Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Οι αυτοκινητόδρομοι και η αποτυχία του ιταλικού φιλελευθερισμού. Του Λούκα Μικελίνι

Οι αυτοκινητόδρομοι και η αποτυχία του ιταλικού φιλελευθερισμού

Του Λούκα Μικελίνι* - 14 Σεπτεμβρίου 2018

Η κατάρρευση της γέφυρας Morandi στη Γένοβα με οικονομικούς όρους βρίσκει εύκολη εξήγηση χάρη στα γραφόμενα ενός ειδικού του Τζιόρτζιο Ραγκάτσι  στο βιβλίου του «I signiori delle autostrade»1. Μέσω των ιδιωτικοποιήσεων παραχωρήθηκαν σε ιδιώτες οι εθνικές οδοί, προκαλώντας τριπλή ζημιά: 1) στους χρήστες που πληρώνουν ακριβά ένα αναποτελεσματικό δίκτυο, 2) στο κράτος διότι απώλεσε έσοδα προς διάθεση τουλάχιστον για το ίδιο δίκτυο και 3) στην ιδιωτική οικονομία καθώς μετέτρεψε επιχειρηματίες (στον τομέας της κλωστοϋφαντουργίας)2, που έπρεπε να ζουν στην αγορά, σε ενοικιαστές  χωρίς στέρεες γνώσεις στον τομέα.

Η διαδικασία ιδιωτικοποίησης των εθνικών οδών ήταν μια διακομματική υπόθεση, έστω κι αν ξεκίνησε με την κεντροαριστερά του Πρόντι και του Ντ 'Αλέμα και με τις ευλογίες της αριστοκρατίας της φιλελεύθερης διανόησης της αστικής τάξης. Παρά το ιδεολογικό ανέμισμα της σημαίας της φιλελευθεροποίησης(ο πραγματικός στόχος ήταν η αγορά εργασίας), «μιας νέας βιομηχανικής πολιτικής», του σχεδίου επανεκκίνησης, δηλαδή της ισότητας εκείνης που, τουλάχιστον στα λόγια, η κεντροαριστερά ήθελε να προωθήσει ως κύριο χαρακτηριστικό ακριβώς της αριστεράς, αντ΄αυτού δημιούργησε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο, που από τη φύση του, αναζητά στην πολιτική το μοχλό πίεσης για τις επιδιώξεις του. Μονοπώλιο που στη συνέχεια, εκ των πραγμάτων, βρήκε πεδίο σύγκλισης και με την ιταλική κεντροδεξιά. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να είναι διαφορετικά δεδομένου ότι ο κύριος εκφραστής παγκοσμίως του επιχειρηματικό-πολιτικού μονοπωλίου είναι η κεντροδεξιά, από γενετήσιο ένστικτο επίσης: αναφέρομαι στον τηλεοπτικό τομέα του Μπερλουσκόνι, αν δεν έγινε σαφές. Ωστόσο, σε αντίθεση με τους αυτοκινητόδρομους, αυτός ο τομέας έχει δώσει δείγματα καινοτομίας, άσχετα με το αν είναι αρεστές ή όχι  από άποψη ηθικής ανθρωπολογίας οι καινοτομίες που άμεσα και έμμεσα έχει προωθήσει. Η αμηχανία που δείχνει σήμερα η Λίγκα μπρος την πιθανή εθνικοποίηση της διαχείρισης αυτοκινητοδρόμων, λοιπόν, δεν προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι η Λίγκα υπήρξε οργανικό μέλος της συμμαχίας που χτίστηκε από τη Φόρτσα Ιταλία.

Σε γενικές γραμμές, αυτό που συνέβη με τους αυτοκινητόδρομους καθιστά εμφανές για μια ακόμη φορά την αποτυχία αυτού που παρουσιάζεται ως «ο νέος ιταλικός φιλελευθερισμός», τόσο της δεξιάς όσο και της αριστεράς. Η αιτία; Με λίγα λόγια και οι δύο πλευρές στάθηκαν εντελώς ανίκανες να οικοδομήσουν το κράτος. Γιατί το κράτος, με την προοδευτική έννοια πρέπει να θέσει ως στόχο την επιδίωξη του γενικού συμφέροντος και όχι ενός μέρους. Ακόμη και όταν επιδιώκει να πετύχει το πρώτο, έστω και μέσω του δευτέρου, αυτό πρέπει να το κάνει με διαφάνεια, δημόσια, ώστε να γίνεται αντιληπτό πώς το δεύτερο είναι ένα ακόμη εργαλείο για την επίτευξη του πρώτου και να γίνεται δυνατός ο έλεγχος από το κοινό (κάθε άλλο παρά κρυφές συμβάσεις!3). Όλη η κριτική κατά του Ιταλικού κράτους εκπορεύεται από εκείνους που είχαν την κυβέρνηση μέχρι χθες (η γκρίνια για τη γραφειοκρατία, για την ανεπάρκεια του «κράτους ρυθμιστή» κλπ) φαντάζει τόσο αστεία, αν όχι τραγική, γιατί το κράτος ήταν αυτοί.

Η αποτυχία του ιταλικού φιλελευθερισμού κρατάει χρόνια, συμπίπτει με την αποσάθρωση του «κράτους επιχειρηματία». Δεν συμπίπτει, λοιπόν, με την ύπαρξη του: αλλά με την έλλειψη ποιοτικής αναβάθμισης που θα μπορούσε να επιτευχθεί αν είχε ευτυχή κατάληξη η πορεία της ιστορικής Αριστεράς προς την κυβέρνηση, στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα. Συμπίπτει, λοιπόν, με την εκποίησή του κράτους, δηλαδή με τη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων.

Σήμερα όμως βρισκόμαστε σε μια σημαντική, ιστορική καμπή, δεδομένου του ανερχόμενου εθνικισμού της δεξιάς (Λίγκα) και της αριστεράς(Κίνημα5Αστέρων), η οποία είναι άμεσο αποτέλεσμα της προαναφερθείσας αποτυχίας και, γενικότερα, των καταστροφικών επιπτώσεων της, σκόπιμα, μη ελεγχόμενης παγκοσμιοποίησης (της ανισότητας, αποβιομηχάνισης, ανεργίας, του αυξανόμενου χρέους κλπ.). Σήμερα, λοιπόν, η προσπάθεια που οι προοδευτικές δυνάμεις θα έπρεπε να κάνουν, για την ακρίβεια, είναι να αρχίσουν την ανοικοδόμηση του κράτους και η δυνατότητα αυτής της εκκίνησης, που δεν μπορεί παρά μόνο να περάσει από την εθνικοποίηση της διαχείρισης των αυτοκινητοδρόμων και την έναρξη μιας σοβαρής βιομηχανικής πολιτικής προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας, δίνεται από τις αντικειμενικές συνθήκες της κοινωνίας, της οικονομίας, ακόμα και της πολιτικής, όπως προείπα. Η μη υλοποίηση τους θα σημάνει την περαιτέρω διολίσθηση της χώρας.

Ο Λούκα Μικελίνι  διδάσκει πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Πίζας

Πηγή economiaepolitica.it

 [1] Oι άρχοντες των αυτοκινητοδρόμων [σημ.μεταφ.]

[2] Αναφέρεται στη γνωστή οικογένεια Μπενετόν που εξαγόρασε τους ιταλικούς αυτοκινητοδρόμους[σημ.μεταφ.]

[3]έχει να κάνει με το σκάνδαλο που ξέσπασε στην Ιταλία  των κρυφών ευνοϊκών συμβάσεων υπέρ των παραχωρησιούχων [σημ.μεταφ.]

Μετάφραση Μουρατίδης Γιώργος

Κυβέρνηση...σσσ!!! μην την ξυπνάτε, κοιμάται στην μνήμη του παρελθόντος ...Του Γιάννη Περάκη

Κυβέρνηση...σσσ!!! μην την ξυπνάτε, κοιμάται στην μνήμη του παρελθόντος ...

 

Εχουν περάσει αρκετές ώρες απο την πρωτοφανή γερμανική πρόκληση, με την δήλωση που έκανε ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών και κυβερνητικός εταίρος της Α. Μέρκελ, Χ. Ζεεχόφερ CSU (Χριστιανοκοινωνική Ένωση Βαυαρίας), «καλύτερα να κυβερνούσαν μόνιμα την Ελλάδα οι Βαυαροί». Κάποιος ψίθυρος απο το πολιτικό σύστημα εξουσίας και τα ΜΜΕ;

Μάταια αναμένουμε:Μια φωνή ρε παιδιά, ένα ψέλλισμα, κάτι από την κυβέρνηση της πρώτης φοράς "αριστερά". Υπουργός εσωτερικών της Γερμανίας είναι. Ακόμα και για τους πλέον λαλίστατους υπουργούς και ευρωβουλευτές, ήχησε σιωπητήριο. Ο κ. Πολάκης, η κ. Σβίγκου, ο κ. Σκουρλέτης και ο πλέον αρμόδιος κ. Κοτζιάς; Αντί αυτού διαβάζουμε δηλώσεις όπως:

κ. Παπαδημούλης: Δύο νέα θετικά μηνύματα για την ελληνική οικονομία

κ. Ρήγας: Ζητήματα εθνικών συμφερόντων να μη μπαίνουν στη διάσταση της μικροπολιτικής

κ. Κοτζιάς για Τουρκία: Η φιλική μας πολιτική δεν αποτελεί δείγμα αδυναμίας

κ.Καμμένος: Η Ελλάδα μπορεί να γίνει η πόρτα των ΗΠΑ στα Βαλκάνια

κ.Παπαδημούλης: Άλλο Ιταλία, άλλο Ελλάδα

Αλλά το σιωπητήριο ήχησε και  στα συντρίμμια της «ισχυρής» Ελλάδας (ΠΑΣΟΚ ή ΚΙΝΑΛ).

Οι «ντούροι εθνικόφρονες» (Ν.Δ.) εσίγησαν ή όπως λέμε άκρα του τάφου σιωπή. Το κάψιμο της σημαίας στην ΝΔ  θεωρείται μεγαλύτερο πολιτικό γεγονός απο την δήλωση του κ. Ζεεχόφερ

Β. Κικίλιας: «για το κάψιμο της σημαίας», έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Για τη Νέα Δημοκρατία, όπως και για όλους τους Ελληνες, η σημαία μας είναι όσιο και ιερό».

Τέλος «εθνικιστές» της Χρυσής Αυγής, εσίγησαν και αυτοί (λόγω ιδεολογικής συγγένειας).

Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;... (Γ. Σουρής)

Τό κενό της αντίστασης στην ξένη κηδεμονία θα αναπληρωθεί, όπως αναφέρεται στα  Δέκα Σημεία για τη Συνεργασία, την Κοινή Δράση και την Ενότητα-Κείμενο Υπογραφών:

«Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, ανήκουν στον λαό και ασκούνται από τον λαό».  Εθνικό Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Ελληνικού Λαού Κορυσχάδες Ευρυτανίας, 27 Μαϊου 1944

Σήμερα:  Εμείς, όσες κι όσοι, υπογράφουμε αυτό το κείμενο:

Πρώτο: Αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με την άγρια επίθεση ενάντια στην κοινωνία, στον κόσμο της εργασίας, στη νέα γενιά και με τον εξευτελισμό της Ελλάδας, αποτέλεσμα των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωζώνης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το τέλος του τρίτου προγράμματος δεν εγκαινιάζει καμία ανάπτυξη και απαλλαγή από το μνημονιακό καθεστώς και την ξένη κηδεμονία. Από το 2010, πέρα από το πάγιο καθεστώς εξάρτησης της σύγχρονης εποχής, οι κυβερνήσεις έχουν δεσμεύσει την Ελλάδα σε καθεστώς άμεσης επιτροπείας για δεκαετίες, σε κατάσταση στασιμότητας και αναπτυξιακής καθήλωσης. Η κρίση είναι οικονομική κοινωνική, πολιτική, εκπαιδευτική, επικοινωνιακή, αξιακή, δηλαδή καθολική, κρίση πολιτισμού. Η πατρίδα μας βρίσκεται εν κινδύνω.

Ενατο: Συνυπογράφουμε το κείμενο: Όσες και όσοι πιστεύουμε ότι οι αναγκαίες αυτές αλλαγές είναι ασυμβίβαστες με την παραμονή στην Ευρωζώνη και οδηγούν σε ρήξη με την ΕΕ. Όσες και όσοι, παράλληλα, προτάσσουν την εφαρμογή ενός προγράμματος ανασυγκρότησης και μετασχηματισμών της χώρας και είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν ν’ ανακοπεί απ’ οποιονδήποτε εκβιασμό ή τελεσίγραφο από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οιουδήποτε άλλου. Καλούμε όλες και όλους που συμμερίζονται αυτές τις σκέψεις να ενώσουμε τις δυνάμεις μας: μεμονωμένα πρόσωπα αλλά και πρωτοβουλίες και κινήσεις πολιτικές, κοινωνικές, οικολογικές, εκπαιδευτικές, επιστημονικές, συνεργατικές, για τα δικαιώματα. Να συνδυάσουμε την ισχύ της ενότητας με το εύρος της διαφορετικότητας. Έχουμε συνείδηση ότι, ιδιαίτερα με τη σημερινή διακυβέρνηση, έχει πληγεί σε βάθος η εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού σε κάθε πολιτική δράση για εναλλακτική λύση κι οφείλουμε να αγωνισθούμε σκληρά για να την αποκαταστήσουμε. Η μόνη εγγύηση μας γι’ αυτό θα είναι η δράση μας.  

Δέκατο: Δεσμευόμαστε, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συγκέντρωσης υπογραφών, που θα είναι η πρώτη ένδειξη στήριξης και γενναίας απόφασης για την κοινή μας πρωτοβουλία, να προχωρήσουμε σε ευρείες συναντήσεις σε ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου να συζητήσουμε για τους τρόπους συνεργασίας, κοινής δράσης, αγωνιστικής παρουσίας όλων των κινήσεων και προσώπων που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία. Στο χέρι μας είναι να αποτελέσει το 2018 τομή για τη δημιουργία ενός ισχυρού ρεύματος για μια νέα λαϊκή πλειοψηφία, που θα συμβάλει στην ανακοπή και στην ανατροπή της σημερινής κατάστασης.

Για να ανοίξει ένας νέος ορίζοντας ειρηνικής επανάστασης και λυτρωτικής απελευθέρωσης του λαού μας.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Μελέτες στο έργο του Δημήτρη Μπάτση το Σάββατο 13 Οκτώβρη στη Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας

Μελέτες στο έργο του Δημήτρη Μπάτση το Σάββατο 13 Οκτώβρη στη Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας

Οι Εκδόσεις Τζιόλα και η Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας το Σάββατο 13 Οκτώβρη 2018 στις 19:30 στο Αναγνωστήριο της Βιβλιοθήκης Αμαλιάδας, παρουσιάζουν τον συλλογικό τόμο: Μελέτες στο Έργο του Δημήτρη Μπάτση «Η βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα».

Το βιβλίο που θα παρουσιαστεί περιλαμβάνει τριάντα δοκίμια, δεκαοκτώ συγγραφέων, για το έργο του Δ. Μπάτση: Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα.

Η ύλη κατανέμεται σε τρία Μέρη:

Τα δέκα δοκίμια του Μέρους Ι πραγματεύονται το ιστορικό και θεωρητικό πλαίσιο του έργου, συνιστώντας εισαγωγή αντιστοιχούσα στον ευρύ και πολυδιάστατο χαρακτήρα του.

Τα επτά δοκίμια του Μέρους ΙΙ εκθέτουν, αναλύουν και ανασυνθέτουν, περιλαμβάνοντας νεότερα, επιστημονικά, ιδεολογικά και πολιτικά δεδομένα, την συμβολή του Μπάτση.

Τέλος, τα δεκατρία δοκίμια του Μέρους ΙΙΙ συσχετίζουν και αναπροσαρμόζουν – εν ενεργεία ή/και εν δυνάμει – πτυχές του έργου στην μελέτη βασικών όψεων της Εντός-Ευρώ ελληνικής οικονομίας και των εναλλακτικών προοπτικών της.

Ομιλητές στην εκδήλωση είναι:

Θεόδωρος Μαριόλης: Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Μηχανολόγος Μηχανικός ΕΜΠ. Πρόεδρος Ινστιτούτου Κοινωνικών ερευνών «Δημήτρης Μπάτσης».

Χαράλαμπος Οικονομίδης: Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Γιώργος Σώκλης: Λέκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο ΕΑΠ. Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών «Δημήτρης Μπάτσης»

Συντονιστής της εκδήλωσης θα είναι ο Κώστας Παπουλής, Καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Πολιτικός Μηχανικός και Περιφερειολόγος. Αναπληρωματικό Μέλος Δ.Σ Ινστιτούτου Κοινωνικών ερευνών «Δημήτρης Μπάτσης».

Η συμμαχία ήταν ανέκαθεν ηγεμονία.Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη

Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΗΤΑΝ ΑΝΕΚΑΘΕΝ  ΗΓΕΜΟΝΙΑ

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

            Άλλο ένα ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ ολοκληρώθηκε. Η κυβέρνηση θεωρεί ότι τα αποτελέσματα είναι θετικά γι αυτό και τα φιλικά ΜΜΕ , τα οποία τη στηρίζουν (συμπεριλαμβανομένης και της ΕΡΤ), ανέλυαν τα οφέλη που θα έχει η χώρα. Μάλιστα η προπαγάνδα ήταν τέτοια και τόσο φτηνή που θεωρούσαν ότι η καλή σχέση του κ. Τσίπρα με τον υπουργό εμπορίου της Αμερικής θα βοηθήσει στο να έρθουν επενδύσεις στην Ελλάδα!! Αυτό που στην πραγματικότητα συνέβη είναι ότι η πατρίδα μας εξαρτήθηκε ακόμη περισσότερο. Ο πρωθυπουργός με τις δηλώσεις και τη στάση του απέδειξε ότι έχει εξελιχθεί στον πιο πιστό υπηρέτη των αμερικανικών συμφερόντων στη Βαλκανική.

            Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ μεγάλωσε και ωρίμασε πολιτικά σε ένα χώρο στον οποίο δικαιολογημένα επικρατεί ο αντιαμερικανισμός. Τι κράτησε από αυτόν; Τίποτα. Αντιθέτως πέρασε στο άλλο άκρο με το επιχείρημα ότι έτσι θα προστατεύσει τα συμφέροντα της χώρας. Αλήθεια , ποιος πιστεύει ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο; Ποιος θεωρεί ότι έτσι θωρακίζει την Ελλάδα απέναντι στην τουρκική ή σε άλλη βαλκανική απειλή; Πότε στο παρελθόν οι ΗΠΑ στάθηκαν στο πλευρό μας; Η μετεμφυλιακή ανάμειξη της Αμερικής στα εσωτερικά πράγματα της χώρας, η δικτατορία, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, τα Ίμια και γενικότερα η στάση που έχει σε μικρότερες η μεγαλύτερες κρίσεις στην ευρύτερη περιοχή αποτελεί την απάντηση σε όποια ανιστόρητη πολιτική δύναμη θεωρεί τις ΗΠΑ ως σύμμαχο.

Τέτοια είναι και η ΝΔ η οποία ως αξιωματική αντιπολίτευση ευρισκόμενη στον προθάλαμο της εξουσίας αγωνιά μήπως η κυβέρνηση αναγνωριστεί ως περισσότερο αμερικανόφιλη από εκείνην. Έχοντας στο πολιτικό της DNA το δόγμα « ανήκομεν εις την Δύσιν» και «είμεθα σταθεροί σύμμαχοι των ΗΠΑ» δεν προτείνει κάτι  διαφορετικό απ ό, τι κάνει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η μόνιμη επωδός της είναι ότι «εμείς θα το κάναμε γρηγορότερα και καλύτερα.» Ο ελληνικός λαός, επομένως, δεν έχει να προσδοκά κάτι καλύτερο από την πιθανή άνοδο της στην κυβέρνηση. Η εξάρτηση της χώρας και η υποτέλεια είναι βασικός άξονας του κυβερνητικού της προγράμματος.

            «Η αθηναϊκή συμμαχία μετατράπηκε σε αθηναϊκή ηγεμονία» , μας λέει ο Θουκυδίδης αναφερόμενος στην πολιτική συμπεριφορά της Αθήνας του 5ου π. Χ. αι. απέναντι στους συμμάχους της. Μόνο που η Αμερική ανέκαθεν ήταν ηγεμονία. Ως υπερδύναμη, όπως και κάθε άλλη , μιλάει τη γλώσσα του ισχυρού και συμπεριφέρεται αλαζονικά, δεν αναγνωρίζει φιλίες και ισότιμες συμμαχίες, δεν τηρεί το διεθνές δίκαιο και δεν έχει ηθικούς φραγμούς , παρά μόνο συμφέροντα τα οποία επιβάλλει παντοιοτρόπως. Η κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει ότι υπηρετεί την ειρήνη στην περιοχή με τη φημολογούμενη επέκταση των παλαιών βάσεων και με τη δημιουργία νέων, αλλά για μια ακόμη φορά   κοροϊδεύει και εξαπατά τον ελληνικό λαό. Το βέβαιο είναι ότι η πατρίδα μας θα αποτελέσει μέρος των πολεμικών σχεδίων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην περιοχή, τα οποία προβλέπουν ακόμη και αλλαγή των συνόρων, και θα τη φέρει σε αντίθεση με τις αραβικές χώρες, με τις οποίες παραδοσιακά διατηρούσε καλές σχέσεις σε πολλούς τομείς.

                        Η Ελλάδα της κρίσης και της ταπείνωσης δε χρειάζεται άλλους προστάτες και πολιτικούς προαγωγούς. Αρκετά έχουν ασελγήσει πάνω της όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό που απαιτείται είναι μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική στηριγμένη στο διεθνές δίκαιο , στις διμερείς και πολυμερείς συνθήκες και στον αμοιβαίο σεβασμό. Μόνο αυτή μπορεί να είναι επωφελής για όλα τα κράτη. Αυτή η πολιτική, που στηρίζεται στη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας, είναι που θα θωρακίσει τη χώρα απέναντι σε επιβουλές , που θα φέρει επενδύσεις και θετικά αποτελέσματα. Αυτήν την πορεία δεν μπορούν να ακολουθήσουν η ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ, ο ΣΥΡΙΖΑ και όλοι όσοι κυβέρνησαν τη χώρα μέχρι σήμερα. Τα συμφέροντα της χώρας και η αδέσμευτη εξωτερική πολιτική μπορούν να υπηρετηθούν μόνο από ένα πλατύ, λαϊκό, δημοκρατικό, πατριωτικό  Μέτωπο όλων εκείνων των δυνάμεων που αγωνίζονται για μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες, ανεξάρτητη, υπερήφανη , ειρηνική και δημοκρατική απαλλαγμένη από την κηδεμονία, τα μνημόνια και την ξένη μπότα.

*εκπαιδευτικός στο 5ο ΓΕΛ Καλαμάτας

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040