Άρθρα και Τοποθετήσεις

Συρία:Το μεγάλο θύμα των γεωστρατηγικών συμφερόντων, του Γιάννη Ανδρουλιδάκη

ΣΥΡΙΑ:ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΥΜΑ ΤΩΝ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

            Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία διαρκεί ήδη 8 χρόνια. Οι συνέπειες τρομακτικές. Υλικές καταστροφές, κτήρια και υποδομές εξαφανισμένα, αρχαιολογικοί χώροι κατεστραμμένοι, πόλεις ισοπεδωμένες . Μεγαλύτερο, επίσης, είναι το ανθρωπιστικό πρόβλημα με τους χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες και τα εκατομμύρια των προσφύγων. Το έγκλημα στην αραβική αυτή χώρα είναι συνεχές και έχει υπεύθυνους. Πολλοί θεωρούν ότι πίσω από τον εμφύλιο κρύβεται ένας κρυφός πόλεμος ανάμεσα στις δύο σύγχρονες υπερδυνάμεις, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, οι οποίες έχουν συγκρουόμενα γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή.

Ασφαλώς για την κατάσταση επικρατεί την κύρια ευθύνη έχει η Αμερική, η οποία αφού «αποκατέστησε» τη δημοκρατία στο Ιράκ, τη Λιβύη και την Αίγυπτο θέλησε να κάνει το ίδιο και στη Συρία. Έτσι ενίσχυσε τους αντικαθεστωτικούς και δημιούργησε το πολιτικό έκτρωμα του ISIS. Προσπαθεί να επιβάλλει τη δική της πολιτική στον αραβικό κόσμο και βρίσκεται   σε στενή συνεργασία με το Ισραήλ . Στρέφεται κατά της ρώσικης παρουσίας στην περιοχή και εναντίον του Άσαντ, του Ιράν και της Χεζμπολάχ του Λιβάνου. Το τελευταίο διάστημα θέλησε παίζοντας με τη φωτιά να κάνει δυναμική παρέμβαση στις εξελίξεις . Προχώρησε σε βομβαρδισμούς με τη συνεργασία χωρών της Ε.Ε., οι οποίοι, ας σημειωθεί, δεν περιελάμβαναν ρώσικους στόχους. Όλα αυτά έγιναν , για μια ακόμη φορά, στο όνομα της προστασίας των αμάχων από τα χημικά. Η συγκυρία, όμως, προκάλεσε πολλούς προβληματισμούς, αφού την επόμενη μέρα απεσταλμένοι του ΟΗΕ θα έκαναν έλεγχο για την ύπαρξη χημικών στη Συρία. Τι , άραγε , δεν έπρεπε να δουν οι εκπρόσωποι του διεθνούς οργανισμού; Από αρκετούς αναλυτές, επιπλέον, η ενέργεια αυτή χαρακτηρίστηκε σαν κίνηση εντυπωσιασμού του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος στριμωγμένος από το γενικό εισαγγελέα θέλησε να ενισχύσει το κύρος του στο εσωτερικό της Αμερικής και να προβάλλει την εικόνα του ηγέτη που δε φοβάται τη Ρωσία.

            Η τελευταία σταθερή σύμμαχος της Συρίας και του Άσαντ ( πατέρα και γιου) βρίσκεται σε συνεργασία με το Ιράν και τη Χεζμπολάχ για να εξυπηρετήσει τα δικά της γεωπολιτικά συμφέροντα. Εξάλλου εκεί διατηρεί τις σημαντικές στρατιωτικές βάσεις της Ταρτούς και της Λαττάκειας. Η παρουσία των Ρώσων λειτουργεί για την ώρα αποτρεπτικά και οι ΗΠΑ δεν έχουν εισβάλει , ούτε έχουν επιχειρήσει το διαμελισμό της Συρίας. Το βέβαιο είναι ότι η Ρωσία θα συνεχίσει να υποστηρίζει το καθεστώς και να κλείνει τα μάτια στις βίαιες και αντιδημοκρατικές πρακτικές του . Αν χάσει τη Συρία θα αποδυναμωθεί σημαντικά ο ρόλος της στην περιοχή.

Το δικό της παιχνίδι, όμως, παίζει και η Τουρκία, η οποία εισέβαλε στο Αφρίν σε μια προσπάθεια να εμποδίσει τη δημιουργία κουρδικού κράτους . Βεβαίως η πολιτισμένη Δύση και η Αμερική διόλου δε συγκινήθηκαν από τα εγκλήματα πολέμου, τα οποία διέπραξε ο τουρκικός στρατός εναντίον του άμαχου πληθυσμού. Αλλάζει εύκολα συμμαχίες εκμεταλλευόμενη τη γεωγραφική της θέση. Έτσι ενώ, υποτίθεται, ότι τα είχε βρει με τον πρόεδρο Πούτιν , τάχθηκε υπέρ των αμερικανικών βομβαρδισμών στην περιοχή. Σύμμαχος, επίσης, από τα παλιά το Ιράν ( από το 1979 που ο πατέρας Άσαντ αναγνώρισε το ισλαμικό καθεστώς   του Αγιατολάχ Χομεϊνί) έχει τα δικά της συμφέροντα στην περιοχή. Σημαντικό για το Ιράν να συνεχίζει να εξοπλίζει τη σιίτικη στρατιωτική και πολιτική οργάνωση Χεζμπολάχ του Λιβάνου διαμέσου της Συρίας.

Ποιες θα είναι οι εξελίξεις στην πολύπαθη αυτή χώρα δεν μπορεί να προβλέψει κανείς. Θα τριχοτομηθεί τελικά; Θα μοιράσουν τα συμφέροντα τους οι υπερδυνάμεις; Θα δημιουργηθεί κουρδικό κράτος ελεγχόμενο από την Αμερική; Το μόνο σίγουρο είναι ότι το μπερδεμένο κουβάρι Συρία αποτελεί μια βραδυφλεγή βόμβα η οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να σκάσει και να ανατρέψει την ισορροπία τρόμου που υπάρχει ανάμεσα στις δύο πυρηνικές υπερδυνάμεις. Εξέλιξη με απρόβλεπτες συνέπειες όχι μόνο για την περιοχή, αλλά για ολόκληρο τον κόσμο.

Σήμερα η ριζοσπαστική αριστερά πρέπει να έχει ξεκάθαρες θέσεις για το συριακό. Πρωτίστως να καταγγείλει την Αμερική, αλλά και όλες τις δυνάμεις που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμπλέκονται στο πρόβλημα ανεξαρτήτως αν η ανάμειξη αυτή προβλέπεται ή όχι από διακρατικές συμφωνίες. Ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει άμεσα και να δημιουργηθούν οι συνθήκες για ασφαλή επιστροφή των προσφύγων στις εστίες τους. Τα οποία προβλήματα να διευθετηθούν με ειρηνικό τρόπο με την παρέμβαση του ΟΗΕ. Όσο και αν ακούεται ουτοπικό στις παρούσες συνθήκες , αυτό το πλαίσιο πρέπει να προβάλλει. Για να τελειώσει το δράμα του συριακού λαού. Για να μπουν τέλος στα παιγνίδια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην περιοχή.

*εκπαιδευτικός στο 6ο Λύκειο Καλαμάτας

Διαβάστε περισσότερα...

Πόσο γρήγορα έγινε μπούμερανγκ η υποστήριξη της κυβέρνησης Σύριζα στην επίθεση κατά της Συρίας

ΣΧΟΛΙΟ

Πόσο γρήγορα έγινε μπούμερανγκ η υποστήριξη της κυβέρνησης Σύριζα στην επίθεση κατά της Συρίας

Όταν ο υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς υπέγραφε το ανακοινωθέν του ΝΑΤΟ επικροτώντας την πυραυλική επίθεση στη Συρία και κουρελιάζοντας το διεθνές δίκαιο που κατοχυρώνει την κυριαρχία των χωρών, θα έπρεπε να σκεφθεί, εφόσον περνιέται για τόσο ευφυής, ότι θα αναγκαζόταν να καταφύγει σ’ αυτό πολύ σύντομα, εφόσον ήταν βέβαιο πως θα προέκυπτε το επόμενο πρόβλημα με την συνυπογράφουσα το νατοϊκό κείμενο Τουρκία.

Όπως και έγινε με την πρόσφατη ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ περί Ιμίων. Με τι ηθικό και πολιτικό ανάστημα δήλωσε λοιπόν ο κ. υπουργός ότι «με τρία διεθνή κείμενα είναι σαφής η ιδιοκτησία των Ιμίων στην Ελλάδα και καλό είναι να το πάρει χαμπάρι η Τουρκία ότι στην πλευρά τουλάχιστον του Αιγαίου οφείλει και θα είναι ωφέλιμο και για την ίδια να λειτουργεί με βάση το διεθνές δίκαιο. Η Ελλάδα είναι κατά πολύ πιο οργανωμένη χώρα σε όλα τα πεδία και τους τομείς από το Ιράκ και τη Συρία», (http://www.documentonews.gr/article/kotzias-as-to-parei-xampari-h-toyrkia-ta-imia-me-bash-tis-synthhkes-einai-ellhnika), τη στιγμή που ο ίδιος και η κυβέρνησή του ενέκριναν την πιο αισχρή καταπάτηση του διεθνούς δικαίου λίγες ημέρες πριν;

Οι κυβερνητικοί ιθύνοντες αδιαφορούν αν, με τις ενέργειές τους, αφήνουν τη χώρα ανοχύρωτη, έστω και με αυτό το ελάχιστο προστασίας που αποτελεί η επίκληση του διεθνούς δικαίου. Και γίνονται καταγέλαστοι όταν τη μια ημέρα υποστηρίζουν την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου και την επομένη το επικαλούνται.

Ή μήπως τα εξυπνοπούλια που κυβερνούν νομίζουν πως μπορούν να συναινούν στο ξήλωμα του διεθνούς δικαίου εδώ κι εκεί στον πλανήτη χωρίς επιπτώσεις;

Καιρός να ομολογήσουν ότι άγονται και φέρονται από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές χώρες που καταπατούν και κουρελιάζουν τις διεθνείς συνθήκες κατά το δοκούν, οπότε οι δηλώσεις του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κενός λόγος και ανούσιοι λεονταρισμοί.

Για να υποστηριχθεί το διεθνές δίκαιο υπέρ της Ελλάδας θα πρέπει να υποστηρίζεται γενικώς.

Τουλάχιστον οι Τούρκοι το λένε ευθέως: γράφουμε το διεθνές δίκαιο στα παλιά μας τα παπούτσια τόσο στη Συρία όσο και στα Ίμια ή στην Κύπρο …

Όμως, όσα είπε ο κ. Κοτζιάς εμπεριέχουν και ορισμένους απαράδεκτους υπαινιγμούς: «στην [δική μας] πλευρά του Αιγαίου» ισχύει το διεθνές δίκαιο, στης Συρίας και του Ιράκ δεν ισχύει, γιατί είναι "ανοργάνωτες" χώρες! Αυτό και αν αποτελεί αίσχος! Άκου ανοργάνωτες χώρες! Τα θύματα πολλαπλών εισβολών, ενώ η κυβέρνηση της Ελλάδας ανέχεται και χειροκροτεί επίσης την παραβίαση της κυριαρχίας στη Συρία και στο Ιράκ, τις επιθέσεις ενάντια στα παιδιά ενός κατώτερου θεού …

Και υποκριτικά αποκρύπτει με τη λέξη "ανοργανωσιά" το ότι αυτές οι χώρες είναι θύματα των πολέμων που εξαπέλυσαν οι σύμμαχοί του με τους οποίους τόσο χαρούμενα τραγουδούσε πριν από τρία χρόνια χεράκι χεράκι στην Αττάλεια.

Τηρουμένων των αναλογιών, στην ίδια κατάσταση αδυναμίας φέρνει η κυβέρνηση Σύριζα και τη χώρα μας, κάνοντάς την παίγνιο στα χέρια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.  

Μ.Ν.

Διαβάστε περισσότερα...

Ελλάδα, χώρα υπό κατοχή και "δεδομένη", του Κ. Παπουλή

ΕΛΛΑΔΑ, ΧΩΡΑ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ «ΔΕΔΟΜΕΝΗ»

Του Κ. Παπουλή

«Αισθάνομαι ειλικρινά και πάντα τον πατριώτη κάθε καταπιεσμένης πατρίδας. Η πατρίδα αντιπροσωπεύει το ιερό και αδιαφιλονίκητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, κάθε ομάδας ανθρώπων, ενώσεων, κοινοτήτων, περιοχών, εθνών να αισθάνονται, να σκέπτονται, να θέλουν και να δρουν κατά τον τρόπο τους, και ο τρόπος αυτός είναι πάντα το αναμφισβήτητο αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας ιστορικής εξέλιξης».

                                      Μιχαήλ Μπακούνιν                                                                                                   

Είμαστε σε μια εποχή, εδώ και 8 χρόνια, που η Ελλάδα έχει μεταβληθεί σε οικονομικό προτεκτοράτο. Δυστυχώς όμως, σήμερα σε Ελλάδα και Κύπρο έχει γίνει και παραβίαση της εδαφικής τους κυριαρχίας. Όπως ήταν αναμενόμενο η οικονομική υποδούλωση θα έφερνε αργά ή γρήγορα και μειωμένη εθνική κυριαρχία και αν δεν αλλάξουμε ρότα, είμαστε ακόμη στην αρχή.

Είναι πλέον δεδομένο, ότι η εδώ και οχτώ χρόνια διαρκούσα και εκ των έξω επιβαλλόμενη οικονομική κρίση της πατρίδας μας, αποτελεί την πιο οξεία κρίση αναπαραγωγής, τόσο σε όρους χρονικής διάρκειας όσο και σε όρους ύφεσης-ανεργίας-παραγωγικής αποδιάρθρωσης, η οποία έχει εκδηλωθεί μεταπολεμικά σε εθνικό κοινωνικό σχηματισμό με μέσο ή υψηλό επίπεδο κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης.

           

            Ποτέ, μετά το 1950, την κατοχή και την λήξη του εμφυλίου δεν είχαμε φτάσει σε τέτοιο ακραίο σημείο, έλλειψης οποιασδήποτε προοπτικής, απόλυτης διάλυσης και εκποίησης της χώρας. Άλλωστε σύντομα, αν δεν αναστραφεί αυτή η κατάσταση, ο αριθμός των σπιτιών που θα αλλάξουν χέρια, θα είναι πολύ μεγαλύτερος της κατοχής.

Με λίγα λόγια, στην Ελλάδα επιβάλλεται σήμερα, το ίδιο ακριβώς μοντέλο προσαρμογής, που εκτελέστηκε μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, στις «ανατολικές» χώρες.

Σε αυτές τις συνθήκες, η ανάπτυξη εθνικού φρονήματος, αποτελεί όπως έλεγε και ο Λένιν για το αποικιακό πλαίσιο, «θετική» επίπτωση του ιμπεριαλισμού.

Η Ελλάδα όμως, δεν έχει παραδώσει μόνο την οικονομική της κυριαρχία και μάλιστα χωρίς να δώσει καμία μάχη (σε επίπεδο κυβερνήσεων), αλλά είναι γεωπολιτικά και στρατιωτικά «δεδομένη» για τον ευρωατλαντικό παράγοντα. Άρα δεν διαπραγματεύεται τίποτε, ενώ μετατρέπεται πρόθυμη,   «αμισθί» και άνευ όρων, σε αμερικάνικη βάση.

Οι κίνδυνοι είναι προφανείς, όταν απέναντι η Τουρκία εφαρμόζει μια άλλη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Η Τουρκία συγχρόνως αναδεικνύεται σε ισχυρή περιφερειακή δύναμη, με στρατιωτική-επεκτατική πολιτική στο μεγαλύτερο μέρος των συνόρων της. Τρέχει με ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 7%, ο πληθυσμός της αυξάνεται, ενώ μετασχηματίζεται όλο και περισσότερο σε βιομηχανική δύναμη. Έχει ήδη εισβάλει στη Συρία, στο Βόρειο Ιράκ, στην θάλασσα της Κύπρου, συνεχίζει εκεί την κατοχή από το 1974, ενώ τα Ίμια και άλλες βραχονησίδες είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, είναι ήδη Τουρκικές. Είναι επίσης σαφές ότι οι βλέψεις της προς την Ελλάδα δεν θα έχουν τέλος.

Η Τουρκία όμως δεν είναι «δεδομένη» για το ΝΑΤΟ, είναι εθνικά κυρίαρχη και ανεξάρτητη χώρα και για αυτό μπορεί να παίζει με την Ελλάδα, όπως η γάτα με το ποντίκι.

Είτε λοιπόν η Ελλάδα θα αλλάξει ρότα με διπλή αναστροφή και στο οικονομικό αλλά και στο γεωπολιτικό επίπεδο, δηλαδή απελευθέρωση από την ξένη οικονομική κατοχή της Ε.Ε. και του ευρώ, αλλά και άμεση ανεξαρτητοποίηση από τους αμερικανούς, ώστε να υπολογιστεί ως ουσιαστικός παίκτης στην περιοχή ή μαζί με τον οικονομικό θάνατο θα ακολουθήσουν και οδυνηρές εδαφικές απώλειες.

Σε πολιτικό επίπεδο, το ερώτημα είναι ποιος θα δεθεί με το εθνικό φρόνημα και αν εξ αιτίας της αφασίας της αριστεράς, αυτό θα μείνει μετέωρο, ή θα κινηθεί ακροδεξιά.

Στην Ελλάδα σήμερα διαμορφώνεται ως κύρια, η αντίθεση ανάμεσα στην Λαϊκή Κυριαρχία, την Δημοκρατία και τον οικονομικό ιμπεριαλισμό. Η άνευ προηγουμένου γεωγραφική πόλωση στον ευρωπαϊκό χώρο και η ραγδαία υποβάθμιση της χώρας μέσα στον διεθνή καταμερισμό εργασίας, διαμορφώνει και μια πρωτοφανή κοινωνική πόλωση. Και όλα αυτά συνδυάζονται και τρέφουν συνάμα την απειλή της παραβίασης εδαφικής κυριαρχίας.

Η μη πολιτική κατανόηση του οικονομικού ιμπεριαλισμού των Βρυξελών, η πολιτική των ίσων αποστάσεων στη διαμάχη της Ελλάδας και της Τουρκίας (μέσω κάποιας παράδοξης εξίσωσης των αστικών τους βλέψεων), όπως και το να μην βλέπει κανείς, ότι η Ρωσία αποτελεί σήμερα το μοναδικό εμπόδιο για την κατοχή της Μέσης Ανατολής από τις πολυεθνικές της Δύσης, θυμίζουν την ίδια εξίσωση του Στίνα στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τότε που δεν μπορούσε να διακρίνει, ανάμεσα στον γκεσταπίτη «εργάτη»-εισβολέα και τον ελασίτη- εργάτη-αμυνόμενο και έμενε μόνο στην ιδιότητα «εργάτης».

Μεγάλες αλλαγές, ανατροπές και επαναστάσεις έγιναν εκεί που το εθνικό-απελευθερωτικό ενώθηκε με το κοινωνικό. Πατρίδα ή Θάνατος ήταν το σύνθημα του Κάστρο, του Γκεβάρα του Χο-Τσι Μινχ. Πατριωτικός ήταν ο πόλεμος των Σοβιετικών που νίκησε τον ναζισμό.

Από τα πατριωτικά κινήματα της αντίστασης ξεπήδησαν προσπάθειες αλλαγής στα Βαλκάνια. Από αυτή την μήτρα γεννήθηκε το δικό μας ΕΑΜ, το δικό μας λαϊκό κίνημα. Ένα πατριωτικό-διεθνιστικό κίνημα που στις σημαίες του με αίμα έγραψε:

Θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα και πανανθρώπινη την λευτεριά.

Και για να θυμίσουμε, ενάντια στην παραποιημένη ιστορία και πραγματικότητα, διάφορων «τεταρτοδιεθνιστών» ή ακόμη και «αναρχικών», η FAI ( Ιταλική Αναρχική Ομοσπονδία), άνοιξε τα γραφεία της μετά τον πόλεμο από δωρεά κτιρίων του Ιταλικού κράτους, για την συνεισφορά της στον αντιφασιστικό αγώνα, ή ότι οι Ισπανοί αναρχικοί αποτέλεσαν κορμό και συνιδρυτές της Γαλλικής αντίστασης λόγω της εμπειρίας τους στην παρανομία.

Χρειαζόμαστε, σήμερα ένα μεγάλο δημοκρατικό, αντιμνημονιακό, πατριωτικό κίνημα που θα ξορκίσει το «κακό» της εθνικής υποτέλειας. Γιατί: «Αυτό που προκαλεί την χαύνωση στις χώρες που υποφέρουν είναι η διάρκεια του κακού το οποίο αιχμαλωτίζει την φαντασία των ανθρώπων, κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι δεν θα τελειώσει ποτέ. Μόλις όμως βρουν κάποιον τρόπο για να ξεφύγουν από αυτό -κάτι που πάντοτε συμβαίνει όταν το κακό φτάνει σε ένα ορισμένο σημείο- αισθάνονται τέτοια έκπληξη, ανακούφιση και ενθουσιασμό, ώστε περνούν κατ΄ευθείαν στο άλλο άκρο και αντί να θεωρούν τις επαναστάσεις αδύνατες, τις θεωρούν εύκολες. Αυτή και μόνο η προδιάθεση είναι ενίοτε ικανή να τις πραγματοποιήσει» .

Καρδινάλιος   του Ρέτζ, Απομνημονεύματα.

Διαβάστε περισσότερα...

Κυβερνητική συνέπεια: Επικροτεί την επίθεση στη Συρία. Σπάει τα κεφάλια όσων πολιτών διαφωνούν

Κυβερνητική συνέπεια:

Επικροτεί την επίθεση στη Συρία. Σπάει τα κεφάλια όσων πολιτών διαφωνούν

Α, όλα κι όλα!

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι σε μία, επιτέλους, περίπτωση υπάρχει συμφωνία κυβερνητικών λόγων και έργων.

Την ίδια στιγμή που ο "ταλαντούχος" κ. Κοτζιάς υπέγραφε το ανακοινωθέν των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ με το οποίο η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει την πυραυλική επίθεση των ΗΠΑ, Μ. Βρετανίας και Γαλλίας στη Συρία, η ελληνική αστυνομία, προϊστάμενοι της οποίας είναι ο φίλος του κ. Κοτζιά κ. Τόσκας και ο κ. Σκουρλέτης, υπό την υψηλή επιστασία του κ. Τσίπρα, έσπαγε κεφάλια φοιτητών και μαθητών που διαδήλωναν κατά του πολέμου. Ο υπερβάλλων ζήλος των δυνάμεων καταστολής εκδηλώθηκε προκειμένου να προστατευθεί το άγαλμα του Χάρι Τρούμαν, αυτό το απολίθωμα της αμερικανοκρατίας.

Το οποίο άγαλμα είχε επιχειρήσει επί δικτατορίας να ρίξει έτερος "ταλαντούχος" κυβερνητικός, ο βουλευτής κ. Μανιός, που τώρα απ' ό,τι φαίνεται το βλέπει με πολλή συμπάθεια και θεωρεί, προφανώς, ότι η διατήρησή του αξίζει να να πάνε κάποιοι φοιτητές στην εντατική. Είναι και γιατρός, τρομάρα του!

Αλλά στη νέα αμερικανοκρατία, με σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ τούτη τη φορά, όλα παίρνουν τη φυσιολογική τους τροπή: η κυβέρνηση που "νοιάζεται" για το λαό της Συρίας και επικροτεί τις αμερικανονατοϊκές επιθέσεις με πυραύλους στη χώρα του, ανοίγει τα κεφάλια του δικού της λαού, όταν διαμαρτύρεται για αυτές τις επιθέσεις.

Τι πιο φυσιολογικό από την εσωτερική καταπίεση εκ μέρους κυβερνήσεων που συμμετέχουν σε πολεμικά σφαγεία εναντίον άλλων λαών;  

Μ.Ν.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Σχέδιο Β για την επίθεση στη Συρία

Το Σχέδιο Β για την επίθεση στη Συρία

1.Για πολλοστή φορά οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές χώρες ποδοπάτησαν βίαια το ήδη κουρελιασμένο διεθνές δίκαιο, τη σύνταξη του οποίου η ανθρωπότητα πλήρωσε με δύο μεγάλους παγκόσμιους πολέμους και με εκατομμύρια θύματα. Αυτές οι δυνάμεις είναι οι παράνομοι της διεθνούς κοινωνίας που παρασιτούν πάνω στους λαούς χάρη στη βία που εξαπολύουν οι πολεμικές μηχανές τους.

2.Ποδοπάτησαν και τα τελευταία ψήγματα δημοκρατίας μέσα στις ίδιες τους τις χώρες, όπως δείχνει χαρακτηριστικά η περιφρόνηση της Τ. Μέι προς το κοινοβούλιο και η εξαπόλυση της επίθεσης ενάντια στη Συρία χωρίς δική του απόφαση.

3. Ποδοπάτησαν ακόμη και την πιο συμβατική έννοια του δικαίου, για το οποίο τόσο υπερηφανεύονται αποκαλώντας όλα τα άλλα καθεστώτα "αυταρχικά", εφόσον έγιναν δικαστές και ένορκοι μαζί για ένα υποτιθέμενο έγκλημα που καμία αρχή δεν έχει αποδείξει.  

4. Απέδειξαν για πολλοστή φορά ότι έχουν συγκροτήσει ένα διεθνές καθεστώς ανομίας και υποκρισίας. Το υποτιθέμενο έγκλημα ("ρίψη χημικών από τον Άσαντ") τιμωρείται από τους αυτοδιορισμένους δικαστές με πυραυλικές επιθέσεις, ενώ για τα κατάφωρα και αποδεδειγμένα εγκλήματα, όπως οι δολοφονίες του Ισραήλ στη Γάζα, η εισβολή της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη και της Τουρκίας στο Αφρίν, οι αυτουργοί τους μπορεί να δέχονται ακόμη και συγχαρητήρια, στη χειρότερη περίπτωση φιλικές παραινέσεις.

5. Είναι φανερό ότι οι χώρες αυτές απεργάζονται ένα μεγάλο πόλεμο στην περιοχή της λεγόμενης Μ. Ανατολής. Ένα πόλεμο στον οποίο ήδη η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μπλέκει τη χώρα μας μέσω της προσκόλλησης στον αμερικανικό παράγοντα και στον άξονα με το Ισραήλ το οποίο παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλους τους πολέμους των τελευταίων δεκαετιών στην περιοχή αυτή. Έναν πόλεμο στον οποίο ο λαός της Ελλάδας θα γίνει θύμα λόγω της εκθεμελίωσης που έχουν προκαλέσει τα μνημόνια σε όλους τους τομείς που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν την αντίσταση της χώρας σε ιμπεριαλιστικούς πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς ή σε περιφερειακές φιλοδοξίες δυνάμεων όπως η Τουρκία.   Η "ευρωπαϊκή Μεγάλη Ιδέα" του πολιτικού κατεστημένου έχει κάνει την Ελλάδα παίγνιο στα χέρια ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

6. Το σύνθημα της ημέρας είναι ένα: ΟΧΙ στους πολέμους!

   Για την ειρήνη και την φιλία των λαών, για την εθνική ανεξαρτησία από την ιμπεριαλιστική κηδεμονία, για την υπεράσπιση του απαραβίαστου των συνόρων και της κυριαρχίας και την αποτροπή εισβολών και κατακτήσεων.

Αθήνα 15.4.2016

Διαβάστε περισσότερα...

H Ανάσχεση της Υπογεννητικότητας Αποτελεί Συστατικό Στοιχείο της Ανασυγκρότησης της Ελλάδας, του Γιάννη Περάκη

Ανάσχεση της Υπογεννητικότητας Αποτελεί Συστατικό Στοιχείο της Ανασυγκρότησης της Ελλάδας

Η υπογεννητικότητα στο κόσμο

Σύμφωνα με τον Ο.Η.Ε, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα ανέλθει περίπου στα 9,7 δις το 2050 από τα 7,3 δις που είναι σήμερα. Η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού στα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν ισομερής στις ηπείρους. Ενώ στην Αφρική λόγου χάρη, ο πληθυσμός τριπλασιάστηκε και στην Ασία και τη Λατινική Αμερική διπλασιάστηκε, στην ευρωπαϊκή ήπειρο με εξαίρεση την Αλβανία παρατηρήθηκε περίπου στασιμότητα, με σαφείς τάσεις περαιτέρω συρρικνώσης του πληθυσμού της Ευρώπης και στη Β. Αμερική η αύξηση ήταν μόνο 50% μέσα σε 30 χρόνια. Σύμφωνα με τις προβλέψεις των ειδικών, όταν το 2050 στην Ευρώπη, όπου σήμερα διαβιούν περίπου 728 εκατ. άνθρωποι (στοιχεία του 2000), ο πληθυσμός δεν θα υπερβαίνει τα 600 εκατ., θα είναι δηλ. μειωμένος κατά περίπου 128 εκατ. αν συνεχισθεί η σημερινή υπογεννητικότητα. H διατήρηση ανανέωση του σημερινού πληθυσμού στην Ευρώπη απαιτεί τη γέννηση 2,1 παιδιών ανά γυναίκα, κατά την επόμενη πεντηκονταετία, ενώ σήμερα ο σχετικός δείκτης στην ήπειρο αυτή είναι 1,4 παιδιά κατά μέσο όρο ανά γυναίκα (Γερμανία 1,3, Ιταλία 1,2, Ισπανία 1,7, Ρωσία 1,35, M. Βρετανία 1,66, Ελλάδα 1,3), αναλογία δηλ. που βρίσκεται κάτω από το κρίσιμο όριο για την πληθυσμιακή ανανέωσή της.

Στον αντίποδα βρίσκονται η Αφρική με 5 παιδιά ανά γυναίκα και η Ασία με 2,6 παιδιά ανά γυναίκα. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η μείωση του ευρωπαϊκού, αλλά και του βορειοαμερικανικού πληθυσμού σημειώνεται παρά την αύξηση του προσδόκιμου μέσου όρου ηλικίας. Παρατηρείται δηλ. μείωση κυρίως του νεανικού πληθυσμού. Οι σχετικοί δείκτες γήρανσης του πληθυσμού της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής διευρύνουν ακόμη περισσότερο το δημογραφικό χάσμα ανάμεσα στις ανεπτυγμένες και υποανάπτυκτες ή αναπτυσσόμενες χώρες του κόσμου. Ενδεικικά σημειώνεται ότι, ενώ στην Αφρική π.χ. μόνο το 2% ή 3% των κατοίκων είναι ηλικίας άνω των 65 ετών, στην Ευρώπη το ποσοστό είναι γύρω στο 18,3% και το 2050 αναμένεται να φτάσει στο 22%.

Οι επιπτώσεις της υπογεννητικότητα στην Οικονομία

Σε πρόσφατο άρθρο του στο περιοδικό Foreign Affairs, ο Ρ. Σάρμα μελέτησε 56 περιπτώσεις χωρών από το 1960 και μετά που κατάφεραν να έχουν ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 6% για παραπάνω από μια δεκαετία. Παρατηρήθηκε ότι στις χώρες εκείνες κατά μέσο όρο ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός αυξήθηκε κατά 2,7% ετησίως, γεγονός που, κατά το συγγραφέα, υποδηλώνει ότι η πληθυσμιακή αύξηση αποτελεί κομμάτι της ερμηνείας των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης. Με λίγα λόγια, αυτό που εξάγεται ως συμπέρασμα είναι πως μια χώρα είναι δύσκολο να αποκτήσει σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης εάν ο οικονομικά ενεργός της πληθυσμός δεν αυξάνεται κατά τουλάχιστον 2% ετησίως. Σήμερα, μόλις 2 από τις 20 μεγαλύτερες αναπτυσσόμενες οικονομίες ξεπερνούν αυτό το όριο, η Νιγηρία και η Σ. Αραβία.

Κατά τα επόμενα πέντε έτη σχεδόν καμία από τις μεγάλες οικονομίες του πλανήτη δε θα ξεπερνά τον πήχη του 2% ως ποσοστό αύξησης του οικονομικά ενεργού της πληθυσμού. Και σε χώρες όπως η Κίνα, η Πολωνία, η Ρωσία και η Ταϊλάνδη, ο πληθυσμός αυτός αναμένεται να συρρικνωθεί. Το ίδιο θα ισχύει και για την Ελλάδα, και μάλιστα κατά πολύ περισσότερο. Σε 38 από αυτές τις περιπτώσεις, ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός συρρικνώθηκε. Ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης στις χώρες εκείνες έφτανε στο αναιμικό 1,5%, ενώ μόλις τρείς από αυτές κατάφεραν να ξεπεράσουν το όριο του 6%. Οι χώρες αυτές ήταν η Πορτογαλία του ’60 και η Λευκορωσία και η Γεωργία κατά τα έτη 2000-2010, όλες χώρες που κατάφεραν να σταθεροποιηθούν.

Η διεθνής εμπειρία έχει αποδείξει ότι η δημογραφία επηρεάζει καταλυτικά την οικονομία. Το σκεπτικό είναι μάλλον προφανές: όταν ο πληθυσμός μειώνεται, μειώνονται κατά κανόνα τόσο οι καταναλωτές της εγχώριας αγοράς, όσο και οι εν δυνάμει παραγωγοί. Χρειάζονται δηλαδή, σημαντικές αυξήσεις στην παραγωγικότητα, οι οποίες θα αντισταθμίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις του μειωμένου πληθυσμού. Ο κανόνας όμως είναι πως η μείωση του πληθυσμού είναι σε μεγάλο βαθμό συνυφασμένη με μειωμένες οικονομικές επιδόσεις.

Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για τη γήρανση του πληθυσμού. Σε εργασία που δημοσιεύτηκε από το National Bureau of Economic Research (NBER) των ΗΠΑ τον Ιούλιο του 2016, οι συγγραφείς Μέστας, Μάλλεν και Πάουελ τονίζουν πως παρά το γεγονός ότι οι αρνητικές δημογραφικές προβλέψεις έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην οικονομία δεν υπάρχουν αρκετά εμπειρικά στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος αυτών των επιδράσεων. Πιο συγκεκριμένα, μελετώντας τον ποσοστό πληθυσμιακής γήρανσης σε πολιτείες των ΗΠΑ κατά το χρονικό διάστημα 1980-2010, επεδίωξαν να ποσοτικοποιήσουν την οικονομική επίδραση ενός πιο γερασμένου πληθυσμού στις οικονομικές επιδόσεις (κατά κεφαλήν ΑΕΠ). Βρήκαν ότι μια αύξηση του πληθυσμού άνω των 60 ετών κατά 10%, μειώνει το ρυθμό αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 5,5%. Τα αποτελέσματά τους υπονοούν πως η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ θα επιβραδυνθεί κατά 1,2% αυτή τη δεκαετία και κατά 0,6% την επόμενη δεκαετία εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού. Ο κανόνας είναι ότι τόσο η γήρανση όσο και η μείωση του πληθυσμού συνολικά επιβραδύνουν την ανάπτυξη.

Συμπέρασματα

Οι ισχυροί του κόσμου είτε λέγονται «λέσχη Bilterberg»,είτε «Rothschilds(οι Ρότσιλντ δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη), είτε «Rockefellers» (οι Ροκφέλερ στην Αμερική), είτε «διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα», εκτός απο τους πολέμους (πώληση όπλων), την αλλαγή συνόρων και την καταστροφική κλιματική αλλαγή εξυπηρετούνται με την υπογεννητικότητα των ανεπτυγμένων χωρών. Η εξήγηση είναι μάλλον απλή, τα θύματα των πολιτικών αυτών, οι «καταραμένοι» και οι ξεριζωμένοι απο το τόπο τους πρόσφυγες αποτελούν:

  • Σε πρώτη φάση, μια πρώτης τάξης φθηνό και «εκμεταλεύσιμο» εργατικό δυναμικό.
  • Σε δεύτερη φάση όταν θα αρχίσουν να παράγονται μαζικά και να εισάγονται στην παραγωγική διαδικασία τα ρομπότ, δημιουργείται μια deFacto(εκ των πραγμάτων) κατάσταση στις ανεπτυγμένες χώρες ενός ανομοιγενούς και εξαθλιωμένου και «πολλών ταχυτήτων» εργατικού δυναμικού, (όσο μεγαλύτερος είναι ο κοινωνικός πλούτος, το κεφάλαιο που λειτουργεί, η έκταση και η ένταση της αύξησής του επομένως και το απόλυτο μέγεθος του προλεταριάτου και η παραγωγική δύναμη της εργασίας του, τόσο μεγαλύτερος είναι ο βιομηχανικός εφεδρικός στρατός. Η αύξηση της διαθέσιμης εργατικής δύναμης προκαλείται από τις ίδιες αιτίες που προκαλούν την αύξηση της επεκτατικής δύναμης του κεφαλαίου. Επομένως, το σχετικό μέγεθος του βιομηχανικού εφεδρικού στρατού αυξάνει μαζί με τις δυνάμεις του πλούτου. Όσο μεγαλύτερος όμως είναι αυτός ο εφεδρικός στρατός σε σχέση με τον εν ενεργεία εργατικό στρατό, τόσο μαζικότερος είναι ο σταθεροποιημένος υπερπληθυσμός, που η φτώχεια του είναι αντίστροφος ανάλογη προς τα βάσανα της δουλειάς του. Τέλος, όσο πιο μεγάλο είναι το εξαθλιωμένο στρώμα της εργατικής τάξης και ο βιομηχανικός εφεδρικός στρατός, τόσο πιο μεγάλος είναι ο επίσημος παουπερισμός (αθλιότητα, εξαθλίωση). Αυτός είναι ο απόλυτος, γενικός νόμος της καπιταλιστικής συσσώρευσης (Κ Μαρξ: «Το Κεφάλαιο», τόμος 1ος, σελ. 667).

Η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα

Απογοητευτικά είναι τα στατιστικά στοιχεία και οι προοπτικές μελέτες για την εξέλιξη του πληθυσμού της Ελλάδας, σύμφωνα με την Ελληνική Γεροντολογική και Γηριατρική Εταιρία.

Ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται σε απόλυτους αριθμούς ετησίως συνεχώς από το 2011 οπότε και για πρώτη φορά ο αριθμός των γεννήσεων και των μεταναστευτικών ροών προς τη χώρα υπολείπεται του αριθμού των θανάτων και της μετανάστευσης Ελλήνων στο εξωτερικό.

Η υπογεννητικότητα είναι χρόνιο πρόβλημα για την πατρίδα μας. Ο μέσος όρος ολικής γονιμότητας, δηλαδή παιδιών ανά ζεύγος, είναι 1,30, σταθερός τα τελευταία χρόνια όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 1,49. Επισημαίνεται ότι για να διατηρηθεί σταθερός ο πληθυσμός πρέπει ο δείκτης γονιμότητας να είναι πάνω από 2,1. Σαν αποτέλεσμα της υπογεννητικότητας και της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά και του αρνητικού ισοζυγίου μετανάστευσης, υπολογίζεται ότι θα έχουμε μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας όπως φαίνεται στους πίνακες- 1 & 2:

Πίνακας. 2:   Σημερινός Πληθυσμός της Ελλάδας 11 εκατ. (στοιχεία 2013) Πίνακας 2:   Γεννήσεις – Θάνατοι, 2012 - 2016
Ετος 2013 2050   1980 2012 2013 2014 2015 2016
Αισιόδοξο σενάριο Απαισιόδοξο σενάριο
Συνολικός Πληθυσμός 11 εκατ. 10 εκατ. 8,3 εκατ. Γεννήσεις 148.134 100.371 94.134 92.148 91.847 92.898
Πληθυσμός παιδιών σχολικής ηλικίας (1-17) ετών 1,6 εκατ. 1,4 εκατ. 1 εκατ. Θάνατοι 87.282 116.668 111.794 113.740 121.212 118.785
Ο εν δυνάμει Οικονομικά ενεργός Πληθυσμός (20-69) ετών 7 εκατ. 5,5 εκατ. 4,8 εκατ. Διαφορά 60.852 -16.297 -17.660 -21.592 -29.365 -25.887
Ο Πραγματικά Οικονομικά ενεργός Πληθυσμός (20-69) ετών 4 εκατ. 3,7 εκατ. 3 εκατ. ΕΛΣΤΑΤ Ιανουάριος-Μάρτιος 2018

Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών αντιπροσωπεύουν σήμερα στη χώρα μας ποσοστό πάνω από το 20,7% του πληθυσμού και σύμφωνα με τις προβλέψεις, το 2030 θα είναι περίπου το 30% του πληθυσμού, ενώ το 2050 θα πλησιάσουν το 1/3 του πληθυσμού! Αυτή η δημογραφική γήρανση, κοινή σε όλες τις δυτικού τύπου χώρες προκαλεί πολλά προβλήματα ιατρικά, κοινωνικά, οικογενειακά, οικονομικά, ασφαλιστικά, κ.ά. που θα προσλάβουν εκρηκτικές διαστάσεις στις προσεχείς δεκαετίες. Σύμφωνα με τις και προβλέψεις της Eurostat, υπολογίζεται ότι ενώ σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιστοιχούν 4 άτομα σε παραγωγική ηλικία (15-64 ετών) ανά 1 συνταξιούχο άνω των 65 ετών, το 2060 θα υπάρχουν μόνο 2 άτομα για κάθε 1 συνταξιούχο, αναλογία που αποτελεί τη ταφόπλακα των ασφαλιστικών συστημάτων και όχι μόνο.

Οι αιτίες της υπογεννητικότητας

  • H μετατροπή της οικογένειας από αγροτική σε αστική. Η ανάπτυξη της αστυφιλίας είχε ως αποτέλεσμα να αποδυναμωθούν οι αγροτικές περιοχές και να στερηθεί η Ελλάδα των εστιών υπεργεννητικότητάς της. Η γυναίκα εργάζεται εκτός σπιτιού με αποτέλεσμα η ανατροφή του παιδιού της να γίνεται δύσκολη, ενώ η ζωή στην πολυκατοικία δεν ευνοεί την ύπαρξη πολλώνατόμων.
  • H πολυετής εκπαίδευση σε ολοένα ανώτερα επίπεδα. Ο γάμος και η δημιουργία οικογένειας δεν είναι στις προτεραιότητες του ατόμου που σπουδάζει, αφού άμεσος στόχος του είναι η ολοκλήρωση των σπουδών του, ως εφοδίου, που θα διευκολύνει τις επαγγελματικές του φιλοδοξίες. Οι σπουδές έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στις γυναίκες απ’ ότι στους άνδρες, καθώς, εξ αιτίας τους, αυτές κωλύονται να εκμεταλλευτούν την πιο γόνιμη γι΄ αυτές περίοδο της ζωής τους. Οι γυναίκες που γίνονται μητέρες σε νεαρή ηλικία, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν ολοκληρώνουν τις σπουδές τους ή μειώνουν τις εκπαιδευτικές τους προσδοκίες. Κυρίως δε οι γυναίκες που ευρίσκονται σε υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο είναι σύμφωνα με πολλούς μελετητές, εκείνες που αναβάλλουν την επιθυμία τους για μητρότητα. Σε έρευνες που έγιναν στη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρεττανία, τη Σουηδία αλλά και την Ελλάδα βρέθηκε ότι οι γυναίκες με υψηλότερη μόρφωση έγιναν μητέρες σε μεγάλη ηλικία.
  • Η οικονομική κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, η υψηλή ανεργία των νέων και η αντικειμενική δυσκολία των νέων να δημιουργήσουν οικογένεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι πολλά νέα ζευγάρια παραμένουν για χρόνια σε σχέση, χωρίς να έχουν την οικονομική δυνατότητα να παντρευτούν και να φέρουν στον κόσμο παιδιά.
  • Η ραγδαία και ένεκα της οικονομικής κρίσης μετανάστευση στο εξωτερικό. Πάνω από 400.000 Ελληνες (νέοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία) μετανάστευσαν σε μία πενταετία στο εξωτερικό.
  • Η απουσία του κοινωνικού κράτους προς την ενίσχυση των νέων οικογενειών και σε αντίθεση με τη συνταγματική πρόβλεψη.

Οι συνέπειες της υπογεννητικότητας

Στην Ελλάδα, το φαινόμενο της υπογεννητικότητας αναφέρθηκε ως πρόβλημα για πρώτη φορά από τον Πολύβιο (Ελληνας ιστορικός, 200-118 π.Χ.). Σημειώνει αυτός ιστορικός ότι στην Ελλάδα υπάρχει «αρνησιπαιδία» και «ολιγανθρωπία» και ότι ο εγωισμός και η φιλοχρηματία ώθησε τους ανθρώπους να ανατρέφουν μόνο ένα ή το πολύ δύο παιδιά, ώστε να μη δαπανούν μεγάλα ποσά για την ανατροφή τους. Εν μέρει, όσα παρατηρεί ο Πολύβιος τον 2ο π.Χ. αιώνα ισχύουν και σήμερα.

Οι συνέπειες:

  • Πολιτικές: Η συρρίκνωση του Ελληνικού πληθυσμού στη πατρίδας μας, θα προκαλέσει ιδιαίτερα προβλήματα στο εγγύς μέλλον, λόγω γεωπολιτικής θέσης και με μια σειρά ανοιχτά θέματα εξωτερικής πολιτικής.
  • Οικονομικές: Η μείωση εργατικού δυναμικού, μείωση παραγωγικότητας επιδείνωση ασφαλιστικών ταμείων, φτωχοποίηση, ερήμωση μεγάλων περιοχών, κλπ.

Προτάσεις για την ανάσχεση της Υπογεννητικότητας

üΘα πρέπει άμεσα να ιδρυθεί Γενική Γραμματεία Δημογραφικού ή Υφυπουργείο υπεύθυνο αποκλειστικά για την υπογεννητικότητα και την προσπάθεια ανάσχεσής της.

üΣτόχος του υπο ανασυγκρότηση ελληνικού κράτους, από σήμερα κιόλας θα πρέπει το κάθε ζευγάρι να αποκτήσει τουλάχιστον 2 παιδιά. Να δοθούν παραπάνω κίνητρα έτσι ώστε για τα επόμενα (20 τουλάχιστον) χρόνια, πολύτεκνοι να θεωρούνται όσοι κάνουν τουλάχιστον δύο παιδιά. Στη Σουηδία ως ευνοϊκό μέτρο για γεννητικότητα εφαρμόζεται “η επιδότηση ταχύτητας” στις γυναίκες που αποκτούν δεύτερο παιδί 21 μήνες μετά το πρώτο ώστε να τις προτρέψουν να τεκνοποιήσουν. Στην ίδια χώρα οι γυναίκες μπορούν να πάρουν άδεια ανατροφής τέκνου για 36 μήνες με αποδοχές, ενώ στη Γαλλία προβλέπονται 25 είδη οικογενειακών επιδομάτων τα οποία επικεντρώνονται σε πέντε βασικούς άξονες: φροντίδα παιδιών πολύτεκνες οικογένειες, μονογονεϊκές οικογένειες, μείωση της φτώχειας των νοικοκυριών επιδόματα κατοικίας, εκπτώσεις στα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς.

üΓια τις εργαζόμενες μητέρες: θα πρέπει υποχρεωτικά να θεσπιστεί ένα ικανό επίδομα, το οποίο θα λαμβάνουν τουλάχιστον μέχρι και 18 μήνες από τη γέννηση του τέκνου τους (στο επίπεδο τουλάχιστον ενός βασικού σήμερα μισθού). Εάν ο σύζυγος δεν εργάζεται, παροχή επιδόματος και στον σύζυγο για το ίδιο χρονικό διάστημα. Επίσης αύξηση του πλαισίου του υφιστάμενου νόμου με προστασία τους μέχρι και 24 μήνες από τη γέννηση του παιδιού. Το ίδιο, και στα πλαίσια της αρχής της ισότητας, θα πρέπει να ισχύει και για τους άνδρες, μόλις ανακοινώνουν στην εργασία τους ότι οι γυναίκες τους κυοφορούν (να αγνοηθεί η «νόμιμη» απόλυση της εγκύου σύμφωνα με το δικαστήριο των Χανίων, της έβαλαν και χαράτσι τα δικαστικά έξοδα! (Iskra-27/03/2018). Η αγνόηση της απόφασης να γίνει με την αλλαγή του εργατικού νόμου.

üΙδαίτερη μέριμνα στις μονογονεϊκές οικογένειες και στις ανύπαντρες μητέρες. Η μονογονεϊκή οικογένεια ως κοινωνικό φαινόμενο δεν παρουσιάστηκε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Στο παρελθόν το φαινόμενο ήταν πιο συχνό, αλλά συνέβαινε για διαφορετικούς λόγους. Οι πρόωροι θάνατοι των γονιών από πολέμους φυσικές καταστροφές και ασθένειες, αλλά και η μετανάστευση για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους, είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μεγάλου αριθμού οικογενειών όπου η μητέρα μεγάλωνε μόνη ένα ή περισσότερα παιδιά. Η κοινωνική απελευθέρωση της γυναίκας και η πρόσβασή της σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης, καθώς και η εντονότερη παρουσία της στην αγορά εργασίας, άλλαξαν για πάντα τη μορφή της παραδοσιακής οικογένειας. Επιπλέον πρέπει ν αναφερθεί ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μόνων γονέων αποτελείται από γυναίκες. Ο Πίνακας-3 αποδεικνύει την αλλαγή στη μορφή της ελληνικής οικογένειας.

Πίκακας 3.   Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών, 2011. Πυρηνικές οικογένειες (I) κατά τύπο
Τύπος Παντρεμένα ζευγάρια χωρίς παιδιά Παντρεμένα ζευγάρια με παιδί/παιδιά Συμβιούντες χωρίς παιδιά Συμβιούντες με παιδί/παιδιά Πατέρας με παιδί/παιδιά Μητέρα με παιδί/παιδιά Σύνολο
2011 913.279 1.570.422 61.630 12.319 74.438 389.337 3.021.425
ΕΛΣΤΑΤ Ιανουάριος-Μάρτιος 2018 (Ι) Η πυρηνική οικογένεια: Είναι η οικογένεια στην οποία δύο ή περισσότερα άτομα συνδέο-νται με δεσμούς συγγένειας (δεσμούς εξ αίματος, εξ αγχιστείας ή εξ υιοθεσίας) και που ζουν μαζί κάτω από την ίδια στέγη.

üΦορολογικό  σύστημα που θα επιτρέπει μεγαλύτερες ευχέρειες εκπτώσεων για παιδιά προσχολικής, πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με παροχή αυξημένου αφορολογήτου ορίου σε οικογένειες που θα αποκτούν από 2 παιδιά και πάνω.

üΔωρεάν παραχώρηση χρήσης κατοικιών που ανήκουν στην ιδιοκτησία του κράτους σε νέους γονείς τουλάχιστον για μία δακαετία και επανεξέταση για τυχόν επέκτασή της (ήδη υπάρχουν 300.000 τουλάχιστον ακίνητα απο τις αποποιήσεις κληρονομιών στα χρόνια των μνημονίων που ερημώνουν).

üΧαμηλότοκα και με ευκολίες αποπληρωμής δάνεια από τις Τράπεζες σε νέες οικογένειες, προκειμένου να αγοράσουν την πρώτη κατοικία τους, εάν δεν έχουν.

üΊδρυση περισσότερων βρεφονηπιακών σταθμών, με ποιοτικές υπηρεσίες προκειμένου να μπορούν οι εργαζόμενες γυναίκες να εργάζονται και τα παιδιά τους να φυλάσσονται σωστά, ακόμη και η κατ΄ οίκον βοήθεια από βρεφοκόμους.

üΕφάπαξ καταβολή ποσού στα νέα ζευγάρια με τη γέννηση του τέκνου (π.χ. για αγορές ρούχων, για βρεφικές τροφές κλπ).

üΕπιδότηση πρωτοβουλιών ενίσχυσης της απασχόλησης για την προσέλκυση ανενεργών στην αγορά εργασίας του τομέα κυρίως εντάσεως εργασίας. Θα ενταχθούν σε ειδικό πρόγραμμα εφαρμογής με μείωση εργοδοτικών εισφορών σε νέες και νέους εργαζόμενους γονείς.

üΒελτίωση κρατικών νοσοκομειακών ιδρυμάτων και πραγματικά δωρεάν και ποιοτικές υπηρεσίες για όλες τις κυοφορούσες. Ολα τα Νοσοκομεία, που τελούν υπό τον έλεγχο του κράτους, τα Κέντρα Υγείας, πρέπει να έχουν καλύψει, σε όλες τις θέσεις  παροχής υπηρεσιών: εξοπλισμό, ανθρώπινου δυναμικού, φαρμακευτικής αγωγής, υπηρεσίες ιατρών/μαιευτήρων. Θα δέχονται  όλες οι μονάδες τις εγκυμονούσες Μητέρες από την πρώτη στιγμή κύησης μέχρι τον τοκετό, χωρίς κανένα πιστοποιητικό, βεβαίωση ασφαλιστικών ταμείων, δωρεάν χωρίς καμία δαπάνη της όλες τις κυοφορούσες. Το κράτος θα ασκήσει έλεγχο, σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά μαιευτήρια.

üΑμέριστη συμπαράσταση του κράτους σε ζευγάρια με πρόβλημα υπογονιμότητας, (π.χ. οι εξωσωματικές γονιμοποιήσεις να πραγματοποιούνται και στα δημόσια νοσοκομεία).

üΕντατικοποίηση της προσπάθειας του ελληνικού κράτους να επαναπατριστούν όχι μόνο οι νέοι που έφυγαν κατά την περίοδο της κρίσης στο εξωτερικό, αλλά και ελληνικές οικογένειες που ζουν χρόνια στο εξωτερικό και να επιστρέψουν στην πατρίδα. Η προσπάθεια προσέλκυσης Ελλήνων της διασποράς, που ζουν και διαπρέπουν κυρίως στην Αμερική περιλαμβανομένου του Καναδά στην Αυστραλία, καθώς και σε πρώην σοσιαλιστικές δημοκρατίες της πρών Ε.Σ.Σ.Δ., όπου διαβιούν κυρίως Πόντιοι διαφόρων γενεών. Προϋπόθεση όμως για να επιτύχει ένα τέτοιο εγχείρημα, είναι η δημιουργία των αναγκαίων κινήτρων και γενικότερα των συνθηκών εκείνων που θα προσελκύσουν το στοιχείο αυτό, ώστε να είναι βέβαιη και ορατή η εξασφάλιση της επαγγελματικής σταδιοδρομίας τους και της προκοπής τους στην πατρίδα τους.

üΤο μάθημα της Σεξουαλικής Αγωγής να γίνει υποχρεωτικό στα σχολεία. Η Ελλάδα αποτελεί μία από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες που δεν ακολουθεί συγκεκριμένη πολιτική στο θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία. Αντίθετα, στη Γαλλία το μάθημα της Σεξουαλικής Αγωγής έγινε προαιρετικό το 1973 και υποχρεωτικό το 1990. Από το 2001, με υπουργική εγκύκλιο έχουν γίνει υποχρεωτικοί τρεις ετήσιοι κύκλοι μαθημάτων, από την Α’ τάξη του Δημοτικού έως την τελευταία του Λυκείου. Επίσης, στην Ολλανδία η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ξεκινά από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού και κάθε χρόνο για μία εβδομάδα διοργανώνεται το Spring Fever, που αφορά τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση παιδιών ηλικίας τεσσάρων έως έντεκα ετών. Εάν δεν υπάρχουν ώρες να μειωθούν ή να γίνουν προαιρετικά τα θρησκευτικά. Το 2012 (τελευταία επίσημα στοιχεία του ΠΟΥ ) καταγράφηκαν 175 εκτρώσεις ανά 1.000 γεννήσεις, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν πάνω από 230. Υψηλότερο είναι το ποσοστό των εκτρώσεων σε γυναίκες κάτω των 20 ετών (269 ανά 1.000 γεννήσεις) και άνω των 35 ετών (285 ανά 1.000 γεννήσεις).

Η ανάσχεση της υπογεννητικότητας απαιτεί μέτρα που θα έπρεπε να είχαν ήδη ληφθεί απο χθές. Απαιτεί πρώτα απ’ όλα μια πολιτική πρωτοβουλία που να «μπορεί να συμπεριλάβει και πρόσωπα που θεωρούν ότι ένα πρόγραμμα κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ανασυγκρότησης απαιτεί την έξοδο από την ευρωζώνη είτε όχι. Ούτε οι μεν ούτε οι δε ξεχνάμε τα κωμικοτραγικά περιστατικά του 2015 σε σχέση με αυτό το θέμα. Γι' αυτό κοινός παρονομαστής μας μπορεί να είναι η συμφωνία ότι οι κεντρικοί στόχοι μας δεν είναι διαπραγματεύσιμοι, δεν θα καμφθούν από οιανδήποτε πίεση.

Απαιτεί εν κατακλείδι το σύνολο της σημερινής σύνθεσης της βουλής (με εξαίρεση του ΚΚΕ) να περάσει στην αντιπολίτευση, δεδομένου ότι ο αποιοσδήποτε νόμος που έχει δημοσιονομικό κόστος τελεί υπο την έγκριση των «θεσμών» και θα τελεί τουλάχιστον μέχρι το 2030. Τότε θα είναι πολύ αργά.

 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

 

Πηγές:

 

1. K. Πιερρακάκης - Οκτώβριος 2016.

2. Αναστ. Καραμπογιάς-Δικηγόρος (05/10/2016).

3. «Give me control of a nation's money and I care not who makes its laws», Μτφ «Δώστε μου τον έλεγχο του νομίσματος μιας χώρας και δεν με νοιάζει ποιος κάνει τους νόμους της» Mayer Amschel Rothschild

4. Λαζαρίδης Ευάγγελος Υφηγητής Πολιτικής Οικονομίας  Καθημερινή,  24/10/2015

5. Γεώργιος Ράλλης Καθημερινή 13.04.2002

6. Δ. Λώλης καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

 

Διαβάστε περισσότερα...

Ήταν καλοί οι φίλοι μας ο Ντικ, ο Κανέλλος και ο Λουκάνικος, του Γιάννη Περάκη

Ηταν καλοί οι φίλοι μας ο Ντικ, ο Κανέλλος και ο Λουκάνικος

Ο Ντίκ ήταν ο παππούς μας. «Αδέσποτος» και αυτός αλλά με «πολιτικό ένστικτο». Ηταν πρόγονός της αφεντιάς μας του Κανέλλου και του Λουκάνικου. Η ιστορία του παππού μου ήταν κοινή με την δικιά σας. Θυμηθείτε τις εποχές της εξορίας για τους κομμουνιστές και τους αριστερούς αγωνιστές.

«Μερικοί χωροφύλακες είχανε τη συνήθεια να μπαίνουν αθόρυβα αυτές τις ώρες μέσα στο στρατόπεδο και να κρυφακούνε έξω από τους χώρους όπου έμεναν οι εξόριστοι. Αν κατά τη γνώμη τους αυτό που άκουσαν ήταν κάτι το επιλήψιμο, την ίδια στιγμή συλλαμβάνανε αυτόν που το είπε, τον έκλειναν στο κρατητήριο και με το πρώτο πλοίο, που θα έφτανε στο Μούδρο τον στέλνανε για το Στρατοδικείο στην Αθήνα, αφού πρώτα τον κάνανε να περάσει «του Λιναριού τα βάσανα και του Χριστού τα πάθη», για να ομολογήσει τι εννοούσε με την Α` ή Β` φράση που είπε. Ομως, ο Ντικ κυκλοφορούσε όλη τη νύχτα ελεύθερα. Φαίνεται ότι είχε αντιληφθεί το ρόλο που παίζανε αυτή τη στιγμή οι χωροφύλακες και μόλις τους έβλεπε αναστάτωνε με γαυγίσματα όλο το Στρατόπεδο. Τότε όλοι καταλαβαίνανε ότι κάποιος κίνδυνος τους απειλεί, σβήνανε το φως και σταματούσανε να μιλάνε. Ετσι, οι χωροφύλακες αποφασίσανε να τον ξεκάνουνε. Ισως ένας από τους λόγους που θέλανε να ξεμπερδεύουνε μαζί του ήταν και το ότι ο Ντικ είχε ζευγαρώσει και μας είχε φέρει μέσα στο στρατόπεδο και τη νύφη. Και αν γέμιζε το στρατόπεδο με σκύλους που θα είχανε την ίδια συμπεριφορά με τον πατέρα τους, δε θα τολμούσε να κυκλοφορήσει εκεί μέσα χωροφύλακας. Κάποια μέρα, τους ρίξανε φόλες. Η συντρόφισσα του Ντικ πέθανε αμέσως. Ο Ντικ, μόλις κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά με την υγεία του, έτρεξε στο αναρρωτήριο. Αναρρωτήριο λέγαμε δύο δωμάτια συνεχόμενα που ήταν το Ιατρείο, όπου οι γιατροί εξόριστοι εξετάζανε τους ασθενείς εξόριστους από τις 3 έως τις 5 κάθε απόγευμα. Οι γιατροί καταλάβανε αμέσως τι είχε συμβεί με τον Ντικ και του κάνανε πλύση του στομάχου. Επί μια βδομάδα, όλοι με αγωνία παρακολουθούσαμε το φίλο μας να παλεύει μεταξύ ζωής και θανάτου. Εκεί που φαινόταν ότι ξεψυχάει, έδινε ένα πήδημα, έτρεχε πενήντα μέτρα και ξανάπεφτε έτοιμος πάλι να πεθάνει. Με κομμένη την ανάσα, βλέπαμε αυτό το πάλεμά του να κρατηθεί στη ζωή και ρωτούσαμε ο ένας τον άλλον, πώς πάει ο Ντικ.

Τελικά, με τη βοήθεια των γιατρών μας και τη συμπαράσταση όλων μας, σώθηκε. Είναι απίστευτα, αλλά απολύτως αληθινά αυτά που μας διηγηθήκανε οι γιατροί. Την επόμενη της ημέρας που έφαγε τη φόλα, στις 3 η ώρα, όταν έξω από το αναρρωτήριο υπήρχε μια μικρή ουρά εξόριστων που περιμένανε τη σειρά τους για να εξεταστούν από τους γιατρούς μας, τον Κατράκη, τον Παπαγιαννόπουλο, τον Περιμένη, τον Ευθυμίου, ο Ντικ πήγε σαν ασθενής να μπει μέσα στο Ιατρείο για περίθαλψη. Κάποιος, αστειευόμενος, του φώναξε « Ντικ στη σειρά σου». Τότε, πράγματι κάθισε στην ουρά, ώσπου να έρθει η σειρά του. Από τότε μέχρι να συνέλθει τελείως, πήγαινε κάθε απόγευμα και καθότανε στη σειρά για να τον φροντίσουνε οι γιατροί. Τον βλέπαμε σαν ένα συγκρατούμενό μας και μάλιστα από τους πιο αγαπητούς. Ετσι, οι εξόριστοι υιοθετήσανε τον Ντικ. Ηταν ένας σκύλος, κάπως εύσωμος, χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο, από αυτούς που μάζευε ο μπόγιας κάθε μέρα στις συνοικίες της Αθήνας. Δεν ήταν κάποιας ξεχωριστής ράτσας. Ζούσε και αυτός σαν εξόριστος. Συμμετείχε στη ζωή μας. Χαιρόταν με τις χαρές μας, χοροπηδώντας και κουνώντας την ουρά του και λυπόταν με τις λύπες, σκύβοντας το κεφάλι και μένοντας ακίνητος. Στο προσκλητήριο που γινόταν κάθε μέρα, από τους πρώτους ο Ντικ έπαιρνε τη θέση του. Αλλωστε, ήταν ο μόνος που δεν καρδιοχτυπούσε, μήπως τον κρατήσουνε στην άκρη για να τον στείλουνε στην Αθήνα για Στρατοδικείο.

Μερικοί από τους νεολαίους εξόριστους με πανιά είχανε φτιάξει μια μπάλα ποδοσφαίρου και παίζανε δίτερμα μετά το προσκλητήριο. Οση ώρα κρατούσε ο αγώνας, ο Ντικ έτρεχε με χαρούμενα γαυγίσματα ανάμεσά τους, κυνηγώντας την μπάλα, με κίνδυνο να τον τσαλαπατήσουνε. Το καλοκαίρι, όταν κατεβαίναμε στη θάλασσα για μπάνιο, από κοντά και ο Ντικ. Οταν μπαίναμε στη θάλασσα, έμπαινε και αυτός. Οταν βγαίναμε, έβγαινε και αυτός. Λίγες μέρες μετά το πηγεμό μας στη Μακρόνησο, μας ήρθε και το θλιβερό μαντάτο. Τον Ντικ τον σκοτώσανε κατά τον ίδιο τρόπο που είχανε σκοτώσει και τη μάνα του. Ολοι λυπηθήκαμε που δεν μπορέσαμε να τον πάρουμε μαζί μας. Εδώ θα έκανε παρέα και με τον Αράπη, ένα μαύρο σκύλο που καταφέρανε να φέρουνε μαζί τους από την Ικαρία άλλοι εξόριστοι που είχαν έρθει στο Μακρονήσι πριν από μας. Ο Γ. Ρίτσος, που είχε ζήσει μαζί μας στη Λήμνο σαν εξόριστος και είχε αγαπήσει όπως και όλοι εμείς τον τετράποδο φίλο μας, έγραψε γι' αυτόν τους στίχους που μελοποίησε ο Θ. Μικρούτσικος:

«Μπόλικη πέτρα-μπόλικη καρδιά να χτίσουμε τις αυριανές μας φάμπρικες
τα Λαϊκά Μέγαρα-Τα Κόκκινα Στάδια
και το μεγάλο Μνημείο των ηρώων της Επανάστασης
Να μη ξεχάσουμε και το μνημείο του Ντικ
Ναι Ναι του σκύλου μας του Ντικ
Της ομάδας του Μούδρου
Που τον σκοτώσανε οι Χωροφυλάκοι
γιατί αγάπαγε πολύ τους εξόριστους
Να μη ξεχάσουμε σύντροφοι τον Ντικ
το φίλο μας το Ντικ που γάβγιζε τις νύχτες
στην αυλόπορτα, αντίκρυ στη θάλασσα
κι αποκοιμιόταν τα χαράματα
στα γυμνά πόδια της Λευτεριάς
με τη χρυσόμυγα του Αυγερινού
πα στο στυλωμένο αυτί του
τώρα ο Ντικ κοιμάται στη Λήμνο
δείχνοντας πάντα το ζερβί του δόντι
Μπορεί μεθαύριο να τον ακούσουμε πάλι
να γαβγίζει χαρούμενος σε μια διαδήλωση
Περνοδιαβαίνοντας κάτω από τις σημαίες μας
Εχοντας κρεμασμένη στο ζερβί δόντι μια μικρή πινακίδα
ΚΑΤΩ ΟΙ ΤΥΡΑΝΝΟΙ
Ηταν καλός ο Ντικ».

Το 2011 εγώ ο Κανέλος και ο φίλος μου Λουκάνικος, ακολουθώντας το δρόμο του παππού μας κατεβαίναμε μαζί σας στις διαδηλώσεις. Αναπνέαμε τα ίδια ληγμένα δακρυγόνα μ’ εσάς και νοιώσαμε στο πετσί μας τις αγριότητες των ΜΑΤ. Ομως μας τη είχαν στημένη όπως εσάς. Σας κόβουν τις συντάξεις, σας μειώνουν τους μισθούς, σας έχουν να δουλεύετε parttime για ένα ξεροκόματο και σας κατάσχουν τις περιουσίες σας, «με δεξιό, σοσιαλιστικό και «αριστερό» πρόσημο». Εμάς μας επιφυλλάσουν χειρότερα σήμερα. Το «σχέδιο νόμου», για τα «πως τα λένε»... τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα.

Είναι δυνατό οι συντάκτες αυτού του σχεδίου νόμου έχουν χαιδέψει ένα «όπως το λένε» δεσποζόμενο ή αδέσποτο ζωντανό; Εχουν νιώσει την αγάπη και την θετική ενέργεια που μεταδίδουμε όταν μας χαιδεύουν, όταν μας φροντίζουν και μας μιλάνε και πως το ανταποδίδουμε; Εάν τα είχαν νιώσει δεν θα είχαν το θράσος ούτε κάν να το δημοσιεύσουν. Εχουν τη αναίδεια να κραδαίνουν το σχέδιο τους άνθρωποι που λένε ότι η στράτευση στην οικολογία δεν γίνεται για χάρη μιας ιδεολογίας, ούτε για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα κάποιας τάξης ούτε για λόγους …ηθικής, αλλά για να προστατεύσουμε την ίδια μας την ζωή   (Γ. Τσιρώνης, άνθρωποι που ισχυρίζονται ότι ανήκουν στους «Οικολόγους Πράσινους» φαντάσουν να μην ανήκαν).

Αν ψηφιστεί το ζωοκτόνο νομοσχέδιο το οποίο είναι σχεδόν αντιγραφή απο γερμανικό νόμο για τα ζώα τότε:

  • χιλιάδες άνθρωποι θα κληθούν μέσα από τους περιορισμούς του αριθμού των ζώων στις κατοικίες και τα διαμερίσματα να πετάξουν τα ζώα τους διαφορετικά θα υποστούν εξοντωτικά πρόστιμα 
  • εισάγεται και πάλι ο εφιάλτης της τροπολογίας για την εξορία των αδέσποτων στα βουνά
  • οι κτηνίατροι καλούνται να μην εξετάζουν ζώα άρρωστα, τραυματισμένα, δηλητηριασμένα κλπ, αν δεν έχουν σήμανση (αλήθεια ο όρκος του Ιπποκράτη δεν ισχύει για εμάς)
  • ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για μαζικές ευθανασίες αφού η ασφαλιστική δικλείδα των φιλοζωικών σωματείων στις 5μελείς επιτροπές για το θέμα αυτό παύει να υπάρχει
  • καταργείται η υιοθεσία νεαρών ζώων μέχρι και 6 μηνών, ενισχύονται τα απαράδεκτα pet-shop και η εμπορία ζώων, η "νόμιμη" υποτίθεται
  • υποχρεωτική στείρωση σε όλα τα ζώα που παραπέμπει σε άλλες εποχές
  • ο πνιγμός, η σύνθλιψη, η δηλητηρίαση, το κρέμασμα κλπ των ζώων δεν υπάγονται στην πρωτοεισαγόμενη έννοια της μη σύννομης θανάτωσης και έχουν μικρότερες ποινές φυλάκισης κοκ 
  • Στο νομοσχέδιο, λοιπόν, αναφερόταν πως οι υιοθεσίες αδέσποτων ζώων θα προωθούνταν μόνο μέσα από τις ιστοσελίδες των δήμων και των περιφερειών. Το ύφος, η αισθητική αλλά και οι πληροφορίες που παρέχονται για τα ζώα του δήμου που είναι διαθέσιμα προς υιοθεσία ξεπερνούν τον σχολιασμό. Φωτογραφίες όταν υπάρχουν με ζώα σε κλουβιά και τηλεγραφικές περιγραφές που αφορούν το φύλο και την ηλικία τους. Και όσο για τον ενδιαφερόμενο; Όποτε θέλει, ας κοπιάσει να το πάρει…
  • Τα φιλοζωικά σωματεία, πριν προχωρήσουν σε υιοθεσίες, κάνουν έλεγχο του χώρου του ενδιαφερόμενου, της οικογενειακής και οικονομικής του κατάστασης, εξετάζουν την εμπειρία και την πρόθεσή του. Κάνουν δηλαδή όλες εκείνες τις ενοχλητικές ερωτήσεις, προκειμένου να βεβαιωθούν πως ο ενδιαφερόμενος είναι ο κατάλληλος και όχι ένας ακόμη που θα περιορίσει τον σκύλο του σε ένα μπαλκόνι.
  • Δεν είναι ανησυχητική η πρόταση ιδιοκτησίας ή φιλοξενίας ενός ζώου ανά 30 τετραγωνικά διαμερίσματος; Σωστά, δεν είναι ανησυχητικό, είναι ταξικός ρατσισμός.
  • Μόνο οργή προκαλεί η εξαίρεση εκείνων των ιδιοκτητών που μπορούν να διατηρούν σε διαμέρισμα αστείρωτους σκύλους διαφορετικού φύλου με σκοπό την αναπαραγωγή (ή τη «διαιώνιση της φυλής», όπως περιγράφει το υπουργείο την πρακτική του backyard breeder). Εξαιρεί δηλαδή τον μικροεκτροφέα κατά κύριο λόγο παράνομο που έχει δυο πεκινουά στο σπίτι του και τα ζευγαρώνει δύο φορές τον χρόνο πουλώντας τα οκτώ κουτάβια που κάνει η σκυλίτσα του προς 300 ευρώ το ένα μαύρα και αδήλωτα.
  • μπαίνουν φόροι στα είδη για τα κατοικίδια ζώα, δημοτικοί φόροι για τα ζώα
  • Δεν κρύβεται η πρόθεσή τους ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι τα πρόστιμα γι’ αυτό στο αρθρο που αναφέρεται σ΄αυτά, καταλαμβάνει 7 σελίδες απο τις 52 σελίδες του σχεδίου νόμου.

Σε εσάς που μας αγαπάτε σας αφιερώνουμε το τραγούδι μας, που έγραψε ο Στ. Δρογώσης.

Θα μιλήσω για το φίλο τον Κανέλλο
Που έχει μια καρδιά και τέσσερα ποδάρια
Που γυρίζει στα Εξάρχεια τα βράδια
Κι όλοι τον σέβονται του βγάζουν το καπέλο

Στη γωνιά πολυτεχνείο με Πατησίων
Κυνηγούσε λένε έναν ασφαλίτη
Και μια μέρα εθεάθη στο Θησείο
Να γυρνά με μια σκυλίτσα από σπίτι

Ένα τραγούδι για το σκύλο τον Κανέλλο
Που με δάγκωσε μα τον καταλαβαίνω
Υποστήριξε την άποψη με πάθος
Ότι είχα πάρει την ζωή μου λάθος

Χίλια πρόσωπα αλλάζει αυτή η πόλη
Μα κανένα δε τρομάζει τον Κανέλλο
Κι αν καμιά φορά τον βλέπεις λυπημένο
Την ουρά του σπάει κι αρχίζει γυροβόλι

Κι ούτε αγγίζει όσα κόκαλα πετάνε
Όλοι αυτοί που ασχημαίνουν τη ζωή μας
Και το ξέρω όταν στα μάτια τον κοιτάμε
Πως γουστάρει πως γουστάρει τη σιωπή μας

Πηγές:

  • Του Φ. Τσέκερη, αναδημοσίευση από το Ριζοσπάστη 25/7/2004.
  • Αν ψηφιστεί το ζωοκτόνο νομοσχέδιο. Του Στ. Νικητόπουλου
  • Oι ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων έχουν διάφορες νομικές υποχρεώσεις. Το κύριο κομμάτι της νομοθεσίας στη Γερμανία είναι η Γερμανική Χάρτα για την Καλή Μεταχείριση των Ζώων (animallaw). Φόρος για τους σκύλους (Hundesteuer). Τα σκυλιά στη Γερμανία πρέπει να είναι εγγεγραμμένα στο τοπικό δημαρχείο και πρέπει να καταβάλλεται και φόρος σκύλου (Hundesteuer). Με τον τρόπο αυτό παρέχεται άδεια για το σκύλο και το κόστος κυμαίνεται ανάλογα με τα τοπικά μέρη οι ιδιοκτήτες πρέπει να πληρώσουν ανά σκύλο.
  • Ντέπυ Κουρέλλου (https://www.cityofathens.gr/kathariotita-periballon/adespota-zoa

 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...

Αν έχουμε μια ελπίδα την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά.Του Γιάννη Περάκη

Αν έχουμε μια ελπίδα την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά.

 

Η αλληλεγγύη στα διάφορα φιλοσοφικά, πολιτικά και θρησκευτικά ρεύματα

  • Ο Επίκουρος: «Από όλα τα αγαθά που παρέχει η σοφία, διασφαλίζοντας από κάθε άποψη τον ευτυχισμένο βίο, το μέγιστο είναι η απόκτηση φίλων».Ο άνθρωπος περισσότερο από κάθε τι αφιερώνεται στη σοφία και τη φιλία, απ’ αυτά το ένα είναι θνητό αγαθό, το άλλο αθάνατο». «Ούτε τα μεγαλύτερα δυνατά πλούτη, ούτε η τιμή και ο θαυμασμός από τους πολλούς ούτε οτιδήποτε άλλο απ’ αυτά που έχουν αβέβαιες αιτίες, μπορούν να κατευνάσουν την ταραχή της ψυχής, και να φέρουν αληθινή χαρά». Αφού, λοιπόν, στη δημόσια σφαίρα δεν μπορεί να βρεθεί η ευτυχία, πού μπορεί να εντοπιστεί; Φυσικά, σε μια κοινότητα ανθρώπων, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με κοινούς στόχους και ενδιαφέροντα, αλλά πάνω απ’ όλα με τη φιλία. Ο κοινός στόχος είναι η ευτυχισμένη και ατάραχη ζωή μέσω της μελέτης της φυσικής και των αρχών που έθεσε ο δάσκαλός τους, σε ένα περιβάλλον χωρίς εχθρότητα και μισαλλοδοξία, με κύριο συναίσθημα την αγάπη και το σεβασμό προς τους άλλους. Σ’ αυτήν την κοινότητα φίλων ήταν αποδεκτοί όλοι ανεξάρτητα από φύλο, επάγγελμα, προέλευση, ηλικία ή οικογενειακή κατάσταση. «Μια μοναχική ζωή χωρίς φίλους μπορεί να περιζώνεται από κρυφούς κινδύνους και απειλές. Επομένως η ίδια η λογική μας επιβάλλει την απόκτηση φίλων, η οποία μας προσφέρει και μια γερά ριζωμένη ελπίδα ότι θα αποκομίζουμε ευχαριστήσεις.» Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται η προϋπόθεση για την από κοινού επιδίωξη της ευδαιμονίας.
  • Για τον Μαρξ και τον Ένγκελς1: Ας σκεφτούμε εκείνη τη βασική αρχή της Διεθνούς: την αλληλεγγύη, η αλληλεγγύη δεν ήταν μόνο υπόθεση της μεγάλης πολιτικής. Διαπερνούσε την καθημερινότητά της. ανήκε γι' αυτούς στην ηθική στάση κάθε κομμουνιστή, κάθε μαχητή της ειρήνης, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της κοινωνικής προόδου. Σχετικά με την καθημερινή τους δράση για την αλληλεγγύη, τα αποσπάσματα από την αλληλογραφία που ακολουθούν, περιέχουν φυσικά μονάχα μια μικρή επιλογή από την πλούσια πηγή υλικών. Έτσι μερικές περίοδοι τονίζονται ιδιαίτερα: μετά την ήττα της αστικο-δημοκρατικής επανάστασης του 1848/49. μετά την αιματηρή καταστολή της Παρισινής Κομμούνας το Μάη του 1871, της πρώτης προλεταριακής επανάστασης στην Ιστορία, ακόμα μετά την έκδοση του έκτακτου νόμου για τη σοσιαλιστική Γερμανία, το φθινόπωρο του 1878, που υπέβαλε σε σκληρές διώξεις τους σοσιαλδημοκράτες. Για μήνες ολόκληρους εκείνες τις εποχές οι δύο φίλοι αφοσιώθηκαν στην έμπρακτη βοήθεια για τις πολλές εκατοντάδες επαναστατών που είχαν διωχθεί από την αντεπανάσταση στην εξορία κυρίως στην Αγγλία. Συγκρότησαν επιτροπές αλληλεγγύης, οργάνωναν εράνους γι' αυτούς που βρίσκονταν σε ανάγκη φρόντιζαν να βρεθούν καταλύματα διατροφή και εργασία. Πολλούς καταδιωκόμενους ομοϊδεάτες τους έπαιρναν οι ίδιοι παροδικά στο σπίτι τους. Παρείχαν στους συμπολεμιστές τους, που το 1852 στην αποκαλούμενη Δίκη των Κομμουνιστών της Κολωνίας, είχαν καταδικαστεί από την πρωσική αντίδραση. Ο Μαρξ και ο Ένγκελς κέρδιζαν όλο και κάποιους αστούς δημοκράτες και ουμανιστές γι’ αυτά τα μέτρα βοήθειας και όλο και κάποιο διαβατήριο, που είχε εξασφαλιστεί με κρυφούς τρόπους που θα γλίτωνε τότε τη ζωή των καταδιωκόμενων κομμουνόρων. Επειτα, γέροι και άρρωστοι παλιοί συναγωνιστές ή οι χήρες τους απειλούνται να χαθούν στη μιζέρια. Ο Ένγκελς μαθαίνει γι' αυτό το γεγονός μερικοί απευθύνονται οι ίδιοι σ' αυτόν. Βοηθά προσωπικά όπου μπορεί ενημερώνει τις εργατικές οργανώσεις ή το εργατικό κόμμα της κάθε χώρας και το παρακινεί να δίνει κάποιες μικρές υποστηρίξει σε άξιους βετεράνους και στις χήρες τους. Οταν κάποιοι συναγωνιστές φυλακίζονται ο Ένγκελς τους ενθαρρύνει, ενδιαφέρεται να μάθει για τις εκεί συνθήκες ζωής. προσφέρεται να στείλει βιβλία όπου αυτό είναι δυνατό, και αλληλογραφεί μαζί τους. Αυτή ήταν η καθημερινότητα ανθρώπων για τους οποίους η αλληλεγγύη ήταν καρδιακή τους υπόθεση, που ήξεραν από τη δική τους εμπειρία τι δύναμη μπορεί αυτή να προσφέρει.
  • Ο Μπακούνιν περί αλληλεγγύης: Υπάρχουν δύο τρόποι προσφοράς η ελεημοσύνη-φιλανθρωπία και η αλληλεγγύη. Να λοιπόν, πώς οι αναρχικοί αιώνες τώρα αντιλαμβάνονται την έννοια της αλληλεγγύης, σε αντιδιαστολή με την υπεράνω φιλανθρωπία της χριστιανικής ηθικής, «Η επιδιωκόμενη αλληλεγγύη, απέχοντας πολύ απ’ το ν’ αποτελεί προϊόν μιας οποιασδήποτε τεχνητής εξουσιαστικής οργάνωσης, όποια μορφή κι αν έχει αυτή, δεν μπορεί παρά να είναι το αυθόρμητο προϊόν της κοινωνικής ζωής, οικονομικής όπως και ηθικής. Το αποτέλεσμα της ελεύθερης συνένωσης των κοινών συμφερόντων, φιλοδοξιών και […].
  • Ο Πιότρ Κροπότκιν: Ομως, ιδού ένας άλλος άνθρωπος, ο οποίος από όλους αναγνωρίζεται ως ενάρετος. Μοιράζεται το τελευταίο ξεροκόμματό του με κάποιον που πεινά. Βγάζει το ρούχο του για να το δώσει σε εκείνον που κρυώνει. Και οι ηθικολόγοι, οι οποίοι μιλούν πάντοτε την ακατάληπτη θρησκευτική διάλεκτο, σπεύδουν να πουν ότι αυτός ο άνθρωπος από την αγάπη προς τον πλησίον ωθείται έως την αυταπάρνηση, ότι υπακούει σε ένα πάθος τελείως διαφορετικό από εκείνο του εγωιστή. Και όμως, εάν το καλοσκεφθούμε, σύντομα ανακαλύπτουμε ότι, όσο διαφορετικές και αν είναι οι δύο πράξεις όσον αφορά στο αποτέλεσμα για την ανθρωπότητα, το κίνητρο είναι πάντα το ίδιο. Είναι η αναζήτηση της ηδονής. Εάν ο άνθρωπος, δεν έβρισκε ευχαρίστηση χαρίζοντας το τελευταίο του πουκάμισο, δεν θα το έκανε. Εάν έβρισκε ευχαρίστηση στο να αρπάξει το ψωμί από το παιδί, θα το έκανε· όμως αυτό του προκαλεί αποστροφή, ενώ βρίσκει ευχαρίστηση στο να χαρίζει το ψωμί του και το χαρίζει.
  • Ο Χριστιανισμός2: Δείξε εμπιστοσύνη στον Θεό, που πάντοτε θεωρεί τον εαυτό του υπόχρεο γι’ αυτά που εσύ προσφέρεις στον κάθε εμπερίστατο άνθρωπο και σου ανταποδίδει την ευεργεσία σου από τα δικά του αγαθά. Είναι αξιόπιστος εγγυητής, γιατί έχει απλωμένους τους θησαυρούς του σ’ όλα τα μήκη και πλάτη της γης και της θάλασσας. Και εάν καθώς αρμενίζεις, απαιτήσεις το δάνειο, θα το λάβεις μαζί με τους τόκους στο μέσο του πελάγους.
  • Το Κοράνι3: Στο όνομα του Αλλάχ του Παντελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου...
  1. Μήπως είδες αυτόν που αρνείται την (επερχόμενη) κρίση;
  2. Τέτοιος είναι κι αυτός που αποδιώχνει με τραχύτητα τ’ ορφανό,
  3. Δεν ενθαρρύνει το τάισμα του φτωχού....                                     
  4. κι αρνούνται να προσφέρουν κάτι για τις ανάγκες των γειτόνων (των άλλων).

Στη πατρίδα μας οι δομές αλληλεγγύης από τις προηγούμενες δεκαετίες, είχαν ριζώσει στον ελληνικό λαό τόσο σε πρακτικό όσο και συνειδησιακό επίπεδο, ως απόρροια της σκληρής ελληνικής πραγματικότητας. Οι διεκδικήσεις και οι κοινωνικοί αγώνες ομάδων όπως οι μικρασιάτες πρόσφυγες, αγρότες, εργάτες των βιοτεχνιών-βιομηχανιών, χαμηλόμισθοι υπάλληλοι, στην προσπάθεια βελτίωσης των όρων της διαβίωσής τους.

Ιστορικά παραδείγματα αλληλεγγύης σε λαϊκό επίπεδο ήταν:

Α) Κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις προσκείμενες στο Κ.Κ.Ε. συγκρότησαν τις οργανώσεις «Εργατική Βοήθεια», που ιδρύθηκε το 1924 και λειτούργησε μέχρι το 1935, και τη «Κοινωνική Αλληλεγγύη». Σκοπός των δύο οργανώσεων ήταν η παροχή υλικής βοήθειας και νομικής υποστήριξης σε πολίτες οι οποίοι διώκονταν για τα πολιτικά φρονήματά τους. Η ιστορία και η κοινωνική προσφορά των δύο αυτών οργανώσεων, οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν η ιστορική αφετηρία άλλων μορφωμάτων κοινωνικής αλληλεγγύης (αυτά των ημερών μας).

Β) Τον Μάιο του 1941 με πρωτοβουλία του ΕΑΜ γίνεται στην Αθήνα η ιδρυτική συνεδρίαση της οργάνωσης που πήρε τον τίτλο Εθνική Αλληλεγγύη. Η οργανωτική της διάρθρωση δομείται κλιμακωτά από την Κεντρική Επιτροπή, μεγάλα παραρτήματα περιοχών-επιτροπές πόλης, ομάδες-αδελφότητες σε κάθε τετράγωνο, συνοικία ή χωριό. Εκτός όμως από τα πολιτικοποιημένα και κομματικοποιημένα άτομα, στους κόλπους της συγκαταλέχθηκαν άτομα από όλα τα κοινωνικά στρώματα και τους επαγγελματικούς χώρους (γιατροί, δικηγόροι δημοσιογράφοι κλπ).

Την αξία της αλληλεγγύης την γνωρίζει πολύ καλά το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα όπως ο Τ. Σόρος που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάρρευση και στην ειρηνική μετάβαση στον καπιταλισμό στην Ουγγαρία (1984-1989), αργότερα χρηματοδότησε την «Επανάσταση των Ρόδων»στη Δημοκρατία της Γεωργίας και εχει ιδρύσει το Κέντρο για την Αμερικανική Πρόοδο Σόρρος με χρηματοδότηση πολλών «ΜΚΟ», για να «περάσουν» την πολιτική τους.

Αλλά και το εγχώριο σύστημα εξουσίας (οι εκάστοτε μνημονιακές κυβερνήσεις) που έχουν εφεύρει τρόπους χρηματοδότησης με χαρακτηριστικό παράδειγματα την λίστα απο τις 398 Μ.Κ.Ο4. Εχουν εφεύρει επίσης τον διορισμό των «δικών» τους παιδιών, με διάλυση των εργασιακών σχέσεων

Είναι προφανές ότι στη λίστα αυτή περιλαμβάνονται οργανώσεις που έχουν αξιοποιήσει στο 100% τα χρήματα του ελληνικού δημοσίου και που έχουν επιτελέσει τεράστιο έργο. Η λίστα περιλαμβάνει εκτός από γνωστές για το θετικό τους έργο ΜΚΟ, όπως τους Γιατρούς του κόσμου, πολλές ακόμα που δεν γνωρίζαμε όπως οι «Δημοσιογράφοι κοντά στα σύνορα» (αν και η συγκεκριμένη ΜΚΟ δεν φαίνεται να έχει επιδοτηθεί, τουλάχιστον τη στιγμή που αποτυπώνεται σε αυτή τη λίστα). Σημειώνουμε ότι η συγκεκριμένη λίστα που χρηματοδοτήθηκαν επί των ημερών που ο Άλ. Ρόντος ήταν επικεφαλής της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του ΥΠΕΞ. Η λίστα είναι παλιότερη και σε καμία περίπτωση σε αυτή δεν αναγράφονται τα συνολικά ποσά. Το ύψος των ποσών που είχαν δοθεί την συγκεκριμένη στιγμή που αποτυπώνεται στη διαρροή, ξεπερνάει τα 40 εκατ. ευρώ. Στην εποχή της πληροφορίας οι λίστες αυτές που αφορούν δημόσιο χρήμα οι Μη Κερδοσκοπικές Οργανώσεις θα έπρεπε να διατίθενται δημόσια από το κράτος ώστε ο καθένας να μπορεί να έχει συνολική εικόνα και τη δυνατότητα να ελέγχει την διαφάνεια του πολιτικού συστήματος.

Η δράση μας σήμερα δεν πρέπει να είναι μόνο αντίδραση αλλά και δημιουργία

Εκτός απο τη έμπακτη αλληλεγγύη για την αποτροπή των πλειστηριασμών, επανασυνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος κλπ, με θετικότατα αποτελέσματα τιμώντας και μαζικοποιώντας τις πρωτοβουλίες αυτές, απο τον Εβρο ως την Κρήτη, χιλιάδες άνθρωποι, διαφορετικών πολιτικών εντάξεων και ιδεολογικών πεποιθήσεων, είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουμε κανένα μόνο του στην κρίση, έχουν δημιουργήσει έναν αστερισμό δικτύων και δομών έμπρακτης αλληλεγγύης:

Κοινωνικά Ιατρεία και Φαρμακεία, Κοινωνικά Παντοπωλεία, Δωρεάν Διανομή Τροφίμων Δίκτυα Παραγωγών-Καταναλωτών “Χωρίς Μεσάζοντες”, Υποστηρικτικά Μαθήματα και Σχολεία Αλληλεγγύης, Ανταλλακτικά-Χαριστικά Παζάρια, Τράπεζες Χρόνου και Κοινωνικά Νομίσματα, Στέκια και Χώρους Εναλλακτικής Ψυχαγωγίας, Δομές Νομικής Υποστήριξης και Αλληλέγγυας Κοινωνικής Οικονομίας, Καταλήψεις Κτιρίων με κοινωνική προσφορά.

Οι Στόχοι μας

Θα πρέπει να ισχυροποιήσουμε τις ήδη υπάρχουσες δομές αλληλεγγύης με απώτερο στόχο να υπάρξει συντονισμός σε πανελλαδικό επίπεδο και όχι μόνο (Ελληνες της διασποράς) και εμπλουτισμός του περιεχομένου αυτών των δομών για:

  • Να διευκολύνει5 την επικοινωνία όλων των δικτύων και των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς και την ανταλλαγή εμπειριών και «τεχνογνωσίας» μεταξύ τους.
  • Να κάνει ορατό και γνωστό το εύρος του κινήματος έμπρακτης και συμμετοχικής αλληλεγγύης, μέσω της καταγραφής όλων των δομών κατά γεωγραφική περιοχή και πεδίο δραστηριότητας.
  • Να καταστήσει εύκολα προσβάσιμες στον καθένα και την καθεμία που έχει ανάγκη ή θέλει να βοηθήσει τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης σε όλη την χώρα.
  • Να ενισχύσει όλα τα υπάρχοντα εγχειρήματα με κάθε δυνατό τρόπο (με υλικά και ανθρώπους, οικονομική στήριξη, αλληλοκάλυψη αναγκών κτλ), καθώς και να προωθήσει τη δημιουργία νέων σε περιοχές ή θεματικές που δεν καλύπτονται.
  • Να διαδώσει την αντίληψη ότι όσοι πληττόμαστε από την κρίση μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Οτι δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να υποκαταστήσουμε το υπό διάλυση «κράτος πρόνοιας». Αντίθετα, διεκδικώντας κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες, οικοδομούμε την ενότητα εργαζομένων-ανέργων, ντόπιων-μεταναστών υγειονομικών ασθενών, εκπαιδευτικών-μαθητών, και μέσα από την αλληλεγγύη αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα.
  • Να προωθήσει διεθνείς καμπάνιες αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό πεδίο, με κινητοποιήσεις, διεθνείς μέρες-δράσεις, αποστολή ενισχύσεων οικονομικών ή σε είδος (φάρμακα, τρόφιμα), διασυνδέοντας τις οργανώσεις ή φορείς του εξωτερικού με δομές και δίκτυα αλληλεγγύης στην Ελλάδα.
  • Να προστατεύει µε οποιονδήποτε τρόπο την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια των πολιτών της πατρίδας μας και να προωθεί την έννοια της εθελοντικής προσφοράς και της κοινωνικής αλληλεγγύης αλλά και την παροχή κάθε δυνατής υποστήριξης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των πολιτών.
  • Να αναπτύσσει δράσεις σε περίπτωση φυσικών καταστροφών ή άλλων εκτάκτων καταστάσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
  • Να προάγει εθελοντικά και µε κάθε δυνατό µέσο, την οικονομική και κοινωνική πρόοδο των μειονεκτούντων τμημάτων του πληθυσμού στην Ελληνική Επικράτεια.
  • Να παρέχει πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψης , σ’ αυτούς που στερούνται την δυνατότητα της ασφάλισης και της δωρεάν πρόσβασης στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, μέσω εθελοντών με αναγνωρισμένο πτυχίο ιατρικής.
  • Να παρέχει επείγουσα ή μη, ανθρωπιστική, επισιτιστική, πολιτιστική, αναπτυξιακή και γενικά κάθε είδους βοήθεια.
  • Να διασφαλίζει6 ή και να εξασφαλίζει τη νομική κάλυψη των πολιτών μέσα στην Ελληνική Επικράτεια, όταν αυτοί αδυνατούν, στα πλαίσια των ισχυόντων Νόμων και κανονιστικών διατάξεων.
  • Να εκπονεί και να υλοποιεί σειρές προγραμμάτων εκπαιδευτικού, παιδαγωγικού οικονομικού και πολιτιστικού περιεχομένου, για την παροχή κάθε δυνατής βοήθειας και υποστήριξης των νέων, των παιδιών, των σπουδαστών καθώς και των κακοποιημένων γυναικών, κακοποιημένων παιδιών, άγαμων μητέρων και μονογονεϊκών οικογενειών.
  • Να συμβάλει στην επανένταξη των πολιτών, ανδρών και γυναικών αποφυλακισμένων όπως επίσης και εθισμένων σε ουσίες και αλκοόλ.

Η γειτονιά υπήρξε πάντα προνομιακός χώρος, στον οποίο η συγκατοίκηση μπορεί να προεκτείνεται εν δυνάμει σε αλληλεγγύη. Είναι οι τόποι συνάθροισης των γειτόνων που μπορούν, επίσης, ν’ αποτελέσουν ασπίδα προστασίας των εργασιακών χώρων απέναντι στην παντοκρατορία των εργοδοτών. Τα κοινωνικά δίκτυα αλληλέγγυων πρακτικών φέρνουν μέσα τους μια σπίθα από το μέλλον, στο οποίο η κοινωνική παραγωγή και η ανταλλαγή θα βασίζονται στις αρχές του αλληλέγγυου συνεταιρίζεσθαι.

 

Παραδείγματα των αλληλέγγυων κοινωνικών δικτύων και πρακτικών7

Μια από τις πρώτες ανάγκες που αναδύεται σε εποχές στέρησης είναι η διατροφική επάρκεια των νοικοκυριών. Το κίνημα της αστικής καλλιέργειας αναδύθηκε σε πολλές φάσεις της ιστορίας των πόλεων και επανέρχεται στις σημερινές συνθήκες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Συνιστά ένα κίνημα καταναλωτών και μορφή αλληλέγγυας οικονομίας καθώς και ένα κίνημα γειτονιάς.

  • Στο Βανκούβερ του Καναδά, για παράδειγμα, περίπου 44% των κατοίκων καλλιεργούν εδώδιμα προϊόντα στις αυλές, τα μπαλκόνια τους, αλλά και στους 17 κήπους της πόλης, που παραχωρήθηκαν από την πολιτεία στις κοινότητες γι’ αυτό το σκοπό.
  • Στην Αργεντινή, στο Περού, στο Εκουαδόρ, στη Ζιμπάμπουε, στη Τζακάρτα της Ινδονησίας, στη Νέα Ορλεάνη, στο Πεκίνο, στο Ντιτρόϊτ, στο Φράϊμπουργκ της Γερμανίας, στο Παρίσι και σε πολλά άλλα μέρη, η αστική καλλιέργεια είναι ένας διαδεδομένος τρόπος παραγωγής και κατανάλωσης.
  • Το κίνημα των piqueteros στην Αργεντινή, στη ΔΝΤ εποχή συγκροτήθηκε από οργανώσεις φτωχών και ανέργων που χρησιμοποίησαν ως ένα βασικό μέσο πάλης τον αποκλεισμό των δρόμων και των σιδηροδρομικών γραμμών, διακόπτοντας έτσι τη διακίνηση των εμπορευμάτων. Υποστηρίζονται από ευρύτατα δίκτυα γειτονιάς που δημιουργούν ασπίδα προστασίας όταν έρχεται η αστυνομία και όλοι μαζί μεταφέρονται ως συμπαραστάτες στα κατειλημμένα εργοστάσια της περιοχής τους. Λειτουργώντας αυτόνομα και οριζόντια, οι piqueteros χρησιμοποιούν τα επιδόματα της πρόνοιας που εξασφαλίζουν και την προσωπική εργασία για τη δημιουργία εναλλακτικών δομών στις γειτονιές: μαγειρεία, αρτοποιεία συλλογικές κουζίνες, εργαστήρια λαϊκής επιμόρφωσης, βιβλιοθήκες, φεστιβάλ, λαχανόκηπους και πολλά άλλα.
  • Στην Αργεντινή άνθισε, επίσης, το ανταλλακτικό εμπόριο, δηλαδή ένα σύστημα που λειτουργεί χωρίς τη διαμεσολάβηση του χρήματος με τη χρήση των creditos ενός κοινωνικού νομίσματος-πίστωσης, το οποίο εκδίδεται από τα δίκτυα ανταλλαγής. Έτσι ανταλλάσσονται φρέσκα λαχανικά με μαθήματα μουσικής, παπούτσια ή ρούχα με οικοδομικές εργασίες, κ.λπ. Οι συμμετέχοντες στο ανταλλακτικό εμπόριο υπολογίζονται σε 2 εκατ. και κατ’ άλλους σε 3 έως 5 εκατ.
  • Ένα άλλο αστικό κίνημα και κοινωνικό δίκτυο αλληλεγγύης από την Αργεντινή της κρίσης, αφορά στις συνελεύσεις γειτονιάς, δηλαδή μορφές πολιτικής συγκρότησης από τα κάτω, που αποτελούν ένα είδος τοπικής χωρικής αντι-εξουσίας και προβαίνουν σε καταλήψεις δημόσιων κτιρίων, εργοστασίων, γυμναστηρίων, τοπικών αγορών, πλατειών, εγκαθιστώντας εκεί κοινωνικά κέντρα, εναλλακτικές αγορές κ.λπ.

Τις τρεις μορφές αλληλέγγυων πρακτικών στην Αργεντινή, που ήδη αναφέραμε, συμπληρώνει το κίνημα των ανακτημένων επιχειρήσεων. Αν και λίγες σε αριθμό, οι επιχειρήσεις αυτές που μετατράπηκαν σε αυτοδιαχειριζόμενους συνεταιρισμούς, αναδεικνύουν τις δημιουργικές ικανότητες των εργαζομένων και τη σημασία της κοινωνικής έναντι της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής. Πολλά σχετικά παραδείγματα μας έρχονται από τις Ζαπατίστικες Κοινότητες, από τη Βενεζουέλα, τη Βραζιλία  και άλλα μέρη της γης. Μέσα στην κρίση λοιπόν οι φτωχοί και οι απόκληροι, δημιουργούν εναλλακτικές μορφές αντίστασης επιβίωσης με αντισυστημικά χαρακτηριστικά, που θα μπορούσαμε να τις συνδέσουμε με αυτό που ονομάζουν οι Ιθαγενικές Κοινότητες της Λατινικής Αμερικής «Buen Vivir» ένα σύστημα δηλαδή αξιών και τρόπων ζωής και μια πρόταση για την οικοδόμηση ενός καινούργιου κόσμου.

Το παραπάνω εγχείρημα προτείνετε να ονομασθεί «Κανείς Δεν Είναι Μόνος», με την φιλοδοξία να προσθέσει ένα ακόμα λιθαράκι στον αγώνα για μια ζωή χωρίς μνημόνια και Τρόϊκες, χωρίς σιδερόφρακτες δημοκρατίες, χωρίς φτώχεια, φασισμό και ρατσισμό.

Η αλληλεγγύη μας ας αρχίζει με δυο ζεστά ανθρώπινα λόγια, ένα υπαίθριο μαγείρεμα για τους απελπισμένους, μουσική με ερασιτεχνικά ή μη μουσικά σχήματα, θυμίζοντας κάτι απο Διονυσιακές γιορτές και απολαμβάνοντας όλοι μας στιγμές απέραντης ηδονής. Πολλά απο τα «απολίτικα» νέα παιδιά μας ηδη συμμετέχουν. Ας αποφασίσουμε να βρεθούμε ανάμεσα τους «μπολιάζοντας» τα με τις ιδέες μας αλλά και να μας «μπολιάσουν» με τις δικές τους.

 

Οτι μπόρεσα ν᾿ αποχτήσω μία ζωὴ απὸ πράξεις ορατές γιὰ όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια μου διαφάνεια, το χρωστώ σ᾿ ἕνα είδος είδικού θάρρους που μου ῾δωκεν η Ποίηση: να γίνομαι άνεμος γιὰ τὸ χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει. Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη «στιγμή» όταν καταφέρει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια. Οπόταν, πραγματικά, και η Θλίψις γίνεται Χάρις και η Χάρις Αγγελος· η Ευτυχία Μοναχή και η Μοναχή Ευτυχία. με λευκές, μακριές πτυχές πάνω απο το κενό ένα κενό γεμάτο σταγόνες πουλιών, αύρες βασιλικού και συριγμούς υπόκωφου Παραδείσου (Ο μικρὸς Ναυτίλος, Οδ. Ελύτης).

 

 

1. Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» Για την αγάπη, τη φιλία, την αλληλεγγύη «Κ. Μαρξ - Φ. Εγκελς»

2. Βασιλείου Καισαρείας, ό.π., 6 (σσ.150-151).

3. Κοράνι: (107) Σούρα ελ-Μαούν, (108) Σούρα ελ-Κέβθερ Μέρος 30ο

4. ThePressProject: Κατάλογος με όλες τις ΜΚΟ, τους υπεύθυνους, τα ιδρυτικά μέλη και ποσά που έλαβαν από το υπουργείο Εξωτερικών, Κ. Εφήμερος21/02/ 2014

5. Η Πρωτοβουλία

6. Νότια Press

7. Κοινωνικά Δίκτυα Αλληλεγγύης, της Ελένης Πορτάλιου

Γιάννης Περάκης

 

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344