Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Θέατρο Κνωσός: "Πέρσες" του Αισχύλου,27/10

Πέρσες 

ΘΕΑΤΡΟ ΚΝΩΣΟΣ

Κνωσού 11 Αθήνα | ΤΗΛ:2108677070

Ώρες προκρατήσεων 10:00-14:00

και 18:00-21:00

Σάββατο 27 Οκτωβρίου 

Ώρα έναρξης 9μμ.

Τιμή εισιτηρίου 10 ΕΥΡΩ

[τα έσοδα από τα εισιτήρια θα διατεθούν απευθείας στους ηθοποιούς της παράστασης]

Μετά την μεγάλη τους επιτυχία στο Θέατρο Ροές, οι Πέρσες του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Γιάγκου Ανδρεάδη, επιστρέφουν για μια και μοναδική παράσταση στο Θέατρο Κνωσός, το Σάββατο 27 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του Πιλοτικού Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Στερεάς Ελλάδας που διοργανώνει το Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου (ΚΕΔΡΑ) με την ενίσχυση της Περιφέρειας Στερεάς.

Η παράσταση, μαζί με τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή και με την Ελένη του Ευριπίδη παρουσιάστηκαν ήδη με ιδιαίτερη επιτυχία τον Σεπτέμβριο εγκαινιάζοντας μετά από σαράντα χρόνια σιωπής το πανέμορφο και κατάμεστο από ένα ενθουσιώδες κοινό στο αρχαίο θέατρο της Ερέτριας τις ίδιες μέρες που, με ενίσχυση της Περιφέρειας Στερεάς, ξεκίνησαν και τα έργα αναστύλωσής του.

Η παράσταση των Περσών -είναι ένα έργο που μιλά για τον πόλεμο για να υμνήσει την ειρήνη- σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Γιάγκου Ανδρεάδη, επιχειρεί να αξιοποιήσει τους οικείους κώδικες ερμηνείας του αρχαίου μας δράματος σε διάλογο με τις σύγχρονες συνθήκες και θεατρικές αναζητήσεις. Η εύστοχη ένταξη αρχαίων στίχων, η αξιοποίηση της αρχαίας λύρας, τα προσωπεία και η αφαιρετική όψις σκηνικών και κοστουμιών, αλλά πάνω από όλα η υποκριτική ερμηνεία με αφοσίωση στα μεγάλα κείμενα δίνουν το στίγμα του εγχειρήματος.

Επικοινωνία και κλείσιμο θέσεων:

ΚΕΔΡΑ: Μαρία Ντέκα, ΤΗΛ. 6974782411, emailΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε." target="_blank">idis@gr.com

Οι εκλογές στη Βαυαρία και η ανεπάρκεια μιας ενότητας της αριστεράς στην Ελλάδα

Οι εκλογές στη Βαυαρία και η ανεπάρκεια μιας ενότητας της αριστεράς στην Ελλάδα

Στη φωτογραφία μας είναι ο πίνακας «Ιστορία» του ΝικολάουΓύζη με εμφανή την τεχνοτροπία της Σχολής του Μονάχου.

Τι σχέση έχει η Βαυαρία με την Ελλάδα, εκτός από τη Βαυαροκρατία τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας και το γεγονός ότι οι κορυφαίοι Έλληνες εικαστικοί του 19ου και του 20ου αιώνα είχαν σπουδάσει στο Μόναχο;

Τι σχέση έχει η σημερινή Βαυαρία με την αριστερά, όταν στις εκλογές της το αριστερό κόμμα Die Linke κινήθηκε 3%;

Κι όμως οι εκλογές στη Βαυαρία (με πληθυσμό μεγαλύτερο της χώρας μας) έχουν ένα χαρακτηριστικό που είναι πολύ σημαντικό για μας. Επιβεβαιώνουν μια τάση, ήδη πολύ ισχυρή σε όλο σχεδόν τον ευρωπαϊκό χώρο: τον εκτοπισμό ή την εντυπωσιακή αποδυνάμωση του δικομματισμού και μια εκ βάθρων αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού. Είναι η πρώτη φορά εδώ και έξι περίπου δεκαετίες που η Χριστιανική Κοινωνική Ένωση δεν μπορεί να σχηματίσει μονοκομματική κυβέρνηση στο Μόναχο και το Σοσιαλδημακρατικό Κόμμα πέφτει σε μονοψήφια ποσοστά.

Την τάση αυτή την είδαμε πριν λίγες βδομάδες στη Σουηδία και στη μετεκλογική δυσκολία της να σχηματίσει κυβέρνηση. Την είδαμε πριν μερικούς μήνες στην Ιταλία, με τον εκτοπισμό και της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς από την ακροδεξιά Λίγκα του Βορρά και τα ιδιόρρυθμα Πέντε Αστέρια. Την είδαμε προηγουμένως στη Γαλλία με την αποτυχία των υποψηφίων προέδρων και των συντηρητικών και των σοσιαλιστών και την εκλογή του Μακρόν. Την είδαμε μέσα από ένα εντυπωσιακό θέαμα στη Μ. Βρετανία, όταν στο δημοψήφισμα οι πολίτες ψηφίζουν Brexit ενάντια στην επίσημη θέση τόσο του Συντηρητικού όσο και του Εργατικού Κόμματος. Την έχουμε δει στην Αυστρία, στη Φιλανδία, στην Ολλανδία, σε πολλές ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, σχεδόν παντού στην ήπειρό μας.

Η τάση αυτή γίνεται κάτι σα νόμος της μεταβατικής εποχής μας. Τροφοδοτείται κυρίως από δύο πηγές. Από την τεράστια διαφορά μεταξύ πλουσίων και φτωχών, μεταξύ συστημικών και περιθωριακών που έχει επιβάλλει η αδυσώπητη εξουσία του χρηματιστικού κεφαλαίου. Και από το μεγάλο ρεύμα των μεταναστών, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων προέρχεται από πόλεμο, που έχουν υποκινήσει ή εκμεταλλεύονται ή συντηρούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Η εξέλιξη αυτή ξεκίνησε κυρίως από τη Γαλλία με την άνοδο του Εθνικού Μετώπου του Λεπέν. Στις περισσότερες χώρες το αντισυστημικό «νέο» έπαιρνε ακροδεξιά και ρατσιστική μορφή. Στην Ελλάδα και στην Ισπανία όμως η ζυγαριά έγειρε προς τα αριστερά – μη ξεχνάμε ότι ο Συριζα τότε κατατάσσονταν στα «αριστερά» κόμματα. Σήμερα υπάρχει ένας ανταγωνισμός αν θα πάρει ακροδεξιά κλίση, όπως με το AfDστη Γερμανία, ή αριστερή, όπως με τους Podemosστην Ισπανία, ή «ψευδοαντισυστημική» όπως με τον Μακρόν στη Γαλλία.

Αυτές λοιπόν τις διεργασίες επιβεβαιώνουν οι βαυαρικές εκλογές. Και έχουν ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, γιατί σε μας είναι πιο έντονη από κάθε άλλη χώρα η απουσία της εναλλακτική λύσης. Πρόκειται για ένα ευρύτατο κενό. Και κάθε πολιτικό κενό από κάτι θα καλυφθεί. Και αξίζει σε αυτό το «κάτι» να συμμετέχει η αριστερά.

Αυτό τον καιρό γίνονται διεργασίες στον μικροχώρο της. Κάθε τόσο ανακοινώνονται διάφορες ενωτικές κινήσεις. Γίνονται συζητήσεις για συνεργασίες. Πολύ χρήσιμες. Ποιο είναι το πιο αισιόδοξο σενάριο; Να υπάρξει μετά τις εκλογές μια αριστερή κοινοβουλευτική παρουσία. Πολύ σημαντικό. Γιατί; Γιατί θα υπάρξει επιτέλους μια αυστηρή καταδίκη των πολιτικών της τρόικα και των εγχώριων παραρτημάτων της. Πολύ ενδιαφέρον – αν και αυτό ειδικά το κάνει κι σήμερα μέσα στο Κοινοβούλιο με πολύ καλές επιδόσεις το ΚΚΕ.

Πολύ σημαντική μια κοινοβουλευτική παρουσία για τον μικρό πια χώρο της απομένουσας αριστεράς και των πολυάριθμων σχημάτων της. Δύσκολα όμως μπορεί να απαντήσει στο πιο σημαντικό για τις πολιτικές εξελίξεις στον τόπο μας ερώτημα: Ποιος θα καλύψει το μεγάλο κενό που σχετίζεται με την τύχη ενός ολόκληρου λαού;

Αυτό στην πράξη απαντιέται με μια ευρύτερη από την αριστερά συμπαράταξη δυνάμεων. Αυτή η ευρύτητα δεν αφορά σε σχήματα και πρόσωπα που είναι ή συμβολίζουν άλλους πολιτικούς χώρους. Αφορά στην ικανότητα να συμμαχήσουν πολλαπλές δυνάμεις από τον κοινωνικό, τον πνευματικό, τον πολιτιστικό, τον οικολογικό και πολλούς άλλους χώρους. Από τις διάφορες ηλικίες, γιατί σε μια εποχή τόσο ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων, η κάθε ηλικία έχει τη δική της κοσμοθεωρία, τις δικές της απόψεις, τη δική της γλώσσα και τιε δικές της αξίες. Και το σημείο συνάντησης να είναι όχι τόσο η κριτική στους νυν και πρώην κυβερνώντες, όσο η προβολή ενός αδιάλλακτου απέναντι στους δανειστές, στηρικτικού για την κοινωνία, οραματικού και ταυτόχρονα ρεαλιστικού προγράμματος για την αναγέννηση της Ελλάδας. Ενός προγράμματος που μιλάει στην ψυχή του κόσμου.

Ας καταλάβουμε λοιπόν επιτέλους το μήνυμα των βαυαρικών αλλά και τόσων άλλων ευρωπαϊκών εκλογών για την ύπαρξη αυτού του κενού. Το οποίο μπορεί να το καλύψει είτε το όραμα είτε η καταστροφή.

Λήθη των ιδίων κακών θρασύτητα γεννά.Του Γιάννη Περάκη

Λήθη των ιδίων κακών θρασύτητα γεννά

μτφρ: όποιος ξεχνά τις δικές του κακές πράξεις (ή τις συμφορές του), αποθρασύνεται

Ορισμένες φορές στην ζωή μας θα πρέπει να γνωρίζουμε τα όρια μας. Ειδικότερα όταν ο προηγούμενος πολιτικός μας βίος όχι μόνο είναι αμαρτωλός, αλλά έχει προξενήσει τις μέγιστες συμφορές.

Τότε προτιμότερο να σιωπάς και να διάγεις βίον αφανή και διακριτικό.

Κ. Σημίτης: Απαραίτητες προπάντων είναι οι αμοιβαίες και εύλογες υποχωρήσεις της κάθε ομάδας από τους μαξιμαλιστικούς παράλογους στόχους της”, σημειώνοντας πως «το κρίσιμο ζητούμενο σήμερα είναι πώς επανέρχονται η ομαλότητα, η εμπιστοσύνη, η ευρύτερη πεποίθηση ότι η χώρα βρίσκεται σε πορεία ανασυγκρότησης».

Τα θέματα που θίγει στο άρθρο του (ΤΟ ΒΗΜΑ-14/10/2018), ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρεται ενδεικτικά σε μερικούς εμβληματικούς τομείς:

1) Επενδύσεις, ο κ. Σημίτης φέρει ως παράδειγμα τη ΔΕΗ η οποία «εξακολουθεί να παραμένει προσκολλημένη στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος με λιγνίτη, παρά το γεγονός ότι η παραγωγή με τη χρήση των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας είναι σαφώς προτιμότερη τόσο με περιβαλλοντικούς όσο και με οικονομικούς όρους (για ποιούς άραγε). Η κυβέρνηση αδιαφορεί για την ανάγκη παραγωγής ενέργειας με τρόπο που προστατεύει το περιβάλλον».

Θα ήταν υποκριτικό εάν δεν τονίζαμε ότι ο επι σειρά ετών πρωθυπουργός της χώρας (8 συνολικά έτη), «αγνοεί» βασικά γεγονότα όπως:

Α) Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης: Η τράπεζα αυτή συστήθηκε το 1991 με έδρα το Λονδίνο, προκειμένου να παράσχει υποστήριξη για τη μετάβαση των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στην «οικονομία της αγοράς» μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου και η λειτουργία της σταδιακά επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες. Στους μετόχους της συγκαταλέγονται 64 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, καθώς και η Ε.Ε. και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Η απόκτηση μετοχών του Ελληνικού Χρηματιστηρίου Ενέργειας εξαρτάται από την έγκριση της ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας). Το ερώτημα λοιπόν είναι, με ποια κριτήρια μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλη μια τράπεζα, όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης-ΕΤΑΑ (European Bank for Reconstruction and Development–EBRD), η οποία  φημίζεται για την απόλυτη ασυλία που απολαμβάνει κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων της και τους αποικιακούς όρους που επιβάλλει στις χώρες εγκατάστασής της; Η εγκατάστασή της στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος της ελληνικής κυβέρνησης, το οποίο οδήγησε στην από 14.6.2015 Συμφωνία που υπεγράφη στην Τιφλίδα της Γεωργίας και επικυρώθηκε ως διεθνής σύμβαση κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος με το νόμο 4341/6.11.2015 (ΦΕΚ Α 142/6.11.2015). Οι όροι της συμφωνίας αυτής προβλέπουν ότι οι   δραστηριότητες της ΕΤΑΑ εξαιρούνται από τους κανόνες εποπτείας που ισχύουν για το υπόλοιπο χρηματοπιστωτικό σύστημα (άρθρο 16), ότι  η Τράπεζα θα χαίρει ασυλίας έναντι κάθε μορφής δικαστικής δίωξης στην επικράτεια της Ελληνικής Δημοκρατίας (άρθρο 6),  ότι τα αρχεία της Τράπεζας θα είναι απαραβίαστα (άρθρο 4),  ότι η περιουσία και τα στοιχεία του ενεργητικού της Τράπεζας θα χαίρουν ασυλίας και είναι ακατάσχετα και βεβαίως ότι της αναγνωρίζουν καθεστώς πλήρους φορολογικής ασυλίας. Τα παραπάνω προνόμια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης-ΕΤΑΑ κάποια άλλη εποχή θα θεωρούνταν σκανδαλώδη και θα προκαλούσαν σάλο. Σήμερα, είναι απλώς λεπτομέρειες, ενδεικτικές όμως για αυτά που μας περιμένουν στο μέλλον και για τους όρους μετάβασης της χώρας στην  «ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας».

Γιατί άραγε τέτοια ατιμωρησία και ασυδοσία ; Θα μας απαντήσει άραγε ο κ. Σημίτης;

B) Η παραγωγή Ενέργειας από ΑΠΕ σύμφωνα με το νόμο, που έγινε με βάση οδηγίες της ΕΕ, μπαίνει με προτεραιότητα στο σύστημα, ασχέτου τιμής.

  • Μεταξύ 2009 και 2013 η συνολική αύξηση των φόρων στην οικιακή κατανάλωση (μέσα από νέους φόρους, τέλη και αυξήσεις φόρων) είναι της τάξης του 450%, όπως επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία της Eurostat. Μεταξύ 2009 και α΄ εξαμήνου 2014 φθάνουν στο 526%!!!. Η επιβάρυνση των φόρων, τελών κ.λπ. στην τιμή της κιλοβατώρας ανερχόταν σε 16,78%το 2009 και έφτασε το 42,25% το 2013 και το 47% το α’ εξάμηνο του 2014!!!. Δηλαδή το μισό κόστος κιλοβατώρας που πληρώνει ένα νοικοκυριό είναι φόροι. Η συνολική αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος μαζί με τέλη και φόρους ανήλθε μεταξύ 2009 και 2013 σε 64,5% και μεταξύ 2009- α’ εξάμηνο 2014 σε 71,22%!!!.

Οι επιδοτήσεις δεν έχουν τέλος...

Επιδότηση Νο-1:Η παραγωγή Ενέργειας από ΑΠΕ σύμφωνα με το νόμο, που έγινε με βάση οδηγίες της ΕΕ, μπαίνει με προτεραιότητα στο σύστημα, ασχέτου τιμής:

  • Η αιολική ενέργεια κόστισε 92 €/ ΜWh και διαφορά απο τα 92-53=39 €/ ΜWh
  • Στα Φωτοβολταϊκά κόστισε 285 €/ΜWh!!! και διαφορά απο τα 285-53=232 €/ ΜWh.

Η ουσία όμως είναι ότι οι καταναλωτές ρεύματος πληρώνουν 1 έως 2 δις € ετησίως στους ιδιοκτήτες ΑΠΕ μέσω ΕΤΜΕΑΡ αλλά και πάλι δεν φτάνουν. Επειδή δεν  έφταναν τα λεφτά του ΕΤΜΕΑΡ δημιουργήθηκε κι άλλο έλλειμμα της τάξης των 600 εκατ. €. και φυσικά τα πήρε από το γνωστό υποζύγιο.

Επιδότηση Νο-2:Επειδή εκτός από στοχαστική η παραγωγή από ΑΠΕ κυρίως αιολικών παρουσιάζει και μεγάλες διακυμάνσεις αφού ο άνεμος δεν φυσάει ποτέ σταθερά. Ετσι όταν στο δίκτυο («κουβά») εγχέεται αιολική ενέργεια, χρειάζεται και μια άλλη πηγή ενέργειας, που συνήθως είναι από μονάδες φυσικού αερίου, για να καλύπτει την έλλειψη από τις διακυμάνσεις. Μέσα στη διάρκεια ενός λεπτού η ένταση του αέρα αλλάζει μέχρι και 70 φορές οπότε δημιουργεί έλλειψη κάποιων ΜW οι οποίες στη διάρκεια τα ώρας γίνονται δεκάδες και εκατοντάδες (η στάθμη του νερού στον κουβά πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ επιτρεπτών ορίων). Επειδή η ενέργεια που δίνουν, για να καλύψουν τις ΑΠΕ, οι μονάδες Φ/Α είναι μικρή, σε σχέση με την εγκατεστημένη τους ισχύ, αποζημιώνονταν μέσω ενός μηχανισμού που ονομάστηκε Μηχανισμός Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους (Μ.Α.Μ.Κ.). Αυτός ο μηχανισμός προβλέπει ετήσια αποζημίωση για το μεταβλητό κόστος 30.000 € ανά εγκατεστημένη ΜWh. 

Επιδότηση Νο-3:Επίσης οι ΑΠΕ επιδοτούνται από το τέλος που έχει επιβληθεί στο λιγνίτη και αντιστοιχεί σε 2€ ανά ΜWh και από αποζημιώσεις που προέρχονται από δημοπρατήσεις αδιάθετων δικαιωμάτων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Επιδότηση Νο-4:Αδειες Διαθεσιμότητας Ισχύος  (Α.Δ.Ι.90.000 € ανά εγκατεστημένη ΜWh, γιατί έχουν «στη διάθεσή μας» μονάδες που μπορούν κάποια στιγμή να παράγουν Ενέργεια. Ομως τον Γενάρη του 2017 που τους χρειαστήκαμε δεν μπορούσαν γιατί «δεν υπήρχαν οι αναγκαίες ποσότητες φυσικού αερίου». Με βάση τα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ που λέει ότι η μέγιστη ωφέλιμη ισχύς των αιολικών δεν ξεπερνάει το 10% της εγκατεστημένηςη αιολική χρειάζεται 10πλάσια εγκατάσταση δηλαδή 20 εκατ. € για εγκατάσταση ενός πραγματικού παραγόμενου ΜW Η/Ε ενώ η λιγνιτική, που κοστίζει 1,4 δις €, θα παράγει ολόκληρη την ονομαστική της ισχύ που είναι απαραίτητη για τη λειτουργία της τηλεθέρμανσης μιας ολόκληρης Πόλης, της Πτολεμαΐδας. 

Μπορούν οι ΑΠΕ να αντικαταστήσουν τις θερμικές μονάδες;

Με την τεχνολογία που υπάρχει σήμερα και χωρίς αποθήκευση του ρεύματος σε καμία περίπτωση! Αντιθέτως όσο περισσότερες ΑΠΕ τοποθετούνται τόσο περισσότερες μονάδες βάσης, κυρίως με καύσιμο φυσικό αέριο ή υδροηλεκτρικά χρειάζονται για να τις υποστηρίξουν.

Ποιός επιδοτείται και ποιός πληρώνει ; Θα μας απαντήσει άραγε ο κ. Σημίτης;

2) Αναφορικά με το ασφαλιστικό σύστημα, ο πρώην πρωθυπουργός σημειώνει πως «ο κράτος δεν έχει βρει ακόμη ένα αξιόπιστο και μόνιμο σύστημα διαχείρισης των αποθεματικών των Ταμείων που θα εγγυάται μακροχρόνιες αποδόσεις χαμηλού κινδύνου». Και συμπληρώνει: «Όμως ένα ισχυρό και διαχρονικά ασφαλές σύστημα κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για την οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη. Είναι ο συνδετικός κρίκος αλληλεγγύης των γενεών και το βασικό θεμέλιο για τη διαχρονική συνοχή της κοινωνίας».

Oι κατηγορίες των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στην Ευρώπη. Δύο βασικά είδη συστημάτων υπάρχουν:

  • Το διανεμητικό: Το ελληνικό ασφαλιστικό είναι διανεμητικό: οι τωρινοί εργαζόμενοι πληρώνουν μέσω των εισφορών τους τις συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων. Ονομάζεται διανεμητικό γιατί η τωρινή γενιά εργαζομένων «διανέμει» δικό της εισόδημα προς τις παλιότερες γενιές για τις συντάξεις τους. Δεν είναι αναγκαστικά «αναδιανεμητικό», δεν αναδιανέμει το εισόδημα εντός της ίδιας γενιάς. Η ενίσχυση των φτωχότερων έναντι των πλουσιότερων αποτελεί πολιτική απόφαση.
  • Το κεφαλαιοποιητικό σύστημα: Οι εισφορές του κάθε εργαζόμενου επενδύονται σε κάποιον λογαριασμό και όταν αποχωρεί από την εργασία έχει προκύψει ένα συνολικό ποσό. Βάσει αυτού και του προσδόκιμου ζωής του θα πάρει μια ορισμένη σύνταξη.

Πότε λειτουργούν τα δύο συστήματα. Το διανεμητικό λειτουργεί όταν η εργατική δύναμη αυξάνεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς έναντι των ροών συνταξιοδότησης.

Το κεφαλαιοποιητικό όσο οι αποδόσεις των επενδύσεων που έχουν γίνει με τα χρήματα των ασφαλιστικών εισφορών παραμένουν υψηλές.

Το πραγματικό διακύβευμα για ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα αφορά κυρίως τις νέες γενιές. Και αύριο να τέλειωνε η κρίση, είμαστε μια χώρα που γερνάει γρήγορα. Για να πάρω εγώ, 56 ετών σήμερα, σύνταξη σε μια δεκαετία περίπου, θα πρέπει τα παιδιά μου να μείνουν στη χώρα και να είναι εξαιρετικά παραγωγικά. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει το ελληνικό κράτος να πάρει χρήματα από παντού, των συντάξεων συμπεριλαμβανομένων, και να τα επενδύσει στην εκπαίδευση, την έρευνα, τις υποδομές: σε οτιδήποτε βελτιώνει μακροπρόθεσμα την παραγωγικότητα.

Εάν η φορολογική επιβάρυνση και οι ασφαλιστικές εισφορές είναι εξοντωτικές σημαντικό κομμάτι της νέας γενιάς απλώς θα μεταναστεύσει, ιδιαίτερα οι περισσότερο παραγωγικοί. Δυστυχώς, δεν είναι δυνατόν μισθοί των 700- 800 ευρώ να συντηρούν συντάξεις των 1.000…

Την τεράστια ανεργία και τα μνημόνια αλήθεια ποιός τα δημιούργησε; Μήπως απο την είσοδό μας στην Ευρωζώνη. Θα μας απαντήσει άραγε ο κ. Σημίτης;

Ο Δ. Μπάτσης σας είχε σκιαγραφίσει το 1947 στο βιβλίο που είχε γράψει με τίτλο «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», που αποκάλυψε την ύπαρξη της λεγόμενης «σύμβασης cooper» (υπεγράφη το 1940 και έληγε το 2010). Την χρονιά που μας έβαλαν οι πολιτικές σας στα μνημόνια. Για να μην υπάρξει χρονικά πολιτικό κενό οι πολιτικές σας, άρχονται απο τον «εθνάρχη» στις 30/03/1961 όπου εξαγγέλθηκε, η επίτευξη οριστικής συμφωνίας για τη Σύνδεση της Ελλάδας με την Ε.Ο.Κ. και τερματίζουν με την τρίτη γενεά της οικογένειας Παπανδρέου. Το αποτέλεσμα αυτής της αποκάλυψης ήταν να τουφεκιστεί ο Μπάτσης μαζί με τον Μπελογιάννη το 1952!

Επειδή η μνήμη «εξασθενεί», θα θυμίσουμε κάποια γεγονότα:

  • Εγκλημα χρηματιστηρίου: Αγρια δηλαδή λεηλασία 1,5 εκατ. ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από τις άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών και του ίδιου του κ. Σημίτη. Τα δημόσια έργα και τις Ολυμπιακές υποδομές: Το τεράστιο φαγοπότι που χαρακτηρίζονται από καθυστερήσεις, υπερβάσεις. Μόνο για τα Ολυμπιακά έργα του ΓΕΣ διαβιβάστηκαν στους εισαγγελείς 50 δικογραφίες για περεταίρω ποινική αξιολόγηση! Οι κακοτεχνίες: Σε όλα σχεδόν τα δημόσια έργα. Κατασκεύαζαν δρόμους καρμανιόλες μέχρι ετοιμόρροπες γέφυρες που φούσκωναν οι τσέπες ευνοούμενων «πράσινων» κατασκευαστών. Εθνικό Κτηματολόγιο: «εξαφανίστηκαν» αμέτρητα δις υπό τις οδηγίες του Λαλιώτη με αποτέλεσμα να πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για την μη πραγματοποίηση του έργου.
  • «Δημιουργική Λογιστική»: Η κυβέρνηση Σημίτη δημιούργησε μια μακρά περίοδο ψευδούς ευφορίας στην οικονομία. Υπό την πίεση της Eurostat, το 2002, αποδέχτηκε επισήμως τα βάρη της «δημιουργικής λογιστικής» και προχώρησε σε αναθεώρηση των λογαριασμών του κράτους, ομολογώντας εμπράκτως ότι η χώρα παραμένει υπερχρεωμένη.
  • Η λεηλασία των ταμείων από το Πασόκ: Το 2002-2003 χάθηκαν μόνο μέσω της "Ακρόπολις" χρηματιστηριακής, ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν πάνω από 3,5 δις € (1,3 τρις δρχ.) μόνο από το 1999-2002. Οι αμαρτωλές και ταυτόχρονα «ιερές» μπίζνες Πασόκ με τη Μονή Τοπλού: Παρέδωσαν 26.000 στρέμματα στη μονή Τοπλού σα να ήταν δικά τους. Η πώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ»: Εναντι ποσού των 11 εκατ. €, όταν έξι μήνες μετά η διεθνής εταιρεία παροχής συμβουλών υπολόγισε την αξία στα 408 εκατ. Κ

Ποιοί «εισέπραξαν τα κέρδη» και απο ποιούς τα «απαλλοτρίωσαν» ; Θα μας απαντήσει άραγε ο κ. Σημίτης;

Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμεν εις ανθρώπους κακορίζικους, όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης (Γ. Μακρυγιάννης, 1794-1864, Αγωνιστής του ‘21)

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

  1. 1.Λήθη των ιδίων κακών θρασύτητα γεννά μτφρ: όποιος ξεχνά τις δικές του κακές πράξεις (ή τις συμφορές του), αποθρασύνεται (Δημόκριτος, Ελληνας φιλόσοφος).

Αμερικάνικες βάσεις :Καμμένος και Τσίπρας, κλόουν και δήμιοι. Σχέδιο β

Σχέδιο β

Αμερικάνικες βάσεις :Καμμένος και Τσίπρας, κλόουν και δήμιοι

Η κυβέρνηση προτίθεται να πολλαπλασιάσει τις πολεμικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα.

Σε επίσημη συνάντησή του με την ηγεσία του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας, στις ΗΠΑ, ο Π. Καμμένος πρόσφερε στους Αμερικανούς τα αμπελοχώραφά του –έτσι θεωρεί η εκάστοτε κυβέρνηση τη χώρα μας, η χωροδεσποτεία φαίνεται πως ποτέ δεν τελειώνει -- για να εγκαταστήσουν βάσεις: Βόλο, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη – και ας μην ξεχαστεί η Κάρπαθος που την έχει προσφέρει παλιότερα για τον ίδιο σκοπό.

Σε δηλώσεις του ο κ. Βούτσης, ως κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος, είπε ότι «δεν κατανοεί» την πρόταση του Καμμένου. Είναι ο πρόεδρος της Βουλής ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να καταλάβει πολύ απλά πράγματα; Είναι η υπόλοιπη κυβέρνηση –ο Σύριζα δηλαδή— ανίδεη; Φυσικά όχι. Οι ανοησίες ότι διαφωνούν με τις θέσεις του Π. Καμμένου, αλλά όχι με τον ίδιο είναι σκέτη υποκρισία!

Όπως σημειώνεται στον Τύπο, οι τοποθεσίες εγκατάστασης νέων αμερικανικών βάσεων δεν είναι τυχαίες. Ούτε είναι μια πρωτότυπη ιδέα του υπ. Άμυνας. Από την Αλεξανδρούπολη ήδη προωθούνται αμερικανικά ελικόπτερα σε χώρες της Αν. Ευρώπης. Στην 110η πτέρυγα μάχης της Λάρισας σταθμεύουν μόνιμα αμερικανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) και χρησιμοποιείται επίσης για μετασταθμεύσεις των μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς F-22 Raptor, όπως τον περασμένο Αύγουστο.

Όσα γίνονται εκεί και όσα σχεδιάζονται είναι εις γνώση και γίνονται με τη συναίνεση σύσσωμης της κυβέρνησης.

Διασκορπίζουν σαν κλόουν τις αρνητικές γι’ αυτούς εντυπώσεις με ανόητες δηλώσεις ότι δήθεν δεν καταλαβαίνουν πού το πάει ο κ. Καμμένος ή με δημοσιεύματα του φιλικού Τύπου που του επιτίθενται και συγχρόνως σαν δήμιοι μετατρέπουν συστηματικά τη χώρα μας σε πολεμική βάση για τις συγκρούσεις και τους πολέμους που σχεδιάζουν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους.  

11/10/2018

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040