο και ο δημόσιος τομέας αντιμετώπιζαν την εμπιστοσύνη των αγορών και των ξένων αποταμιευτών. Οι τράπεζες γέμισαν με ξένες καταθέσεις, ενώ ο δημόσιος τομέας δανειζόταν (όπως είπαμε και παραπάνω)  με μηδενικά ή και αρνητικά πραγματικά επιτόκια. Ένα μεγάλο μέρος του εμπορικού ελλείμματος ισοφαρίζονταν από τον δανεισμό του δημόσιου τομέα από το εξωτερικό. Το 80% του δημόσιου χρέους πέρασε σε χέρια ξένων και σε γαλλικές και γερμανικές κ.α. τράπεζες. Ο δανεισμός και η υψηλή ισοτιμία  στρέβλωσε σε σημαντικό βαθμό και την οικονομία   με  αποκορύφωμα την φούσκα στα ακίνητα.

Είναι εντυπωσιακό ότι η Ελλάδα χρεοκόπησε σε μια εποχή που για χρόνια δανειζόταν με μηδενικά ή αρνητικά πραγματικά επιτόκια. Πρόκειται για παραλογισμό, που μόνο η ΟΝΕ μπορούσε να δημιουργήσει.

Όταν ξεκίνησε η κρίση, οι αγορές έριξαν τα βλέμματά τους στα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, δηλαδή στα ελλείμματα ανταγωνιστικότητας των χωρών του Νότου και όχι στο ύψος του δημόσιου χρέους. Παράδειγμα η Ισπανία, που είχε δημόσιο  μικρότερο και από την Γερμανία και πολύ κάτω  και από αυτό της συνθήκης του Μάαστριχτ (60% του ΑΕΠ).

Η κρίση λοιπόν στην Ελλάδα οφείλεται στην σχέση κέντρου-περιφέρειας,  στις διαφορές ανταγωνιστικότητας  στην ΟΝΕ, και η πατρίδα μας ως η πιο αδύναμη οικονομία του Νότου πληρώνει και το πιο μεγάλο τίμημα.

Παραμύθι νο 5: «Θα έρθουν Ξένες Επενδύσεις που θα φέρουν την ανάκαμψη»

Η Αλήθεια «Καμία οικονομία δεν σώνεται από Ξένες Επενδύσεις, χρειάζεται δικό της σχέδιο, και αυτές που γίνονται στην Ελλάδα είναι επιβλαβείς για την οικονομία»

            Μία οικονομία, σε όση λιτότητα και εάν εξαναγκαστεί, δεν δύναται να στηριχτεί μόνο σε Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (ΑΞΕ). Δεν υπάρχει κανένα τέτοιο ιστορικό παράδειγμα χώρας. Αντιθέτως, μάλιστα, οι ΑΞΕ είναι καταρχήν επιβλαβείς για την Ελλάδα, διότι δεν πρόκειται (και θα πρόκειται) για επενδύσεις  εξαγοράς δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων ή υποδομών, μειώνοντας μεσοχρονίως-μακροχρονίως τα έσοδα του δημοσίου τομέα και αποστραγγίζοντας περαιτέρω την οικονομία, δια της ελεύθερης (ελέω και «Μάαστριχτ»!) εξαγωγής κερδών στο εξωτερικό.  Και δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι: Πρώτον, ακόμα και κατά τα «χρυσά χρόνια» του ευρώ, οι ΑΞΕ συνέβαλαν κατά λιγότερο από 0.5% στη χρηματοδότηση του ελλείματος του ελληνικού Ισοζυγίου Τρεχουσών Συναλλαγών. Δεύτερον, οι μεγαλύτερες από αυτές τις επενδύσεις ήταν τύπου εξαγοράς ελληνικών μονάδων παραγωγής υπηρεσιών. Τρίτον, ούτε ο Μαρκεζίνης, πριν και μετά την – κατά τα λοιπά – επιτυχημένη εξωτερική υποτίμηση του 1953, και παρά τα συσταλτικά μέτρα οικονομικής πολιτικής που εφαρμόστηκαν, μπόρεσε να προσελκύσει σημαντικές ΑΞΕ.

(1): Ενδεικτικά αναφέρω ότι το μέσο έλλειμμα του Ισοζυγίου Τρεχουσών Συναλλαγών ήταν: 1960-1970 (-2, 6), 1970-1980 (-3,9), 1980-1985 (-5,5), 1985-1990 (-3,1), 1990-1995 (-1,4). Μετά την συνθήκη του Μάαστριχτ άρχισε η πολιτική της σκληρής δραχμής για να μειωθεί ο πληθωρισμός και να μπούμε στην ΟΝΕ. Εκεί άρχισε ο φαύλος κύκλος (και του δανεισμού από το εξωτερικό)  που κατέληξε στα πρωτοφανή  ελλείμματα του Ι.Τ.Σ, στο 7,61% πριν μπούμε επίσημα στο ευρώ μα κορύφωση το 15% του 2007-2008.

Διαβάστε περισσότερα...

Από τούς «παρανόμως πλουτήσαντες» επί Κατοχής έως την Novartis, ένα τσιγάρο δρόμος, του Γ. Περάκη

Από τούς «παρανόμως πλουτήσαντες» επί Κατοχής έως την Novartis, ένα τσιγάρο δρόμος

1. Οι «παρανόμως» πλουτήσαντες επί κατοχής και η δικαιοσύνη.

Επί κυβερνήσεως του Ν.Πλαστήρα, εκδόθηκε ο Αν. Νόμος 182 «ΠΕΡΙ ΕΙΔΙΚΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΠΛΟΥΤΗΣΑΝΤΩΝ». «…Οι «πλουτίσαντες επί κατοχής» ήταν υποχρεωμένοι να πληρώσουν τους φόρους που θα ορίζονταν. Η τιμωρία που προβλεπόταν ήταν αυστηρή, καθώς προβλεπόταν η εκτόπισή τους η φυλάκιση και η δήμευση του συνόλου ή μέρους της περιουσίας τους. Είναι γεγονός ότι η τροποποίηση αυτή (δηλ. του αρχικού νόμου ) επέτρεψε σε πολλούς δοσίλογους ν’ απαλλαγούν με βουλεύματα. Παράλληλα, εκδόθηκε στις 21/12/45 ο Α.Ν. 753/45 «περί αποσυμφορήσεως των φυλακών», ο οποίος συμπληρώθηκε αργότερα με τους Α.Ν. 1204/46 και 428/47, διά του οποίου παραγράφηκαν όλα τα αδικήματα που είχαν διαπραχθεί από τις 27 Απριλίου 1941 (ημέρα καταλήψεως της χώρας από τους Γερμανούς) μέχρι και τη 12η Φεβρουαρίου 1945 (ημέρα υπογραφής της Συμφωνίας της Βάρκιζας). Διατάσσονταν οι δικαστικές αρχές να εκδώσουν σε διάστημα 30 ημερών νέα εντάλματα για όσους δεν ευεργετούνταν από το νόμο και ταυτόχρονα καταργούσαν όλα τα ανεκτέλεστα εντάλματα…. Τον Απρίλιο του 1950 δημοσιεύτηκε η είδηση της διαλύσεως της Υπηρεσίας Δοσιλόγων του Εφετείου Αθηνών και δημοσιεύτηκε απολογισμός του έργου της από τον οποίο καθίσταται σαφές ότι υπήρξε διάθεση «συγχώρησης και απαλλαγής» πολλών ενόχων. Ο «φορολογικός» συντελεστής που έφτανε στο 90%, είναι μάλλον ο υψηλότερος συντελεστής φορολογίας που επιβλήθηκε ποτέ από την ίδρυση του Νεοελληνικού Κράτους1.

«Στα τέλη 1945, δημοσιεύτηκε η είδηση ότι οι οικονομικοί δοσίλογοι Καλαμών και Μεσσήνης θα εκτοπίζονταν σε νησιά. Είχε προηγηθεί η οργή των Καλαματιανών, όταν «εν πνεύματι επιεικίας», η συσταθείσα επιτροπή συμφώνως προς τον νόμον περί φορολογίας των πλουτισάντων κατά την περίοδον της κατοχής, εξέδωκε την απόφασίν της διά την πρώτην σειράν υποχρέων επί 25 περιπτώσεων εμπόρων και βιομηχάνων, […] περικόψασα εις το ελάχιστον τα υπό του κ. Εφόρου, βάσει των στοιχείων της οικονομικής εφορίας προταθέντα ποσά. Ητοι επί συνόλου 513 εκατ. δρχ τα οποία θα έπρεπε να εισπραχθούν κατελογίσθησαν μόλις 172,85 εκατ., εν συνόλω η επιτροπή εμείωσε τον φόρον κατά 66%». Σύμφωνα με εκτιμήσεις, στην περίοδο της Κατοχής άλλαξαν χέρια τεράστιες περιουσίες, από κινητά αντικείμενα αξίας ως και ακίνητα (κατοικίες, διαμερίσματα, οικόπεδα). Υπάρχουν σχετικές πληροφορίες ότι πουλήθηκαν ακίνητα την περίοδο εκείνη στο 15%-25% της πραγματικής τους αξίας2... Οι μαυραγορίτες έμειναν ανέγγιχτοι και στο απυρόβλητο. Μάλιστα, προσέφυγαν στον Άρειο Πάγο και κατάφεραν να μπλοκάρουν την άμεση επιστροφή των ακινήτων που κατείχαν. Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε τότε ότι ο νόμος περί ακύρωσης αγοραπωλησιών επί κατοχής ήταν… αντισυνταγματικός (βρέ κάτι μου θυμίζει). Από την απόφαση αυτή εξαιρέθηκαν ευτυχώς μόνο οι μικροϊδιοκτήτες. Κάτι ήταν κι αυτό...

«Υπήρχαν επίσης πολιτικοί και οικονομικοί λόγοι» διότι αν καταδικάζονταν, μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα τότε:

Θα έπρεπε το σύνολο σχεδόν της οικονομικής και επιχειρηματικής ζωής της Ελλάδας να καταδικαστεί, άρα η χώρα θα «αποκεφαλιζόταν» οικονομικά και επιχειρηματικά»3  

Συμπέρασμα 1ο : Μπροστά στον κίνδυνο της κατάρρευσης του συστήματος, την δικαιοσύνη θα κοιτάμε τώρα;

Ερώτημα 1ο  : Πόσοι και ποιές ποινικές κυρώσεις υπέστησαν οι ένοχοι και επεστράφησαν οι περιουσίες στους φυσικούς διακαιούχους;;;

2. Τα ξεχασμένα σκάνδαλα της «εθνοσωτηρίου επαναστάσεως»4 ή εφτά χρόνια αρπαχτής και η δικαιοσύνη

Το παραμύθι περί «τιμιότητας» των δικτατόρων που κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία το 1967 πρέπει κάποτε να σταματήσει. Προέρχεται απο τους επιζώντες χουντικούς που  αφού πρώτα έχασαν την εξουσία, στερήθηκαν όσα είχαν παράνομα καρπωθεί και υπέστησαν τις οικονομικές συνέπειες της κοινωνικής απομόνωσής τους. Ακόμη κι αυτή η εικόνα δεν αφορά, ωστόσο, παρά ελάχιστους πρωτεργάτες της δικτατορίας. Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Τύπος ξεχείλισε βέβαια από πληροφορίες για σκάνδαλα της χουντικής επταετίας. Ομως αυτά θεωρούνταν τότε και σωστά απλές παρωνυχίδες μπροστά στα υπόλοιπα εγκλήματα της δικτατορίας.

Επιγραμματικά αναφέρονται:

  • Απολαβές και «ασυλία»:Το πρώτο πράγμα που φρόντισαν να κάνουν οι ηγέτες της χούντας, με τον Α.Ν. 5 του 1967, ο μισθός του πρωθυπουργού υπερδιπλασιάστηκε (από 23.600 σε 45.000 δρχ), των υπουργών και υφυπουργών αυξήθηκε από 22.400 σε 35.000 δρχ, ενώ θεσπίστηκαν για πρώτη φορά ημερήσια «εκτός έδρας» 1.000 και 850 δρχ αντίστοιχα («Πολ. Θέματα» 5.10.73). Ακολούθησαν κι άλλες «τακτοποιήσεις», όπως η καταχρηστική στεγαστική αποκατάσταση «αξιωματικών διαδραματισάντων εξέχοντα ρόλον»
  • Οι δικτάτορες θεσμοθέτησαν τέλος τη μελλοντική ασυλία τους: Με ρυθμίσεις που κάνουν τα σημερινά κουκουλώματα να μοιάζουν με παιδικό παιχνίδι. Η χουντική νομοθεσία «περί ευθύνης υπουργών» περιείχε «μεταβατική διάταξη» βάσει της οποίας δίωξη υπουργού ή υφυπουργού της χούντας μπορούσε να γίνει μόνο με απόφαση των ...συναδέλφων τους.
  • Τα μαύρα κρέατα:Το μόνο σκάνδαλο που εκκαθαρίστηκε δικαστικά επί χούντας αποκαλύφθηκε για λόγους προπαγανδιστικής «νομιμοποίησης» της ανατροπής του Παπαδόπουλου απ’ τον Ιωαννίδη. Πρόκειται για την (κυριολεκτικά δύσοσμη) «υπόθεση των κρεάτων», με βασικούς κατηγορούμενους τον πρώην υφυπουργό Εμπορίου Μ. Μπαλόπουλο και το Γεν. Διευ/ντή του Υπουργείου (και διορισμένο πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ) Ζ. Παπαμιχαλόπουλο.
  • Η «νέα φαυλοκρατία» και η «Ντόλτσε Βίτα»: Η δυσοσμία δεν περιοριζόταν ωστόσο στα κρέατα. Εκαμαν προκλητικάς ενεργείας (εντυπωσιακοί γάμοι, θορυβώδεις δεξιώσεις, δημόσιαι εμφανίσεις με μεγαλοπλουσίους, επίδειξις πλούτου κλπ).
  • Ειδική πτυχή της «νεοφαυλοκρατίας» αποτέλεσε η «τακτοποίηση» του συγγενικού περιβάλλοντος των δικτατόρων: Ο Μακαρέζος διόρισε υπουργό Γεωργίας τον κουνιάδο του, Αλ. Ματθαίου. Ο Λαδάς έκανε τον ένα ξάδερφό του διοικητή της ΑΣΔΕΝ κλπ.. Τα αδέρφια του αρχηγού βολεύτηκαν κι αυτά. Ο Κ. Παπαδόπουλος ως στρατιωτικός ακόλουθος, ο Χ. Παπαδόπουλος αναρριχήθηκε αστραπιαία στην υπαλληλική ιεραρχία για να αναλάβει Γ.Γ. Δημ. Τάξεως. Μένει γνωστός στην ιστορία σαν «ο μπον φιλέ» γιατί τυλιγμένος σε χειμωνιάτικο παλτό, τρέχει νύκτα μαζί με αξιωματικούς αστυνομίας πόλεων στα καμπαρέ σαν γκάγκστερς και τρώγουν φιλέτο» (Αλ. Δρεμπέλας, «Ο θρήνος του χωροφύλακα» Αθήνα 1998, σ.118).
    • Οι ανεξέλεγκτες δανειοδοτήσεις «ημετέρων»:  Αποκαλυπτικά είναι δυο έγγραφα του τότε αρχηγού της ΚΥΠ Μ. Ρουφογάλη που αποκάλυψε ο «Ταχυδρόμος» (29.8 και 12.9.74), με το ενδοκαθεστωτικό φακέλωμα «δανείων άτινα θεωρούνται χαριστικά ή επισφαλή». Το συνολικό ύψος των «χορηγηθέντων» δανείων ήταν 1.519 δις. δρχ. και των «υπό έγκρισιν» 1.644 δις. δρχ.
    • Οι συμβάσεις: Το φιλέτο των σκανδάλων της «επταετίας» υπήρξαν ωστόσο οι μεγάλες «αναπτυξιακές» συμβάσεις της περιόδου.
  • Η πρώτη υπογράφηκε με την αμερικανική πολυεθνική Litton: Είχε προταθεί το 1966 απ’ την κυβέρνηση των αποστατών (τον Μητσοτάκη), αλλά η Βουλή δεν τόλμησε να την ψηφίσει.
  • Ο Μακαρέζος υπέγραψε με τον αμερικανό εργολάβο Ρ. Μακντόναλντ: Μιά επαχθέστατη σύμβαση για την κατασκευή της Εγνατίας. Το δημόσιο επιβαρύνθημε με 1½ δις δρχ.
  • Ο ελληνοαμερικανός Τομ Πάππας ήταν ήδη παρών με το διϋλιστήριο της ESSO στη Θεσσαλονίκη, επένδυση του 1962 που είχε καταγγελθεί ως σκανδαλωδώς προνομιακή. Το Μάιο του 1972, η χούντα τον απάλλαξε από τις αντισταθμιστικές υποχρεώσεις και μάλιστα του έδωσε και άδεια για τα εργοστάσια της Coca Cola, που οι κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις δεν ενέκριναν, ως ανταγωνιστικά προς τη ντόπια παραγωγή αναψυκτικών.
  • Μητέρα όλων των μαχών υπήρξε ωστόσο το ντέρμπι των μεγιστάνων (Ωνάσης, Νιάρχος, Βαρδινογιάννης, Ανδρεάδης, Λάτσης κ.ά) για το 3ο διϋλιστήριο της χώρας. Τελικά ο Ωνάσης τα παράτησε, ακυρώνοντας τη «μεγαλειώδη» σύμβαση που είχε υπογράψει και παίρνοντας πίσω την εγγύησή του, το 3ο διϋλιστήριο μοιράστηκε μεταξύ Ανδρεάδη και Λάτση κι ένα 4ο παραχωρήθηκε στο Βαρδινογιάννη.
  • Το «Τάμα του Εθνους» ή η μετάφραση του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» στο «επιχειρείν»: Υπήρξε ίσως το χαρακτηριστικότερο σκάνδαλο της χούντας: ο τέλειος συνδυασμός της επαγγελίας μιας «Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών» με τη μεγαλομανία του δικτάτορα και το ξάφρισμα υπέρογκων δημόσιων κονδυλίων. Στις 14/121968 ο Παπαδόπουλος εξήγγειλε την ανέγερση ενός μνημειώδους ναού του Σωτήρος στα Τουρκοβούνια ως εκπλήρωση, υποτίθεται, της σχετικής υπόσχεσης της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης του 1829 προς το Θεό σε περίπτωση απελευθέρωσης της Ελλάδας. «Φαίνεται ότι ο Ναός του Σωτήρος, που θα ανεγερθή πάνω στα Τουρκοβούνια, θα είναι απ’ τους πιο θαυματουργούς στη χώρα μας». «Γιατί, πριν ακόμα κτισθή, πριν καν γίνουν τα σχέδια, δαπανήθηκαν λες από θαύματα 406 εκατ. δρχ από τα 453 εκατομμύρια που είχαν τελικά συγκεντρωθεί «Τα Νέα» (26.1.74)».  
  • Η νομική κατασκευή περί «στιγμιαίου αδικήματος» τους άφησε παντελώς ατιμώρητους να απολαμβάνουν τα αποκτήματά τους.

Συμπέρασμα 2ο: Μπροστά στον κίνδυνο της κατάρρευσης του συστήματος ή αν θέλετε την «ομαλή» μετάβαση στον κοινοβουλευτισμό, την δικαιοσύνη θα κοιτάμε τώρα;

Ερώτημα 2ο  : Πόσοι και ποιές ποινικές κυρώσεις υπέστησαν οι ένοχοι και επεστράφησαν τα κλοπιμαία στο Ελληνικό Δημόσιο;;;

3. Σκάνδαλα ΠΑΣΟΚ και η δικαιοσύνη

  • «Σκάνδαλο καλαμποκιού»: Τα κέρδη από την «κομπίνα» υπερέβησαν τα 1,5 εκατ. δολάρια ενώ στα παραστατικά εμφανίστηκαν μόνο 1 εκατ. δρχ.!
  • Σκάνδαλο 1,5 δις εις βάρος της ΕΤΒΑ: Μέσω δύο θυγατρικών ναυτιλιακών εταιρειών της με την αγορά πλοίων από δύο άγνωστες κυπριακές εταιρείες φαντάσματα.
  • Το σκάνδαλο της Αγροτικής ασφαλιστικής εταιρείας: Πέραν των παρανομιών που αποκαλύφθηκαν, επι Πασόκ, στα διευθυντικά της στελέχη, μισθούς από 25 έως 33 εκατ. δρχ. μηνιαίως, με τη μέθοδο των προμηθειών.
  • ΠΡΟΜΕΤ 1- «Ο πικρός καφές»: ενώ η επίσημη τιμή του εισαγόμενου καφέ κατά τόνο ήταν 1.500 δολάρια, η κρατική ΠΡΟΜΕΤ τον εισήγαγε λαθραία, υπερτιμολογώντας στα 2.000 δολ. τον τόνο. ΠΡΟΜΕΤ 2: «τα σάπια ξύλα». Η ΠΡΟΜΕΤ αγόρασε από φιλανδική εταιρεία εξαγωγών ξυλείας ποσότητες καυσόξυλων έναντι του εξωφρενικού τότε ποσού των 250 εκατ. δρχ., που τελικά σάπισαν στο λιμάνι της Ελευσίνας.
  • Σκάνδαλο ΑΓΡΕΞ: σειρά από κομπίνες και υπεξαιρέσεις αποκαλύφθηκαν και στις «Αγροτικές Εξαγωγές» (ΑΓΡΕΞ).
  • Πυρκάλ 1: η Πυρκάλ πουλούσε στο Ιράκ 112 $ την οβίδα και στον ελληνικό στρατό 201$ !  Πυρκάλ 2: η αγορά του άχρηστου ναυπηγείου πλαστικών σκαφών στο Λαύριο έναντι του ποσού των 370 εκατομ. δρχ.!
  • Μαυράκης 1: διοικητής της ΔΕΗ που απηλλάγη δια βουλευμάτων από δύο υποθέσεις που τον βάρυναν. έγραψε ιστορία με το δωράκι που «έδωσε στον εαυτό του», των 500 εκατ. δρχ.
  • Μαυράκης 2: ο Μαυράκης ζημίωσε την ΔΕΗ 120 εκατ. δρχ. με τη συμφωνία για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας από την Αλβανία. Κλασσική περίπτωση «απαλλακτικής ατιμωρησίας».
  • ΚΥΔΕΠ: «το σκάνδαλο του σταριού». Ένα σκάνδαλο που ζημίωσε τους Έλληνες αγρότες με το ποσό των 910 εκατ. δρχ. Δύο εταιρείες, ως μεσάζοντες, για το ξεπούλημα των προϊόντων της ΚΥΔΕΠ, με αποτέλεσμα η ζημιά του ελληνικού δημοσίου να είναι δις.
  • «Σκάνδαλο Κοσκωτά»: Το «σκάνδαλο Κοσκωτά» ήταν το σχέδιο για την οικονομική επικράτηση «νέων τζακιών» προσαρμοσμένων στις πολιτικές επιλογές του Πασόκ. Έγινε όμως το όχημα για την πλήρη επικράτηση των «νέων τζακιών», που εμφανίστηκαν αρχικά ως δυνάμεις αντικοσκωτικής «κάθαρσης» ενώ στην πραγματικότητα το βασικό τους κόλπο ήταν να μετατραπούν σε πανίσχυρους «πολιτικούς παράγοντες» του τόπου.
  • Σκάνδαλο ΕΒΟ (Ελλην. Βιομ/νία Όπλων): Με μίζες δις. με  τις οποίες ζημιώθηκε η ΕΒΟ.
  • Παράδοση του δημόσιου πλούτου στους κρατικοδίαιτους «βαρόνους» των κατεστημένων συμφερόντων (έξι οικογένειες). Παρέδωσαν τη σκυτάλη σε πανίσχυρους εκδότες που εκβιάζουν κυβερνήσεις και χειραγωγούν την κοινή γνώμη με παραπληροφόρηση και σκανδαλοθηρία.
  • Καταλήστευση των κρατικών και κοινοτικών πόρων: Από τις συμμορίες της διεφθαρμένης διαπλοκής και με την πλήρη ανοχή των «χρυσών «σοσιαλιστικών» εξουσιών.
  • Εγκλημα χρηματιστηρίου: Αγρια δηλαδή λεηλασία 1,5 εκατ. ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από τις άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών και του ίδιου του Σημίτη.
  • Τα δημόσια έργα και τις Ολυμπιακές υποδομές: Το τεράστιο φαγοπότι που χαρακτηρίζονται από καθυστερήσεις, υπερβάσεις. Μόνο για τα Ολυμπιακά έργα του ΓΕΣ διαβιβάστηκαν στους εισαγγελείς 50 δικογραφίες για περεταίρω ποινική αξιολόγηση!
  • Οι κακοτεχνίες: Σε όλα σχεδόν τα δημόσια έργα. Κατασκεύαζαν δρόμους καρμανιόλες μέχρι ετοιμόρροπες γέφυρες που φούσκωναν οι τσέπες ευνοούμενων «πράσινων» κατασκευαστών.
  • Εθνικό Κτηματολόγιο: «εξαφανίστηκαν» αμέτρητα δις υπό τις οδηγίες του Λαλιώτη με αποτέλεσμα να πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για την μη πραγματοποίηση του έργου.
  • «Δημιουργική Λογιστική»: Η κυβέρνηση Σημίτη δημιούργησε μια μακρά περίοδο ψευδούς ευφορίας στην οικονομία. Υπό την πίεση της Eurostat, το 2002, αποδέχτηκε επισήμως τα βάρη της «δημιουργικής λογιστικής» και προχώρησε σε αναθεώρηση των λογαριασμών του κράτους, ομολογώντας εμπράκτως ότι η χώρα παραμένει υπερχρεωμένη.
  • Προμήθειες στα νοσοκομεία : εικονικές τιμολογήσεις και υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και ιατρικών υλικών και εργαλείων από 300%-1.500%.
  • Ληστρικό πασοκικό σκάνδαλο 1 δις € στην ΕΑΒ:Oι κυβερνήσεις του Πασόκ για να «στρογγυλοποιήσουν» και εξαφανίσουν τα τεράστια ελλείμματα της εταιρείας, τα «έβαζαν» σε ειδικό λογαριασμό «αναπόσβεστων εξόδων ιδρύσεως της εταιρείας»!
  • Το 2001 το Πασόκ για να καλύψει ένα χρέος 2,8 δις έστησε τη μεγαλη κομπίνα: Το πράσινο δομημένο ομόλογο του 2001 με τις 18 τράμπες (swaps), ένα ομόλογο-τέρας ονομ. αξίας 6,1 δις ευρώ.Το οφειλόμενο ποσό από 2,8 δις ευρώ ανήλθε στα 54 δις ευρώ.
  • Η λεηλασία των ταμείων από το Πασόκ: Το 2002-2003 χάθηκαν μόνο μέσω της "Ακρόπολις" χρηματιστηριακής, ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν πάνω από 3,5 δις € (1,3 τρις δρχ.) μόνο από το 1999-2002.
  • Οι αμαρτωλές και ταυτόχρονα «ιερές» μπίζνες Πασόκ με τη Μονή Τοπλού: Παρέδωσαν 26.000 στρέμματα στη μονή Τοπλού σα να ήταν δικά τους.
  • Η πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ»: Εναντι ποσού των 11 εκατ. €, όταν έξι μήνες μετά η διεθνής εταιρεία παροχής συμβουλών υπολόγισε την αξία στα 408 εκατ.

Ερώτημα 3ο : Πόσοι και ποιές ποινικές κυρώσεις υπέστησαν οι ένοχοι και επεστράφησαν τα κλοπιμαία στο Ελληνικό Δημόσιο;;;

4. Σκάνδαλα Νέας Δημοκρατίας και η δικαιοσύνη

  • Η απογραφή που οδήγησε στην επιτήρηση: Η διενέργεια της απογραφής της κατάστασης της οικονομίας, ήταν μία από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης της Ν. Δημοκρατίας μόλις ανέλαβε την εξουσία μετά τις εκλογές του 2004.
  • Οι κουμπάροι και το καρτέλ του γάλακτος: Για να μειωθεί το πρόστιμο της ΜΕΒΓΑΛ των 25 εκατ. ευρώ, έπρεπε η εταιρεία να καταβάλει το ποσό των 2,5 εκατ. ευρώ ως αντίτιμο.
  • Εξαγορά Γερμανός από Cosmote: «Η διοίκηση της Cosmote ενήργησε δολίως και με σκοπιμότητα, προς εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων και δη να ωφελήσει τον Πάνο Γερμανό». Ασκήθησαν οι ποινικές διώξεις με αφορμή την εξαγορά της Γερμανός από την Cosmote για τα εξής αδικήματα: Απιστία ηθική αυτουργία σε απιστία...
  •  Το σκάνδαλο των ομολόγων: Μία υπόθεση η οποία έφερε στην επιφάνεια το ζήτημα της διαχείρισης των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Ο τότε Υπουργός Απασχόλησης Τσιτουρίδης, και  ο στενός του συνεργάτης Ε. Παπαδόπουλος.
  • Βαρβιτσιώτης και Μύκονος: Στην υπόθεση της Μυκόνου εμπλέκονται ο βουλευτής της ΝΔ Μ. Βαρβιτσιώτης και ο πρώην ειδ. Γραμ. του υπουργείου Εργασίας Ε. Παπαδόπουλος. Αφορά την αγορά εκτάσεων στην Μύκονο και τη μεταπώλησή τους, με τη βοήθεια μιας off shore εταιρίας που έχουν ιδρύσει τα ίδια άτομα, στο 6πλάσιο της αρχικής τιμής.
  • Η εξαγορά του ΟΤΕ από τη Deutsche Telekom:Χωρίς να έχουν αξιολογηθεί όλα τα περιουσιακά του στοιχεία, ο ΟΤΕ «περνάει» στα χέρια της γερμανικής Deutsche Telekom.
  • Ο ΟΛΠ και οι Κινέζοι: Η κινεζική εταιρεία Cosco εξαγοράζει τον ιδιαίτερα επικερδή Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων του λιμανιού στον Πειραιά και πυροδοτεί τις αντιδράσεις εργαζομένων και αντιπολιτευόμενων κομμάτων.
  • Σκάνδαλο Siemens:H γερμανική εταιρεία Siemens δωροδοκούσε κρατικούς λειτουργούς για να επικρατήσει σε δημόσιους διαγωνισμούς. Η κυβέρνηση καλύπτει το βουλευτή, Κ. Μητσοτάκη, για τις «αγορές» που πραγματοποίησε ο ίδιος από τη Siemens.
  • Σκάνδαλο ΟΣΕ: Υπέρβαρες αμαξοστοιχίες με παραποιημένα παραστατικά επιφέρουν οικονομική ζημία ύψους 1.300.000 ευρώ στον OΣE.
  • Σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου:Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες και οι κρυφές διασυνδέσεις του ηγούμενου Εφραίμ συνιστούν το διαβόητο σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου.

Ερώτημα 4ο: Πόσοι και ποιές ποινικές κυρώσεις υπέστησαν οι ένοχοι και επεστράφησαν τα κλοπιμαία στο Ελληνικό Δημόσιο;;;

Το 2018 «έσκασε» η Novartis. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους έκαναν λόγο οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αναφερόμενοι στην υπόθεση Novartis.

Μην βαυκαλίζεστε κύριοι. Το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν είναι αυτό της NOVARTIS αλλά αυτό της «νομιμοποίησης» των μνημονίων ως συνταγματικά. Σ’ αυτό συνηγορούν και το μέγεθος της οικονομικής καταστροφής των Ελλήνων πολιτών, αλλά και η κατάσχεση της περιουσίας του Ελληνικού λαού. Το Σ.τ.Ε. απέρριψε τις προσφυγές του Δ.Σ.Α, της ΑΔΕΔΥ συνταξιούχων και άλλων φορέων που στρέφονταν κατά του πρώτου Μνημονίου. Εκρινε ότι το μνημόνιο (Ν.3845/2010) δεν χρειαζόταν να ψηφιστεί από τη Βουλή με πλειοψηφία των 3/5 καθώς δεν αποτελεί διεθνή σύμβαση. Το γεγονός ότι το Μνημόνιο έχει καταρτιστεί στην αγγλική γλώσσα «αποδεικνύεται ανίσχυρο αποδεικτικό στοιχείο» διότι «δεν έχει τον χαρακτήρα Διεθνούς Συνθήκης μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωζώνης και της Ελλάδας».

Πολιτικά συμπεράσματα

Τό «βαθύ κράτος» της Ελλάδας απλουστευμένα είναι «η ομοούσια και η αδιαίρετος τετράς»  ο δεσπότης, ο ανώτατος δικαστικός, ο στρατιωτικός και ο «διεφθαρμένος πολιτικός». Οποτε το σύστημα κινδύνευε απο τα σκάνδαλα, τα ανώτατα δικαστήρια της χώρας με τις ποινές και τα νομικίστικα τερτίπια το στήριζε και το κάλυπτε. Οταν δεν αρκούσε η δικαστική συνδρομή τότε επενέβαινε ο στρατιωτικός με τις ευλογίες του δεσπότη. Κατά συνέπεια δεν πρόκειται ούτε κάθαρση να γίνει, ούτε ποινικές και πολιτικές κυρώσεις θα επιβληθούν (ελάχιστοι θα τιμωρηθούν), εάν  δεν «σπάσει» το απόστημα του «βαθέος κράτους». Αλλωστε η ψήφιση των μνημονίων με χέρια, πόδια και με νύχια απο τις προηγούμενες κυβερνήσεις και νυν, τους καθιστούν και αναξιόπιστους και αφερέγγυους,  να οδηγήσουν την χώρα στη κάθαρση.  

Θα πρέπει να «σπάσουν» αυγά αλλά δυστυχώς οι μεν είναι οι «πρωταίτιοι» του εγκλήματος οι δε συνένοχοι και συναυτουργοί. Ολα τα άλλα που λέγονται και πράττονται αποτελούν επιτρεπόμενα (κάτω και πάνω απο τη μέση) χτυπήματα εντος του δικομματισμού.

Θα μπορούσε να οδηγήσει την κάθαρση μια ευρεία συνάντηση δυνάμεων της εργασίας, της διανόησης και της επιστήμης, ανθρώπων από διαφορετικές κοινωνικές κατηγορίες και με διαφορετικές πολιτικές προελεύσεις, αλλά με κοινό στόχο την αναγέννηση και την ανασυγκρότηση της Ελλάδας.

1. Κωνστ. Ιωαν. Νιφορόπουλος: Ορκωτός Ελεγκτής–Λογιστής https://www.taxheaven.gr

2. Ναπολέων Μαραβέγιας, Καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας. (Πηγή: Εφ. «Το Βήμα», 24/10/1999, http://www.tovima.gr

3. Ο Στράτος Δορδανάς, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών & Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Μακεδονίας, μιλάει για το ζήτημα του δοσιλογισμού κατά την περίοδο της κατοχής. Πηγή : http://www.ww2wrecks.com/portfolio/οι-έλληνες-συνεργάτες-των-ναζί-στράτο
4.
Ελευθεροτυπία, 25/7/2010 www.iopress.gr

 

 

Γιάννης Περάκης

 

Οικονομολόγος 

Διαβάστε περισσότερα...

Ποιους θα κάψει η υπόθεση Novartis; του Γιάννη Ανδρουλιδάκη

ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΚΑΨΕΙ Η ΥΠΟΘΕΣΗ NOVARTIS ;

Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

            Η πολυαναμενόμενη υπόθεση της  Novartis ήρθε στην επικαιρότητα και ο σχετικός φάκελος διαβιβάστηκε στη Βουλή για τα περαιτέρω.  Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας εμπλέκονται, εκτός των άλλων, 2 πρώην πρωθυπουργοί και 8 υπουργοί  από το χώρο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Στην ιστορία, επίσης,  έχει αναμειχθεί το FBI δίνοντας έτσι μεγαλύτερες διαστάσεις στο γεγονός. Οι κυβερνητικές πηγές κάνουν λόγο για τεράστιο σκάνδαλο και η αντιπολίτευση για μια κακοστημένη απάτη, η οποία γρήγορα θα αποκαλυφθεί.

            Το  ελληνικό  ζήτημα  της  πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας δεν έσκασε, βεβαίως,  σαν βόμβα στην πολιτική ζωή της χώρας. Πτυχές του είχαν  ξεσκεπαστεί  σε δημοσιεύματα του τύπου. Όμως, ο τρόπος που αναδείχτηκε   το γεγονός και οι δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης  του έδωσαν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Δεν είναι δα και λίγο  ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης  και αρμόδιος για θέματα διαφθοράς να δηλώνει μπροστά στο Μέγαρο Μαξίμου μετά τη συνάντηση του με τον πρωθυπουργό ότι «πρόκειται για το μεγαλύτερο σκάνδαλο από τη σύσταση του ελληνικού κράτους». Ωστόσο, υπάρχει και ο αντίλογος.  Κάποιοι κατηγορούν την κυβέρνηση ότι  προσπαθεί να αποπροσανατολίσει τον κόσμο και να μην ασχολείται με το σκοπιανό.  Δε λείπουν εκείνοι που ισχυρίζονται ότι στις επόμενες εκλογές , οι οποίες, όπως εκτιμούν,  θα γίνουν μέσα στο 2018, η κυβέρνηση θέλει να πάει με την αντιπολίτευση σε ομηρία  και, αν οι εξελίξεις στο σκοπιανό και στο θέμα της εξόδου από τα μνημόνια είναι ευνοϊκές, να διεκδικήσει με αξιώσεις την πρωτιά. Γεγονός πάντως είναι ότι η ιστορία με βαλίτσες γεμάτες  χρήμα, που ακούγεται ξανά, παραπέμπει στην υπόθεση Κοσκωτά.  Αν δε στηριχθεί με  αδιάψευστα τεκμήρια,  θα καταλήξει να γίνει η μεγαλύτερη σκευωρία από συστάσεως του ελληνικού κράτους.  Η κυβέρνηση, αν η υπόθεση αποδειχθεί φιάσκο , θα υποστεί στις επόμενες εκλογές όχι απλώς  μεγάλη ήττα,  αλλά  πανωλεθρία.

                        Οι αντιδράσεις από την αντιπολίτευση και τους αναφερόμενους ως ύποπτους  ήταν οργισμένες και ακραίες. Κανείς , βεβαίως, σε αυτή τη χώρα δεν περιμένει από τον ένοχο να βγει και να το παραδεχτεί. Όμως οι δηλώσεις για λιώσιμο αντιπάλων και σπάσιμο χεριών , τα ουρλιαχτά και οι ύβρεις μόνο ψύχραιμη αντιμετώπιση  δε δείχνουν. Εξάλλου  η αναφορά σε εμπλεκόμενους δε συνιστά ενοχή και καταδίκη   για τα στελέχη  της ΝΔ  και του ΠΑΣΟΚ.

            Η αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται σε δυσχερέστερη θέση  λόγω της  εμπλοκής των ονομάτων των κκ Σαμαρά και Γεωργιάδη. Για την ώρα ο αρχηγός της  επέλεξε την ανοικτή στήριξη  των στελεχών του  και διαγράφει όποιον εκφράζει αντίθετη άποψη.  Τι θα γίνει, εντούτοις, αν στην πορεία φανερωθεί η ενοχή τους;   Πάντως η αναφορά σε  στημένους προστατευόμενους μάρτυρες πέφτει στο κενό, αφού δε γνωρίζουμε ούτε ποιοι είναι, ούτε  σε ποια στοιχεία στηρίζουν τις καταθέσεις τους.

            Το χτύπημα, ωστόσο , είναι μεγάλο και για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο έχει συνδεθεί με σειρά σκανδάλων στο παρελθόν. Οι όποιες προσπάθειες για λίφτινγκ του  χώρου και του νεοσύστατου «Κινήματος Αλλαγής»  θα   αποτύχουν παταγωδώς , αν τεκμηριωθεί η ενοχή κορυφαίων στελεχών του, θα επιβεβαιωθεί ότι άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα αλλιώς και θα φανεί για μια ακόμη φορά ότι οι αρπαχτές και τα σκάνδαλα είναι πια στοιχείο του DNA του.

            Όποια εξέλιξη και να πάρει  η υπόθεση  αποδεικνύεται   πόσο σάπιο είναι το πολιτικό και οικονομικό σύστημα   που διοικεί  δεκαετίες αυτή τη χώρα και την οδήγησε στη χρεοκοπία σε όλα τα επίπεδα. Οι πολίτες μετά από 8 χρόνια κρίσης και αδιεξόδου, ελπίδων και διαψεύσεων, απογοητευμένοι παρακολουθούν από το περιθώριο την υπόθεση  Novartis , η οποία, όπου και να καταλήξει σε σκάνδαλο ή σκευωρία,  αποπνέει δυσοσμία και μπόχα.  Η  σαπρογόνος ελίτ  που νέμεται τη χώρα  βουλιάζει καθημερινά  στη σαπρία και τη διαφθορά που η ίδια παράγει.          

            Το θέμα   Novartis   έχει ακόμη πολλά επεισόδια  και πολύ παρασκήνιο.  Κάθε καλοπροαίρετος πολίτης εύχεται να χυθεί άπλετο φως.  Το επόμενο διάστημα θα φανεί πόσο δεμένη είναι η υπόθεση. Στη χώρα του κουκουλώματος των σκανδάλων με  την έκταση που έχει πάρει, όμως,  είναι δύσκολο να μην καούν κάποιοι από την αντιπολίτευση ή από την κυβέρνηση, αν αποδειχθεί η ενοχή ή η  πλεκτάνη. Πολλοί μιλούν ήδη για αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Ίδωμεν.

*εκπαιδευτικός στο 6ο Λύκειο Καλαμάτας

Διαβάστε περισσότερα...

Το σχέδιο της Ε.Ε. για την κατάκτηση των Βαλκανίων, του Φεντερίκο Νέρο

Το σχέδιο της ΕΕ για την κατάκτηση των Βαλκανίων

Του Φεντερίκο Νέρο

Τη στιγμή που στην ΕΕ βρίσκεται σε εξέλιξη η όλο και πιο δύσκολη διαπραγμάτευση για τον καθορισμό των όρων του Μπρέξιτ και την πραγματοποίηση του πρώτου διαζυγίου με ένα κράτος μέλος, οι Βρυξέλλες προσπαθούν να δώσουν νέα ώθηση παρουσιάζοντας ένα νέο φιλόδοξο σχέδιο διεύρυνσης μετά από εκείνο του 2004 που έφερε στην Ευρωπαϊκή Ένωση τις ευρωπαϊκές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποκάλυψε τη στρατηγική που θα επιτρέψει τις έξι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία, το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία και την ΠΓΔΜ) να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως το 2025. Το έγγραφο που παρουσίασε η Επιτροπή έχει σκοπό να περιγράψει τη στρατηγική και την πορεία προσέγγισης των έξι υποψήφιων χωρών στον υπερεθνικό οργανισμό που τα περιβάλλει και έχει ως στόχο να ενισχύσει την ΕΕ στην περιοχή και «να κλείσει τον κύκλο» της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης προσαρτώντας εκείνη την ενοχλητική τρύπα στο χάρτη της ΕΕ.

Με τη διεύρυνση της στα Βαλκάνια η ΕΕ θα φτάσει στα 33 κράτη-μέλη, χωρίς όμως ακόμη να έχουν ορισθεί συγκεκριμένες προθεσμίες για κανένα από αυτά. Πέρα από τις δηλώσεις στην πράξη μόνο με η Σερβία και το Μαυροβούνιο έχουν αρχίσει επίσημα τις ενταξιακές συνομιλίες και φαίνεται πως είναι δυνατό να επιτευχθεί ο στόχος του 2025, αν και η λίστα με πράγματα που πρέπει να επιλυθούν είναι ακόμα πολύ μεγάλη.

Για άλλους, η κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη. Η ΠΓΔΜ πρέπει να επιλύσει τη διαφωνία γύρω από το όνομα με την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, το Κοσσυφοπέδιο δεν έχει αναγνωριστεί ακόμη από πέντε κράτη μέλη της ΕΕ (Κύπρος, Ελλάδα, Ρουμανία, Σλοβακία, Ισπανία), όπως και από τις γειτονικές Σερβία και Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ενώ η Αλβανία και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη θα είναι τα πρώτα κράτη της ΕΕ με μουσουλμανική πλειοψηφία, με ότι αυτό μπορεί αυτό να σημαίνει σε επίπεδο αντιδράσεων.

Επιπλέον, είναι δύσκολο για τις βαλκανικές χώρες να καλύψουν όλες τις πολιτικές και οικονομικές παραμέτρους που απαιτούνται από τις Βρυξέλλες σε μόλις 7 χρόνια. Η Επιτροπή διευκρίνισε ότι η υποστήριξη που θα παρέχεται στα εν δυνάμει νέα μέλη θα έχει ως στόχο την προώθηση των μετασχηματισμών προς την ενίσχυση του κράτους δικαίου, την ασφάλεια και τη μετανάστευση, της κοινωνικο-οικονομικής ανάπτυξης, την αύξηση της διασύνδεσης και της επίλυσης όλων των διαφορών με τους γείτονες.

Για να πραγματοποιηθεί η διεύρυνση αυτή άλλο ένα ζήτημα, ακανθώδες, πολύ δύσκολο να συμφωνηθεί αφορά στη διεύρυνση του κοινοτικού προϋπολογισμού. Στον επόμενο προϋπολογισμό του 2020 τα πλουσιότερα κράτη της Ένωσης θα πρέπει να καλύψουν το κενό του Ηνωμένου Βασιλείου ενώ οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης που λαμβάνουν κοινοτική βοήθεια θα πρέπει να δεχτούν λιγότερα, έτσι είναι εύκολο να φανταστεί κανείς από την πλευρά τους μια ορισμένη δυσπιστία προς στην είσοδο των νέων φτωχότερων και πιο αδύναμων χωρών που θα έρθουν σε άμεσο ανταγωνισμό μαζί τους.

Εντούτοις, υπό το πρίσμα των παραπάνω, μπορεί να ειπωθεί πως τελικά οι Βρυξέλλες προέβλεψαν και διευκρίνισαν τις προθέσεις τους, περιορίζοντας τα περιθώρια αμφιβολιών.

Η επανέναρξη του ευρωπαϊκού σχεδίου για περαιτέρω διευρύνσεις, σαν ιδέα, είναι ότι πιο λανθασμένο. Δεν έχει κανένα νόημα να βάλει μαζί χώρες όπως η Φινλανδία και το Μαυροβούνιο, δεν έχει νόημα να θέσει τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης να ανταγωνιστούν με αυτές των Βαλκανίων, μετά που έχει φέρει σε ανταγωνισμό Νότιους με τις Ανατολικούς. Ιστορικά τα Βαλκάνια προκάλεσαν πολλές δυσκολίες στην Ευρώπη, θα ήταν σοφότερη η συμβολή στην ανάπτυξη και τη σταθερότητα της περιοχής, χωρίς  απερίσκεπτα άλματα προς τα εμπρός βάζοντας όλες αυτές τις χώρες κάτω από τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να ανακαλυφθεί κατόπιν ότι δεν υπάρχει καμία πολιτιστική και πολιτικής συγγένεια.

Πηγή: lantidiplomatico.it

Μετάφραση Μουρατίδης Γιώργος

Διαβάστε περισσότερα...

«Φιλική Εταιρεία» πέρα από κόμματα για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας

«Φιλική Εταιρεία» πέρα από κόμματα για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας

Άρθρο στο «Βήμα της Κυριακής» του Λάμπρου Σταυρόπουλου

Ενα φιλόδοξο εγχείρημα για μια ευρεία συνάντηση δυνάμεων της εργασίας, της διανόησης και της επιστήμης, ανθρώπων από διαφορετικές κοινωνικές κατηγορίες και με διαφορετικές πολιτικές προελεύσεις, αλλά με κοινό στόχο την αναγέννηση και την ανασυγκρότηση της Ελλάδας, βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι εμπνευστές του σχεδίου αυτού, με μια δόση ρομαντισμού, το παρουσιάζουν ως μια νέα «Φιλική Εταιρεία», με ένα συγκροτημένο πρόγραμμα για την επίλυση άμεσων κοινωνικών προβλημάτων και παράλληλα τη δημιουργία των βάσεων για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο για την Ελλάδα, το οποίο απέτυχαν να δημιουργήσουν οι δανειστές.

Αισιοδοξία και ήθος

Αυτή είναι η ιδέα που έχει τεθεί στο τραπέζι και μορφοποιείται αυτή την περίοδο, όπως αποκαλύπτει ο Αλ. Αλαβάνος, διευκρινίζοντας ότι δεν πρόκειται για νέο πολιτικό φορέα, αλλά για μια «ένωση ανθρώπων», τονίζοντας μάλιστα ότι το εν λόγω εγχείρημα «δεν έχει καμία σχέση με κομματικά παζάρια, με αρχηγικούς ανταγωνισμούς, με ζητωκραυγές ή γιουχαΐσματα». «Η διεργασία έχει ξεκινήσει. Εχει δημιουργήσει έναν μεγάλο πλούτο ιδεών και συμβολών. Εχει αισιοδοξία. Και έχει ήθος» δηλώνει ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας στο «Βήμα».

«Η ιδέα αυτή δεν γεννήθηκε σε κάποιο κομματικό γραφείο. Ηρθε από κύκλους ανήσυχων και δημιουργικών επιστημόνων. Με αυτή την έννοια, κι εγώ και άλλοι, είμαστε περισσότερο παραλήπτες της πρότασης παρά πρώτοι αποστολείς» εξηγεί, σημειώνοντας μάλιστα ότι κάποιος από αυτούς που είχαν την πρωτοβουλία «χρησιμοποίησε μια ρομαντική κάπως, αλλά όχι άστοχη, έκφραση, μιλώντας για "μια νέα Φιλική Εταιρεία" δύο ακριβώς αιώνες μετά - με την έννοια της ένωσης ανθρώπων από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες, σε έναν κοινό στόχο, που είναι η αναγέννηση και η ανασυγκρότηση της Ελλάδας». Μάλιστα προτρέπει: «Ας θυμηθούμε, επειδή πολλοί στον τόπο μας μέσα από πικρές εμπειρίες και απανωτές διαψεύσεις έχουν χάσει την εμπιστοσύνη στον λαό μας, αυτό που έγραφε ο Ξάνθος στα απομνημονεύματά του: "διά να ενεργήσωσιν οι Ελληνες μόνοι των ό,τι ματαίως από πολλού χρόνου ήλπιζον από την φιλανθρωπίαν των χριστιανών βασιλέων"».

Για τον κ. Αλαβάνο «το ζητούμενο είναι η χωρίς καμία καθυστέρηση επίλυση άμεσων κοινωνικών προβλημάτων, όπως η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ ή η τόνωση δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης ή ειδικές ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της διαρροής εγκεφάλων». Και παράλληλα, «η δημιουργία βάσεων για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο του 21ου αιώνα για την Ελλάδα, πράγμα που απέτυχαν 100% να δημιουργήσουν οι περιβόητες "μεταρρυθμίσεις" των δανειστών, που οδήγησαν σε ασφυξία τόσο τον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα».

Ποια είναι όμως η θέση της Αριστεράς σε αυτό το πεδίο διεργασιών; «Η Αριστερά, με την έννοια όχι της ετικέτας αλλά της προσήλωσης στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελευθερίας και του αγωνιστικού ήθους, μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στη γέννηση και στη συγκρότηση μιας τέτοιας κίνησης» επισημαίνει ο κ. Αλαβάνος. Δηλώνει όμως ότι «με κανέναν τρόπο, κατά την γνώμη μου, δεν περιορίζεται η ενότητα σε αυτήν». «Αν θέλουμε μια ευρεία συνάντηση δυνάμεων που δεν επιζητούν καιροσκοπικά μια απλή παρουσία σε μια νέα Βουλή, αλλά επιδιώκουν ένα εναλλακτικό συνολικό πρόγραμμα για τη χώρα, χρειάζεται ένα πολυάριθμο, πολύχρωμο και δημιουργικό ανθρώπινο δυναμικό που δεν μπορεί μια μόνο ιδεολογική παράταξη να εξασφαλίσει μέσα από τις γραμμές της» εξηγεί. Ενώ σημειώνει με νόημα: «Εξάλλου οι συνήθως οικογενειακές πολιτικές ταυτότητες και δεσμεύσεις έχουν σχεδόν σβήσει μπροστά σε έναν νέο προβληματισμό που δημιουργεί η σύγχρονη ελληνική τραγωδία». Και καταλήγει: «Ας μην ξεχνάμε ότι ο Σαράφης, αρχηγός του ΕΛΑΣ, ήταν προηγουμένως βενιζελικός αξιωματικός. Ας μην ξεχνάμε το εύρος που επιδίωκε και πέτυχε για το Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο ο Νέλσον Μαντέλα».

Οι στόχοι

«Ούτε, κατά τη γνώμη μου, η πρωτοβουλία θα περιορίζεται σε μια λίστα πολιτικών προσώπων. Οσες και όσοι είναι στη συνείδηση του κόσμου καταγραμμένοι στην κομματική επετηρίδα δεν μπορεί παρά να είναι ένα κλάσμα μιας τέτοιας συσπείρωσης. Και να πλημμυρίσει αυτή η συνάντηση από ανθρώπους της εργασίας, της διανόησης, της επιστήμης, της τεχνολογίας, της τέχνης, της οικολογίας, του συνεργατισμού και, πρώτα και κύρια, της νεανικής δημιουργίας» προσθέτει. Πάντως πιστεύει ότι η πρωτοβουλία αυτή «μπορεί να συμπεριλάβει και πρόσωπα που θεωρούν ότι ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης απαιτεί την έξοδο από την ευρωζώνη, όπως είναι και η δική μου σκέψη», καθώς και πρόσωπα «που δεν συμφωνούν με αυτή τη γνώμη και έχουν ως προτεραιότητα την προώθηση του εθνικού παραγωγικού σχεδίου». «Ούτε οι μεν ούτε οι δε ξεχνάμε τα κωμικοτραγικά περιστατικά του 2015 σε σχέση με αυτό το θέμα. Γι' αυτό κοινός παρονομαστής μας μπορεί να είναι η συμφωνία ότι οι κεντρικοί στόχοι μας δεν είναι διαπραγματεύσιμοι, δεν θα καμφθούν από οιανδήποτε πίεση, όποια κι αν είναι η συνέπεια» υπογραμμίζει.

Διαβάστε περισσότερα...

O λαός πετάει την μπάλα στην εξέδρα…του Κ. Παπουλή

O λαός πετάει την μπάλα στην εξέδρα… 

του Κ. Παπουλή

Ζούμε στιγμές τραγικές για την χώρα εδώ και επτά χρόνια, αλλά μια εθνική κωμωδία κυριαρχεί τις τελευταίες μέρες στο μυαλό του υπόδουλου, μέσου έλληνα, στην οποία συμμετέχει και τμήμα της αριστεράς παίρνοντας «αντιδιαμετρική» θέση, πιστεύοντας έτσι, ότι κάνει  και «διεθνιστική» πολιτική.

Το «Μακεδονικό» είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, συνιστά απόδραση από την πραγματικότητα και πέρασμα σε ένα ομαδικό φρενοκομείο.

Ένας  λαός που καταστρέφεται από το μνημόνιο, την Ε.Ε., το ευρώ και το Δ.Ν.Τ., αντί να τα βάλει με αυτούς που τον εκτελούν σιγά-σιγά, φαντάζεται μια μελλοντική απειλή, για κάποια εισβολή στην Μακεδονία.

Αντί να κοιτάξει τα τωρινά, την  πραγματική πολιτική που τον εξοντώνει, και πραγματικά τον απειλεί με εθνική εξαφάνιση,  ξεσηκώνεται για έναν κίνδυνο, που έχει τέτοιες πιθανότητες σήμερα (η προσάρτηση της «ελληνικής» Μακεδονίας  από την «μικρή Μακεδονία του Βαρδάρη»,  όσο με το να πέσει αύριο ένας κομήτης πάνω στη Θεσσαλονίκη). Αλλά ακόμη και αν υπάρξει μελλοντικά μια «συμμαχία» Σκοπίων-Τουρκίας, γιατί μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να υπάρξει απειλή,  για προσάρτηση ελληνικών εδαφών, αυτή θα την σταματήσει το όνομα;;;

Για να γίνουμε και πιο σαφείς: α) σλαβο-μακεδονικό έθνος δεν υπάρχει. Αν κάποιος δημιούργησε τέτοια συνείδηση στους κατοίκους των Σκοπίων, αυτοί είναι οι έλληνες με τα συλλαλητήριά τους και την στάση τους. β) Μπορεί στο Σύνταγμά τους να γράφουν ότι θέλουν, αλλά αυτοί που απειλούνται από αλυτρωτισμό και από διάλυση είναι εκείνοι, που έχουν 30% του πληθυσμού τους αλβανικής καταγωγής, ποσοστό μάλιστα, που αυξάνεται ραγδαία. Πρόκειται για μια σύνθεση και ένα κράτος που τεχνικά δημιουργήθηκε από την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Γιουγκοσλαβία. γ) Αν δεν υπήρχε το ζήτημα της μετατροπής της χώρας αυτής σε «δυτικό» προτεκτοράτο, και η «είσοδός της» στο ΝΑΤΟ, το ζήτημα θα είχε μείνει ξεχασμένο στο ράφι.

Στην πατρίδα μας όμως έχουμε,  μια κυβέρνηση που:  α) υπηρέτησε καλύτερα και από τον Σόιμπλε  τα μνημόνια. β)  Κατέστρεψε όχι μόνο τον λαό  και την χώρα αλλά και την ελπίδα του. γ) Σπουδαιότερο ίσως όλων, υπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο την παγκόσμια νομισματική τάξη, δυσφημώντας ευρωπαϊκά και παγκόσμια κάθε έννοια της αριστεράς. Έβγαλε έτσι από την μέση τους Ποντέμος, αποδυνάμωσε σε μεγάλο βαθμό   την ευρωπαϊκή αριστερά, και κάθε αριστερή αμφισβήτηση στον ολοκληρωτισμό της Ε.Ε. πήγε περίπατο. Το ευρώ, το εργαλείο του απόλυτου νεοφιλελελευθερισμού, η επιστροφή στον κοινωνικό και οικονομικό δαρβινισμό του 19ου αιώνα, σταθεροποιήθηκε χάρι  στον Τσίπρα και στην παρέα του.  Για όλα αυτά ο Τσίπρας και ο Σύριζα, μια κυβέρνηση χειρότερη της κυβέρνησης Τσολάκογλου, χαϊδεύεται από το ευρωπαϊκό κατεστημένο.

 Ο λαός λοιπόν, αντί τα βάλει   με τις ορντινάτσες της Μέρκελ και του Μακρόν, με τον εξωτερικό εχθρό και τους κατοχικούς συνεργάτες του, αντί να εξεγερθεί για το πραγματικό πρόβλημα της χώρας, για να την απελευθερώσει και να απελευθερωθεί ό ίδιος, ασχολείται πραγματικά με ( …)τρίχες.

 Είναι ίσως ζήτημα κοινωνικής ψυχολογίας, ή ερμηνεία του, ή κοινωνικής ψυχιατρικής. Υπάρχει πιθανότητα αυτή η κίνηση να κρύβει την οργή για την γενική κατάσταση; Δύσκολο, γιατί θα είχε εκδηλωθεί αλλιώς, με κάποια άλλη αφορμή. Μπορεί να πάρει αντιμνημονιακή διάσταση; Οι νόμοι των πιθανοτήτων στη σύγχρονη φυσική το επιτρέπουν, αλλά εδώ μάλλον έχουμε ένα ταπεινωμένο λαό που φαίνεται να το έχει ρίξει στη μεταφυσική. Για να φύγει λοιπόν από την μεταφυσική, χρειάζεται ορθός λόγος που να του εξηγεί την κατάσταση. Χρειάζεται παρέμβαση όλων των πατριωτικών, δημοκρατικών και αντιμνημονιακών δυνάμεων    και φυσικά της αριστεράς.

Η «λύση» της καταγγελίας για ναζιστικές φιέστες και εθνικιστικά συλλαλητήρια των διάφορων «αναρχο»-«αριστερίστικων» ομάδων δεν είναι η απάντηση. Δεν μπορείς να καταγγέλεις εκατοντάδες χιλιάδες, ηττημένου και ταπεινωμένου λαού,  ότι συμμετέχει σε φασιστικές συγκεντρώσεις, γιατί τον βάζεις απέναντι με τον χειρότερο τρόπο. Όταν μάλιστα στην ήττα του, έχουμε όλοι μας σοβαρές πολιτικές ευθύνες.

Πρέπει να εξηγηθεί, ότι ηΜακεδονία θα είναι Ελληνική όταν η Ελλάδα γίνει (αν γίνει) εθνικά ανεξάρτητη. Τώρα που ο ορυκτός της πλούτος της  ξεπουλιέται σε πολυεθνικές, που καταστρέφεται η Χαλκιδική, που τα λιμάνια της, οι δρόμοι της, οι τελευταίες βιομηχανίες της έχουν ξεπουληθεί σε ξένες επιχειρήσεις και σε έλληνες ολιγάρχες, η Μακεδονία δεν είναι Ελληνική, είναι   Γερμανική, Καναδική, Ιταλική, Κινέζικη, είναι της ελληνικής οικονομικής ημι-ελίτ και όπως θέλετε χαρακτηρίστε την.

Πρέπει να εξηγηθεί ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρό εθνικό κίνδυνο, αλλά εξ΄ανατολάς και όχι από τον Βορρά -όπως πίστευε και η Χούντα που έχασε την Κύπρο, εκτούρκισε τους Πομάκους και άλλα πολλά- . Και για να αντιμετωπιστεί αυτός ο κίνδυνος, πρέπει η Ελλάδα να ανακτήσει την διεθνή αξιόπρεπειά της, να πάψει να είναι προτεκτοράτο, να γίνει οικονομικά αυτοδύναμη, να σπάσει την ξένη εξάρτηση, να βγεί από τα μνημόνια και την οικονομική  κρίση. Να κάνει νέες γεωπολιτικές συμμαχίες, και να έχει την οικονομική και ηθική δύναμη, να στηρίξει αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις, προσανατολισμένες στην άμυνα και στην υπεράσπιση της χώρας και όχι υποταγμένες σε  Νατοϊκούς σχεδιασμούς και στις αγορές των όπλων των ισχυρών κρατών.

Αλλά όσον αφορά τμήμα της αριστεράς, που  θα έπρεπε να είναι η πρωτοπορία,  δείγμα είναι,  κομμάτι από ανακοίνωση της Ανταρσυα     -από το σάιτ της- που καλεί σε αντιφαστική συγκέντρωση  στις 3 Φεωρουαρίου: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στηρίζει τις εξορμήσεις του ελληνικού κεφάλαιου στα Βαλκάνια και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Εξορμήσεις και σχεδιασμοί που το μόνο που έχουν να προσφέρουν στους λαούς είναι η φτώχεια η εξαθλίωση και η απειλή του πολέμου. Συμμαχεί με το Ισραήλ και την Αίγυπτο για την νέα μοιρασιά στην ΑΟΖ μαζί με την Κύπρο και απειλεί με επέκταση των 12 ναυτικών μιλίων.» 

Τι μας λένε; Τι λένε στον ελληνικό λαό; Ότι η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα,  ότι το ελληνικό κεφάλαιο κάνει κουμάντο στην περιοχή. Πάνω κάτω ισχυρίζονται ότι έλεγε και ο Σημίτης για την ισχυρή Ελλάδα, όταν έμπαινε στο ευρώ, αλλά προχωράνε και πολύ πιο μακριά, μια που οι εξορμήσεις του ελληνικού κεφαλαίου απειλούν με πόλεμο την περιοχή. Παρα-κάτω, ουσιαστικά ισχυρίζονται ότι στην ελληνοτουρκική διένεξη ο χασάπης των Κούρδων και των Τούρκων Ερντογάν και όλο το τούρκικο καθεστώς, έχει και δίκιο, και ότι εμείς είμαστε οι ιμπεριαλιστές που θέλουμε να εφαρμόσουμε το διεθνές δίκαιο  της θάλασσας, και να ανακηρύξουμε ΑΟΖ…… Συμπερασματικά, η ιμπεριαλιστική Ελλάδα απειλεί, και θα είναι υπεύθυνη σε περίπτωση πόλεμου!!!

Αν ο λαός επιχειρεί να αποδράσει από την ήττα του και  το ρίχνει  στην «θρησκεία» της ονοματολογίας για την Μακεδονία και τα Σκόπια, το ίδιο κάνει -εδώ και καιρό μάλιστα- και κομμάτι της «μετατροτσκιστικής» αριστεράς, αυτός είναι ίσως ο καλύτερος ορισμός, που δεν θέλει να ακούσει καν την λέξη πατρίδα, που φαντάζεται την Ελλάδα ως ιμπεριαλιστική χώρα και όχι ως προτεκτοράτο που είναι σήμερα, που σε ορισμένες εκδοχές της καταλήγει να δίνει δίκιο στην Τουρκία, που έχει ξεχάσει τι είναι ο ιμπεριαλισμός, και που σε όλα τα επίπεδα, βλέπει   ως λύση στην ελληνική κρίση, την «επικείμενη» σοσιαλιστική επανάσταση. Δυστυχώς και το ΚΚΕ βρίσκεται σε μια τέτοια λογική, αλλά απλώς είναι αρκετά πιο προσεκτικό στην πολιτική του.

Αντίστροφα, η όποια αριστερά, αλλά και το σύνολο των δημοκρατικών, αντιμπεριαλιστικών,   πατριωτικών, αντιμνημονιακών δυνάμεων, οφείλουν να βρούν τρόπους για να μεταφέρουν στον λαό την κατάσταση και την δυνατότητα εξόδου από την κρίση υπέρ των δυνάμεων της εργασίας και της δημοκρατίας και να τον ξαναβάλουν στην πραγματικότητα, να συγκροτήσουν ένα πλατύ λαϊκό κίνημα απελευθέρωσης ώστε μια κυρίαρχη ελληνική κυβέρνηση, μια κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου,  να λύσει τα ζητήματα στην βάση της συνεργασίας και της φιλίας των βαλκανικών λαών. χωρίς την «εποπτεία» και την παρέμβαση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Διαβάστε περισσότερα...

Σεβαστέ Μίκη, σε εκτιμώ και σε σέβομαι, συμφωνώ αλλά και διαφωνώ μαζί σου, του Γ. Περάκη

Σεβαστέ Μίκη, σε εκτιμώ και σε σέβομαι, συμφωνώ αλλά και διαφωνώ μαζί σου

 

 

Αγαπητέ μου Μίκη, (συγνώμη που σου μιλάω στον ενικό), αλλά στους συντρόφους μου έτσι μιλώ. Θα σου μιλήσω για μένα. Πολικοποιήθηκα στα 18 μου με την είσοδό μου στο πανεπιστήμιο. Τα πρώτα τραγούδια σου τα άκουσα σε ένα φορητό κασετέφωνο σε κασσέτα (το Αξιον Εστί) που τελικά χάλασε απο τις επαναλήψεις. Είχα την ευτυχία η μουσική σου να με συντροφεύει σχεδόν σ’ όλες τις στιγμές της ζωής μου. Τα τραγούδια σου με ταξίδευαν στον ιδεατό κόσμο των ιδανικών μου δωρίζοντας μου την εικονική πραγματοποίηση τους. Αλλά θα μου επιτρέψεις να εκφράσω γιατί συμφωνώ και γιατί διαφωνώ μαζί σου. Αλλωστε όπως λέει και ο Γ.Ρίτσος «Και να αδερφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα, ήσυχα κι απλά. Καταλαβαινόμαστε τώρα δε χρειάζονται περισσότερα... Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου, απ’ τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο».

Ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.

Που συμφωνώ Μαζί σου1.

«Ας μην ξεχνάμε ότι στον ΣΥΡΙΖΑ του 4% είχε αναπτυχθεί σε μεγάλο βαθμό η ιδεολογία του εθνομηδενισμού. Οι έννοιες έθνος, πατρίδα και όσα συνδέονται μαζί τους, όπως λ.χ. ο Διονύσιος Σολωμός με τα “κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά”, ο Ρίτσος με τους “νεκρούς που προσμένουνε την ώρα να σημάνουν την Ανάσταση”, ο Ελύτης με το “θέλει νεκροί χιλιάδες να ’ναι στους τροχούς”, όλα αυτά γίνανε αντικείμενα θυμηδίας. Δυστυχώς η ελληνική Αριστερά, το ΚΚΕ που ξεκίνησαν την εθνική αντίσταση δημιουργώντας το ΕΑΜ με κύριο μέλημα τον αγώνα και τη θυσία για την πατρίδα και έγιναν έτσι οι κύριοι συντελεστές στον εθνικό αγώνα για τη λευτεριά της πατρίδας, μεταβλήθηκαν με τον καιρό σε αρνητές για οτιδήποτε είχε να κάνει με την “πατρίδα” και το “έθνος” ως έννοιες που αγκαλιάζουν και συσπειρώνουν όλους ανεξαιρέτως τους Ελληνες ανεξάρτητα από κοινωνική θέση και πολιτική ταυτότητα».

Σύντροφέ μου Μίκη, να τα ξεχωρίσουμε, γιατί εσύ τα ξέρεις καλύτερα. Τότε υπήρχε στρατιωτική κατοχή απο τους ναζί. Σήμερα υπάρχει οικονομική κατοχή. Ο πατρωτισμός κατ’ αρχήν (αν μου επιτρέπεις) σήμερα, σημαίνει την απαλλαγή της πατρίδας μας και του λαού μας απο αυτή την οικονομική κατοχή. Αλλωστε το ΚΚΕ και το ΕΑΜ από τον πρώτο καιρό της Κατοχής προσανατολίστηκαν στην οργάνωση της Αντίστασης. Τόσο η 6η Ολομέλεια όσο και η 7η της Κ.Ε., του 1941, έθεσαν το ζήτημα της οργάνωσης του αγώνα για την επιβίωση ανάμεσα στις άμεσες κομματικές προτεραιότητες.Με την ίδρυση του ΕΑΜ, το Σεπτέμβριο του 1941, το σύνθημα «Πάλη για την επιβίωση του λαού» προτάσσεται για την περιοχή της πρωτεύουσας, πάνω κι απ’ το σύνθημα της Εθνικής Απελευθέρωσης.

Αυτό θα έπρεπε να έχει πράξει και σήμερα το  ΚΚΕ, σε συνεργασία με τις άλλες αριστερές δυνάμεις.

Συμφωνώ μαζί σου Μίκη μου, αλλά το 2012 γίνατε θύματα της ευρείας χρήσης χημικών και δακρυγόνων από την αστυνομία, όταν μαζί με τον Μ. Γλέζο, προσπαθούσατε να μπείτε στη βουλή, δηλώνοντας «Μπαίνω στη Βουλή για να κοιτάξω στα μάτια τους Έλληνες βουλευτές γιατί μερικοί ετοιμάζονται να ψηφίσουν το θάνατο της Ελλάδας και να ζητήσεις να σταματήσει αυτό το έγκλημα εναντίον του ελληνικού λαού που πάει να γίνει να τους πω να σταματήσουν το έγκλημα,... από δω και πέρα αρχίζει η προδοσία».

Που διαφωνώ Μαζί σου.

Στην ίδια συνέντευξη λές: Πώς χαρακτηρίζετε το συλλαλητήριο της Θεσ/νίκης; 

«Iστορικής σημασίας! Με τα μνημόνια και ειδικότερα αυτό της σημερινής κυβέρνησης η δυνατότητα αντίστασης του λαού μας έφτασε στο ναδίρ. Το γεγονός αυτό ήταν επόμενο να μεγαλώσει τις κατακτητικές ορέξεις των αντιδραστικών κύκλων των γειτονικών μας χωρών (Αλβανία, Σκόπια, Τουρκία) που συνωμοτούν με τη βοήθεια των γνωστών διεθνών δυνάμεων εναντίον της εθνικής μας ακεραιότητας. Το όνομα “Μακεδονία” είναι το όχημα των ακραίων Σκοπιανών με το οποίο εκφράζονται οι πάντοτε ζωντανές και κυρίαρχες αλυτρωτικές βλέψεις που στοχεύουν στη δημιουργία της “Μακεδονίας του Αιγαίου” με την κατάκτηση της δυτικής Μακεδονίας μας, της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής. Το όνομα λοιπόν της Μακεδονίας δεν είναι απλώς ένα όνομα, αλλά περιμένει την ελληνική ψήφο για να λάβει την ιστορική επιβεβαίωση που γνωρίζουν καλά ότι τους λείπει.Γιατί δεν είναι βλάκες να πιστεύουν ότι οι Σλάβοι πρόγονοί τους που έφτασαν στα Βαλκάνια, επτακόσια και πλέον χρόνια μετά Χριστόν ήταν απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου που έζησε χίλια χρόνια πριν! Κατάφεραν όμως, αρχής γενομένης με τον Τίτο στα 1944, που εντελώς αυθαίρετα έδωσε το όνομα “Μακεδονία” στο νότιο τμήμα της τότε κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας, να διαπαιδαγωγήσουν πολλές γενιές Σκοπιανών με τη βεβαιότητα ότι είναι οι γνήσιοι Μακεδόνες, γνησιότεροι από εκείνους που κατοικούν στην Ελλάδα. Και για τον λόγο αυτόν έχουν εθνικό καθήκον να τους... απελευθερώσουν και να τους αποσπάσουν από τους Ελληνες κατακτητές δημιουργώντας τη γνήσια και μεγάλη “Μακεδονία του Αιγαίου”. 

Σεβαστέ μου Μίκη, μήπως θα πρέπει να ακούσουμε μια ψύχραιμη άποψη από την άλλη μεριά των συνόρων...2.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, εδώ στα Μπίτολα όπου και μένω τώρα, όπως και στην Ελλάδα, το κυρίαρχο θέμα συζήτησης είναι για το όνομα των Σκοπίων ή Μακεδονία. Έτσι αποφάσισα, με παρότρυνση συντρόφων, να τοποθετηθώ πάνω σε αυτό το θέμα, μιας και έχω εικόνα και από τις δύο πλευρές αφού έζησα και στις δυο χώρες.Το 1945 όταν ο Τίτο έφτιαχνε τη μεγάλη Γιουγκοσλαβία, συμπεριέλαβε και αυτό το κομμάτι ως ανεξάρτητο ομόσπονδο κράτος και το ονόμασε Δημοκρατία της Μακεδονίας. Την τότε εποχή δεν άνοιξε μύτη πουθενά, δεν μίλησε κανένας για την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Μέγα πολιτικό λάθος. Απλά την αναγνωρίσαν με σχετική νομοθεσία της εποχής ως είχε. Από την άλλη πλευρά εδώ (Μακεδονία-Σκόπια), στην επίσημη παιδεία μας, μας δίδασκαν ότι είμαστε Μακεδόνες απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου. Αυτό ίσχυε και ισχύει μέχρι σήμερα. Συνεπώς, γενιές ολόκληρες αυτό έμαθαν, αυτό ξέρουν. Δεν μπορώ να κατηγορήσω τον ιστορικά τυφλό λαό άλλα ούτε να δικαιολογήσω φασιστικές συμπεριφορές από όπου και να προέρχονται.
Αυτές τις μέρες που το θέμα έχει αναθερμανθεί, αναρωτιέμαι για τον όρο "Μακεδονία" αν θα συμπεριληφθεί στην ονομασία η όχι. Τι θα χάλαγε στη μια ή στην άλλη πλευρά; Πως είναι δυνατόν να μην καταλάβει ο λαός είτε εκεί είτε εδώ ότι όλο το παιχνίδι είναι στημένο για πολιτικές σκοπιμότητες και από τις δυο πλευρές των χωρών; Επίσης, ως γείτονες χώρες, όπως παντού ανά την υφήλιο, έχουν κάποιες διαφορές. Γιατί λοιπόν πρέπει να μας τις λύνουν η Η.Π.Α και όχι μόνοι μας;

Εδώ, για να σταθεί ως κράτος έπρεπε να χτιστεί μια εθνική ταυτότητα. Όμως με ποιο τρόπο θα γινόταν αυτό σε μια μικρή πολυεθνική και πολύγλωσση χώρα; Για να θυμηθούμε και τα λόγια του Β. Ραφαιλίδη, “τα Σκόπια είναι το Λουξεμβούργο των Βαλκανίων", σωστότατη τοποθέτηση.
Τι συνέβη λοιπόν; Μιας που ονομαζόμασταν για μισό αιώνα Μακεδονία. Κάτω από την ομπρέλα του ιμπεριαλισμού, μας αναγνώρισαν ως τέτοιους 120 χώρες και κυρίως οι μεγάλες δυνάμεις όπως η Η.Π.Α και Ρωσία. Η κάθε μια για δικά της συμφέροντα. Σήμερα είναι πολύ δύσκολο να ανατραπεί αυτό στην λαϊκή συνείδηση είτε εκεί, είτε εδώ.
Πως γίνεται να είναι απόγονοι του Μ. Αλέξανδρο και να τον δοξάζουν και ταυτόχρονα να είναι χριστιανοί; Εκείνοι που έκαψαν στο διάβα τους την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και δολοφόνησαν την Υπατία κατηγορούμενη ως μάγισσα; Αυτό δε είναι ένα ερώτημα και προς τους Έλληνες πατριώτες που διοργανώνουν τα συλλαλητήρια και παραβλέπουν ή έστω δεν γνωρίζουν δυο τόσο αντιφατικά γεγονότα της ιστορίας.
Για να ανακεφαλαιώσω, θα πω τα εξής. Οι κάτοικοι των Σκοπίων δεν έχουν σχέση ως Σλάβοι ούτε με την αρχαία Ελλάδα, ούτε με τον Μ. Αλεξάνδρο. Ωστόσο εγκαταστάθηκαν και ζουν σε μια γεωγραφική θέση η οποία στην αρχαιότητα λεγόταν Παιονία, την οποία κατέκτησε πρώτος ο Φίλιππος ο δεύτερος και την μακεδονοποίησε. Ορθά λοιπόν πρέπει να υπάρχει ο όρος "Μακεδονία" στην ονομασία των Σκοπίων. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι δυο λαοί οι οποίοι έχουν πολεμήσει μέχρι εσχάτως τον εθνικοσοσιαλισμό του Χίτλερ, μπορούν να φέρονται έτσι. Είμαστε ιστορικά και ηθικά υποχρεωμένοι να αντισταθούμε στους καταπιεστές των λαών μας και όχι να αλληλοσυγκρουόμαστε για ηλιθιότητες, ενώ μας κλέβουν και εκμεταλλεύονται σαν σκλάβους του καπιταλισμού...

Η θεώρηση της κατάστασης απο την δικιά μας σκοπιά.

Ζήτημα πρώτο: Η στρατιωτική ισχύς των Σκοπίων

Τα Σκόπια και ο υπο­τι­θέ­με­νος αλυ­τρω­τι­σμός τους δεν θα μπο­ρού­σε να απει­λή­σει στρα­τιω­τι­κά τους Έλ­λη­νες φτω­χούς, όταν η Ελ­λά­δα είναι δεύ­τε­ρη χώρα του ΝΑΤΟ σε εξο­πλι­σμούς (σε πο­σο­στό ΑΕΠ) ενώ σχε­δόν δεν δια­θέ­τει στρα­τιω­τι­κές δυ­νά­μεις και στρα­τιω­τι­κή αε­ρο­πο­ρία! Η δύ­να­μη πυρός της κατά πάσα πι­θα­νό­τη­τα δεν ξε­περ­νά αυτήν των Ελ­λή­νων κυ­νη­γών!3

Ζήτημα δεύτερο: Σύνθεση και πληθυσμός της γειτονικής χώρας

         
Σύμφωνα με την τελευταία επίσημη απογραφή (2002), ο συνολικός πληθυσμός της χώρας ήταν 2.022.547 άτομα, των οποίων η εθνικότητα κατανέμεται ως εξής:
Εθνοτική Καταγωγή Πληθυσμός Ποσοστό Θρησκεία Ποσοστό
Σλαβομακεδόνες 1.297.981 64,0% Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία 64,7%
Αλβανοί 509.083 25,2% Σε άλλες χριστιανικές Εκκλησίες 0,4%
Τούρκοι 77.959 3,9% Ισλάμ 33,3%
Ρομά 53.879 2,7% Δεν έχει δηλώσει ότι ανήκει σε κάποια θρησκεία. 1,6%
Σέρβοι 35.939 1,8%    
Βόσνιοι 17.018 0,8%    
Βλάχοι 9.695 0,5%    
Δεν ανήκουν σε καμμιά απο τις προηγούμενες κατηγορίες 20.993 1,1%    
Σύνολο 2.022.547 100,0%   100,0%
πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας - Βικιπαίδεια

 

Ο κίνδυνος μάλλον δεν προέρχεται απο τα Σκόπια αλλά απο την Τουρκία και τη ιδέα της μεγάλης Αλβανίας. Αλλωστε στο Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, συμμαχίσαμε με Σερβία, Βουλγαρία και Μαυροβούνιο, ενάντια στην Τουρκία. Οι συμφωνίες αυτές υπογράφτηκαν στις 22/09/1912. Το αποτέλεσμα ήταν η επέκταση της Ελλάδας.

Μήπως η καλύτερη απάντηση στους επεκτατισμούς των προαναφερθέντων δύο χωρών είναι η δημιουργία ενός «σταθερού» κράτους που περικλείει γεωγραφικά τον όρο Μακεδονία και την σλαβική καταγωγή του πληθυσμού.

Κλείνοντας την παράθεση των απόψεων μου, Σεβαστέ μου Μίκη, δεν έχω το δικαίωμα αλλά  ούτε το «θράσος» να σου πώ να πάς ή όχι στο συλλατήριο, αλλά αν βρεθείς στην ίδια εξέδρα με τον «εθνικιστή» και καραβανά κ. Φ. Φράγκο, το «Αγιο» Ανθιμο, και όλους αυτούς «γενναίους και παληκάρια» στο εσωτερικό και προσκυνημένους στο εξωτερικό, τουλάχιστον σε παρακαλώ, άλλαξε με το χειμαρώδη λόγο σου, το νόημα και το λόγο του συλλαλητήριου.

Αποτελεί επιλογή του ακροατηρίου να σε ακούσει...

Με Σεβασμό και Αγάπη

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

1. Πηγή: Συνέτευξη του Μ. Θεοδωράκη: Protothema.gr“ 30/01/2018, στο  Παναγιώτη Σαββίδη, « θα πρέπει να ντρέπεστε εσείς οι Ελληνες πολιτικοί που αφήσατε να αιωρείται το όνομα ‘Μακεδονία’ τόσα χρόνια”. Πρέπει λοιπόν να δούμε κατάματα την πραγματικότητα».

2. Ο Νικολα Βοκανόβσκι γεννήθηκε στην πόλη Μπίτολα (Μοναστήρι). Από μικρός ήταν ανυπότακτο πνεύμα και έτσι στα είκοσί του χρόνια κατέληξε στα δόντια του κρατικού μηχανισμού. Απέδρασε και ήρθε στην Ελλάδα. Μια χώρα την οποία λάτρεψε, αλλά τα μονοπάτια της ζωής και ο τρόπος σκέψης και δράσης του τον οδήγησαν στις ελληνικές φυλακές. Αφού εξέτισε την ποινή του, πριν περίπου δυο μήνες επέστρεψε και ζει στην πόλη που γεννήθηκε στα Μπίτολα. Αναδημοσίευση από το "glasnost.gr"

3. Αλέξης Λιοσάτος:Project 25.01.2018.

Διαβάστε περισσότερα...

Ήρθε η ώρα να πούμε τις οικονομικές κυρώσεις με το όνομά τους: εγκλήματα πολέμου, του Πάτρικ Κόκμπερν

Ήρθε η ώρα να πούμε τις οικονομικές κυρώσεις με το όνομά τους: εγκλήματα πολέμου

Του Πάτρικ Κόκμπερν

Τα πρώτα κομμάτια των ναυαγισμένων ψαράδικων από τη Βόρεια Κορέα που ονομάζονται «πλοία φαντάσματα» βρέθηκαν φέτος ξεβρασμένα στις ακτές της βόρειας Ιαπωνίας. Είναι τα υπολείμματα των κατεστραμμένων από τη φουρτούνα εύθραυστων ξύλινων καϊκιών με υποτυπώδεις μηχανές,   με τα οποία οι Βορειοκορεάτες ψαράδες ξανοίγονται στο πέλαγος μέσα στο καταχείμωνο, σε μια απελπισμένη αναζήτηση καλής ψαριάς.

Συχνά, αυτό που απομένει είναι μόνο το σακατεμένο ξύλινο κύτος των καϊκιών  ριγμένο στην ακτή, αλλά κάποιες φορές οι Ιάπωνες βρίσκουν επίσης νεκρά σώματα ψαράδων που έχουν πεθάνει από πείνα και δίψα, καθώς έπλεαν με ακυβέρνητα πλοιάρια στη Θάλασσα της Ιαπωνίας επί πολλές ημέρες. Περιστασιακά, ελάχιστοι λιμοκτονούντες επιβιώνουν και εξηγούν ότι χάλασαν οι μηχανές ή ξέμειναν από καύσιμα ή ότι έπεσαν θύματα κάποιας άλλης μοιραίας ατυχίας.

Ο αριθμός των «πλοίων φαντασμάτων» αυξάνεται -- περίπου 104 βρέθηκαν το 2017, περισσότερα από κάθε άλλο προηγούμενο έτος, αν και ο πραγματικός αριθμός πρέπει να είναι μεγαλύτερος, επειδή πολλά καΐκια βυθίζονται χωρίς να αφήνουν ίχνη στα 600 μίλια της άγριας θάλασσας ανάμεσα στη Β. Κορέα και την Ιαπωνία.

Ο λόγος που τόσο πολλοί ψαράδες διακινδυνεύουν και χάνουν τη ζωή τους είναι η πείνα στη Β. Κορέα όπου το ψάρι είναι η φθηνότερη πηγή πρωτεϊνών. Η κυβέρνηση επιβάλλει ποσοστώσεις στους ψαράδες που τους αναγκάζουν να ξανοίγονται στη θάλασσα. Μέρος της ψαριάς τους πωλείται, μετά, στην Κίνα έναντι μετρητών, έτσι τα αλιεύματα συγκαταλέγονται, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό,  στα ελάχιστα προϊόντα της Β. Κορέας που εξάγονται.

Το ότι οι Βορειοκορεάτες ψαράδες διακινδύνευσαν περισσότερο και πιο πολλοί έχασαν τη ζωή τους τον περασμένο χρόνο αποτελεί απόδειξη ότι οι διεθνείς κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Β. Κορέα έχουν , υπό κάποια έννοια, επιτυχία: η χώρα υφίσταται σοβαρή οικονομική πίεση. Αλλά, όπως και οι κυρώσεις οπουδήποτε αλλού τόσο παλιότερα όσο και σήμερα, η πίεση δεν ασκείται στον Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ-ουν, που φαίνεται ιδιαίτερα εύσωμος  και καλοθρεμμένος, αλλά στους φτωχούς και τους αδύναμους.

Η επίδοση των οικονομικών κυρώσεων στην επιβολή αλλαγής πολιτικού καθεστώτος είναι πολύ φτωχή, αλλά δύσκολα αμφισβητείται  ως μέσο για να οδηγηθεί μια χώρα στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Οι κυρώσεις του ΟΗΕ εις βάρος του Ιράκ από το 1990 μέχρι το 2003 υποτίθεται ότι κατευθύνονταν εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν και του καθεστώτος του, παρόλο που δεν συνέβαλαν καθόλου στην εκτόπιση ή στην εξασθένησή του. Αντιθέτως, η πολιτική ελίτ του Μπάαθ άντλησε πλεονεκτήματα από τη σπανιότητα πολλών αγαθών και πλούτισε, εφόσον πολλοί από τις γραμμές της ήταν οι μοναδικοί προμηθευτές. Ο απεχθής, μεγαλύτερος γιος του Σαντάμ, Ουντέι, αποκόμισε πολλά κέρδη ελέγχοντας την εισαγωγή τσιγάρων στο Ιράκ.

Οι γραφειοκράτες του ΟΗΕ που ήταν υπεύθυνοι για τις κυρώσεις στο Ιράκ προσποιούνταν ότι έτσι εμπόδιζαν τον Σαντάμ να αναδημιουργήσει τη στρατιωτική ισχύ του.  Αυτό ήταν  πάντα ένα υποκριτικό ψεύδος: ο ιρακινός στρατός δεν πολέμησε γι’ αυτόν το 1991, στην  αρχή των κυρώσεων, περισσότερο από ό,τι πολέμησε  όταν τερματίστηκαν, το 2003. Ήταν εντελώς παράλογο να υποστηρίζουν ότι δικτάτορες όπως ο Κιμ Γιονγκ-ουν και ο Σαντάμ  Χουσεΐν θα επηρεάζονταν από τα βάσανα του λαού τους.

Αυτή είναι η αλήθεια: τη δεκαετία του 1990, επισκεπτόμουν συχνά τα νοσοκομεία του Ιράκ, και δεν υπήρχε οξυγόνο ούτε λάστιχα για τα ασθενοφόρα. Κάποτε, σε ένα χωράφι της επαρχίας Ντιγιάλα, βόρεια της Βαγδάτης, με κυνήγησαν ντόπιοι αγρότες κρατώντας σκονισμένες ακτινογραφίες των παιδιών τους, επειδή νόμιζαν ότι ήμουν κάποιος ξένος γιατρός .

Ο Σαντάμ Χουσεΐν και οι ανώτεροι αξιωματικοί του σωστά εκτελέστηκαν για τα εγκλήματά τους, αλλά δίπλα τους στο ικρίωμα έπρεπε να βρίσκονται και οι ξένοι πολιτικοί και αξιωματούχοι που ήταν  υπεύθυνοι για το καθεστώς των κυρώσεων το οποίο οδήγησε στον θάνατο τόσο πολλούς ανθρώπους. Η επιβολή οικονομικών κυρώσεων πρέπει πλέον να θεωρηθεί έγκλημα πολέμου, εφόσον συνεπάγεται τη συλλογική τιμωρία εκατομμυρίων αθώων αμάχων που πεθαίνουν, αρρωσταίνουν ή καταδικάζονται να ζουν με τα απόβλητα των σκουπιδοτενεκέδων.

Όλα αυτά δεν είναι καθόλου καινούργια. Οι οικονομικές κυρώσεις είναι παρόμοιες με τις μεσαιωνικές πολιορκίες, απλώς χρησιμοποιείται ένας σύγχρονος μηχανισμός δημοσίων σχέσεων  που τις δικαιολογεί. Μια διαφορά είναι ότι οι πολιορκίες οδηγούσαν στη λιμοκτονία μόνο μία πόλη ή κωμόπολη, ενώ σήμερα οι κυρώσεις, με το ξεζούμισμα που επιβάλλουν,  στοχεύουν στην υποταγή ολόκληρων λαών.

Οι πολιτικοί δείχνουν  προτίμηση στις οικονομικές κυρώσεις, εφόσον μπορούν να τις πλασάρουν καλύτερα στην κοινή γνώμη, ως πιο ανθρωπιστικό μέσο από ό, τι η στρατιωτική δράση ( φυσικά αυτό δεν ισχύει για τους λαούς που τις υφίστανται). Συνήθως προβάλλεται το πρόσχημα ότι τα τρόφιμα και ο ιατρικός εξοπλισμός δεν υπόκεινται σε περιορισμούς, χωρίς βεβαίως να αναφέρονται τα οικονομικά και άλλα ρυθμιστικά εμπόδια που καθιστούν αδύνατη τη διάθεσή τους.

Ένα παράδειγμα είναι οι δρακόντειες κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Συρία από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση που υποτίθεται ότι στόχευαν τον πρόεδρο  Μπασάρ αλ-Άσαντ και βοηθούσαν να απομακρυνθεί από την εξουσία. Φυσικά απέτυχαν ολοκληρωτικά ως προς αυτό τον σκοπό, αλλά μια έκθεση του ΟΗΕ που διέρρευσε το 2016 δείχνει πολύ πειστικά πόσο συνέβαλαν οι κυρώσεις αυτές στο να σταματήσει η βοήθεια προς τον πληθυσμό από τις διάφορες παγκόσμιες υπηρεσίες παροχής βοήθειας. Δεν μπορούν να εισάγουν τα απαραίτητα, παρά τις βεβαιώσεις απαλλαγής τους από τις κυρώσεις, επειδή οι τράπεζες και οι εμπορικές εταιρείες δεν αναλαμβάνουν το ρίσκο των ποινών, καθώς μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν  κάποια σχέση με τη Συρία. Η έκθεση αναφέρει έναν Ευρωπαίο γιατρό που δουλεύει στη Συρία να λέει ότι «το έμμεσο αποτέλεσμα των κυρώσεων … καθιστά την εισαγωγή ιατρικών εργαλείων και άλλων ιατρικών προμηθειών εξαιρετικά δύσκολη, έως αδύνατη».

Οι άνθρωποι θα πρέπει να αισθάνονται για τα αποτελέσματα των κυρώσεων τον ίδιο αποτροπιασμό όπως με την καταστροφή νοσοκομείων από βομβαρδισμούς και πυρά πυροβολικού. Αλλά η εικόνα ακτινολογικών μηχανημάτων ή μηχανημάτων αιμοκάθαρσης που τους λείπουν τα αναγκαία ανταλλακτικά δεν μπορεί ποτέ να ανταγωνιστεί την επίδραση που έχει ένα φιλμ με νεκρούς και τραυματίες στην πρώτη γραμμή. Και εκείνοι που πεθαίνουν γιατί οι κυρώσεις καθιστούν μη λειτουργικό τον ιατρικό εξοπλισμό οδηγούνται στον θάνατο χωρίς δραματικές κορόνες των ΜΜΕ και μακριά από τη δημόσια θέα.

Τα εμπάργκο είναι βαρετά, ο πόλεμος εξιτάρει. Μερικά αποτυχημένα πλήγματα ρουκετών στο Ριάντ από τις δυνάμεις των Χούθι της Υεμένης είδαν τεράστια  δημοσιότητα, αν και δεν υπήρξαν θύματα. Συγκρίνετε αυτό το γεγονός με τη σπάνια κάλυψη του σαουδαραβικού εμπάργκο στις περιοχές των Χούθι που οδήγησε στον μεγαλύτερο λιμό που έχουν προκαλέσει άνθρωποι, στην πρόσφατη ιστορία.  Επιπλέον, υπάρχουν υποψίες για πάνω από ένα εκατομμύριο κρούσματα χολέρας και 2.000 Υεμένιοι έχουν πεθάνει από την ασθένεια, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Τα τεχνάσματα  των δημοσιοσχεσιτών που δικαιολογούν τις κυρώσεις είναι συνήθως τα ίδια ανεξαρτήτως περιστάσεων. Ένα από αυτά είναι ο ισχυρισμός ότι η οικονομική ζημία που προκαλείται εμποδίζει εκείνους που αποτελούν στόχους των κυρώσεων να δαπανούν χρήματα σε εξοπλισμούς και τρομοκρατικές ενέργειες. Ο πρόεδρος Τραμπ καταγγέλλει την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν με την αιτιολογία ότι αποδεσμεύει χρήματα  τα οποία διοχετεύονται στις ιρανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό, αν και το κόστος αυτών των επιχειρήσεων είναι μικρό και στο Ιράκ οι ιρανικές δραστηριότητες πιθανώς αποφέρουν κέρδη.

Οι κυρώσεις είναι μια συλλογική τιμωρία παρόμοια με τους μαζικούς βομβαρδισμούς στο Χαλέπι, τη Ράκκα και τη Μοσούλη. Μπορεί, μάλιστα,  να σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους από ό,τι οι βόμβες, επειδή συνεχίζονται επί πολλά χρόνια και τα αποτελέσματά τους είναι συσσωρευτικά. Ο θάνατος τόσο πολλών Βορειοκορεατών ψαράδων στα μη αξιόπλοα ξύλινα πλοιάριά τους είναι παράπλευρο αποτέλεσμα των κυρώσεων, αλλά καθόλου ασυνήθιστο ως προς τη μεγάλη βλάβη που προκαλούν και σε ποιους. Ως συνήθως, οι κυρώσεις πλήττουν λάθος στόχο και δεν πρόκειται να επιτύχουν ενάντια στον Κιμ Γιονγκ-ουν περισσότερο από όσο πέτυχαν ενάντια στον Σαντάμ Χουσεΐν.

Πηγή: https://www.counterpunch.org/2018/01/22/its-time-to-call-economic-sanctions-what-they-are-war-crimes/

Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344