Κρίση, μνημόνια και νεολαία

Του Λάμπρου Παπαθανασίου.

(Το κείμενο είναι η εισήγηση του στη συγκέντρωση του Σχεδιου Β στον Πύργο Ηλείας, στις 3/2/2014)

Έχει μια μεγάλη σημασία να σταθεί κάποιος στην τελευταία εξαγγελία του Σαμαρά, την Τετάρτη 29/01, η οποία μεταξύ των άλλων αφορούσε και την ανακοίνωση 440.000 νέων θέσεων εργασίας με κόστος πάνω από 1,5 δις με τη χρήση προγραμμάτων του ΕΣΠΑ. Έχει μια σημασία γιατί δείχνει αρκετά πράγματα για την κατεύθυνση της Κυβέρνησης για το προς τα πού πρέπει να πάνε τα πράγματα. Οι εξής φράσεις ακούγονται στο διάγγελμα, «Χορήγηση εργασιακής εμπειρίας», «Κατάρτιση – μαθητεία σε όσους δεν εργάζονται και δεν φοιτούν κάπου», «βελτίωση των δεξιοτήτων για να βρουν την 1η τους δουλειά» και πολλά ακόμη. Καμιά αναφορά βεβαίως για τη μισθοδοσία(300 Ευρώ), τον «πραγματικό» χρόνο εργασίας(7ωρο), τις συνθήκες εργασίας, την εργασιακή προοπτική(3μηνα, 6μηνα). Η πρόσφατη εμπειρία από τα τελευταία εξάμηνα προγράμματα του ΕΣΠΑ είναι σε όλους γνωστή και η συνταγή δοκιμασμένη…

 

Όμως ο κ Σαμαράς είπε και μια αλήθεια. «Ανάκαμψη και μακροχρόνια ανάπτυξη είναι ο μόνος τρόπος για να νικηθεί πλήρως η ανεργία».

Αλλά ας δούμε πού πραγματικά έχει οδηγήσει η πολιτική των μνημονίων και η Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας τα πράγματα και ειδικά τη νεολαία. Εκτίναξη της ανεργίας στο 27,9 % (Eurostat), ενώ εκτιμήσεις κάνουν λόγω για ρεκόρ της τάξης του 34%(ΙΝΕ-ΓΣΕΕ). Την περίοδο ΄08-΄12 υπάρχει αύξηση κατά 189% των άνεργων πτυχιούχων(έρευνα του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ). Στους νέους 15-24 ετών η ανεργία φτάνει το 55% με έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ. Χαρακτηριστική εικόνα για την κατάσταση της ανεργίας: Την περίοδο ΄08-΄12 έκλεισαν 107.000 επιχειρήσεις προσθέτοντας 473.000 ανέργους και πόσες οικογένειες στο όριο της φτώχειας. Συν τοις άλλοις οι διαθεσιμότητες – απολύσεις της κυβέρνησης που κατά κύματα διαλύει το δημόσιο τομέα…

Υπάρχει μια συντεταγμένη προσπάθεια οικοδόμησης μιας νέας κοινωνικής – εργασιακής πραγματικότητας στη χώρα. Προσπάθεια οικοδόμησης μιας νέας Ελλάδας «Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη», έρμαιο των δανειστών.

Υπάρχει και μια προσπάθεια Θεσμοθέτησης του σύγχρονου «εργασιακού μεσαίωνα». Με τουλάχιστον 78 νόμοι οι απορυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις, οικοδομώντας ένα νέο τύπου εργαζόμενο, ευέλικτο και αναλώσιμο.. Από την εισαγωγή του θεσμού της «μαθητείας» από τα σχολεία κιόλας, όπου ένας 16χρονος θα δουλεύει για 300 Ευρώ, μέχρι τα νέα σχέδια της Κυβέρνησης για την απορρόφηση μισού εκ. ανέργουν μέσω των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, με αυτόν τον τρόπο προδιαγράφεται η τύχη της γενιάς μας.

Ακριβώς εδώ υπάρχουν ένας μεγάλος κίνδυνος για τη νέα γενιά και δύο αναπάντητα ερωτήματα.

Ο κίνδυνος για τη νεολαία είναι η εμπέδωση της κατάστασης και της παραδοχής ότι τα πράγματα δεν αλλάζουν. Η λήθη του παρελθόντος και ότι τα πράγματα δεν είναι λογικό να είναι έτσι. Η εγγραφή στο DNAμας του μισθού των 300 Ευρώ, και της επισφάλειας. Η παραίτηση και η επιλογή του ατομικού δρόμου, που σήμερα δεν μπορεί να εγγυηθεί σε κάποιον ότι θα τη γλυτώσει. Η μετανάστευση στο εξωτερικό, είτε για ένα μεταπτυχιακό ελπίζοντας για μια «καριέρα», ή σαν έσχατη επιλογή επιβίωσης, σε κάθε περίπτωση ζωή μετανάστη.

Σήμερα ένας στους δύο νέους εξετάζουν την περίπτωση να φύγουν, φίλοι, γνωστοί, πρώην συμμαθητές μας. 80.000 βιογραφικά έχουν ήδη κατατεθεί. Η χώρα στερείται το πιο ανήσυχο κομμάτι της, ένα σημαντικό επιστημονικό δυναμικό που θα ήταν ατμομηχανή σε μια διαφορετική πορεία των πραγμάτων.

Το πρώτο αναπάντητο ερώτημα είναι «αν τα πράγματα μπορούν να πάνε διαφορετικά στη χώρα». Μετά από 4 χρόνια μνημονίων και ανυπολόγιστων καταστροφών, σήμερα η δημόσια συζήτηση εξαντλείται, σε προεκλογικούς ρυθμούς βέβαια…, στα ζητήματα διαπλοκής και διαφθοράς, επαναφοράς της τρομοκρατίας, χωρίς να γίνεται καμιά αναφορά σε ένα σχέδιο διεξόδου, αν μπορεί η χώρα να βαδίσει άλλο μονοπάτι.

Σαν Σχέδιο Β φιλοδοξούμε να καλύψουμε αυτό το κενό, να σκιαγραφήσουμε μια διαφορετική κατάσταση για τη χώρα, να απαντήσουμε στον εκβιασμό της κυβέρνησης και της τρόικα ότι εκτός ευρώ παραμονεύει η καταστροφή.

Το δεύτερο αναπάντητο ερώτημα είναι το «τι θα σήμαινε ένας εναλλακτικός δρόμος, ένα Σχέδιο Β, για τη νεολαία».

Τη στιγμή που η νεολαία φαίνεται ζαλισμένη και χωρίς κίνητρα, χρειάζεται ένα όραμα και μια προοπτική που φυσικά περνάει από το προηγούμενο ερώτημα. Βασικά ένα Σχέδιο Β για τη νεολαία θα σήμαινε την σκιαγράφηση ενός σχεδίου, για την εξασφάλιση του δικαιώματος της νεολαίας, στην μόρφωση και την εργασία.

Από τη μια θα σήμαινε την υπεράσπιση και ενίσχυση των πόρων για την δημόσια εκπαίδευση, κόντρα στην κοπτοραπτική του «Σχεδίου Αθηνά», που και στο ΤΕΙ του Πύργου έχει συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ανθρώπινα σχολεία, όχι εξεταστικά κέντρα, σπουδές για όλους. Πανεπιστήμια όχι για τις κάθε φορά ανάγκες τις αγοράς, αλλά στραμμένα σε μια παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, προς όφελος του λαού.

Από την άλλη θα σήμαινε το ξήλωμα όλων των νόμων που έχουν περάσει από το 2008 και έπειτα και εγκαθιδρύουν μια σύγχρονη εργασιακή σκλαβιά. ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ εργασία για όλους, με κοινωνική ασφάλιση, όχι πια η ευέλικτη εκμετάλλευση. Νέες πραγματικές θέσεις εργασίας, που σημαίνει στήριξη του δημοσίου και επιδοτήσεις σε νέους αγρότες και επιστήμονες. Μια παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας για να μείνει η νεολαία στον τόπο της και να μπορεί να ζήσει και να δουλέψει με αξιοπρέπεια.

Τέλος να θυμηθούμε τα λόγια του Γκράμσι ο οποίος αναφέρει ότι η εποχή που το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν έχει γεννηθεί ακόμη, είναι μια εποχή τεράτων. Σαν Σχέδιο Β φιλοδοξούμε να απαντήσουμε αυτό το μεγάλο ερώτημα της εποχής μας, να οικοδομήσουμε το νέο για αλλάξει η πορεία των πραγμάτων.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040