Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Φαλιρισμένες Τράπεζες , Φαλιρισμένη χώρα.Του Κ. Παπουλή

Φαλιρισμένες Τράπεζες , Φαλιρισμένη χώρα

Του Κ. Παπουλή

Τι γίνεται με τις τράπεζες; αναρωτιούνται αρκετοί. Η απάντηση είναι πολύ απλή, μια φαλιρισμένη οικονομία θα έχει και φαλιρισμένες τράπεζες. Αυτό που έχουν πάθει οι τράπεζες, είναι ότι όπως κάθε επιχείρηση όταν οι ζημιές ολοένα μεγαλώνουν και τα έσοδα λιγοστεύουν, τότε βρίσκονται μπροστά στην χρεοκοπία.

Στις τράπεζες ο λόγος κόκκινων δανείων διά κανονικά εξυπηρετούμενων δανείων χειροτερεύει συνέχεια. Από την μια καθώς επιδεινώνεται η θέση των δανειοληπτών από την παρατεταμένη και πρωτοφανή για ανεπτυγμένη χώρα ύφεση, αυξάνει ο αριθμητής και πλησιάζει πλέον τα 90 δις. Ανάλογα μειώνεται ο παρανομαστής. Συγχρόνως ή όλη διαδικασία για γρήγορη μείωση των κόκκινων δανείων είτε μέσω ξεπουλήματός τους αντί πινακίου φακής, είτε μέσω κατασχέσεων και πλειστηριασμών  σε ευτελείς σε σχέση με τα δάνεια αξίες, επιφέρει νέες ζημιές.

Τέλος ο τραπεζικός τομέας, αντί να μπορέσει να βοηθήσει την οικονομία, μέσω χρηματοδότησης επενδύσεων γίνεται βαρίδι σε αυτήν, αποσπώντας συνέχεια δημόσιο χρήμα για να καλύψει τις ζημιές του και να επιβιώσει. Διότι οι επενδύσεις προϋποθέτουν αποταμίευση και για να υπάρξει αυτή, σημαίνει ανόρθωση της οικονομίας και αυτή με την σειρά της, ένα σφριγηλό τραπεζικό σύστημα. Ο κύκλος είναι φαύλος και το αδιέξοδο της εντός ευρώ ελληνικής οικονομίας και του τραπεζικού της συστήματος, παρά τα όσα λέγονται περί «εξόδου» από την «μνημονιακή»   εποχή, εντεινόμενος.

Στην πραγματικότητα η ευρωζωνική Ελλάδα είναι κλινικά νεκρή και δεν μπορεί να ανταποκριθεί έξω από τους μηχανισμούς στήριξης, που αποτελούν τον σωλήνα της εντατικής μονάδας που την κρατούν νεκροζώντανη, είτε πρόκειται για το δημόσιο χρέος της, είτε πρόκειται για τις τράπεζες. Οι αγορές για το δημόσιο παραμένουν κλειστές μετά την έξοδο από το τρίτο πρόγραμμα, λόγω του υπέρογκου χρέους, ενώ οι τράπεζες βρίσκονται σε δεινή θέση λόγω και της μη αποδοχής των ελληνικών εγγυήσεων και ομολόγων από την Ε.Κ.Τ., επειδή βρισκόμαστε εκτός δανειακών προγραμμάτων.

Δεν θέλει πολύ φαντασία για να κατανοήσει κανείς ότι το δίλημμα δραχμή, ή τέταρτο επίσημο πρόγραμμα θα έρθει μόλις εξαντληθεί το μαξιλάρι των 30 δις που θα πάει συνδυαστικά, σε αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων και σε πεσκέσι για τις τράπεζες.

          Το εντός-ευρώ ελληνικό τραπεζικό σύστημα λειτούργησε ως διαμεσολαβητικός μηχανισμός χρηματοδότησης των επενδύσεων δύο – ταυτοχρόνως – ελλειμματικών τομέων (Δημόσιος-Ιδιωτικός), δια των ιδιωτικών αποταμιεύσεων και, κυρίως, του εξωτερικού δανεισμού.       Καθώςτο «ισοζύγιο» εθνικής καθαρής αποταμίευσης-καθαρών επενδύσεων-ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών-εξωτερικού δανεισμού, ήταν άκρως προβληματικό λόγω της συμμετοχής στην ΟΝΕ, συνάγεται ότι αυτός ο μηχανισμός δεν μπορεί παρά να βρισκόταν σε καθεστώς ασταθούς ισορροπίας, η οποία προσέλαβε μορφή ολοκληρωτικής κατάρρευσης, όταν εκδηλώθηκε η «δημοσιονομική κρίση» και ανακόπηκε, εν συνεχεία, η ροή του εξωτερικού δανεισμού. Από τον δημόσιο τομέα έχασε γύρω στα 27 δις από το κούρεμα του P.S.I. και από τον ιδιωτικό τομέα οι ζημιές είναι άγνωστες και αύξουσες. Ο δε Δημόσιος τομέας δεν διέθετε, δεδομένης της υπαγωγής της χώρας στην ΕΕ-ΕΖ, τη δυνατότητα της ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού τομέα μέσω νομισματικής χρηματοδότησης των δημοσίων ελλειμμάτων. Στερούνταν επίσης της χρήσης του εργαλείου της νομισματικής υποτίμησης ώστε να βελτιώσει το εξωτερικό ισοζύγιο και μέσω αυτού την αποταμίευση.

Έτσι πέρα από την πλουσιοπάροχη παροχή εγγυήσεων, το ελληνικό δημόσιο έχει συνεισφέρει μέσω ανακεφαλαιοποιήσεων μέχρι σήμερα (από την εποχή του Αλογοσκούφη), περίπου 50 δις ευρώ για την σωτηρία των τραπεζών. Μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (του Νοεμβρίου 2015), η χρηματιστηριακή αξία τους υποχώρησε από τα 34 δισ. ευρώ (στα μέσα του 2014, 80 δισ. ευρώ το 2007) στο 1 δισ. ευρώ. Το Δημόσιο απώλεσε, ουσιαστικά, ό,τι είχε συνεισφέρει στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις, ενώ η συμμετοχή του στο νέο μετοχικό κεφάλαιό τους συρρικνώθηκε ή καλύτερα εξατμίστηκε. Έτσι, η πλειοψηφία των μετοχών πέρασε σε διεθνή ιδιωτικά χέρια.

Για την ιστορία …Μετά την συνθήκη του Μάαστριχτ…..

Για την ιστορία, η πραγματική απαρχή του ελληνικού δράματος μπορεί να προσδιοριστεί, ακριβώς μετά την συνθήκη του Μάαστριχτ, το έτος 1994.

Το 1994, α) απελευθερώθηκε το τραπεζικό σύστημα με την αποδέσμευση των εποπτικών κεφαλαίων που οι εγχώριες τράπεζες τηρούσαν στην τράπεζα της Ελλάδος, και με την άρση περιορισμών για τα καταναλωτικά δάνεια. β) Το κύριο είναι ότι άρχισε η προσπάθεια για την είσοδο στην ΟΝΕ με την υιοθέτηση της πολιτικής της σκληρής δραχμής. Είχαμε υψηλά επιτόκια, ενώ παράλληλα περιορίστηκε η ονομαστική υποτίμηση της δραχμής ώστε να περιοριστεί ο εισαγόμενος πληθωρισμός, με σκοπό να επιτευχθεί ο αναγκαίος αποπληθωρισμός για να εισαχθεί η χώρα στην Ζ.Ε.. Ο στόχος επετεύχθη, αλλά με το μεγάλο κόστος ανατίμησης της δραχμής. Αυτές οι συνθήκες, υψηλά επιτόκια, ονομαστική υποτίμηση κάτω από τον πληθωρισμό, έδιναν εγγύηση βέβαιων αποδόσεων για προσέλκυση κεφαλαίων που με την σειρά τους δημιουργούσαν τάση περαιτέρω ανατίμησης της δραχμής. γ) Η προοπτική της ΟΝΕ και τελικά η ένταξη, άρχισε να βελτιώνει και την συνολική πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, και την δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων   τόσο για τον δημόσιος τομέα όσο και το ιδιωτικό τομέα.

Σε αυτή την κατάσταση η πιστωτική επέκταση επιταχύνθηκε, ενώ επιτράπηκε η αύξηση της επένδυσης, της κατανάλωσης και η διατήρηση μεγάλων εξωτερικών ελλειμμάτων.  

Οι τράπεζες αύξησαν σημαντικά και ανεξέλεγκτα την χρηματοδότηση επιχειρήσεων και νοικοκυριών χρησιμοποιώντας κεφάλαια που απελευθερώθηκαν και κεφάλαια από τις διεθνείς χρηματαγορές. Από 40 δις ευρώ τα δάνεια το 1998, ξεπέρασαν τις δύο εκατοντάδες δις και πλέον το 2010.

Εν τω μεταξύ η νομισματική πολιτική της Ε.Κ.Τ ήταν αντίθετη με την κατάσταση που επικρατούσε στο Νότο, μια που συντονίζονταν με την ατμομηχανή της ευρωζώνης, την Γερμανία. Δημιουργήθηκαν φούσκες στα ακίνητα, αύξηση του πληθωρισμού, εισροές κεφαλαίων (ακόμη και ξένων αποταμιευτών-γύρω στα 50 δις, στις ελληνικές τράπεζες-) και γενική στρέβλωση της οικονομίας.

Η αύξηση της πιστωτική επέκτασης προς τον ιδιωτικό τομέα μεταξύ 1998-2007 ήταν κατά μέσον όρο 16,9%, αλλά 28% για τα καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια. Έτσι ενώ η επένδυση ήταν σημαντική πάνω από 40% κινήθηκε στην κατασκευή κατοικιών. Αν συνυπολογίσουμε και τις δημόσιες κατασκευές, τους ολυμπιακούς αγώνες κλπ, δεν έχουμε αύξηση των επενδύσεων εξοπλισμού κλπ ώστε να αυξηθούν οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας.

Αντίστροφα η συνολική εγχώρια ζήτηση ήταν κατά μέσο όρο 112,8% του ΑΕΠ. Η ιδιωτική κατανάλωση κινήθηκε πάνω από 70% του ΑΕΠ φτάνοντας το 74% το 2010, όταν ο μέσος όρος στην ευρωζώνη ήταν 58%.   Ο εξωτερικός δανεισμός και η πίστωση ήταν τα στοιχεία που τροφοδότησαν μια υπερβάλλουσα ζήτηση, μια εικόνα πλαστής ευμάρειας για την μεσαία τάξη, που ίσως δημιούργησε και λανθασμένη συνείδηση για το τι είναι το ευρώ, συνείδηση που σπάει σήμερα.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι γνωστά, όπως και η λύση: επιστροφή στην δραχμή, εθνικοποίηση των τραπεζών και ανάκτηση της εθνικής, λαϊκής και οικονομικής κυριαρχίας. Και όμως σήμερα 5-10-2018, ενώ ακούμε για το τι θα γίνει για τις συντάξεις από τις ανακοινώσεις της Γερμανικής Καγκελαρίας, η «αριστερή» κυβέρνηση της χώρας,   χωρίς αιδώ για αυτή την κατάντια, χωρίς να έχει καμία πρόταση για την λύση της αμφίδρομης χρεοκοπίας οικονομικής-τραπεζικής, φαίνεται ότι τα έχει τελείως χαμένα μια που ασχολείται και μαγειρεύει την δίωξη και την καταστολή όσων αντιστέκονται στους πλειστηριασμούς και ιδιαίτερα του Π. Λαφαζάνη .

Οι κυνηγοί κεφαλών στα μυαλά αφελών φαντάζουνε ηγέτες. Οι χαφιέδες τους όμως;Του Γ. Περάκη

Οι κυνηγοί κεφαλών στα μυαλά αφελών

φαντάζουνε ηγέτες (Τζ. Πανούσης)

Οι χαφιέδες τους όμως;

Το πολιτικό κλίμα βαραίνει επικίνδυνα. Η κυβέρνηση πανικόβλητη τρέχει να συμμαζέψει τα αμάζευτα (καταθέτει 2 εκδοχές του προυπολογισμού, κλπ). Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος σε βαρέλι δίχως πάτο.

Πέρασαν μαύρα μεσάνυχτα (τότε συνυπάρχει και ο άγραφος νόμος της νύχτας) μία τροπολογία υπαγορευμένη απευθείας από τις τράπεζες και τους ιδιώτες-μετόχους των πρώην ΔΕΚΟ, η κυβέρνηση έρχεται να ενισχύσει ακόμη περισσότερο το κλίμα πιέσεων και εκβιασμών για την είσπραξη των «κόκκινων» δανείων και των ανείσπρακτων οφειλών. Η τροπολογία που κατατέθηκε χθες τη νύχτα... σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών το οποίο ψηφίστηκε σήμερα Πέμπτη, στη Βουλή, δίνει τη δυνατότητα σε διατραπεζικές εταιρείες που διαχειρίζονται αρχεία «δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς» να ενημερώνουν τα αρχεία τους λαμβάνοντας απόρρητα στοιχεία της φορολογικής διοίκησης, δηλαδή στοιχεία των φορολογουμένων όπως το ΑΦΜ, κλπ.

Στην τροπολογία αναφέρεται πως η χορήγηση των φορολογικών στοιχείων γίνεται για «να επιτυγχάνεται η ακριβέστερη ταυτοποίηση» αυτών που είναι καταχωρημένοι στα αρχεία των διατραπεζικών εταιρειών, γιατί «η τήρηση αξιόπιστου αρχείου από μέρους των εταιρειών αυτών με ακριβείς πληροφορίες, μειώνει τυχόν επισφάλειες». Επιτρέπεται να χορηγούνται φορολογικά στοιχεία σε ΝΠΔΔ, «αμιγείς ή μεικτές επιχειρήσεις ΟΤΑ, καθώς και σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου «στα οποία το κράτος είναι μέτοχος», κλπ, δίνοντας το έναυσμα για να κλιμακωθούν οι πιέσεις για τους ανείσπρακτούς λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, δημοτικά τέλη, κόκκινα δάνεια κλπ. Το ΚΚΕ την καταψήφισε. Υπερψηφίστηκε από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Η ΝΔ καταψήφισε όπως επίσης η Χρυσή Αυγή και η Ένωση Κεντρώων, ενώ «παρών» ψήφισαν Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι. 

Αλήθεια η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με (πρόεδρο τον Κ. Μενουδάκο-Επίτιμος Πρόεδρος του Σ.τ.Επικρατείας), προέβη σε κάποια δήλωση και δεν την πληροφορηθήκαμε; ή μήπως και αυτή η «ανεξάρτητη αρχή» πέρασε στους δανειστές μαζί με τις υπόλοιπες 251 «ανεξάρτητες» αρχές, την ΕΛΣΤΑΤ, τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), την Επιτροπή Ανταγωνισμού και τη Ρυθμιστική Αρχή Επιβατικών Μεταφορών (ΡΑΕΜ), κλπ.

Υπάρχει σε εξέλιξη η κρίση των ελληνικών τραπεζών. Η αναταραχή στο Χρηματιστήριο αποδεικνύει πως το σύνθημα βγήκαμε απο τα μνημόνια ούτε να το συζητάμε. Η αλήθεια είναι ότι η απαξίωση της τιμής των μετοχών έχει άμεση σχέση με την κεφαλαιακή βάση των τραπεζώνη οποία δεν είναι επαρκής.Τα «κόκκινα» μη εξυπηρετούμενα δάνεια είναι πολύ υψηλά και η αποπληρωμή τους είναι αβέβαιη.

Το ενδεχόμενο ανάγκης ενός νέου πακέτου κρατικής στήριξης των τραπεζών είναι ανοικτό. Το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας των τραπεζών, σε μια τέτοια περίπτωση, καθορίζει την υποχρεωτική συμμετοχή όχι μόνο των μετόχων αλλά και των καταθετών. Η πολιτική της ΕΕ δεν αποκλείει και την προοπτική «κουρέματος» των καταθέσεων σε περίπτωση νέας ανακεφαλαιοποίησης.

Η ευθύνη πέρασε στον κ. Φλαμπουράρη. Μπορεί να μην έχει ιδιαίτερες γνώσεις στο τραπεζικό τομέα αλλά διαθέτει ιδιαίτερα μεγάλη εμπειρία σε τεχνικές εταιρείες. Κοινώς ανέλαβε «Mission Impossible».

Η τροπολογία αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία ούτε αποσπασματική.

Υπάρχουν η σκέψη για την τεχνική δυνατότητα δημιουργίας ενός εγγυητικού σχήματος για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των τραπεζών (εξετάζει η κυβέρνηση). Το σχέδιο αυτό το έβαλε το ΤΧΣ στο τραπέζι πριν ένα χρόνο.

Ουσιαστικά πρόκειται για την ελληνική εκδοχή ενός εργαλείου που χρησιμοποιήθηκε την περίοδο 2009-2010 στη Βρετανία για την ανάσχεση των κόκκινων δανείων. Το εν λόγω σχέδιο προβλέπει την παροχή εγγύησης του Δημοσίου για ενδεχόμενες ζημιές των τραπεζών από μη εξυπηρετούμενα δάνεια, μέσω ενός ειδικού εγγυητικού σχήματος asset protection scheme2 (συστήματος προστασίας περιουσιακών στοιχείων), με στόχο την άμεση κεφαλαιακή ανακούφισή τους και την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Στόχος είναι να χορηγηθούν εγγυήσεις για μέρος των μη εξυπηρετούμενων δανείων των τραπεζών κυρίως μικρομεσαίων επιχειρήσεων προσφέροντας έτσι άμεσα ισχυρή κεφαλαιακή στήριξη στις τράπεζες. O Δ. Σύμβουλος του ΤΧΣ Μ. Τσούρντα υπερασπίζεται το asset protection scheme υποστηρίζοντας πως οδηγεί σε έμμεση κεφαλαιακή ενίσχυση των πιστωτικών ιδρυμάτων και δίνει χρόνο για να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματά τους και οδηγεί στην αποφυγή μαζικών πωλήσεων κόκκινων δανείων σε χαμηλές τιμές.

Τα προηγούμενα θα πρέπει να τα δούμε σε συνάρτηση με το brexitτου Ηνωμένου Βασιλείου και την Ιταλία.

Οσον αφορά τώρα τις τράπεζες και τους κερδοσκόπους που κατηγορούνται για την πτώση των τιμών τους, όπου δυστυχώς αρκετοί δεν γνωρίζουν αυτού του είδους τη δυνατότητα επένδυσης (ανοιχτές πωλήσεις, short), ασφαλώς είναι χρεοκοπημένες αφού4

(α) Τα κόκκινα δάνεια τους είναι στα ύψη ενώ προβλέπεται η περαιτέρω επιδείνωση τους, με κριτήριο τους τεράστιους μελλοντικούς κινδύνους της Ελλάδας

(β) Ο δείκτης κάλυψης της ρευστότητας τους είναι ο χαμηλότερος στην Ευρώπη και

(γ) Ο τζίρος τους μειώνεται συνεχώς, αφού έχει περιορισθεί η ζήτηση για δάνεια, ενώ οι ίδιες εύλογα αποφεύγουν να δανείζουν μελλοντικούς ανέργους και επιχειρήσεις υπό χρεοκοπία.

Με δεδομένο δε το ότι θα χρειαστεί κάποια στιγμή να διασωθούν, σε συνδυασμό με τον κανονισμό της Ευρώπης που απαγορεύει τη διάσωση τους από το κράτος, αυτοί που θα πληρώσουν το λογαριασμό θα είναι οι ομολογιούχοι οι μέτοχοι και οι καταθέτες τους.

Το συμπέρασμα είναι ότι όποιο σενάριο και να επιλεγεί, με μνημονιακή κυβέρνηση, η ανακεφαλοποίηση των τραπεζών θα γίνει στις δικές μας πλάτες και τα fundsθα «τσιμπήσουν» το φιλέτο, χωρίς να αποκλείεται το σενάριο της χρεωκοπίας. Σ΄αυτό το σημείο υπάρχει το δικό μας έλλειμμα, ένα κοινό και επεξεργασμένο,λεπτομερές πρόγραμμα των πρώτων 100 ημερών.

 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

Πηγές:

1. Για την ιστορία υπάρχουν αυτές οι 25 «ανεξάρτητες αρχές»: Επιτροπή Ανταγωνισμού, Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), Εθνική Αναλογιστική Αρχή, Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων, Συνήγορος του Καταναλωτή, Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, Εθνικό Συμβούλιο Δημόσιας Υγείας

  • Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση, Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας , Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης, Επιτροπή Διερεύνησης Ατυχημάτων και Ασφάλειας Πτήσεων, Ελληνική Στατιστική Αρχή Σώμα Φορολ. Διαιτητών Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων, Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων, Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Εθνική Αρχή Συντονισμού Πτήσεων, Επιτροπή Διερεύνησης Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Συμβάντων , Εθνικός Οργανισμός Εξετάσεων, Ρυθμιστική Αρχή Επιβατικών Μεταφορών, Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων, Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών, Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας , Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων

2. pelop.gr: Πώς γίνεται αυτό; Αρχικά επιλέγονται τα κόκκινα δάνεια που θα μετέχουν στο σχήμα. Εν συνεχεία καθορίζεται ένα κατώτερο όριο για την τιμή που μπορούν να λάβουν αυτά τα δάνεια (π.χ. 40 λεπτά ανά 1 ευρώ δανείου). Στο επόμενο βήμα, παρέχεται η κυβερνητική εγγύηση πως οποιαδήποτε ζημία έως το 90% της τιμής που έχει προσδιοριστεί (στο παράδειγμα μας 36 λεπτά ανά 1 ευρώ δανείου) θα καλυφθεί από το Δημόσιο, με το πρώτο 10% της ζημίας (4 λεπτά) να αναλαμβάνεται από την τράπεζα. Με τη μέθοδο αυτή προβληματικά περιουσιακά στοιχεία της τράπεζας τιμολογούνται με ευνοϊκό τρόπο, χωριστά από τα λοιπά assets. Το Δημόσιο θα μπορεί δε να εισπράττει και προμήθεια από τις τράπεζες για τη χορήγηση των εγγυήσεων, η οποία θα καταβάλλεται σε βάθος χρόνου(στο βρετανικό μοντέλο ήταν 2% επί της συνολικής εγγύησης).

3. 902.gr

4. Βασ. Βιλιάρδος-The Analyst-06/10/2018.

Αλ. Αλαβάνος - Συντάξεις: Εφιάλτης κάθε ευρωπαϊκού λαού να γίνουν «Ελλάδα»

Αλ. Αλαβάνος - Συντάξεις: Εφιάλτης κάθε ευρωπαϊκού λαού να γίνουν «Ελλάδα»

Αυτές τις μέρες ένα δυσεπίλυτο αίνιγμα πλανάται πάνω από τη χώρα, και απασχολεί βασανιστικά την πλειοψηφία των οικογενειών σε σχέση με την τύχη των συντάξεων. Και συγκεκριμένα: τι θα αποφασίσει για αυτές η πρωθυπουργός της Γερμανίας;

Έχουμε για πρώτη φορά το γελοίο φαινόμενο 1 κυβέρνηση να διαμορφώνει 2 προϋπολογισμούς. Ποιος αποφασίζει ποιός από τους δύο θα εφαρμοσθεί; Η Μέρκελ και η παρέα της.

Έχουμε την κοινωνική πολιτική μέσα στα χρόνια της τρόικα να συρρικνώνεται σε απίστευτο σημείο. Ποιος αποφασίζει αν το 2019 θα κινηθεί σε ακόμα πιο απάνθρωπα και σαδιστικά επίπεδα; Η Μέρκελ και η παρέα της

Έχουμε τους συνταξιούχους να βλέπουν με απόγνωση τις συντάξεις τους, κύριες και επικουρικές, μαζί με τα δώρα, να μειώνονται κατά 50% περίπου, σχεδόν στα μισά, σε σχέση με πριν μια δεκαετία. Ποιος αποφασίζει αν θα εφαρμοσθεί το 2019 ή το 2020 ή το 2021 μια ακόμα σαδιστική μείωση; Η Μέρκελ και η παρέα της.

Είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς γιατί ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, έχει χάσει κάθε ελπίδα για την πολιτική και κάθε προσδοκία για τις εκλογές. Βλέπουν την μεν κυβέρνηση να ελπίζει ότι η απόφαση της Μέρκελ για μείωση των συντάξεων θα ισχύσει μετεκλογικά, το 2020, η δε ΝΔ να ελπίζει για προεκλογικά, το 2019. Τίποτε άλλο, τίποτε ουσιαστικό.

Δεν σημαίνει όμως αυτό ότι δικαιολογείται να περιμένουμε με το στόμα ανοικτό ποιός αριθμός θα βγει από τη λοταρία της Μέρκελ. Δεν συγχωρείται να έχουμε συμφιλιωθεί, να αποδεχόμαστε και να συνηθίζουμε, σε τόσο ευαίσθητα κοινωνικά θέματα όπως οι συντάξεις, να μας επιβάλονται οι αποφάσεις των ξένων.

Η εθνική κυριαρχία είναι πρωταρχικό και αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανεξάρτητου κράτους. Στην εποχή μας σε κανένα άλλο ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει καταλυθεί όπως σε μας – ας παρακολουθήσουμε λίγο τις εξελίξεις στην Ιταλία. Ο εφιάλτης κάθε ευρωπαϊκού λαού είναι να γίνουν «Ελλάδα».

Για αυτό αξίζει να αντιδράσουμε και με τους αγώνες μας και με τις επιλογές μας στις εκλογές που έρχονται. Και να μη επιτρέψουμε σε κανένα να συνεχίσει να παίζει με τους καημούς των συνταξιούχων, να ποδοπατά το δικαίωμά μας να αποφασίζουμε μόνοι μας, να κουρελιάζει την περηφάνεια της Ελλάδας.

4/10/2018

Συνέντευξη με τον Σαλβίνι, το νέο πρόσωπο της Ευρώπης. Του Μουρατίδη Γιώργου

Συνέντευξη με τον Σαλβίνι, το νέο πρόσωπο της Ευρώπης

του Μουρατίδη Γιώργου

Σε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο εβδομαδιαίο περιοδικό Time, o Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι παρουσιάζεται ως το νέο πρόσωπο της Ευρώπης και ένας από τους πιο καθοριστικούς Ευρωπαίους ηγέτες, δυνητικά ο πιο αποφασισμένος, δεδομένου του στόχου του, για τη μετατροπή των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Η αλλαγή της Ευρώπης θυμίζει κάτι και ακούγεται γνώριμο στα ελληνικά αυτιά μας ωστόσο ο καιρός θα δείξει αν η Ε.Ε. επιδέχεται μεταρρύθμισης και αν αυτός που θα το πετύχει θα είναι ο Ματέο Σαλβίνι

της Vivienne Walt, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Ο Ματέο Σαλβίνι μπορεί να μην είναι ο πρωθυπουργός της Ιταλίας. Αλλά αναμφίβολα ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών είναι πλέον ο πιο σημαντικός πολιτικός στη χώρα. Και αν τα καταφέρει, θα μπορούσε να γίνει ένας από τους ισχυρότερους ηγέτες στην Ευρώπη.

Ο Σαλβίνι είναι ο επικεφαλής της Λίγκας, του ακροδεξιού εθνικιστικού κόμματος που κέρδισε το 17,4% των ψήφων στις εκλογές του Μαρτίου, με μια επιθετική στάση ενάντια στη μετανάστευση. Μετά τη συμμαχία με το ανατρεπτικό Κίνημα των Πέντε Αστέρων, έγινε υπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για την ασφάλεια, τη δημόσια τάξη και τη μετανάστευση.

Ως προς αυτό το τελευταίο δεν άργησε να βάλει το στίγμα του. Προσπάθησε να αναστείλει πλήρως* τις διαδικασίες ασύλου έως ότου η ΕΕ να καταλήξει σε συμφωνία για μια δίκαιη κατανομή των προσφύγων. Εξαγρίωσε τους ηγέτες της ΕΕ, εμποδίζοντας τα πλοία με διασωθέντες μετανάστες να δέσουν σε ιταλικά λιμάνια - τον Αύγουστο, για παράδειγμα, αρνήθηκε να επιτρέψει σε ένα σκάφος της ιταλικής ακτοφυλακής, το Ντιτσιότι να αποβιβάσει 177 μετανάστες που περισυλλέχτηκαν στη Μεσόγειο.

Αυτή η αποφασιστική στάση του «όχι κρατούμενοι» έχει κερδίσει επιπλέον δημοφιλία στην Ιταλία, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τώρα ότι Λίγκα έχει την υποστήριξη του 30% των ψηφοφόρων. Και ο Σαλβίνι διευρύνει τη σφαίρα επιρροής του. Σε συνάντησή τους στις 7 Σεπτεμβρίου, ο πρώην διευθυντής της εκστρατείας του Τραμπ, ο Στηβ Μπάνον, επεδίωξε τη συμμετοχή του Σαλβίνι στη νέα οργάνωσή του στις Βρυξέλλες, η οποία στοχεύει σε μια ισχυροποίηση των λαϊκιστικών κομμάτων της δεξιάς στις ευρωπαϊκές εκλογές του επόμενου έτους.

Ο Σαλβίνι τώρα έχει θέσει ως στόχο, τίποτα λιγότερο από, τη μετατροπή της πολιτικής και οικονομικής ένωσης. «η αλλαγή της Ευρώπης είναι ο μεγάλος στόχος», δήλωσε στο Time σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο γραφείο του στη Ρώμη στις 4 Σεπτεμβρίου. «Νομίζω όμως πως είναι στις δυνατότητές μας».

Ακολουθεί η συνέντευξη.

Time: Αν υποθέσουμε ότι αύριο παρουσιαστεί ένα άλλο περιστατικό όπως αυτό του Ντιτσιότι. Τι θα κάνετε;

ΣΑΛΒΙΝΙ: Προσπαθούμε να μην υπάρξουν τέτοια συμβάντα. Αλλά αν ξανασυμβεί, θα συμπεριφερθούμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Οπότε δεν θα επιτρέψετε νέες αποβιβάσεις στις ιταλικές ακτές. Κατάλαβα σωστά; Γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΜΚΟ, υποστηρίζουν πως αυτό είναι αντίθετο με το δίκαιο της θάλασσας, κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ενάντια στις διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η Ιταλία.

Είμαι πατέρας δύο κοριτσιών, αλλά ακόμη και από το Ντιτσιότι επιτρέψαμε την αποβίβαση παιδιών, ασθενών και γυναικών. Αλλά να σταματήσουμε το εμπόριο ανθρώπων είναι πολύ σημαντικό για εμάς και για το μέλλον τους.

Η γαλλική εφημερίδα Le Figaro έγραψε αυτή την εβδομάδα ότι επιθυμείτε να «τινάξετε στον αέρα την Ευρωπαϊκή Ένωση». Είναι αυτό που θέλετε να κάνετε;

Όχι. Όχι. Αντίθετα, νομίζω πως η ιστορία μας εμπιστεύτηκε το καθήκον της σωτηρίας των ευρωπαϊκών αξιών - από τις ιουδαϊκο-χριστιανικές ρίζες μέχρι το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην ασφάλεια, το δικαίωμα στη ζωή. Αυτή η ένωση μεγάλωσε πάρα πολύ, και πάρα πολύ γρήγορα, χωρίς κοινές ρίζες, μοναχά με ένα κοινό νόμισμα. Γι αυτό εργαζόμαστε για την αποκατάσταση του ευρωπαϊκού πνεύματος που έχει προδοθεί από εκείνους που κυβερνούν την ένωση.

Γιατί λοιπόν όχι στην έξοδο της Ιταλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν ήσασταν ξεκάθαρος σ΄ αυτό το θέμα. Πολλοί από τους υποστηρικτές σας με τους οποίους συνομίλησα λένε «δεν θέλουμε να είμαστε στην ΕΕ». Συμφωνείτε;

Επέλεξα να αλλάξω τα πράγματα από μέσα. Αυτό ίσως να είναι το πιο δύσκολο, μακροπρόθεσμο και πιο πολύπλοκο, αλλά είναι μια λύση πιο ξεκάθαρη. Δουλεύουμε από μέσα για να αλλάξουμε τις νομισματικές, οικονομικές, γεωργικές, εμπορικές, βιομηχανικές πολιτικές. Μεγαλώνουμε, δημιουργούμε συμμαχίες με άλλες ευρωπαϊκές χώρες για να αλλάξουμε την ΕΕ από μέσα. Αν τα παρατούσαμε, θα ήταν το τέλος της ελπίδας.

Έχετε απέναντί σας ισχυρές δυνάμεις, τον Πρόεδρο της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν και τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Πιστεύετε ότι μπορείτε να κάνετε αρκετές αλλαγές για να ικανοποιήσετε τους υποστηρικτές σας και να τους πείσετε ότι αξίζει να μείνετε στην ΕΕ;

Νομίζω πως ναι. Συνεργαζόμαστε με φίλους από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, την Ολλανδία, το Βέλγιο και την Αυστρία για να δημιουργήσουμε μια εναλλακτική συμμαχία στο δίπολο των Χριστιανοδημοκρατών και των Σοσιαλιστών που κυβερνούν την Ευρώπη. Είναι σαφές ότι πρέπει να αλλάξω τις ευρωπαϊκές δυναμικές για να δημιουργήσω έναν καλύτερο τόπο για τους Ιταλούς, τους Γάλλους, τους Αυστριακούς και τους Ισπανούς.

Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί μια συμμαχία χωρίς τους σοσιαλιστές, χωρίς λοιπόν το Μακρόν, χωρίς [τον πρώην Πρωθυπουργό Ματέο] Ρέντσι. Αυτή η συμμαχία πρέπει να αλλάξει τις ισορροπίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Εκλέχθηκα γραμματέας της Λίγκας πριν από τεσσεράμισι χρόνια, το κόμμα ήταν στο 3%. Σήμερα οι δημοσκοπήσεις μας δίνουν το 30%. Επομένως, ο μεγάλος στόχος η αλλαγή της Ευρώπης, νομίζω πως είναι στις δυνατότητές μας.

Θέλετε να κλείσετε τα ευρωπαϊκά σύνορα;

Τα εξωτερικά σύνορα. Νομίζω ότι αυτός είναι ο στόχος όλων σχεδόν των Ευρωπαίων ηγετών, ακόμη και εκείνων που βρίσκονται στα αριστερά, όπως ο Πέδρο Σάντσες στην Ισπανία. Η προστασία των εξωτερικών συνόρων θα μας επέτρεπε να ξανανοίξουμε τα εσωτερικά σύνορα που τώρα είναι κλειστά. Θα ήθελα την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της Ε.Ε., ως αποτέλεσμα της προστασίας των εξωτερικών συνόρων.

Είστε απίστευτα επικεντρωμένος στο μεταναστευτικό. Κάποιοι θα το αποκαλούσαν εμμονή. Γιατί είστε τόσο αποφασισμένος να ελέγξετε τη μετανάστευση;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ιταλία είναι η εργασία. Και η ανεξέλεγκτη μετανάστευση βλάπτει την αγορά εργασίας, επειδή οι Ιταλοί δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους παράνομους εργαζόμενους λόγω της εκμετάλλευσής τους. Κατά συνέπεια για να αποκαταστήσουμε την αξιοπρέπεια στην εργασία, πρέπει να ελέγξουμε τη μετανάστευση.

Δεν είναι το μοναδικό ζήτημα. Ο Υπουργός Εσωτερικών είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια. Γι αυτό αφιερώνουμε τον εαυτό μας στον αγώνα ενάντια στη μαφία, τα ναρκωτικά, της βίας κατά των γυναικών. Η μετανάστευση είναι ένα από τα θέματα.

Όταν μιλάτε για εγκλήματα και μετανάστες, οι άνθρωποι λένε ότι είστε ρατσιστής ή ναζί. Αυτό δεν φαίνεται να σας ανησυχεί.

Οι νόμιμοι μετανάστες στην Ιταλία είναι πέντε εκατομμύρια, το 8% του πληθυσμού. Είναι ευπρόσδεκτοι. Το πρόβλημα είναι η παράτυπη μετανάστευση, η οποία προκαλεί εγκληματικότητα και κοινωνικές συγκρούσεις. Αν κατορθώσω να μειώσω τον αριθμό αυτών των εγκλημάτων και την παρουσία παράνομων μεταναστών μπορούν να με αποκαλούν ρατσιστή όσο θέλουν. Εγώ θα προχωρήσω και ο κόσμος θα συνεχίσει να με στηρίζει. Ακόμη και οι αριστεροί ψηφοφόροι θέλουν περισσότερη ασφάλεια και περισσότερη τάξη σε αυτό το θέμα. Διαφορετικά δεν εξηγείται το 30% στις δημοσκοπήσεις.

Σε πολλούς Αμερικανούς θυμίζετε πολύ τον Πρόεδρο Τραμπ. Αυτός λέει «πρώτα η Αμερική», ενώ το σύνθημα της εκστρατείας σας ήταν «πρώτα οι Ιταλοί». Πήγατε να τον συναντήσετε όταν ήταν υποψήφιος για την προεδρία, σας ενέπνευσε κατά κάποιον τρόπο;

Προφανώς είμαστε διαφορετικές χώρες, με διαφορετικές ιστορίες, διαφορετικές οικονομίες και είμαστε δύο διαφορετικοί άνθρωποι. Εκτίμησα όμως τις προτάσεις του σχετικά με την ασφάλεια και ιδιαίτερα στην οικονομία, καθώς και το γεγονός ότι τίμησε τις δεσμεύσεις αυτές μετά τις εκλογές - ακόμη και σε καυτά θέματα, όπως να μεταφέρει την πρωτεύουσα του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ. Μου αρέσει το γεγονός ότι έχει κρατήσει τις δεσμεύσεις του για την προστασία των συνόρων, τη μείωση των φόρων και τις επενδύσεις. Η οικονομική κατάσταση των ΗΠΑ είναι απολύτως θετική.

Αν και είμαι μικρότερος και η Ιταλία είναι μικρότερη, μοιράζομαι με τον Αμερικανό Πρόεδρο, τις επιθέσεις από το mainstream της πολιτικής ορθότητας: ηθοποιούς, τραγουδιστές, σκηνοθέτες, δημοσιογράφους. Και αυτό σημαίνει ότι δουλεύουμε καλά.

Είστε κι εσείς επίσης ένας μεγάλος χρήστης των κοινωνικών μέσων, αν και στο Facebook αντί του αγαπημένου μέσου του Trump, το Twitter. Τι μάθατε από αυτό;

Στην αρχή δεν ήθελα καν να έχω Facebook. Εγκατέστησα το Whatsapp πριν από ένα μήνα για να δουλέψουμε στο υπουργείο. Αλλά μέσω των κοινωνικών μέσων έχω άμεση προσωπική επαφή. Για παράδειγμα, το βίντεο που έκανα στα βουνά κατά τη διάρκεια του επεισοδίου Ντιτσιότι έφθασε σε οκτώ εκατομμύρια ανθρώπους. Νούμερο πολύ μεγαλύτερο από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης.

Συμφωνείτε με την άποψη του Προέδρου Τραμπ ότι πολλά από τα mainstream media είναι αυτά που ονομάζει fakenews;

Όχι. Νομίζω ότι οι άνθρωποι έχουν πλέον αρκετές ευκαιρίες να ενημερωθούν: από το Διαδίκτυο, από το ραδιόφωνο, από τις εφημερίδες και την τηλεόραση. Η Ενημέρωση στην Ιταλία κλίνει προς την αριστερά, έτσι ήταν από πάντα, αν και δεν επηρεάζει πλέον την κοινή γνώμη. Δεν πιστεύω στις συνωμοσίες.

Πιστεύετε πως εσείς και ο Trump ανήκετε στο ίδιο παγκόσμιο κίνημα;

Θα έλεγα πως ναι. Η ιστορία έχει κύκλους. Αυτός είναι ένας κύκλος που χαρακτηρίζεται περισσότερο από την αντιπαράθεση μεταξύ των ελίτ και του λαού παρά από αυτήν μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Έτσι οι λαϊκές αξίες, οικογένεια, εργασία, ασφάλεια, ευημερία, τα παιδιά, βρίσκονται απέναντι από τις επιταγές των οικονομικών συμφερόντων, των πολυεθνικών και της μοναδικής σκέψης. Δεν ξέρω πόσο καιρό θα διαρκέσει.

Νομίζω ότι πρόκειται για την ιδία περίπου ιστορία. Όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες ή στην Ευρώπη, αλλά και σε άλλες περιοχές. Οι αλλαγές είναι στη Ρωσία, στην Κίνα. Ένας κοινός παράγοντας: η αντιπαράθεση μεταξύ του λαού και της ελίτ.

Υποστηρίζει το ενδεχόμενο τερματισμού των κυρώσεων κατά της Ρωσίας; Και θεωρείτε τον Πούτιν σύμμαχο ή όχι;

Πάντα υποστήριζα πως οι κυρώσεις δεν είναι χρήσιμες για την επίτευξη των σκοπών για τους οποίους επιβλήθηκαν και αποτελούν οικονομικό κόστος για την Ιταλία, την Ευρώπη και τη Ρωσία. Προτιμώ το διάλογο από τις κυρώσεις. Συναντήθηκαμε τον Πούτιν μόνο μία φορά. Δεν υπάρχουν οικονομικοί δεσμοί ή εμπορικές σχέσεις. Θέλω μοναχά καλές σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης. Υπάρχει συμφωνία μεταξύ της Λίγκας και του κόμματος [του Πούτιν] Ενωμένη Ρωσία. Ελπίζω να τερματίσω αυτό το καθεστώς κυρώσεων το συντομότερο δυνατόν επειδή δεν υπάρχει λόγος σύγκρουσης.

Ο Πρόεδρος Πούτιν είπε στην πραγματικότητα, όπως τουλάχιστον μεταφράστηκε στα αγγλικά, ότι του άρεσε πώς πήγαν τα πράγματα μετά τις εκλογές στην Ιταλία. Πιστεύετε ότι οι Ρώσοι παρενέβησαν στις εκλογές όπως φαίνεται να έχει γίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και τη Γερμανία;

Όχι, δεν υπήρξε απολύτως καμία παρέμβαση, ούτε και σχέση οικονομική ή επικοινωνιακή. Ψάχνουν για ρώσους χάκερ παντού. Οι Ιταλοί σκέφτονται με το δικό τους μυαλό. Δεν ξέρω τι έκαναν ή αν έκαναν κάτι στην Αμερική ή τη Γαλλία. Όμως, όπως το βλέπω εγώ, αυτή η ιστορία της ρωσικής παρέμβασης είναι γελοία. Τα fakenews διανέμονται όλη την ημέρα από τα επίσημα ιταλικά τηλεοπτικά μέσα τα οποία πληρώνουν οι Ιταλοί φορολογούμενοι και όχι οι Ρώσοι χάκερ. Δεν έχω συναντήσει ποτέ κανέναν Ρώσο χάκερ. Θα είχε ενδιαφέρον να συναντήσω κάποιον απο αυτούς.

Ο Στηβ Μπάνον είπε ότι σας συμβούλεψε πριν από τις εκλογές στην πολύωρη συνάντησή σας. Ήταν δική του η ιδέα για το συνασπισμό με το Κίνημα των Πέντε Αστέρων. Πώς ήταν η συζήτηση μαζί του; Ήταν χρήσιμη;

Μιλήσαμε στο τηλέφωνο και συναντηθήκαμε πριν και μετά τις εκλογές, συζητώντας τις ιδέες μας. Έχει μια ενδιαφέρουσα ιδέα για την ανάπτυξη δεσμών μεταξύ των δυτικών χωρών. Εμείς προφανώς στην Ιταλία έχουμε τις δικές μας ευαισθησίες μας, τις ανάγκες μας, οι οποίες δεν είναι πάντα κοντά σε εκείνες άλλων χωρών. Έχει μια ενδιαφέρουσα ιδέα της μελλοντικής πολιτικής εξέλιξης. Τον συνάντησα και πιθανόν να τον συναντήσω ξανά, καθώς θεωρώ ευτύχημα να συναντώ άλλους ελεύθερους στοχαστές και για να διευρύνω τους ορίζοντές μου.

Πλησιάζουν οι ευρωπαϊκές εκλογές τον προσεχή Μάιο. Ποιο θα είναι το βασικό σας αίτημά σε αυτή την ευρωπαϊκή εκστρατεία; Και τι θα συμβεί εάν δεν λάβετε αυτό που ζητάτε από τις Βρυξέλλες; Τι είδους επιρροή έχετε;

Η Ιταλία είναι η δεύτερη ευρωπαϊκή βιομηχανική δύναμη, ιδρυτικό μέλος [της ΕΕ]. Είμαστε 60 εκατομμύρια. Πληρώνουμε 6 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Πιστεύουμε λοιπόν ότι έχουμε βάσιμους λόγους να εισακουστούμε και θα εισακουστούμε, διότι δεν υπάρχει Ευρώπη χωρίς την Ιταλία.

Κι άλλοι προσπάθησαν και απέτυχαν. Ποιο είναι το δικό σας σχέδιο Β;

Είναι πάντα κακός οιωνός να αποκαλύπτεις το σχέδιο Β. Θα το κρατήσω για την επόμενη συνέντευξη.

Καμία έξοδος λοιπόν από την ΕΕ;

Όχι. Θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα από τα μέσα.

Πηγή vocidallestero.it

Μετάφραση από τα ιταλικά Μουρατίδης Γιώργος

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040