Άρθρα και Τοποθετήσεις

Λεφτά Υπάρχουν και Κυβέρνηση «Υποβοηθούμενης» ή «Τεχνητής» Αναπνοής Υπάρχει.Του Γ. Περάκη

Λεφτά Υπάρχουν και Κυβέρνηση «Υποβοηθούμενης» ή «Τεχνητής» Αναπνοής Υπάρχει

Ψευδομαρτυρούν όταν λένε ότι λεφτά δεν υπάρχουν. Εννοούν ότι δεν υπάρχουν για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και για το λαό της.

Ψεύδονται όταν ομιλούν ότι ο προυπολογισμός δεν «βγαίνει» και είναι αναγκασμένοι να αυξήσουν την φορολογία και τις εισφορές.

Λεφτά υπάρχουν και πού κρύβονται ;

Στήν αναδρομική φορολόγηση της φοροδιαφυγής. Ο Πίνακας-1 είναι διαφωτιστικός αλλά και οδηγός για τις ενέργειες και την πολιτική βούληση που θα πρέπει να έχει μια κυβέρνηση.

Πίνακας-1 ΑΕΠ- ποσοστό και ποσό φοροδιαφυγής ανά έτος
ΕΤΟΣ  ΑΝΑΦΟΡΑΣ Α.Ε.Π.  σε εκατ. Ευρώ Ποσοστό φοροδια-φυγής  επί του  Α.Ε.Π. Ποσό  φοροδια-φυγής  σε εκατ. ευρώ
2003 180.848 28,20% 50.999
2004 188.746 28,10% 53.038
2005 193.050 27,60% 53.282
2006 203.682 26,20% 53.365
2007 210.885 25,10% 52.932
2008 210.431 24,30% 51.135
2009 203.830 25,00% 50.958
2010 193.754 25,40% 49.214
2011 179.986 24,30% 43.737
2012 169.117 24,00% 40.588
ΣΥΝΟΛΑ 1.934.329   499.246
Πηγή : Friedrich Schneider, Δεκέμβριος 2011.Το 2012 είναι του ΟΟΣΑ.

Αμεσα μέτρα:

  1. Οι τράπεζες να υποχρεωθούν να δώσουν στοιχεία για τις καταθέσεις των πελατών τους εντός ενός μήνα, για μεγάλα ποσά άνω των 100.000,00 ευρώ, για τα τελευταία 20 χρόνια και εμβάσματα που έχουν γίνει σε λογαριασμούς του εξωτερικού.
  2. Η Τράπεζα της Ελλάδας σε βάθος τουλάχιστον 20ετίας , να δώσει στοιχεία ποιοί έχουν μεταφέρει ποσά σε ξένες τράπεζες και ποιά ποσά.
  3. Οι μαγικοί κωδικοί του εντύπου Ε1, είναι αυτοί που δηλώνονται τα ακίνητα , τα αυτοκίνητα, και τα κέρδη απο λαχεία-τζόκερ κλπ. Επεξεργασία απο την ΑΑΔΑΕ των περιπτώσεων που έχουν φορολογικό ενδιαφέρον.
  4. Θεσμοθέτηση με νόμο του διαχωρισμού μεταξύ της φοροδιαφυγής και της μίζας δηλαδή στην πρώτη περίπτωση θα επιβαρύνεται με τις νόμιμες προσαυξήσεις, στην δεύτερη να δεσμεύονται τα περουσιακά στοιχεία του υπόλογου.
  5. Επεξεργασία των δηλώσεων Ε9, για τις υποθέσεις που παρουσιάζουν φορολογικό ενδιαφέρον, μεγάλη ακίνητη περιουσία που δεν προέρχεται απο κληρονομιά κλπ.
  6. Αναζήτηση των λογαριασμών καταθέσεων και επενδεδυμένων χαρτοφυλάκιων όλων των Ελλήνων πολιτών σε Ελλάδα και εξωτερικό.Οι χώρες είναι πολύ συγκεκριμμένες π.χ. Κύπρος, Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία.

Σύμφωνα με διαφορετικές μελέτες, όσο και διαχρονικά, το μέγεθος της παραοικονομίας στην Ελλάδα έχει εκτιμηθεί περίπου σε 20%-30% του ΑΕΠ και είναι από τα μεγαλύτερα σε επίπεδο ανεπτυγμένων οικονομιών. Οι μετρήσεις αυτές βασίζονται ως επί το πλείστον σε οικονομετρικές μελέτες, και όχι σε μετρήσεις από τη μη παρατηρούμενη οικονομία στους εθνικούς λογαριασμούς. Για τη χρονική περίοδο 1999-2010, υπολογίζεται ότι η παραοικονομία στην Ελλάδα άγγιζε το 27% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ, που έφτανε το 20,2%. Σύμφωνα με στοιχεία πρόσφατων μελετών, το μέγεθος της παραοικονομίας της Ελλάδας το 2015 υπολογίζεται ότι ανήλθε περίπου στο 22,4%του ΑΕΠ, κάτι το οποίο μεταφράζεται σε περίπου €40 δισ.

Η διαφυγούσα φορολογητέα ύλη ανέρχεται σε:

Απο 2003-2012 σε 499.246 δις. ευρώ και εάν προσθέσουμε απο το 2013 έως 2018 άλλα περίπου 40 δις. επί 6 έτη= 240 δις. ευρώ ήτοι σύνολο 499.246+240.000=739.246 δις. ευρώ.

Εαν υποθέσουμε δε ότι καταφέρουμε να συλλάβουμε το 30% της φορολογητέας ύλης που έχει διαφύγει και φορολογώντας την με 40%, έχουμε καταφέρει να εισπράξουμε (799.246+ Χ30% Χ40%) περίπου 96 δις. ευρώ.

Αλλωστε με τον νέο νόμο η φοροδιαφυγή υπόκειται σε 20ετή παραγραφή.

Που κολλάει μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, «υποβοηθούμενης» ή «τεχνητής» αναπνοής και όχι μόνο.

1ο) Δεν έχει την πολιτική βούληση να χτυπήσει το σάπιο καθεστώς της οικονομικής εξάρτησης της πατρίδας μας. Η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας αλλά και η υποθήκευση των φορολογικών Εσόδων για 99 χρόνια είναι το ισχυρότερο αποδεικτικό στοιχείο.

2ο ) Κρύβεται και βολεύεται η κυβέρνηση  πίσω απο την «απόφαση» της παραγραφής της πενατετίας του Συμβουλίου της Επικταρείας. Ο λόγος απλός. Για λόγους δημοσίου συμφέροντος και κοινωνικής δικαιοσύνης  επιβάλλεται δημοφήφισμα για τις σωτήριες αποφάσεις των ανώτερων δικαστηρίων για το πολιτικό σύστημα της χώρας.

Οι δικαστικές αποφάσεις καθίστανται ανίσχυρες.

Πρέπει να υπάρξει χείρα βοηθείας για να επανέλθει η διακαιοσύνη στον δρόμο της.

3ο ) Το μοντέλο ανάπυξης που έχει επιλέξει η κυβέρνηση:

334 δις ευρώ ενέκρινε ο κ. Δραγασάκης για τέσσερα επενδυτικά έργα (19/02/2019):

Συγκεκριμένα τα επενδυτικά έργα που εγκρίθηκαν είναι τα εξής:

1. «The Mykonos Project» της εταιρείας «AGC Equity Partners Σύμβουλοι Επιχειρήσεων Ανώνυμη Εταιρεία», συνολικού κόστους 50,85 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για ένα επενδυτικό σχέδιο που περιλαμβάνει 2 ξενοδοχειακές μονάδες με τουριστικό καταφύγιο σκαφών αθλητικές εγκαταστάσεις, κλπ., ενώ αναμένεται να δημιουργήσει τουλάχιστον 200 εποχικές και μόνιμες θέσεις εργασίας.

2. «CAPE THOLOS LUXURY RESORT (Σύνθετο Κέντρο Τουρισμού-Παραθερισμού στην περιοχή Θόλος Καβουσίου, στο Λασίθι)» της Ανώνυμης Εταιρείας Τουριστικών Επιχειρήσεων –Τ.Ε.Α.Β. Α.Ε με το διακριτικό τίτλο «Maris Hotels S.A.» συνολικού κόστους 149,6 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για ένα επενδυτικό σχέδιο που περιλαμβάνει την κατασκευή ενός Παραθεριστικού-Τουριστικού Χωριού, ενός Σύνθετου Τουριστικού Καταλύματος και 2 ξενοδοχειακές μονάδες, ενώ αναμένεται να δημιουργήσει τουλάχιστον 216 θέσεις πλήρους και εποχικής εργασίας.

3. «PANITA LTD: Επενδυτικό σχέδιο ανάπτυξης Εμπορικού Κέντρου και Κέντρου Αναψυχής στην Μεταμόρφωση Αττικής», συνολικού κόστους 93.422.600 ευρώ. Πρόκειται για ένα επενδυτικό σχέδιο που περιλαμβάνει ένα σύνθετο εμπορικό κέντρο με εστιατόρια/καφέ καταστήματα λιανικού εμπορίου, υπηρεσίες διαγνωστικού κέντρου κ.α., ενώ αναμένεται να δημιουργήσει 722 νέες θέσεις εργασίας.

4. «Μαρίνα Μονόλιθου Σαντορίνης» με φορέα το «Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Θήρας», συνολικού κόστους 40 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για το πρώτο επενδυτικό σχέδιο δημόσιας στρατηγικής επένδυσης και αφορά στη δημιουργία μαρίνας 350 θέσεων, ενώ αναμένεται να δημιουργήσει 120 άμεσες εποχικές θέσεις εργασίας.

«Εάν έχουμε νεοφιλελευθερη λύση στην Ελλάδα πορευόμενοι προς το 92 και μετά τοτε η ελληνικη οικονομια θα υποστεί πραγματικά μια βαρβαρότατη επίθεση από γίγαντες εαν οι νόμοι της αγοράς και μόνον αυτοί ισχύσουν, σε ξενα συμφέροντα και πράγματι η Ελλάδα θα μεταβληθεί σε ενα ξενοδοχείο της Ευρώπης... (Α. Παπανδρέου-1989).

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο πασοκοποιηθεί ή έχει μετεξελιχθεί σε νεοφιλελεύθερο κόμμα, ιδού η απορία;

5ο ) Είναι τόσο κολλημένοι στην καρέκλα τους που νομίζεις μερικές φορές ότι έχουν κολλήσει με σιδηρόκολλα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παραγραφή λόγω πενταετίας 90 εκατ. € πρόσθετων φόρων για τις αδήλωτες καταθέσεις του κ. Κοντομηνά (17/11/2018). Δεν αισθάνθηκε κανείς την ευαισθησία ή το φιλότιμο να παραιτηθεί, υπουργός, υφυπουργός διοικητής της ΑΑΔΕ. Συγνώμη λησμόνησα ότι ο τελευταίος δίνει λόγω στην ΤΡΟΙΚΑ.

Επείγεται η κατάληξη μιας  κυβέρνησης «κοινωνικής σωτηρίας» ή όπως αλλιώς ονομάστε την, πάνω σε πέντε βασικά σημεία, για να «ανασάνει» η πατρίδα μας και ο λαός μας.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Με τον όρο καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, γνωστή και ως καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση ή εν συντομία ΚΑΡ.Π.Α., εννοούμε τη χορήγηση θωρακικών συμπιέσεων και αναπνοών διάσωσης σε ένα θύμα που έχει καταρρεύσει και δεν αναπνέει.

 

Διαβάστε περισσότερα...

Κίτρινα γιλέκα, νικώντας στον Λάκκο των Λεόντων….Του Κ. Παπουλή

Κίτρινα γιλέκα, νικώντας στον Λάκκο των Λεόντων…. *

Του Κ. Παπουλή

Πρέπει να ευχαριστήσουμε τον φίλο των κίτρινων γιλέκων, όχι μόνο για την φυσική παρουσία του εδώ, αλλά και γιατί σίγουρα το κίνημα αυτό, έχει ραγίσει την ιερά συμμαχία του ευρώ και της Ε.Ε, βάζοντας στο επίκεντρο τα δύο πιο κομβικά ζητήματα, αυτό της δημοσιονομικής πειθαρχίας και λιτότητας και αυτό του ολοκληρωτισμού της Ε.Ε., θέτοντας στο προσκήνιο, τα δικαιώματα  των δυνάμεων της εργασίας, παράλληλα με την συγκρότηση ενός κινήματος με λειτουργίες άμεσης δημοκρατίας, κάτι που συνεπάγεται τον πρωταγωνιστικό ρόλο του λαού στην δημιουργία της ιστορίας.

Θα γυρίσω όμως την σελίδα της συζήτησης στο 1962. Στην Ελλάδα τότε, εκδόθηκε ένα σπουδαίο βιβλίο «η Θύελλα της κοινής Αγοράς», όπου εμπεριέχεται και η ιστορική αγόρευση του Η. Ηλιού στο ελληνικό κοινοβούλιο, με τίτλο «η Ελλάς στον Λάκκο των Λεόντων» . Να σημειώσω ότι κείμενα αυτού του βιβλίου, με την προσθήκη, κάποιων ακόμη χαρακτηριστικών, εκείνη της εποχής είναι υπό επανέκδοση από το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών Δημήτρης Μπάτσης, υπό τον τίτλο: «Η Ελλάδα στον Λάκκο των Λεόντων της Ε.Ε.».

Πρόκειται για την ιστορική δικαίωση της ΕΔΑ, που το 1962 καταψήφιζε την συμφωνία σύνδεσης με την Ε.Ο.Κ. υποστηρίζοντας ότι συνιστά: «Άλμα εις το κενόν, εξώθηση της χώρας στο Λάκκο των Λεόντων, ανατίναξη στον αέρα όλων των σημερινών δεδομένων της ελληνικής οικονομίας, χάριν της αναζητήσεως υποθετικών πολιτικών κατά το πλείστον, ή άλλων τελείως ανεδαφικών πλεονεκτημάτων».. Είναι εντυπωσιακό με ποια καθαρή πολιτική σκέψη, και ακλόνητη επιστημονική επιχειρηματολογία, θεμελιώνεται η αναπόφευκτη αποψίλωση της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό κέντρο, και η πόλωση που δημιουργείται, μέσα σε τελωνειακές ενώσεις και αργότερα στην κοινή αγορά, ανάμεσα σε ανισόμετρα ανεπτυγμένες εθνικές οικονομίες. Δυστυχώς φωτογραφίζεται από τότε, η εντός ευρώ χρεοκοπημένη και καταστραμμένη σύγχρονη Ελλάδα.

Ένα κομμάτι από μία παράγραφο του πρώην πρύτανη του Ε.Μ.Π Ν.Κιτσίκη προφητεύει : «Η θύελλα της κοινής αγοράς, θα ξεριζώσει αγροτικά νοικοκυριά, θα εξαφανίσει βιομηχανίες, βιοτεχνίες, θα πλήξει θανάσιμα τα μεσαία στρώματα, θα σκλαβώσει την χώρα μας στο ξένο κεφάλαιο, θα αυξήσει το εμπορικό έλλειμμα, θα μεταβάλει την μετανάστευση σε ασταμάτητη αιμορραγία, σε πανικό φυγής από την πατρίδα μας, που θα γίνεται μέρα με την μέρα πτωχότερη, γιατί θα παράγει λιγότερα αφού δεν θα μπορεί να αντέξει τον ανταγωνισμό, αλλά θα κατακλυσθεί από ξένα προϊόντα».

Η πόλωση όμως στον Λάκκο των Λεόντων, έλαβε ακραίες μορφές ακόμη και ανάμεσα στους Λέοντες, Π.χ.: ανάμεσα στην Γερμανία και στην Ιταλία, αλλά και εντός των Λεόντων, όπως βλέπουμε σήμερα στη Γαλλία, είτε ανάμεσα στο κέντρο του Παρισιού και τα Βόρεια προάστιά του, είτε ανάμεσα στα κερδισμένα ευρωπαϊκά κέντρα της παγκοσμιοποίησης και στις φθίνουσες ευρωπαϊκές περιφέρειες διαρθρωτικής οπισθοδρόμησης, τις χαμένες από την παγκοσμιοποίηση.

Για την ιστορία, μετά την τελωνειακή ένωση, ήρθε η απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων, αργότερα η ολοκλήρωση της κοινής αγοράς και η συνθήκη του Μάαστριχτ και τέλος το ευρώ. Σταδιακά καταργήθηκε κάθε δυνατότητα κρατικής παρέμβασης στην οικονομία, κάθε οικονομική πολιτική, εμπορική, βιομηχανική, αγροτική, δημοσιονομική, νομισματική, συναλλαγματική. Τα κράτη παραδόθηκαν στις αγορές με αποκορύφωμα την ΟΝΕ, όπου πλέον δεν διαθέτουν όχι μόνο το παλιό εκδοτικό τους προνόμιο, για να καλύπτουν δημόσιες δαπάνες και επενδύσεις, αλλά ούτε καν κεντρική τράπεζα. Το ζήτημα της κατάργησης της κεντρικής τράπεζας και της απουσίας εθνικής νομισματικής πολιτικής, δεν είναι καθόλου άσχετο με την φούσκα δανείων και ακινήτων και εδώ, και στην Ισπανία, και την απαλλοτρίωση κατοικιών και περιουσιών των πολιτών που βιώνουμε σήμερα.

Στην τότε κοινοβουλευτική αγόρευση του Ηλιού διακρίνουμε επίσης και το υψηλό επίπεδο του τότε ελληνικού κοινοβουλίου, σε σχέση με το σημερινό. Κάτι βέβαια που συμβαίνει σε όλη την Ε.Ε., π.χ. πώς μπορεί να συγκριθεί ο Μακρόν με τον Μιτεράν; Και πώς να είναι αλλιώς; όταν οι αποφάσεις για την ζωή των ανθρώπων στην Ε.Ε. έχουν μεταφερθεί στις οικονομικές ελίτ, και στην γραφειοκρατία της Ε.Ε. που τις εκπροσωπεί. Είναι ενδεικτικό ότι τότε, ο Στέφανος Στεφανόπουλος, του απαντάει λέγοντας περίπου, ότι κ. Ηλιού έχετε δίκαιο, αλλά η ΕΟΚ ελπίζουμε ότι θα αλλάξει. Πέρασαν 57 χρόνια από τότε, και ακόμη και σήμερα ακούμε από πολλούς λεγόμενους ευρωπαϊστές την ίδια ακριβώς παραμυθία, ότι η Ε.Ε., και η ΟΝΕ πρέπει να (ή θα) μεταρρυθμιστούν.

Η πραγματική και υπαρκτή ΟΝΕ και Ε.Ε., όμως οδηγούν στην έκρηξη όλων των αντιθέσεων, των κοινωνικών, κέντρου και περιφέρειας, του δυισμού Βορρά και Νότου. Στο κεφαλαιοκρατικό αυτό οικοδόμημα όπου κυριαρχεί ένας οικονομικός νεοδαρβινισμός εξολόθρευσης των αδυνάτων, αναπτύσσονται ισχυρές αντίρροπες και φυγόκεντρες δυνάμεις.

Η Ε.Ε. ορθά από τον διακεκριμένο οικονομολόγο Dani Rodrik, έχει χαρακτηριστεί ως ζώνη της «υπερπαγκοσμιοποίησης», μια που η ελευθερία του εμπορίου και της αγοράς είναι καθολική. Όπως πολύ σωστά ο ίδιος επισημαίνει υπάρχει ένα πολιτικό ασύμβατο τρίλλημα. Είναι αδύνατον η εθνική κυριαρχία και η δημοκρατία, να συνυπάρξει με την οικονομική παγκοσμιοποίηση.

Στην πραγματικότητα, στην Ε.Ε., έχουμε να κάνουμε με την κατάργηση της λεγόμενης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας που άλλωστε, δεν μπορεί να υπάρξει έξω από το έθνος-κράτος. Πρόκειται δηλαδή για την κατάργηση των φιλελευθέρων ολιγαρχιών όπως χαρακτήριζε ο Καστοριάδης τις αστικές-αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες, και το πέρασμα στον απολυταρχισμό της ευρωζώνης και της Ε.Ε.. Ο ίδιος ο Καστοριάδης, το είχε θέσει πολύ απλά το ζήτημα πριν 30 χρόνια όταν είχε ερωτηθεί σε ένα αμφιθέατρο της Νομικής, για την θέση του για την Ε.Ε.. «Ο λαός που διαδηλώνει τώρα στην πλατεία Συντάγματος, έξω από το δικό του κοινοβούλιο για τα δίκια του, πρέπει αύριο να πηγαίνει στις Βρυξέλες»….. «πως εγώ να είμαι με την Ε.Ε.;».

Το πολιτικό και οικονομικό συμπέρασμα για το ευρώ και την Ε.Ε. φωτογραφίζεται με τα εξής λόγια του D. Rodrik που είναι πολύ πιο επίκαιρα για την Ελλάδα: «Αποτελεί μεγάλο μύθο, με εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες, ιδίως για τις χώρες μέσου και χαμηλού επιπέδου ανάπτυξης, ότι το έθνος-κράτος δεν μπορεί να οργανώσει την ανάπτυξη, …και ας κάνουν οι όποιες συζητήσεις περί ενίσχυσης του έθνους-κράτους πολλούς σεβαστούς διανοητές να τρέχουν, λες και κάποιος πρότεινε να ξαναζήσουμε την Μαύρη Πανώλη. Η έννοια του έθνους-κράτους μπορεί να αποτελεί ένα κειμήλιο που μας κληροδότησε η Γαλλική Επανάσταση, αλλά μέχρι στιγμής είναι ό,τι καλύτερο διαθέτουμε.»

Κλείνοντας θέλω να πω ό,τι υπάρχει κάτι «πιο καλύτερο» και είναι μια οργάνωση που τείνει προς την μορφής της άμεσης δημοκρατίας. Όλη η Ευρώπη κλυδωνίζεται από κινήσεις υπέρ της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, όπως την γνωρίσαμε ως σήμερα. Εκεί πάτησε το Brexit, η Καταλωνία, η πολιτική αλλαγή στην Ιταλία, το ελληνικό δημοψήφισμα και πολλά άλλα. Το κίνημα των κίτρινων γιλέκων, όπως και η δικιά μας πλατεία Συντάγματος, αλλά και πολλά κινήματα του παρελθόντος θέτουν ίσως την υπέρβαση από την δημοκρατία του έθνους-κράτους που μας κληροδότησε η Γαλλική Επανάσταση, στην μορφή της άμεσης δημοκρατίας και της εισόδου του λαού ως πρωταγωνιστή και δημιουργού που τελειώνει με τις πολιτικές ελίτ. Εδώ δεν έχουν πια θέση, οι παραδοσιακοί πολιτικοί σχηματισμοί, συμπεριλαμβανόμενων της όποιας εκδοχής των κομμουνιστικών κομμάτων που έχουν κλείσει προ-πολλού και οριστικά τον ιστορικό τους κύκλο.

Αν θέλουμε, οι ηττημένοι της «υπερπαγκοσμιοποίησης» στην Ευρώπη, και ιδίως εμείς στην Ελλάδα να επιβιώσουμε πρέπει να αποκτήσουμε την εθνική μας ανεξαρτησία και την λαϊκή κυριαρχία, και φυσικά την δικιά μας οικονομική πολιτική. Η ανάγκη του Δημοκρατικού Αντινημονιακού και Πατριωτικού Μετώπου είναι αναγκαία παρά ποτέ. Είναι ζήτημα επιβίωσης. Είναι και ζήτημα απόκρουσης της ακροδεξιάς.

Αν θέλουμε να πάμε, σε ένα βαθύτερο κοινωνικό μετασχηματισμό πρέπει να δημιουργήσουμε ένα πολιτικό χώρο και ένα κίνημα άμεσης δημοκρατίας, που κάποια στιγμή μέσα από μια Συντακτική Συνέλευση θα αναγεννήσει την Δημοκρατία, όπως αυτή η έννοια ορίζεται, ως εξουσία, ως δύναμη, του Δήμου, της συνέλευσης δηλαδή των πολιτών του.

Είναι ένα στοίχημα τα παραπάνω, τόσο η δημιουργία του Μετώπου όσο και του χώρου άμεσης δημοκρατίας, για πολλούς και φυσικά και για αυτούς που οργανώνουν την σημερινή εκδήλωση, το 1-1-4, την ΛΑΕ, το Σχέδιο Β, όσο και για όσους βέβαια την παρακολουθούν.

Τα κίτρινα γιλέκα ας γίνουν η αφορμή και παράδειγμα για την ενότητα των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της εργασίας και της δημοκρατίας στην πατρίδα μας, για ενότητα πάνω σε συγκεκριμένα «μικρά» αιτήματα που όπως βλέπουμε οδηγούν στην ενότητα και στα «μεγάλα», όχι μόνο για να δούμε έναν περήφανο και ελεύθερο λαό σε μια ελεύθερη Ελλάδα, αλλά και για να διαμορφωθεί στη Μεσόγειο, μια συνεργασία χωρών που θα έχει ως σκοπό τις κοινωνικές ανάγκες των λαών τους και όχι το κέρδος.

Όταν ξεκίνησε η ζώνη του ευρώ αντιπροσώπευε το 25% της παγκόσμιας οικονομίας, σήμερα αντιπροσωπεύει το 15% και σε λίγο θα είναι στο 10%. Αυτό δείχνει ότι το ευρώ έδωσε πλεονεκτήματα στο μεγάλο κεφάλαιο της ευρωζώνης, στις μεγάλες επιχειρήσεις, και στα ισχυρά κράτη και περιφέρειες, για να ισχυροποιηθούν στον ανταγωνισμό έναντι του υπόλοιπου κόσμου, αλλά αυτό έγινε μέσω της καταστροφής, η της στασιμότητας, για άλλα αδύναμα παραγωγικά κομμάτια, κοινωνικές ομάδες, περιφέρειες και ολόκληρες χώρες όπως η Ελλάδα. Όπως και δούμε λοιπόν τα πράγματα, η κατάσταση που διαμορφώνεται, δείχνει ότι το εγγενές όριο της ευρωπαϊκής πόλωσης-«υπερπαγκοσμιοποίησης» είναι ή ίδια.

* Το παραπάνω κείμενο αποτελεί παρέμβαση στην εκδήλωση για τα κίτρινα γιλέκα που συνδιοργάνωσαν, το 1-1-4, η ΛΑΕ, και το Σχέδιο Β στις 15-2 στο ξενοδοχείο Τιτάνια..

Διαβάστε περισσότερα...

Το μυστικό της κερδοσκοπίας είναι να αγοράζεις όταν το αίμα κυλάει στους δρόμους.Του Γιάννη Περάκη

Το μυστικό της κερδοσκοπίας είναι να αγοράζεις όταν το αίμα κυλάει στους δρόμους

Βάσει της Επισκόπησης του Ελληνικού Χρηματοπιστωτικού Συστήματος της Τράπεζας της Ελλάδας (Νοέμβριος-2018), η κατάσταση των «κόκκινων» δανείων βάσει του Πίνακα-1 είναι η εξής:

Πίνακας 1- Διάρθρωση των συνολικών ανοιγμάτων (δανείων)  και των Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων (ΜΕΑ) των ελληνικών εμπορικών τραπεζών ανά χαρτοφυλάκιο κατά το α' εξάμηνο 2018
Διάρθρωση ανά χαρτοφυλάκιο Ποσόν ανοιγμάτων (δανείων) σε δισ. ευρώ Ποσοστό (ΜΕΑ)-μή εξυπηρετούμενων δανείων Ποσό ΜΕΑ μή εξυπηρετούμενων δανείων σε δισ. ευρώ
μεγάλες επιχειρήσεις 41,1 28,4% 11,67
μικρές & μεσαίες επιχειρήσεις 35,9 62,3% 22,37
ελ. επαγγελματίες και πολύ μικρές επιχ/σεις 20,9 69,2% 14,46
ναυτιλιακά 7,5 32,2% 2,42
σύνολο επιχειρηματικών δανείων 105,4 48,3% 50,9
Στεγαστικά 62,1 44,3% 27,51
Καταναλωτικά 18,4 57,0% 10,49
σύνολο νοικοκυριών δανείων 80,5 47,2% 38,0
σύνολο επιχειρήσεων και νοικοκυριών (δανείων) 185,9 47,8% 88,9
Πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος      Μη Εξυπηρετούμενα Ανοίγματα= Μη Εξυπηρετούμενα δάνεια

Ενα μέρος των δανείων είναι με εξασφαλίσεις. Η εξασφάλιση, με απλά λόγια, είναι ένα αντικείμενο αξίας το οποίο ο δανειστής μπορεί να πάρει από τον δανειολήπτη σε περίπτωση που αυτός δεν αποπληρώσει το δάνειο με βάση τους όρους που έχουν συμφωνηθεί. Ένα απλό παράδειγμα είναι το στεγαστικό δάνειο. Κανονικά, για να χορηγήσει η τράπεζα το δάνειο ζητεί από τον δανειολήπτη το ακίνητό του ως εξασφάλιση.

Αυτά στην τραπεζική ορολογία και υπό κανονικές συνθήκες και όχι σε συνθήκες ανωμαλίας που υπάρχουν στην περίοδο των μνημονίων.

Πόσα μας δάνεισαν, πόσα πήραμε. Ούτε ένα ευρώ δεν πήγε στα ελλείμματα.

Που πήγαν τα 234,7 δισ. ευρώ των δανείωντης περιόδου 2010-2015.    

Οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια, αλλά το πώς διαβάζει κανείς τους αριθμούς ή το ποιους αριθμούς επιλέγει για να διαβάζει κανείς διαμορφώνουν τηδική του αλήθεια.

Η επιλογή αυτή έγινε προκειμένου να είναι τα στοιχεία μη αμφισβητήσιμα καθώς έχουν γίνει αποδεκτά και από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Τά ευρήματα:

1ο) εύρημα: Το σύνολο των δανείων από το 2010 μέχρι και το 2015 είναι 255,183 δισ. ευρώ αλλά από αυτά μόνο τα 234,7 είναι από μνημονιακά δάνεια καθώς το 2010 στο πρώτο τετράμηνο το ΥΠΟΙΚ είχε δανεισθεί από τις αγορές ήδη 20,4 δισ. ευρώ.

2ο) εύρημα: Στο ίδιο χρονικό διάστημα, της μνημονιακής χρηματοδότησης το ελληνικό δημόσιο είχε εξοφλήσει για χρεολύσια 136,88 δισ. ευρώ, άλλα 58,6 δισ. ευρώ για τόκους, ήτοι 195,5 δισ. ευρώ. Έδωσε όμως και άλλα 45 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Με άλλα λόγια σύνολο 240,5 δισ. ευρώ.

3ο) εύρημα: Την περίοδο 2010-2015 τα δάνεια που πληρώθηκαν (μαζί και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών) ήταν 240,5 δισ. ευρώ και τα μνημονιακά δάνεια 234,7 δισ. ευρώ. Η διαφορά υπερκαλύφθηκε από τα 20,4 δισ. που είχε δανεισθεί το ελληνικό δημόσιο από τις αγορές (στο πρώτο τετράμηνο του 2010).

Συμπέρασμα; Είναι πλέον προφανές ότιτα μνημονιακά δάνεια δεν κάλυψαν ούτε το σύνολοτων τοκοχρεολυσίων και της ανακεφαλαιοποίησης.

Τα χρήματα αυτά από την μία έμπαιναν και από την άλλη έφευγανγια να καλύψουν τις πληρωμές προς τους δανειστέςπου ήταν τράπεζες, ομολογιούχοι, ΔΝΤ και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Ούτε ένα ευρώ δεν έχει καταλήξει στον προϋπολογισμόαυτά τα χρόνια.

Οι φίλοι μας Ευρωπαίοι στην βασική τους εκτίμηση δεν έπεσαν έξω. Πράγματι όπως συμφωνούν όλοι, μαζί και η Handelsblat, τα χρήματα επέστρεψαν στους δανειστές.Έπεσαν έξω μόνο στο γεγονός ότι ούτε καν το 5% αυτών δεν πήγε στον προϋπολογισμό.Αυτά που πήγαν στον προϋπολογισμό ήταν κάποια υπόλοιπα από τα 20,4 δισ. ευρώ που είχε προλάβει να δανειστεί το ΥΠΟΙΚ το 2010.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τι μας λένε τώρα «οι πίσω απο την κουρτίνα» κ. Δραγασάκης και ο  κ. Φλαμπουράρης:

Κατ’ αρχήν προξενεί εντύπωση ο συνήθως «σιωπηλός» κ. Δραγασάκης να έχει παρέμβει πολλές φορές τις τελευταίες ημέρες. Τα λεγόμενά του συνοψίζονται στα εξής:

  • Δεν πρέπει υποτιμήσουμε το γεγονός ότι είμαστε η χώρα με τα περισσότερα κόκκινα δάνεια την Ευρώπη. Διαφωνεί κανείς με αυτό; Ήταν 97 δισ. ευρώ το 2014 και από τότε αρχίζει η μείωση τους αλλά παραμένουν υψηλά και πρέπει να τα μειώσουμε.
  • Δεν έχουμε λύσεις manual. Δεν είναι κάτι που με αυτόματο πιλότο ή μια απλή λύση λύνεται. Πρέπει να δούμε τι γίνεται στην Ευρώπη να δούμε διεθνείς πρακτικές. Πρέπει κάθε λύση να τη συζητούμε και να βλέπουμε τα θετικά και τα αρνητικά.
  • Και σημειώνω έναν 3ο κίνδυνο, μια 3η αλήθεια πως αν δεν προσέξουμε μπορεί να κάνουμε τέτοιες ρυθμίσεις που να οδηγήσουν τις τράπεζες να χρειαστούν νέα κεφάλαια. Αυτό είναι μια νέα πραγματικότητα. Αυτό σημαίνει πως δεν πρέπει να κάνουμε καμία ρύθμιση; Όχι αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η λύση που προτείνει π.χ. το ΤΧΣ και επεξεργάζεται το υπουργείο Οικονομικών θα απαιτήσειεγγύηση δημοσίου.
  • η 4η αυτονόητη αλήθεια είναι ότι δυστυχώς αυτά τα νέα κεφάλαια ενδεχομένως να κληθεί να τα βάλει πάλι ο Έλληνας φορολογούμενος. Αν υποθέσουμε πως μια τράπεζα έχει ανάγκη από κεφάλαια μπορεί να τα βρει εκ των ενόντων.

Για παράδειγμα η Eurobank επεξεργάζεται σχέδιο ενσωματώνοντας μια θυγατρική της. Είναι μια λύση. Άλλη λύση είναι να πουλήσει περιουσιακά στοιχεία αν έχει. Αν δεν γίνεται μπορεί να χρειαστεί ή να θελήσει το δημόσιο όπως παλιά να βάλει κεφάλαια», (εδώ το σημείο αυτό θα αναλυθεί σε άλλη παράγραφο).

Παρατήρηση 1η ): Αι μεν βρονταί τους παίδας, αι δε απειλαί τους άφρονας καταπλήττουσι, (οι βροντές τρομάζουν τα παιδιά και οι απειλές τους ανόητους, Σωκράτης, 469-399 π.Χ.). Είναι σαφέστατος ο εκβιασμός και η απειλή της νέας ανακεφαλαιοποιήσης των τραπεζών. Δηλαδή με απλά λόγια εάν δεν τα βγάλουν στο σφυρί θα χρειαστεί για πολλοστή φορά να πληρώσουμε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Πόσα θέλουν να εκποιήσουν για αρχή και γιατί. Για να πιαστεί ο στόχος, πρέπει οι τράπεζες φέτος και τα επόμενα δύο χρόνια να μειώνουν τα δάνεια κατά περίπου 17 δισ. κάθε χρόνο. Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να επιτευχθεί αυτό παρά να φύγουν τα κόκκινα δάνεια από τις τράπεζες και να περάσουν σε funds και εξειδικευμένες εταιρείες διαχείρισης. Είναι ζήτημα χρόνου οι πλειστηριασμοί που σήμερα γίνονται μαζικά από τις τράπεζες να περιοριστούν δίνοντας τη θέση τους σε funds και εταιρείες διαχείρισης που θα είναι πλέον οι επισπεύδοντες.

Τα 50 (46,949) περίπου δις βάσει του Πίνακα-2 είναι αυτά που έχουν εξασφαλίσεις. 

Ανάλυση εξασφαλίσεων σε μή εξυπηρετούμενα ανοίγματα κατά το α' εξάμηνο 2018
Ανάλυση Μη εξυπερετούμενων δανείων ΜΕΑ
αβέβαιης είσπραξης 27.849
σε καθυστέρηση ανω των 90 ημερών 19.873
91 εως180 ημέρες 3.464
181 εως 360 ημέρες 2.871
Άνω του 1  έτους 13.537
καταγγελμένες απατήσεις 41.160
Μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα (δάνεια) 88.881
Ανάλυση εξασφαλίσεων
αβέβαιης είσπραξης 15.306
σε καθυστέρηση ανω των 90 ημερών 11.486
καταγγελμένες απατήσεις 20.157
Εξασφαλίσεις σε μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα 46.949
Πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος

Σε τρία χρόνια όταν θα έχουν απαλλαχθεί απο τα 50 δις. ευρώ, θα απαιτούν και άλλη ανακεφαλοποίηση για τα υπόλοιπα (88,88-46,94)=41,94 δις. Οταν γίνει και αυτή και οι τράπεζες είναι «καθαρές» απο τα «κόκκινα» δάνεια, θα «αγοράσουν» και τις τράπεζες με ξένα χρήματα. Τα δικά μας μαζί με το αίμα μας και των παιδιών μας. Δεν έχει τέλος αυτή η ιστορία, μόνο συνέχεια.

Παρατήρηση 2η ): Κατά τα λεγόμενά τους έχουμε βγεί απο τα μνημόνια. Τότε προς τι ο εκβιασμός ;

Αμφότεροι και οι υπεύθυνοι του ΣΥΡΙΖΑ για τις τράπεζες είναι «γάτες» στην πολιτική αλλά και στο επιχειρείν. Οτι είναι «εκβιαζόμενοι» ή προσκυνημένοι το γνωρίζουν και οι πέτρες.

Είναι όμως τουλάχιστον «έντιμοι» ή λαμόγια και συνένοχοι ;

Η απόδειξη βρίσκεται με τον νόμο περί ίδρυσης των funds. Εάν νομοθετήσουν ότι η Ανώνυμος Εταιρεία που θα ιδρυθεί (funds), υποχρεούται και ο τελευταίος μέτοχος να είναι με ονοματεπώνυμο και όχι αφανής κρυπτόμενος πίσω απο μιά οffshoreεταιρεία.

Ανεξάρτητα της έκβασης του νομοσχεδίου για τα funds, που απλά αφορά το «φύλλο συκής» και οχι την ουσία, θεωρείται επιβλεβλημένο να γνωρίζουμε εκτός απο τα ονόματα των προσκυνημένων και τα ονόματα των «ελλήνων» μαυραγοριτών της οικονομικής κατοχής.

« Ήδη, σας το είπα. Είναι ηβαρβαρότητα. Τη βλέπω να 'ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του (Οδ. Ελύτης).

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Πηγές:

1. Τίτλος του άρθρου απο την ρήση του: Βαρώνου Ρότσιλντ, 1840-1915, Βρετανός τραπεζίτης

2. Γ. Αγγέλη capital.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Βραβευθείς Τιμά το Βραβείο ή το Βραβείο «Τιμά» τον Βραβευθέντα; Του Γιάννη Περάκη

Ο Βραβευθείς Τιμά το Βραβείο ή το Βραβείο «Τιμά» τον Βραβευθέντα;

Ο βραβευθείς τιμά το βραβείο

 

  • 1964: Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ: Ηγέτης τηςΣυνδιάσκεψης της Χριστιανικής Ηγεσίας των Πολιτειών του Νότου, οργανωτής εκστρατειών για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα αυτό το έθνος θα ξεσηκωθεί και θα ζήσει το αληθινό νόημα της πεποίθησής του: «Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες αυταπόδεικτες, ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργηθεί ίσοι». Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα στους κόκκινους λόφους της Τζάρτζαρα, οι γιοι των πρώτων σκλάβων και οι γιοι των πρώτων ιδιοκτητών θα μπορέσουν να καθίσουν μαζί στο τραπέζι της αδελφότητας. Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα ακόμη και η Πολιτεία του Μισισίπι, μια έρημη πολιτεία, πνιγμένη από τη λάβρα της αδικίας και της καταπίεσης θα μεταμορφωθεί σε μια όαση ελευθερίας και δικαιοσύνης. Έχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα παιδιά μου μια μέρα θα ζήσουν σε ένα έθνος, όπου δε θα κριθούν από το χρώμα του δέρματος τους, αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους. Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα η πολιτεία της Αλαμπάμα θα μεταμορφωθεί σε μια πολιτεία, όπου τα μικρά μαύρα αγόρια και κορίτσια θα μπορέσουν να πιαστούν χέρι με χέρι με τα μικρά λευκά αγόρια και κορίτσια και να περπατήσουν μαζί σας αδελφές και αδελφοί»,Ihaveadream….

  • 2018: Ν. Μακουέντε και Ν. Μουράντ: Οι βραβευθέντες με Νόμπελ Ειρήνης, ο γιατρός από το Κονγκό Ν. Μουκουέγκε και η Γιαζίντι Ν. Μουράντ απο το Ιράκ. Την κρατούσαν αιχμάλωτη οι τζιχαντιστές, είπαν σήμερα ότι ελπίζουν πως αυτό το βραβείο θα συμβάλει στο τέλος της ατιμωρησίας των δραστών σεξουαλικών βιαιοπραγιών. Ο γυναικολόγος ηλικίας 63 ετών και η νεαρή Ιρακινή ηλικίας 25 ετών παρέλάβανν το Νόμπελ, που τους απονεμήθηκε από κοινού για τη μάχη τους κατά του βιασμού ως «όπλο πολέμου».

«Αυτό το βραβείο Νόμπελ δεν θα εξαφανίσει τις βιαιοπραγίες, ούτε τις επιθέσεις εναντίον των γυναικών, των εγκύων γυναικών, των παιδιών, των βρεφών» σημείωσε η Ν. Μουράντ σε δημοσιογράφους την παραμονή της τελετής απονομής. «Όμως στόχος μας είναι αυτό το βραβείο να ανοίξει πόρτες και αυτό συμβαίνει ήδη» συμπλήρωσε η ίδια. Όπως συνέβη σε χιλιάδες γυναίκες Γιαζίντι, η Ν. Μουράντ απήχθη, βιάστηκε, βασανίστηκε από τους τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος μετά την επίθεσή τους εναντίον της κουρδόφωνης μειονότητας στο βόρειο Ιράκ το 2014. «Πρέπει πραγματικά να αποδοθεί δικαιοσύνη κάποια στιγμή». Αν και 4.300 Γιαζίντι κατάφεραν να γλυτώσουν, 2.500 παραμένουν «αγνοούμενοι», σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Ο Ν. Μουκουέγκε φροντίζει, εδώ και δύο δεκαετίες, θύματα σεξουαλικής βίας στο νοσοκομείο του Πάνζι, που ίδρυσε στο Μπουκαβού, στο ανατολικό τμήμα της Λ.Δ Κονγκό.

«Η καταγγελία δεν επαρκεί, είναι καιρός να αντιδράσουμε» είπε ο γιατρός στη συνέντευξη τύπου.

«Στις ένοπλες συρράξεις, (…) η μετατροπή του σώματος των γυναικών σε πεδίο μάχης είναι απλά μια απαράδεκτη πράξη στον αιώνα μας».

  • Κ. Δασκαλάκης: Δεν είναι μόνο τα βραβεία που συλλέγει αλλά και τα λόγια του.

«Είμαι χαρούμενος που μπόρεσα να προσφέρω στην ελληνική σκέψη» δήλωσε ο Ιεραπετρίτης 37χρονος καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης των Υπολογιστών του ΜΙΤ, που κατέκτησε το βραβείο Nevanlinna.

Τού απονεμήθηκε το βραβείο μαθηματικών «Rolf Nevanlinna 2018», στη διάρκεια του συνεδρίου της Διεθνούς Ένωσης Μαθηματικών.  Ο ίδιος δήλωσε «ήρθε στο μυαλό μου η Ελλάδα που η συνεισφορά της τόσο στα μαθηματικά όσο και την ευρύτερη ανθρώπινη σκέψη ήταν έμπνευση σε όλη μου τη ζωή. Τέλος, θυμήθηκα την πρόσφατη τραγωδία με τις φωτιές της Αττικής και τον άδικο χαμό τόσων ανθρώπων. Όλες αυτές οι σκέψεις συνυπήρχαν στο μυαλό μου, όταν ανέβηκα στη σκηνή για να λάβω το βραβείο και μου έφεραν μεγάλη συγκίνηση». «Είμαι χαρούμενος που μπόρεσα να προσφέρω στην ελληνική σκέψη. Η Ελλάδα έχει πολύ ταλέντο και ελπίζω να δημιουργηθούν σύντομα οι συνθήκες για να μειωθεί η “διαρροή εγκεφάλων” και οι νέοι μας να μπορούν να δημιουργούν μέσα στην Ελλάδα χωρίς περισπασμούς» τόνισε.

Εκτός από τα διδακτικά καθήκοντά του, είναι κύριος ερευνητής στο Εργαστήριο Επιστήμης και των Υπολογιστών και Τεχνητής Νοημοσύνης (Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory-CSAIL) του ΜΙΤ. Το ερευνητικό έργο του εστιάζει τελευταία στο «πάντρεμα» των υπολογιστών και της τεχνητής νοημοσύνης με την οικονομία. Στο σχετικό σκεπτικό της βράβευσης του Κ. Δασκαλάκη, η Διεθνής Μαθηματική Ένωση αναφέρει ότι το έργο του «έχει μεταμορφώσει την κατανόησή μας για την υπολογιστική πολυπλοκότητα των θεμελιωδών προβλημάτων στις αγορές στις δημοπρασίες, στις καταστάσεις ισορροπίας και σε άλλες οικονομικές δομές».

  • Βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη 2018, ο π. Α. Παπανικολάου και η Κιβωτός του Κόσμου.O ιερέας Α. Παπανικολάου υπηρέτησε ως εφημέριος στον Άγιο Γεώργιο Ακαδημίας Πλάτωνος, στον Κολωνό. Ξεκίνησε την ιερατική του δράση το 1998 σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες τότε περιοχές, στον Κολωνό στην Αθήνα. Η περιοχή είναι, από τις πιο επικίνδυνες στην Αθήνα, αφού δρουν πολλές συμμορίες, ενώ σχεδόν σε κάθε γωνιά γίνεται εμπόριο ναρκωτικών. Σιγά σιγά, τα πλησίασε μέσω του μπάσκετ και της αποδοχής, ανθρώπινα προσπαθώντας να μιλήσει μαζί τους για τους προβληματισμούς τους, για την καθημερινότητά τους, προσπαθώντας να τους μιλήσει ως ίσος προς ίσον, χωρίς να τους κρίνει και χωρίς να τους νουθετεί και κυρίως να βρει τον τρόπο να σταθεί στο πλάι τους και να τα βοηθήσει στις ανάγκες τους. Έτσι, με τη βοήθεια εθελοντών, δημιουργήθηκε η Κιβωτός του Κόσμου, μια Οργάνωση με στόχο να βγάλει όσα περισσότερα παιδιά μπορούσε από τη φτώχεια και την εγκατάλειψη και να τους προσφέρει τη δυνατότητα «να σταθούν στα πόδια τους».

Η αγκαλιά της «Κιβωτού» όμως μέχρι και σήμερα δέχεται όλους όσους έχουν την ανάγκη της ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρησκεία.

  • Υποπλοίαρχος Κ. Παπαδόπουλος: Πάνω από 5.000 πρόσφυγες έσωσε ο αξιωματικός του Λιμενικού. Τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών και διεκδίκησε το Όσκαρ για το ντοκιμαντέρ «4.1 miles» στο οποίο «πρωταγωνίστησε» Κ. Παπαδόπουλος: Κυβερνήτης του σκάφους ΠΛΣ 602, ο «ήρωας του Αιγαίου» έσωσε χιλιάδες ζωές στο αποκορύφωμα της προσφυγικής κρίσης. Όμως η καρδιά του τον «πρόδωσε» και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 44 ετών.
  • ο οποίος έγινε πανευρωπαϊκό σύμβολο αλληλεγγύης ως ο «Φούρναρης της Κω», Βραβείο Ευρωπαίου Πολίτη 2016. Ογνωστός σε όλους μας φούρναρης της Κω που μοίραζε καθημερινά ψωμί στους πρόσφυγες και μετανάστες που έφταναν στο νησί.

Το βραβείο «τιμά» τον βραβευθέντα

  • 1973: Χένρυ Κίσσιγκερ: για την επίτευξη της ειρήνης στοΒιετνάμ.

08/09/1973: Ο αμερικανός πρέσβης στο Σαντιάγκο, Ν. Ντέιβις (γνωστός για την οργάνωση ταγμάτων θανάτου στη Γουατεμάλα) μεταβαίνει εσπευσμένα στην Ουάσινγκτον προκειμένου να συναντήσει τον Κίσινγκερ. Πέντε ώρες αφού επιστρέψει στη Χιλή εκδηλώνεται πραξικόπημα. Δώδεκα ώρες αργότερα, ο Σαλβαντόρ Αλιέντε βρίσκεται νεκρός μέσα στο γραφείο του στο προεδρικό μέγαρο.

Νοέμβριος 1974: Ο Κίσινγκερ επισκέπτεται την πρωτεύουσα του Μπαγκλαντές. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στελέχη της αμερικανικής πρεσβείας στην Ντάκα πραγματοποιούν μυστικές διαβουλεύσεις με παραστρατιωτικές ομάδες που προετοιμάζουν πραξικόπημα. Στις 14/08/1975 ομάδες του στρατού δολοφονούν τον πρόεδρο της χώρας σείχη Μ. Ραχμάν (τον οποίο ο Κίσινγκερ συνηθίζει να παρομοιάζει με τον Αλιέντε) μαζί με 40 μέλη της οικογένειάς.

07/12/1975: Το προεδρικό αεροσκάφος AirForceOne απογειώνεται από το αεροδρόμιο της Τζακάρτα στην Ινδονησία μεταφέροντας τον πρόεδρο Τ. Φόρντ και τον Χ. Κίσινγκερ. Πριν περάσουν 24 ώρες ο στρατός της Ινδονησίας εισβάλει στο Ανατολικό Τιμόρ. Χρησιμοποιώντας οπλισμό που έχουν αγοράσει από τις ΗΠΑ, οι ένοπλες δυνάμεις της Ινδονησίας σκοτώνουν τουλάχιστον 200.000 ανθρώπους περίπου έναν στους τρεις κατοίκους της πρώην πορτογαλικής αποικίας.

Επίσης καταζητείται για εγκλήματα κατά της Ελλάδας και της Κύπρου.

  • 1978: Μεναχέμ Μπεγκίν, πρωθυπουργός του Ισραήλ που έδωσε εντολή στις 9 Απρίλη του 1948 και δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ 254 Παλαιστίνιοι, κάτοικοι του Ντέρ Γιασίν.

Θα τους δώσουν λέει το Νόμπελ Ειρήνης

Σε ποιους; Μα στον κ. Τσίπρα και στον κ. Ζάεφ.

Πρίν απο το Νόμπελ όμως υπάρχει και το βραβείο «EwaldvonKleist» που θα απονεμηθεί στον Έλληνα πρωθυπουργό και τον ομόλογό του της ΠΓΔΜ, Ζ. Ζάεφ στις 16/02/2019 το φετινό βραβείο.

Τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και ο κ. Ζάεφ αποδέχτηκαν την πρόσκληση και θα παραβρεθούν στη συνέλευση στο Μόναχο (15-17Φεβρουαρίου). Με το βραβείο τιμώνται σύμφωνα με τη Διάσκεψη«ιθύνουσες προσωπικότητες της πολιτικής για την ασφάλεια με μια εξέχουσα συνεισφορά για τη διεθνή συνεννόηση και την επίλυση διαφορών». Τιμάμε μ΄αυτό τον τρόπο η σημασία της Συμφωνίας των Πρεσπών για την ασφάλεια και την σταθερότητα στα Βαλκάνια αλλά και την Ευρώπη.

Σκόπια-Ζάεφ: Εν μέσω τεταμένου κλίματος και καταγγελιών της αντιπολίτευσης για απόπειρα χρηματισμού βουλευτών της,πέρασε η πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης του πρωθυπουργού Ζ. Ζάεφ σταΣκόπια. Έπειτα από πολύωρη καθυστέρηση, η ψηφοφορία στη βουλή της πΓΔΜ ξεκίνησε και είχε ως αποτέλεσμα να βρεθούν οι 80 βουλευτές, 8 εκ των οποίων από την αντιπολίτευση, που απαιτούνταν προκειμένου να προχωρήσει η συνταγματική αναθεώρηση που επιβάλλει η συμφωνία των Πρεσπών.

Ελλάδα, ο κ. Τσίπρας: Οι 153 που ψήφισαν υπέρ στην βουλή. Ενα δείγμα για το ποιόν των οκτώ συμμάχων του κ. Τσίπρα:

Η Κ. Παπακώστα,εξελέγη με τη ΝΔ. Τώρα, όμως, είναι υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ήταν ΝΔ δεν μας είχε πει τι λέει για τα περί την ΠΓΔΜ. Τώρα ως υπουργός στην κυβέρηση άλλου κόμματος από εκείνο με το οποίο εξελέγη μας λέει. Είναι με την συμφωνία των Πρεσπών.

Η Έλ. Κουντουρά,ήταν ΝΔ. Σε αυτή τη Βουλή εξελέγη με τους ΑΝΕΛ. Τώρα είναι ΣΥΡΙΖΑ. Οσο ήταν ΑΝΕΛ και δεν ήταν υπουργός δεν συμφωνούσε με την συμφωνία των Πρεσπών. Τώρα που είναι υπουργός και δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στον ΣΥΡΙΖΑ συμφωνεί με την συμφωνία των Πρεσπών

Ο Θ. Παπαχριστόπουλος. Αυτός παλιά ήταν ΠΑΣΟΚ. Στη Βουλή εξελέξη με τους ΑΝΕΛ. Τώρα ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ. Παραιτείται απο την έδρα του παραμένοντας βουλευτής όμως.

Ο Σ. Δανέλλης,ξεκίνησε να είναι ΣΥΝ. Μετά πέρασε στο ΠΑΣΟΚ. Σε αυτή τη Βουλή εξελέγη με το Ποτάμι. Τώρα δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στον ΣΥΡΙΖΑ.

Σ. Θεοδωράκης, Γ. Μαυρωτάς, Σ. Λυκούδης και Θ. Θεοχαρόπουλος.

Κανείς όμως απο τους 153 βουλευτές δεν διάβασε την επίσημη μετάφραση της συμφωνίας.

Προφανώς τιμώνται για τον ευτελισμό και την γελοιοποίηση των κοινοβουλίων τους και των βουλευτών τους.

Ο Iταλός DiegoFusaro, μιλώντας για τον κ. Τσίπρα, είπε για την συμφωνία των Πρεσπών.

Σήμερα επισημαίνει με τίτλο:«Βραβείο Νόμπελ στον Τσίπρα με την υποστήριξη της Ε.Ε.

Η πώληση της ψυχής στον διάβολο είναι πάντα κερδοφόρα.

Ο Τσίπρας πούλησε την Ελλάδα στους άκαρδους αχαλίνωτους Ευρωκράτες των Βρυξελλών».

Η προδοσία ενός αγώνα και η διέλευση στην άλλη πλευρά του οδοφράγματος έχει σημαντικά υλικά οφέλη. Ακόμη και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος πέταξε στις τσουκνίδες με το οποίο ο ελληνικός λαός είχε εκφραστεί εναντίον των καταθλιπτικών πολιτικών λιτότητας που ζητούσε υπογραφή η ΕΚΤ. Και τώρα εκπλήσσεστε πως τον δοξάζουν με κάθε τρόπο;»

Ο Ιταλός φιλόσοφος το Φλεβάρη του 2014, όταν του προτάθηκε να ηγηθεί του ψηφοδελτίου των ευρωεκλογών του ιταλικού σχήματος «Λίστα Τσίπρα για την άλλη Ευρώπη», του κόμματος που θα άλλαζε την ευρωζώνη και θα έκανε «σοσιαλιστική την Ευρώπη του 21ου αιώνα», αρνήθηκε λέγοντας:

Μαζί με τον Τσίπρα; Με τίποτα! και εξήγησε τότε, Τσίπρας και Σπινέλλι, η αριστερά της λέσχης Bilderberg.

Κρατάμε τα πιστεύω των ανθρώπων που τιμούν τα βραβεία σας. Αισθανόμαστε υπηρηφάνεια και «ζήλια» και τους φυλάμε ως ιερά κειμήλια στο μυαλό μας και στην καρδιά μας.

Τους ανθρώπους που «τιμάτε» με τα βραβεία σας, σας τους χαρίζουμε μαζί με τα βραβεία σας. Δεν τους γνωρίζουμε.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...

Μυθοπλασίες, Γοργόνες, Πολιτικοί Κλόουν και Κατώτατος Μισθός. Του Γιάννη Περάκη

Μυθοπλασίες, Γοργόνες, Πολιτικοί Κλόουν και Κατώτατος Μισθός

Η Μυθοπλασία

Αλλαγή σελίδας και έξοδο απο τα μνημόνια, με την αύξηση του κατώτατου μισθού μιλάει η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ. Κοντά στα 50,00 ευρώ η αύξηση του κατώτατου μισθού μηνιαία...

Είσαι ένας 3,6 εκατ. Έλληνες που χρωστούν στην εφορία. Συγκεκριμένα, 3,6 εκατ. Έλληνες χρωστούν μέχρι 10.000 ευρώ (συνολικά 3,7 δισ), 240.000 οφείλουν από 10.000-100.000 ενώ οι μεγαλοοφειλέτες μπορεί να είναι μόλις 41.232, και λές τώρα κάτι θα εξωφλήσω..

Αμ δε.

Ανάλυσέ το...

Τα Δεδομένα

Με δεδομένο τα τρία εναλλακτικά σενάρια αύξησης, δηλαδή με αύξηση με 5%, 7% και 10%, οι μηνιαίες μικτές αυξήσεις θα είναι οι εξής ως Πίνακας Α:

Πίνακας Α
Άγαμοι Έγγαμοι
Χρόνια Προυπηρεσίας Σήμερα Αύξηση 5% Αύξηση 7% Αύξηση 10% Σήμερα Αύξηση 5% Αύξηση 7% Αύξηση 10%
Χωρίς προυπηρεσία 586,08 615,38 627,11 644,69 644,69 676,92 689,82 709,16
Με μία τριετία 644,69 676,92 689,82 709,16 703,30 738,47 752,53 773,63
Με δύο τριετίες 703,30 738,47 752,53 773,63 761,19 799,25 814,47 837,31
Με τρείς τριετίες 761,19 799,25 814,47 837,31 820,51 861,54 877,95 902,56

Στις παραπάνω μικτές αποδοχές θα αφαιρεθεί το 16% (ΕΦΚΑ πρώην ΙΚΑ), το δε υπόλοιπα ποσά είναι τα φορολογητέα.

Η αύξηση αυτή κατ’ αρχήν ποιούς αφορά. Τα αποτελέσματα των ροών μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα τον Δεκέμβριο-2018 (βάσει του ΕΡΓΑΝΗ) είναι τα εξής:

Πίνακας Β
ΜΗΝΑΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ 01.01.2018   ΕΩΣ 31.12.2018
ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ    ΜΕΡΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΥΝΟΛΟ ΜΕΡΙΚΗΣ & ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΟΣΧΟΛΗΣΗΣΗ ΠΟΣΟΣΤΟ ΜΕΡΙΚΗΣ & ΕΚ ΠΕΡΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΟΣΧΟΛΗΣΗΣΗ ΣΥΝΟΛΟ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ
ΣΥΝΟΛΟ ΕΤΟΥΣ 2018 1.218.566 1.110.239 340.118 1.450.357 54,34% 2.668.923
Στον πίνακα Β καταγράφονται οι νέες προσλήψεις, ανά είδος σύμβασης εργασίας από 01.01.2018 έως 31.12.2018.

Απο τα 2.668.923 άτομα που προσελήφθησαν τα 1.450.357 είναι μερικής & περιστασιακής απασχόλησης (ποσοστό 54,34%). Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα ότι οι παραπάνω αυξήσεις του Πίνακα Β θα ανέλθουν περίπου στο 50% των ποσών (μηνιαίου και ετήσιου φορολογητέου) λόγω μειωμένου μισθού (ανάλογα με τον μισθό).

Τα ποσά αυτά αφορούν το έτος 2019.

Ενα χρόνο αργότερα...

Το 2019 στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος υπήρχε αφορολόγητο όριο 8.636,36 ευρώ, με έκπτωση 1950,00 ευρώ για 1 τέκνο, 2.000,00 ευρώ για 2 τέκνα και 2.100,00 ευρώ για 3 τέκνα και άνω.

Τι προβλέπει ο νόμος που έχει ψηφισθεί για το αφορολόγητο από το 2020.

Προβλέπεται ότι από την 01/01/2020 η προβλεπόμενη ετήσια έκπτωση φόρου εισοδήματος θα μειωθεί κατά 650 ευρώ. Συγκεκριμένα, οι ετήσιες φορολογικές τους επιβαρύνσεις θα αυξηθούν έως 650,00 ευρώ.

  • Στα ευρώ από ευρώ σήμερα για μισθωτούς χωρίς προστατευόμενα τέκνα (έτσι το αφορολόγητο όριο μειώνεται από 8.636 σε 5.681 ευρώ).
  • Στα ευρώ από ευρώ σήμερα για μισθωτούς με ένα προστατευόμενο τέκνο (έτσι το αφορολόγητο όριο μειώνεται από 8.863 σε 5.909 ευρώ).
  • Στα ευρώ από ευρώ σήμερα για μισθωτούς με δύο προστατευόμενα τέκνα (έτσι το αφορολόγητο όριο μειώνεται από 9.090 σε 6.136 ευρώ).
  • Στα ευρώ από ευρώ σήμερα για μισθωτούς με τρία τέκνα και άνω (έτσι το αφορολόγητο όριο μειώνεται από 9.545 σε 6.590 ευρώ).

Από τους παραπάνω αριθμούς γίνεται πλέον κατανοητό ότι η μείωση του αφορολόγητου ορίου θα έχει ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουν να πληρώνουν φόρο εισοδήματος ακόμη και μισθωτοί ή συνταξιούχοι με μηνιαίο εισόδημα 407,00 ευρώ.

Ο Πίνακας Γ δηλώνει ότι απο τα 5.700,00 ευρώ θα υπάρξει παρακράτηση φόρου. Απο τα 9.000,00 ευρώ ο φόρος που αφαιρείται σταθεροποιείται στα 650,00 ευρώ, που θα αφαιρεθούν απο τα δηλωθέντα εισοδήματα.

Πίνακας Γ
Άγαμοι
Χρόνια προυπηρεσίας Σήμερα Αύξηση 5% Αύξηση 7% Αύξηση 10%
Μικτά Φόρος Πληρωτέο Μικτά Φόρος Πληρωτέο Μικτά Φόρος Πληρωτέο Μικτά Φόρος Πληρωτέο
Χωρίς προυπηρεσία 6.892,30 0 6.892,30 7.236,98 342,32 6.894,67 7.374,74 372,62 7.002,12 7.581,52 418,11 7.163,41
Με μία τριετία 7.581,55 0 7.581,55 7.960,67 501,53 7.459,15 8.112,29 534,88 7.577,41 8.339,71 584,92 7.754,79
Με δύο τριετίες 8.270,81 0 8.270,81 8.684,37 660,74 8.023,63 8.849,71 697,12 8.152,59 9.097,89 751,72 8.346,17
Με τρείς τριετίες 8.951,59 19,35 8.932,24 9.399,17 818 8.581,18 9.578,23 857,39 8.720,84 9.846,75 916,47 8.930,29
 
Έγγαμοι
Χρόνια προυπηρεσίας Σήμερα Αύξηση 5% Αύξηση 7% Αύξηση 10%
Μικτά Φόρος Πληρωτέο Μικτά Φόρος Πληρωτέο Μικτά Φόρος Πληρωτέο Μικτά Φόρος Πληρωτέο
Χωρίς προυπηρεσία 7.581,55 0 7.581,55 7.960,67 501,53 7.459,15 8.112,29 534,88 7.577,41 8.339,65 584,9 7.754,75
Με μία τριετία 8.270,81 0 8.270,81 8.684,37 660,74 8.023,63 8.849,71 697,12 8.152,59 9.097,93 751,72 8.346,20
Με δύο τριετίες 8.951,59 69,35 8.882,24 9.399,17 818 8.581,18 9.578,23 857,39 8.720,84 9.846,75 916,47 8.930,29
Με τρείς τριετίες 9.649,20 238,08 9.411,12 10.131,64 979,14 9.152,50 10.324,70 1.021,61 9.303,09 10.614,08 1.085,28 9.528,80

Αύξηση του κατώτατου μισθού μέσω της... μείωσης του

Ο παρακάτω Πίνακας Δ (1) και Δ (2) αποδεικνύει ότι μετά της αυξήσεις στους μισθούς, το πληρωτέο μειώνεται.

Ότι είναι με κόκκινο υποδηλώνει την μείωση στον πληρωτέο μισθό.

Πίνακας Δ(1)- Άγαμοι  
Χρόνια προυπηρεσίας Πληρωτέο σήμερα (1) Με αύξηση 5%   (2) Διαφορά (2)-(1) Με αύξηση 7% (3) Διαφορά (3)-(1) Με αύξηση 10% (4) Διαφορά (4)-(1)  
 
Χωρίς προυπηρεσία 6.892,30 6.894,67 2,36 7.002,12 109,82 7.163,41 271,11  
Με μία τριετία 7.581,55 7.459,15 -122,41 7.577,41 -4,14 7.754,79 173,24  
Με δύο τριετίες 8.270,81 8.023,63 -247,18 8.152,59 -118,22 8.346,17 75,37  
  8.951,59 8.581,18 -370,42 8.720,84 -230,75 8.930,29 -21,31  
   
Πίνακας Δ(2)- Έγγαμοι  
Χρόνια προυπηρεσίας Πληρωτέο σήμερα (1) Με αύξηση 5% (2) Διαφορά (2)-(1) Με αύξηση 7% (3) Διαφορά (3)- (1)) Με αύξηση 10% (4) Διαφορά (4)-(1)  
 
Χωρίς προυπηρεσία 7.581,55 7.459,15 -122,41 7.577,41 -4,14 7.754,75 173,20  
Με μία τριετία 8.270,81 8.023,63 -247,18 8.152,59 -118,22 8.346,20 75,40  
Με δύο τριετίες 8.951,59 8.581,18 -370,42 8.720,84 -230,75 8.930,29 -21,31  
Με τρείς τριετίες 9.649,20 9.152,50 -496,70 9.303,09 -346,11 9.528,80 -120,40  

Για λόγους «προφύλαξης», επειδή υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προβούμε σε «έκνομες» πράξεις που θα αποτελέσουν κίνδυνο στην «δημόσια ασφάλεια», στο «δημόσιο συμφέρον» και στα «χρηστά ήθη», βάσει των αποφάσεων των ανώτατων δικαστηρίων, θα κλείσουμε την περιδιάβαση αυτή με ένα σατιρικό ποίημα ενός ποιητή που δεν είναι γνωστός για την ενασχόλησή του με τη σάτιρα, του Γιώργου Σεφέρη. Γραμμένο το 1944.

Το απομεσήμερο ενός φαύλου

Τράβα αγωγιάτη, καρότσα τράβα,
τράβα να φτάσουμε γοργά στην Κάβα!
Φύσα βαπόρι, βόα μηχανή,
να 'ρθούμε πρώτοι εμείς! - οι στερνοί.

Τα στερνοπαίδια και τ' αποσπόρια
και τ' αποβράσματα και τ' αποφόρια
μιας μάχης που ήτανε γι' άλλα κορμιά
για μάτια αλλιώτικα κι άλλη καρδιά.

Πολιτικάντηδες, καραβανάδες,
ψιλικατζήδες, κολλυβιστάδες,
μούργοι, μουνούχοι και θηλυκά
τράβα αγωγιάτη! βάρα αμαξά!

Φτωχή Πατρίδα, στα μάγουλά σου
μαχαίρια γράφουνε το γολγοθά σου·
μάνα λιοντόκαρδη, μάνα ορφανή,
κοίτα αν αντέχεις τέτοια πομπή:

το ματσαράγκα, το φαταούλα
με μπογαλάκια και με μπαούλα·
τη χύτρα που έβραζε κάθε βρωμιά
λες και την άδειασαν όλη μεμιά

σ' αυτούς ανάμεσα τους ήπιους λόφους
όπου μας κλείσανε σαν υποτρόφους
ενός αδιάντροπου φρενοβλαβή
που στο βραχνά του παραμιλεί.

Δες το σελέμη, δες και το φάντη
πώς θυμιατίζουνε τον ιεροφάντη
που ρητορεύεται λειτουργικά
μπρος στα πιστά του μηρυκαστικά.

Μαυραγορίτες από τα Νάφια
της προσφυγιάς μας άθλια σινάφια,
γύφτοι ξετσίπωτοι κι αρπαχτικοί,
λένε, πατρίδα, πως πάνε εκεί

στα χώματά σου τα λαβωμένα
γιατί μαράζωσαν, τάχα, στα ξένα
και δεν μπορούνε χωρίς εσέ
οι φαύλοι: τρέχουνε για το λουφέ.


 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...

Τα Απόνερα των Πρεσπών και η Ελληνική «Δημο»-Κρατία. Του Κ. Παπουλή

Τα Απόνερα των Πρεσπών και η Ελληνική «Δημο»-Κρατία

Του Κ. Παπουλή

 

Η ετυμολογία της λέξης Δημοκρατίας σημαίνει την δύναμη («κράτος») του Δήμου (το σύνολο, ή η συνέλευση των ανθρώπων που έχουν πολιτικά δικαιώματα). Με απλά λόγια σημαίνει την κυριαρχία, ή εξουσία του λαού.

Είναι θεμιτό όμως ακόμη και στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία οι αντιπρόσωποί της (το κοινοβούλιο) να παίρνουν αποφάσεις ενάντια στην διάθεση της πλειοψηφίας του; Η εξουσία πηγάζει, ασκείται και εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού, αυτές είναι οι τρείς αρχές της δημοκρατίας, ακόμη και της αντιπροσωπευτικής. Συνεπώς όταν το κοινοβούλιο είναι ενάντια στη θέληση του λαού, έχουμε να κάνουμε με κατάλυση της Δημοκρατίας, ακόμη και της αντιπροσωπευτικής.

Επειδή λοιπόν η εξουσία ασκείται από τον λαό η διενέργεια δημοψηφισμάτων, προβλέπεται και στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία.

Στην σύγχρονη Ελλάδα όμως, για τις πολιτικές και οικονομικές της ημι-ελίτ, το δημοψήφισμα είναι συνώνυμο της «οχλοκρατίας». Και την τελευταία φορά που έγινε (2015) καταπατήθηκε βάναυσα.

Σήμερα ανεξάρτητα τι θέση, ή από ποια οπτική γωνία βλέπει κανείς την συμφωνία των Πρεσπών, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι όχι μόνο έχει διχάσει βαθιά τον ελληνικό λαό, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία του είναι απέναντι από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία κάτι που η πλειοψηφία των αντιπροσώπων του, γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.

Έχουμε λοιπόν για άλλη μια φορά να κάνουμε, όχι με Δημοκρατία, αλλά με την δύναμη του κράτους, και μάλιστα ενός κράτους-προτεκτοράτου του ευρω-αντλαντικού παράγοντα.

Από εκεί και πέρα και πιο συγκεκριμένα για την συμφωνία των Πρεσπών και τα απόνερά της:

Πρώτον: Η Ελληνική Δημοκρατία (η αντιπροσωπευτική) έχει καταλυθεί από την ευρωζώνη, την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., αφού η οικονομική πολιτική, η λιτότητα και τα πρωτογενή πλεονάσματα εκπονούνται από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες και οι έλληνες βουλευτές (οι αντιπρόσωποι του Λαού) δεν μπορούν να αποφασίσουν, ούτε για το πόσα «κωλόχαρτα» θα αγοράσουν για τις τουαλέτες του κοινοβουλίου τους, χωρίς την άδεια της γερμανικής καγκελαρίας.

Δεύτερον:   Το Δημοψήφισμα, στο βαθμό που η συμφωνία των Πρεσπών, έχει αναχθεί  σε μέγιστο ζήτημα, (ενώ το μέγιστο ζήτημα της χώρας, είναι η ευρωζωνική κατοχή), θα ήταν λύση και κανένας πολίτης που έχει στοιχειώδες δημοκρατικές ευαισθησίες δεν μπορεί να το αρνηθεί, ακόμη και αν αυτός πιστεύει ότι ο λαός θα κάνει λάθος, γιατί τότε είμαστε με τους «ολιγαρχικούς» και όχι με τους «δημοκρατικούς».

Τρίτον: Ο λαός διαιρέθηκε αντί να ενωθεί, σε μια κρίσιμη στιγμή του, όταν κινδυνεύει πραγματικά να τα χάσει όλα, όταν βρίσκεται η Ελλάδα σε δεκαετή (με βάθος χρονικά άγνωστο, αλλά σίγουρα μακροχρόνιο) οικονομική κρίση, γνωρίζοντας τη τρίτη μεγάλη μεταναστευτική έξοδο στην ιστορία της . Αυτή η διαίρεση στη βάση της συμφωνίας των Πρεσπών, αποτελεί νίκη των μνημονιακών δυνάμεων.

Τέταρτον: Το κράτος της καταστολής που κτύπησε την συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, δυστυχώς δείχνει ομοιότητες με την εποχή της Χούντας. Το παραμύθι ότι απειλήθηκε η βουλή από οργανωμένο σχέδιο ακροδεξιών, φέρνει στην μνήμη μας τα λόγια των Απριλιανών, ότι οι κομμουνιστές απειλούσαν το πολίτευμα. Η χρήση της ΕΡΤ ως χουντικής ΥΕΝΕΔ, όπου ενώ οι εικόνες έδειχναν μερικές δεκάδες που προσπαθούσαν να ανέβουν από μια σκάλα της βουλής, και το γεγονός εμφανιζόταν ως οργανωμένο σχέδιο εισβολής, από πέντε πλευρές-εισόδους, δεν τιμάει την ήδη καταλυμένη ελληνική δημοκρατία.

Πέμπτον: Η καταστολή και τα επεισόδια φωτογραφίζουν κυβέρνηση, ασφάλεια και μυστικές υπηρεσίες. Η  συγκέντρωση της πλατείας Συντάγματος ήταν πραγματικά μεγάλη. Έθετε το θέμα ότι η συμφωνία των Πρεσπών (καλώς η κακώς, αλλά πάντως με βάση την δημοκρατική αρχή), δεν έχει την λαϊκή νομιμοποίηση   Όμως το φώς και η συζήτηση έγειρε στα επεισόδια. Έτσι η κυβέρνηση βρέθηκε από κατηγορούμενος του λαού, σε κατήγορο των ακροδεξιών. Είναι άλλωστε γνωστό τοις πάσης ότι στην ακροδεξιά πατούν γερά ασφάλεια και μυστικές υπηρεσίες. Και σίγουρα σε ένα τέτοιο ζήτημα (τεράστιου ενδιαφέροντος για τον ευρωαντλαντικό παράγοντα) δεν έμειναν αμέτοχες. Το πώς οργανώθηκε η αφορμή για την βίαιη καταστολή είναι η μία πλευρά των πραγμάτων. Η άλλη πλευρά των πραγμάτων είναι η ένταση της βίαιης καταστολής και αυτή εξυπηρετούσε την κυβέρνηση, γιατί έσβηνε την φωτογραφία της συγκέντρωσης με τον καπνό των δακρυγόνων.

Εκτον: Κερδισμένοι πολιτικά Τσίπρας-Μητσοτάκης.

Ο Τσίπρας κατάφερε να διαιρέσει όχι μόνο τον λαό, αλλά και πολιτικές δυνάμεις, τους ΑΝΕΛ, την κεντροαριστερά, αλλά δυστυχώς και την «μικρή» αριστερά και να αποκομίσει έτσι σοβαρά κέρδη. Ο Μητσοτάκης, χωρίς κανένα κόστος, εξέφρασε την πλατιά αποδοκιμασία στην συμφωνία των Πρεσπών και βγήκε και αυτός κερδισμένος.

Έβδομον: Χαμένη η αριστερά.

Στη διαίρεση της μικρής αριστεράς διαβάσαμε απίθανους χαρακτηρισμούς από κάποιες πλευρές οι οποίοι όχι μόνο δείχνουν αδυναμία συνεννόησης, αλλά και ότι βρέθηκε η αφορμή για να ανατιναχτεί κάθε γέφυρα συζήτησης και περισσότερο συνεργασίας. Αλλά αυτό ήταν κάτι που απλώς ήταν φανερό, αλλά εκδηλώθηκε με μη
«εύσχημο» τρόπο.

Το κύριο όμως είναι η μεγάλη εικόνα, η διαφωνία και η θέση της αριστεράς στην συμφωνία των Πρεσπών, δεν βρήκε διέξοδο στον λαό. ΚΚΕ, ΛΑΕ κάνουν την πρώτη συγκέντρωση ανήμερα της ψήφισης της συμφωνίας. Ενώ η «αντισυγκέντρωση» που έκαναν άλλες οργανώσεις, την μέρα της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα, στερείτο κάθε λογικής και φυσικά εμφάνισης θέσεων , ενώ έδωσε και αφορμή να κατηγορηθούν και οι αντιεξουσιαστές ως δημιουργοί των επεισοδίων.

Το γενικό συμπέρασμα όμως   είναι ότι το πρόταγμα για αυτή την υπάρχουσα αριστερά θα έπρεπε να είναι η ενότητα στη βάση της ενίσχυσης των δυνάμεων της εργασίας και της δημοκρατίας, στον άξονα της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, της εθνικής και κοινωνικής χειραφέτησης. Γιατί όπως και να το κάνουμε, η συμφωνία των Πρεσπών δεν κρίνει το μέλλον του λαού μας. Η παραμονή μας στον σκληρό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο θα είναι όμως το τέλος μας.

Διαβάστε περισσότερα...

Aς την παραδεχθούμε την αλήθεια πια: είμεθα Έλληνες κ’ εμείς τι άλλο είμεθα; Του Γ. Περάκη

 

 

Aς την παραδεχθούμε την αλήθεια πια:
είμεθα Έλληνες κ’ εμείς τι άλλο είμεθα;

 

Γέννηση

«Τον τόπο τούτο που γεννήθηκα τον λεν

Ελλάδα!

Η χαραυγή καθώς πρωτάνοιξα τα μάτια μου

ήρθε γλυκά να μου χαμογελάσει.

Στους δρόμους των ανθρώπων πρωταντίκρυσα

τον Περικλή και το Φειδία.

Μα πάντα

μπρος στα μάτια μου ανυπέρβλητος υψώνουνταν

ο Λεωνίδας

σε μιαν αποθέωση μεγαλείου και δόξας.

Αυτός μας έμαθε το μέγα μυστικό,

πως δεν υπάρχει δρόμος συντομότερος

για να μας ανεβάσει στην κορφή του Ολύμπου!

Παιδικά Χρόνια, Αντρωμα

Ώστε κοντεύουμε να φθάσουμ’, Έρμιππε.
Μεθαύριο, θαρρώ· έτσ’ είπε ο πλοίαρχος.
Τουλάχιστον στην θάλασσά μας πλέουμε·
νερά της Κύπρου, της Συρίας, και της
Aιγύπτου,
αγαπημένα των πατρίδων μας νερά.
Γιατί έτσι σιωπηλός;
Pώτησε την καρδιά σου,
όσο που απ’ την Ελλάδα μακρυνόμεθαν
δεν χαίροσουν και συ;
Aξίζει να γελιούμαστε;

αυτό δεν θα ’ταν βέβαια ελληνοπρεπές.

Aς την παραδεχθούμε την αλήθεια πια·
είμεθα Έλληνες κ’ εμείς, τι άλλο είμεθα;
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις της
Aσίας
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις
που κάποτε ξενίζουν τον Ελληνισμό.

Δεν μας ταιριάζει, Έρμιππε, εμάς τους φιλοσόφους
να μοιάζουμε σαν κάτι μικροβασιλείς μας
(θυμάσαι πώς γελούσαμε με δαύτους
σαν επισκέπτονταν τα σπουδαστήριά μας)
που κάτω απ’ το εξωτερικό τους το επιδεικτικά
ελληνοποιημένο, και (τι λόγος!) μακεδονικό,
καμιά
Aραβία ξεμυτίζει κάθε τόσο
καμιά Μηδία που δεν περιμαζεύεται,
και με τι κωμικά τεχνάσματα οι καημένοι
πασχίζουν να μη παρατηρηθεί.

A, όχι δεν ταιριάζουνε σ’ εμάς αυτά.
Σ’ Έλληνας σαν κ’ εμάς δεν κάνουν τέτοιες μικροπρέπειες.
Το αίμα της Συρίας και της
Aιγύπτου
που ρέει μες στες φλέβες μας να μη ντραπούμε,
να το τιμήσουμε και να το καυχηθούμε.

Βάσανος, Αναζήτηση

Βάρβαρες φυλὲς μὲ μεγάλα πέλματα ἀνασκαψαν τὴν πατρικὴ γῆ καὶ μόνο ἕνα χάνι ἐρειπωμένο ἔστεκε ἀκόμα πλάι στὸ δρόμο, ὅπου ἄφηναν τὶς ψεῖρες τοὺς οἱ περαστικοί.

H προσφορά κι η ζήτηση ρυθμίζουνε την κοινωνία

έλεγε ο μεγάλος αδερφός μου Mαρξ. Ένα μικρό, ανήθικο

εμπόριο

κάθε χειρονομία, κάθε λέξη, κι η πιο κρυφή σου σκέψη ακόμα,

μεγάλα λόγια στις γωνιές των δρόμων, οι ρήτορες σαν τους

λαχειοπώλες

διαφημίζοντας όνειρα για μελλοντικές κληρώσεις

τα αισθήματα στο Xρηματιστήριο, στα λογιστικά βιβλία

δούναι και λαβείν, πίστωση, χρέωση,

ισολογισμοί, εκπρόθεσμες συναλλαγματικές, μετοχές,

χρεώγραφα

κι ας κλαίει αυτή η γυναίκα στο δρόμο, τί σημασία έχει;

«ζούμε σε μια μεγάλη εποχή», οι παπαγάλοι δεν κάνουν

ποτέ απεργία

μικροί, ανάπηροι μισθοί αγορασμένοι με νεκρές

περηφάνειες

γνώση αβέβαιη, πληρωμένη μ' όλη τη βέβαιη νειότη σου,

βρέχει νομίσματα, οι άνθρωποι τρέχουν σαν τρελλοί να τα

μαζέψουν

νομίσματα όλων των εποχών, ελληνικά, ρωμαϊκά, της Bαβυλώνας,

δολλάρια ασημένια

η βροχή είναι πυκνή, ανελέητη, πολλοί σκοτώνονται

πλανόδιοι έμποροι αγοράζουνε τα πτώματα θα χρειαστούν

μεθαύριο

σαν ανεξόφλητες αποδείξεις της «μεγάλης μας εποχής»,

κι αυτούς τους λίγους στίχους χρειάστηκε ένα ολόκληρο

θησαυροφυλάκιο πόνου, για να τους αποσπάσω

απ' τη φιλάργυρη αιωνιότητα, σαν τοκογλύφοι οι μέρες μας

μάς κλέβουν τη ζωή, τί ζέστη, θε μου, κι όμως βρέχει,

τί καιρός, μα δε θα μου τη σκάσετε εμένα, κύριοι,

είμαι ιδιοφυία στο είδος σας, πίστωση, χρέωση,

ο Pοκφέλλερ άρχισε

πουλώντας καρφίτσες. Θα χτίσω, λοιπόν, κι εγώ ένα μεγάλο

προστατευτικό σπίτι

με τις πέτρες που μου ρίξατε

σ' όλη τη ζωή μου.

Eίχαν αλλάξει οι καιροί, τώρα δε σκότωναν, σ' έδειχναν μόνο με το δάχτυλο κι αυτό αρκούσε. Ύστερα, κάνοντας έναν κύκλο που όλο στένευε σε πλησιάζανε σιγά σιγά, εσύ υποχωρούσες, στριμωχνόσουνα στον τοίχο, ώσπου απελπισμένος, άνοιγες μόνος σου μια τρύπα να χωθείς.

Kι όταν ο κύκλος διαλυόταν, στη θέση σου στεκόταν ένας άλλος, καθ' όλα αξιαγάπητος κύριος.

Αναζητώ την Ελλάδα στις πέτρες
που πετούν οι αγαναχτισμένοι,
στις ανοιχτές παλάμες που τρέμουν υψωμένες
την πλατεία Συντάγματος
ξερνώντας οργή ή μήπως μια ύστατη ελπίδα, δεν ξέρω.

Αναζητώ την Ελλάδα στις γειτονιές
που προσδοκούν την επιστροφή των παιδιών,
του φίλου μου τα θυμωμένα λόγια
(έχω ακόμη το σπίτι μου, βλέπεις)
στα σφραγισμένα στόματα όσων επέλεξαν τη σιωπή.

Αναζητώ την Ελλάδα στη πόλη μου
που με μισεί γιατί με ντρέπεται,
στα κλεισμένα μαγαζιά,
στο μαύρο αριθμό των φευγάτων,
στ’ αποκαΐδια των οραμάτων μου
και σ’ ενός αγνώστου τοίχου τη φιλία.

Αναζητώ την Ελλάδα στη καλογυαλισμένη εικόνα
των υποψήφιων βουλευτών,
στις γωνιές των δρόμων όπου σφυρίζει ο θάνατος,
στους αργόσυρτους ήχους μιας καμπάνας,
στην αδύναμη φωνή του ψάλτη να ευαγγελίσει το
«Χριστός Ανέστη»

καθώς αργεί πολύ αυτή η ανάσταση.

Με το αίμα μου σε ιστορώ πατρίδα μου

πολιτείες παραδομένες στο μπετόν
δρόμοι σημαδεμένοι με ξενικές επιγραφές
κάθε οικοδομή και μια τράπεζα
κάθε γωνιά κι ένα φροντιστήριο
κάθε διαμέρισμα κι ένα διαφθορείο
οι νέοι με τα μηχανάκια
τα αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιο
αναρίθμητα ξενοδοχεία και υπηρέτες
εκτρώσεις σε ιδιωτικά ιατρεία
οι άρρωστοι στους διαδρόμους των νοσοκομείων
δεκατρείς χιλιάδες δικηγόροι στην πρωτεύουσα
και οι εργολάβοι σε απεργία
με παγάκια και ξηρούς καρπούς
προδότες που δοξολογούνται
δωσίλογοι που αμείβονται
χαφιέδες που καταχωρούν τα ίχνη της αγωνίας μας

στο καφενείο του χωριού ο λαός περιμένει
πριν και μετά τις διαφημίσεις
το επόμενο έμβασμα του μετανάστη
το επόμενο αστυνομικό σήριαλ
την επόμενη μοναδική διέξοδο
κοινή ευρωπαϊκή εξαγορά
τα ψάρια νεκρά
ο αέρας μαύρος
η γη πουλημένη
ελεύθερο αστικό καθεστώς και ιδιωτική πρωτοβουλία

κι η ελιά να γαντζώνεται με πείσμα
ν’ απλώνει παλάμες στον απίστευτα γαλάζιο ουρανό
αιώνες τώρα
και τα πεύκα να χαϊδεύουν τη θάλασσα

πατρίδα μου
το μεγαλείο σου τέλος δεν έχει

Λύτρωση

Ακέρια η γης εσείστηκε κι εβρόντηξε όλη η πλάση
μια φούχτα άνθρωποι ανίσκιωτοι, μες σε μια φούχτα τόπο,
κάτι σπασμένα μάρμαρα, κάτι φαρδιά πλατάνια,
μόνο μπαρούτι τους το φως και σκάγια τους οι ελιές τους
και δίπλα τους η Παναγιά, κι η Λευτεριά μπροστά τους
να φέγγει απ’ το βαθύ καημό κι απ’ τα πορτοκαλάνθια.

Κι εκεί, στου δρόμου το σταυρό, στο μυστικό δαφνώνα,
να οι Θερμοπύλες έτοιμες, να και το Εικοσιένα,
όρθια τ’ αλέτρια κι οι πηγές, όρθιοι κι οι αποθαμένοι,
η Ελλάδα η μυριοπίκραντη με τα γαλάζια μάτια,
μ’ ένα σταμνί στην κεφαλή, μ’ ένα σπαθί στο χέρι,
κι απάνου στο χωμάτινο σπασμένο κεραμίδι
δυο καρβουνάκια κόκκινα κι ένα κουκκί λιβάνι,
η φλόγα της καλής αντρειάς, του δίκιου ο δυναμίτης
κι ακέρια η γης εβρόντηξε κι ο κόσμος εφωτίστη.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Πηγές

Ηλ. Σιμόπουλος, Ελλάδα (Απόσπασμα από το ποίημα «Το Μέγα Μήνυμα»)

Κ. Π. Καβάφης: Επάνοδος από την Ελλάδα» Από ταΚρυμμένα Ποιήματα 1877-1923

Ελλάδα 1979 Τ. Νικηφόρου, Ο μεθυσμένος ακροβάτης (1979) Θυμάσαι στην Ελλάδα

Τάσος Λειβαδίτης, Χοιριστάσιο.
Αναζητώ την Ελλάδα Μ. Κοκκινάκη, Η γούρνα με τα περιστέρια, Αχ Ελλάδα, σ’ αγαπώ

Γ. Ρίτσος, Συντροφικά τραγούδια

Διαβάστε περισσότερα...

Κ. Σημίτης: 20 χρόνια-τα ίδια ευρω-παραμύθια.Του Κ. Παπουλή

Κ. Σημίτης: 20 χρόνια-τα ίδια ευρω-παραμύθια

Του Κ. Παπουλή

Με άρθρο του στην καθημερινή της Κυριακής (13-1-2019) για τα είκοσι χρόνια του ευρώ και για το μέλλον του, ο αρχιτέκτονας της ελληνικής καταστροφής «ξανακτύπησε». (http://www.kathimerini.gr/1004422/article/epikairothta/politikh/ar8ro-toy-kwsta-shmith-sthn-k-eikosi-xronia-eyrw-exei-to-eyrw-mellon),

Μπήκαμε έτσι στον «πειρασμό», να ασχοληθούμε με τα μαργαριτάρια του «κορυφαίου» υποστηρικτή και οργανωτή, της ένταξης της χώρας μας στην ΟΝΕ.

Το πιο γραφικό όλων είναι το εξής: «Ας θυμηθούμε την ταλαιπωρία της εποχής, όταν για ταξίδια, σπουδές και κυρίως εμπορικές και οικονομικές σχέσεις με το εξωτερικό η λέξη συνάλλαγμα ήταν συνδεδεμένη με ρυθμίσεις, άδειες, κόπο και ταλαιπωρία. Μας το θύμισαν οι πρόσφατοι κανόνες που προσδιόριζαν το ύψος των αναλήψεων από τις τράπεζες και τις προϋποθέσεις εμβασμάτων στο εξωτερικό…..». Τι μας λέει ο άνθρωπος;;; Εδώ η Ελλάδα βιώνει το τρίτο μεγαλύτερο μεταναστευτικό κύμα στην ιστορία της, τα καλύτερα παιδιά της, το επιστημονικό της δυναμικό, εξαερώνεται στο εξωτερικό (πλησιάζουν τις 700.000 αυτοί που έφυγαν, ενώ ο ρυθμός μετανάστευσης έχει ανέλθει στους 10.000 μηνιαίως ), η μετανάστευση δεν είναι «ταλαιπωρία», «κόπος» και καταστροφή της χώρας;       Αλλά ήταν οι ρυθμίσεις για το συνάλλαγμα;

Δεύτερον : οι υποτιμήσεις, «Ας θυμηθούμε επίσης την αναταραχή που δημιούργησαν οι υποτιμήσεις της δραχμής το 1983, το 1985 και το 2001. Η Ελλάδα δεν διέθετε ποτέ ένα σταθερό νόμισμα όπως το ευρώ.» γράφει ο Σημίτης. Δεν μας λέει ο σοφός αυτός πρώην πρωθυπουργός, πώς αλλιώς θα διορθωνόταν το εξωτερικό έλλειμμα και η ανταγωνιστικότητα; Με δανεισμό από το εξωτερικό, όπως έγινε την περίοδο του ευρώ; Η με εσωτερική υποτίμηση; Όπως επιδιώκεται τώρα; Άλλωστε ήταν ο ίδιος που προχώρησε σε υποτίμηση κατά 14% το 1998; Υποτίμηση, που δεν την αναφέρει καν στο άρθρο του. Εκτός αν λόγω εσκεμμένης αμνησίας μπερδεύει το έτος 2001, με το 1998… Γιατί την έκανε; Μήπως εκείνη η υποτίμηση αποδείκνυε ότι είχε αποτύχει, η πολιτική της «σκληρής δραχμής» της δεκαετίας του 90 (πολιτική μείωσης του εισαγόμενου πληθωρισμού), και τελικά ακύρωνε την «πολιτική» εισόδου στην ΟΝΕ;

Αλλά και όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα: Στην ενδιάμεση έκθεση για την νομισματική πολιτική της Τράπεζας της Ελλάδας του 2018, (σελ 102) βλέπουμε ότι η πραγματική σταθμισμένη συναλλαγματική ισοτιμία της χώρας, με δείκτη 100 το 2000, ήταν τα χρόνια 2009-2011 που μπήκαμε στα μνημόνια περί το 119, ενώ ακόμη και μετά την περίοδο της σκληρής εσωτερικής υποτίμησης (2018) παραμένει στο 109. Δηλαδή ακόμη και σήμερα, είμαστε πιο «ακριβοί», από τους σημαντικότερους διεθνείς μας εμπορικούς εταίρους κατά 9%, έναντι του 2000, έχουμε κάνει υπερτίμηση 9% της πραγματικής συναλλαγματικής μας ισοτιμίας. Επίσης αν το ευρώ ανέλθει λίγο, πήγε περίπατο κάθε εσωτερική υποτίμηση…..

Υπενθυμίζω, ότι ήδη το 2001, λόγω της πολιτικής της σκληρής δραχμής το εξωτερικό έλλειμμα ήταν 7,61% που ανακλούσε ήδη μια τεράστια ανατίμηση της δραχμής και τελικά της πολλής υψηλής συναλλαγματικής ισοτιμίας με την οποία μπήκαμε στο ευρώ.

Με αυτά και τα άλλα κ. Σημίτη φτάσαμε το 2007-2008 στο εξωφρενικό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, που άγγιζε το 15% του ΑΕΠ ετησίως, ή περίπου 35 δις ανά έτος. Η αδυναμία προσαρμογής-μέσω εξωτερικής υποτίμησης- μας έφερε τελικά στα χέρια των επίσημων δανειστών και των μνημονίων.

Είχαμε ποτέ επί δραχμής περιέλθει σε τέτοια κατάσταση; Μήπως τέτοια εξωτερικά ελλείμματα παρουσιάζουν μόνο οικονομίες σε πόλεμο; Η μήπως τελικά το ευρώ είναι ένας πόλεμος ενάντια στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό νότο;

Τρίτον: Η Ελλάδα δεν είναι Γερμανία : Για όλα αυτά λέει ο Σημίτης: «Το επιχείρημα όσων στην Ελλάδα απέρριπταν την αποδοχή του ευρώ ήταν ότι η χώρα δεν θα ελέγχει πια τη νομισματική της πολιτική. Όμως η Ελλάδα δεν ήταν και δεν είναι Σουηδία ή Δανία, χώρες που δεν αποδέχθηκαν το ευρώ. Αυτές έχουν σταθερό νόμισμα και σταθερή οικονομία. Στη χώρα μας λόγω του συνεχούς ελλείμματος στο εξωτερικό εμπόριό της, της έλλειψης πρώτων υλών και μάλιστα πετρελαίου, του τεραστίου χρέους της και των συνεχών δανεισμών η νομισματική πολιτική είναι απολύτως εξαρτώμενη από τις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις.» Γιατί; Και οι πολιτικοί μας τι έκαναν; Ποια είναι η δουλειά τους; Αυτό το παρακάμπτει ο Σημίτης, γιατί τον βολεύει. Οπότε γιατί δεν είναι υπέρ της Λογικής Μπάτση (1947); Και μιας σχεδιασμένης παραγωγικής ανασυγκρότησης; Αντιστρόφως: Ζητούσε την ψήφο του λαού για ποιο λόγο; Για να κάνει τον μεσάζοντα; Η αλήθεια είναι πολύ πικρή κ. Σημίτη και αντίστροφη, η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει κοινό νόμισμα με την Γερμανία γιατί έχει πολύ πιο καθυστερημένη οικονομία. Ακριβώς λόγω της ασθενής της οικονομίας, η συναλλαγματική πολιτική μέσω των υποτιμήσεων και της αργής διολίσθησης της δραχμής, διόρθωνε τις μεγάλες της ανισορροπίες που περιγράφεις πιο πάνω. Μήπως η Ρουμανία και η Βουλγαρία που δεν είναι στο ευρώ, είναι οικονομίες σαν την Σουηδία και την Δανία; Είναι χαμένες ή κερδισμένες; Το ότι η Ρουμανία τείνει να ξεπεράσει την Ελλάδα σε κατακεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης και η Βουλγαρία την πλησιάζει, μήπως δείχνει ότι είναι πολύ καλύτερα έξω από το ευρώ; κ. Σημίτη. Για να μην θέσουμε το ζήτημα της κοινής αγοράς, της τελωνειακής ένωσης κλπ…..

Τέταρτον και τελευταίο, το χρέος. Λέει ο πρωτομάστορας της χρεοκοπίας: «Κατά τη δεκαετία του 1990 πληρώναμε για τόκους του δημοσίου χρέους περίπου το ένα τρίτο των φορολογικών εσόδων. Στα τέλη του 2003 χρειαζόμασταν λιγότερο από το ένα τέταρτο των εσόδων για τις πληρωμές. Η Ελλάδα απέκτησε έτσι πολύ περισσότερες δυνατότητες να χρηματοδοτήσει την Παιδεία, την Υγεία και το κοινωνικό κράτος.».  Όμως το ζήτημα δεν είναι έτσι όπως τα παρουσιάζει ο Σημίτης, πόσα δηλαδή πληρώνει κανείς σε τόκους σε σχέση με τα φορολογικά έσοδα, αλλά το πραγματικό επιτόκιο, δηλαδή το ονομαστικό επιτόκιο δανεισμού, αφού αφαιρεθεί ο πληθωρισμός, αυτό έχει σημασία στα θέματα δημοσίου χρέους. Διότι τους τόκους δεν τους αφαιρείς από τα φορολογικά έσοδα, όπως υπονοεί ο Σημίτης (κάτι που μπορεί να ισχύει μόνο κάτω από καθεστώς μνημονίων και πρωτογενών πλεονασμάτων), αλλά αντίθετα, τους δανείζεται το δημόσιο και τους καταβάλει. Γενικά, για να μειώνεται ή να αυξάνεται το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, πρέπει το άθροισμα του πληθωρισμού και (+) της ανάπτυξης να είναι μεγαλύτερος η μικρότερος από το ονομαστικό επιτόκιο του χρέους.  

Έτσι, π.χ, μια χώρα Α με χρέος 100% του ΑΕΠ, πληθωρισμό 10%, ονομαστικό επιτόκιο 14% (4%, δηλαδή, πραγματικό) και φορολογικά έσοδα 28% του ΑΕΠ πληρώνει για τόκους το 50% των φορολογικών της εσόδων. Στο τέλος όμως ενός έτους θα έχει μικρότερο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ από μια χώρα Β, που είχε και αυτή χρέος 100% του ΑΕΠ, ίδιο ποσοστό φορολογικών εσόδων, πληθωρισμό 2% και ονομαστικό επιτόκιο 7% (5% πραγματικό) και ας πληρώνει η Β για τόκους το 25% των φορολογικών της εσόδων.

Τα χειρότερα που έφερε το ευρώ και δεν λέει ο κ. Σημίτης, είναι ότι η Ελλάδα κατά την δεκαετία του 90 χρωστούσε κατά κύριο λόγο στο νόμισμά της. Πέρα ότι στο παρελθόν μπορούσε να κόψει νόμισμα για να καλύψει ελλείμματα, (την νομισματική χρηματοδότηση που απαγόρεψε η συνθήκη του Μάαστριχτ, ρίχνοντας τα κράτη στα νύχια των αγορών), μπορούσε ακόμη χρησιμοποιώντας την νομισματική πολιτική (ανεβάζοντας τον πληθωρισμό) να μειώσει και το πραγματικό επιτόκιο, αλλά και το χρέος ως ποσοστό   του ΑΕΠ. Όμως ο Σημίτης δεν παρέδωσε μόνο την νομισματική πολιτική, αλλά μετέτρεψε και όλο το χρέος από δραχμές σε ευρώ. Χάθηκε έτσι κάθε δυνατότητα ελέγχου του δημοσίου χρέους. Τέλος ο κ. Σημίτης δεν αναφέρει, ότι μεγάλη σημασία, έχει, σε ποιανού τα χέρια βρίσκεται το δημόσιο χρέος (βλ: Ιαπωνία). Αν λοιπόν οι τόκοι κατευθύνονται στο εξωτερικό, η χώρα αιμορραγεί και το εξωτερικό και συνολικό δημόσιο χρέος διευρύνεται. Αν οι τόκοι κατευθύνονται στο εσωτερικό, δηλαδή το χρέος είναι εγχώριο, δεν τίθεται ζήτημα εξωτερικού ελλείμματος και ανανέωσης όλο και μεγαλύτερου εξωτερικού δανεισμού. Συνέπεια της απώλειας της συναλλαγματικής πολιτικής, άρα της διεύρυνσης των εξωτερικών ελλειμμάτων και της αρνητικής καθαρής εθνικής αποταμίευσης ήταν και η μετατροπή του χρέους από εσωτερικό σε εξωτερικό. Έτσι προσέγγισαν το 1/3 του εξωτερικού ελλείμματος στα χρόνια του ευρώ και της χρεοκοπίας οι πληρωμές τόκων στο εξωτερικό, δημιουργώντας μια κυκλική αλυσίδα: υψηλή συναλλαγματική ισοτιμία-έλλειμμα εγχώριας αποταμίευσης και υψηλά εξωτερικά ελλείμματα-αναγκαίος εξωτερικός δανεισμός-πληρωμή τόκων στο εξωτερικό-νέα διεύρυνση του εξωτερικού ελλείμματος και δανεισμού.

Και κλείνει ο Σημίτης για να πει και την «εξυπνάδα» του και την μεγάλη του ανακάλυψη: «Βεβαίως και με το ευρώ προκύπτουν σημαντικά προβλήματα. Η Γαλλία γνώρισε πρόσφατα ισχυρή λαϊκή αντίδραση, τα «Κίτρινα Γιλέκα», στην εφαρμογή της πολιτικής οικονομικής σταθεροποίησής της. Όλα τα κράτη της Ένωσης δεν αναπτύσσονται με την ίδια ταχύτητα. Η Γερμανία διεύρυνε την απόστασή της από άλλες χώρες, αυξάνοντας ταχύτερα το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της, εκμεταλλευόμενη την υπεροχή της στη βιομηχανική παραγωγή και στις εξαγωγές.»

Γερμανόφιλε, πρώην πρωθυπουργέ, καληνύχτα, ο Θεός να φυλάει την χώρα από ανθρώπους σαν και εσένα…….. αλλά και τους ανάλογούς τους….

Τελικά, όμως, διαπιστώνουμε ότι ακόμα και αυτός, δεν τολμάει να επαναλάβει το αγαπημένο του τροπάρι: «Ισχυρή Ελλάδα, σε μία Ισχυρή Ευρώπη». Και οι μόνοι που εξακολουθούν να το συμμερίζονται είναι οι Ευρω-«κομμουνιστές»…..

Υ.Γ: Όπως αναφέρεται αναλύεται και διεξοδικά στο βιβλίο «Μετωπικό Πρόγραμμα Διεξόδου από την Κρίση» (Δ. Καλτσώνης, Θ. Μαριόλης, Κ. Παπουλής) εκδ. Κοροντζής, στο κεφάλαιο 2, είναι αδύνατο να συνυπάρχουν οι εξής τρείς όροι: α) πλήρως ελεύθερη κίνηση χρηματικών κεφαλαίων β) Σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία γ) Εθνικά Ανεξάρτητη Νομισματική Πολιτική. Αυτή η αδύνατη συνύπαρξη καλείται και τρίλημμα της ανοικτής οικονομίας. Οι οικονομικές αρχές καλούνται να επιλέξουν μόνο δύο από αυτούς τους όρους. Στην συγκεκριμένη περίπτωση (εντός ευρωζώνης), έχει επιλεχθεί η σταθερή ισοτιμία και η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων. Συνεπώς, είναι αδύνατη η άσκηση εθνικά ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής, η οποία άλλωστε ασκείται από την Ε.Κ.Τ.. Αυτό που δεν λέει ο Σημίτης και όλοι οι θιασώτες του ευρώ, είναι ότι αν αποφασίσεις να βάλεις φραγμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων που μας επέβαλλε άλλωστε η συμμετοχή μας στην Ε.Ε., είναι δυνατή και η άσκηση Εθνικά Ανεξάρτητης Νομισματικής Πολιτικής και η σταθεροποίηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας στα επιθυμητά για την Ελλάδα επίπεδα.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040