Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Έφυγε" ο "Άγιος της οδού Σόλωνος", Στρατής Φιλιππότης. Του Θέμη Δαλέζιου

Έφυγε" ο "Άγιος της οδού Σόλωνος", Στρατής Φιλιππότης

"'Έφυγε" μετά από σύντομη ασθένεια πριν λίγες μέρες, ο εκδότης και συγγραφέας Στρατής Φιλιππότης.

Ο "Άγιος της οδού Σόλωνος" (ρήση του αείμνηστου Φρέντυ Γερμανού), γεννήθηκε στις 17 Απριλίου του 1933 στον Πύργο Τήνου

Στην Αθήνα ήρθε το Σεπτέμβρη του 45 . «Δεν σπούδασε αλλά μορφώθηκε». Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1949 από το βιβλιοπωλείο της Εστίας, κοντά στον θείο του Γιάννη Κολλάρο (επίσης Τηνιακό εκδότη), ενώ συγχρόνως φοιτούσε σε νυχτερινό γυμνάσιο. Τον Ιανουάριο του 1978 άνοιξε δικό του βιβλιοπωλείο στη γωνία Ακαδημίας και Ασκληπιού, και τον ίδιο χρόνο αρχίζει τις εκδόσεις Φιλιππότη με σήμα τον Ξυλοθραύστη. Το 1981 μετακομίζει στην Σόλωνος 69, που έμελλε να γίνει το "σπίτι" του. Το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων Φιλιππότη είναι το βιβλίο του Ευάγγελου Παπανούτσου: Η Κρίση του Πολιτισμού. Το 1992 εγκαινιάζει νέα εκδοτική προσπάθεια με την επωνυμία «Ερίννη» - ποιήτρια της Τήνου -, με σήμα αρχαίο νόμισμα της Τήνου. Έχει δύο γιους τον Ανδρέα και τον Γιώργο που συνεχίζουν το έργο του.   Έχει εκδώσει βιβλία αρκετών συγγραφέων και ιστορικών όπως των: Ευάγγελου Παπανούτσου, Γιάννη Καιροφύλα, Μάρω Βαμβουνάκη, Νικηφόρου Βρεττάκου, αλλά και των Τηνιακών, Δημήτρη Σοφιανού, Αλέκου Φλωράκη, Κώστα Αλεξόπουλου κ.α. ενώ η θεματολογία των περισσότερων εκδόσεων αφορά στην Τήνο – πάνω από 75 βιβλία - και την Αθήνα. Επίσης έχει συγγράψει αρκετά βιβλία που σχετίζονται με τα έργα των Χαλεπά, Φιλιππότη, Σώχου, Λύτρα, Γύζη κ.α. . Φέτος έκλεισαν τριάντα χρόνια από την εκδοσή του μοναδικού "Αθηναϊκού Ημερολογίου¨ το οποίο επιμελούνταν όλα αυτά τα χρόνια, όπως και το νεώτερο "Ημερολόγιο Αρχιπελάγους". Το 2004 τιμήθηκε με έπαινο "για την προσπάθειά του να προβάλλει την πολιτιστική και κοινωνική ζωή του Αιγαίου και ιδίως της Τήνου" από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ έχει τιμηθεί και από διάφορους άλλους φορείς μεταξύ των οποίων από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών κ.α. Στις 5 Μαΐου 2010 βραβεύθηκε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών (ΠΟΕΒ) για τη συμβολή του στη διάδοση του βιβλίου και του πολιτισμού, αρνήθηκε όμως να παραβρεθεί στην τελετή απονομής διαφωνώντας με την επιλογή των ομιλητών.

Ενεργός πολίτης και ορκισμένος κουμουνιστής συμμετείχε επανειλημμένως με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στην Αθήνα καθώς και στις δημοτικές με το ψηφοδέλτιο « Συμπαράταξη για την Αθήνα» του αείμνηστου Λεώντος Αυδή.

Με το βιβλίο μέχρι το τέλος...

Ήμουν κοντά του στον Ερυθρό λίγες ώρες προτού φύγει. Ανήμπορος να κινηθεί, να πιει μια γουλιά νερό, να φάει κάτι. Όση δύναμη του είχε απομείνει την έδινε να μιλάει για τα βιβλία: "Είδες το Αθηναϊκό; Έκλεισε 30 χρόνια." Πώς σου φάνηκε το ανάγλυφο του Τζανουλίνου στο εξώφυλλο του Αρχιπελάγους;" "Πάρε τηλέφωνο τον Ξυδάκη να του πω για ένα κείμενο." Έτσι ήταν η ζωή του Στρατή. Όλο βιβλίο. Από το χειρόγραφο και τη σχεδίαση του εξωφύλλου μέχρι την έκδοση και την πώλησή του. Πολλοί του οφείλουν τη γνωριμία και την αγάπη τους με τα βιβλία. Έμπαιναν για μια καλημέρα στο βιβλιοπωλείο - πολιτιστικό στέκι της Σόλωνος 69 και έβγαιναν φορτωμένοι βιβλία. Ένα αγόραζαν, τρία τους δώριζε. Ο Στρατής ήταν ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας γενιάς βιβλιοπωλών - εραστών του βιβλίου που έφυγε έτσι όπως το έζησε: μιλώντας γι'αυτό μέχρι το τέλος του.Προσωπικά νοιώθω την ανάγκη να πω πόσο τυχερός στάθηκα που τον γνώρισα. Στήριξε και βοήθησε την έκδοση της Οφιούσας, μου γνώρισε σπουδαίους ανθρώπους που πλούτισαν τις γνώσεις μου, με τίμησε με την ειλικρινή φιλία του. Θα τον θυμάμαι πάντα.

ΘΕΜΗΣ ΔΑΛΕΖΙΟΣ

ΥΓ. Λίγοι έχουν προσφέρει στην Τήνο, όσο ο Στρατής Φιλιππότης. Με πάνω από 75 εκδόσεις για το νησί, γεγονός μοναδικό για ένα μικρό τόπο, υπήρξε ένας διαχρονικός πρεσβευτής του. Ελπίζω να του το αναγνωρίσουν οι ποικιλώνυμες αρχές μας...

Οι Πλειστηριασμοί, οι Κατασχέσεις και... ο «Δύσπιστος» Οφειλέτης. Του Γιάννη Περάκη

Οι Πλειστηριασμοί, οι Κατασχέσεις και... ο «Δύσπιστος» Οφειλέτης

Ούτε γιορτές δεν σ’ αφήνουν να χαρείς. Εν μέσω γιορτών, μαζί με τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες, δημοσιεύεται η εγκύκλιος με την υπ’ αριθμόν Ε2001/2018 (Άρθρο 60
Τροποποίηση των άρθρων 85, 88 και 89 του Κώδικα Διατάξεων Φορολογίας Κληρονομιών, Δωρεών, Γονικών Παροχών, Προικών και Κερδών από Τυχερά Παίγνια)
του διοικητή της «Ανεξάρτητης» Αρχής «Δήμοσίων» Εσόδων (ΑΑΔΕ), όπου διευκρινίζεται πως θα υποβάλλεται η δήλωση φόρου δωρεάς. Εν τάχει οι συντελεστές:

1) 10% εφόσον πρόκειται για δωρεές χρηματικών ποσών από γονείς προς παιδιά (γονικές παροχές), από τον έναν σύζυγο στον άλλον σύζυγο κι από παππούδες ή γιαγιάδες προς εγγόνια

2) 20% για δωρεές χρηματικών ποσών μεταξύ αδελφών, από θείους σε ανίψια, από πεθερούς προς γαμπρούς ή νύφες και από προπαππούδες ή προγιαγιάδες σε δισέγγονα

3) 40% για δωρεές χρηματικών ποσών προς τους υπόλοιπους συγγενείς, καθώς και δωρεές χρηματικών ποσών μεταξύ μη συγγενών.

Σημειώνεται ότι όλες οι χρηματικές δωρεές και οι χρηματικές γονικές παροχές φορολογούνται από το πρώτο ευρώ με συντελεστές που ανέρχονται σε:

Απαλλαγή από το φόρο οι κτήσεις, εφόσον δικαιούχοι είναι το Δημόσιο.

Μετά απο μια εβδομάδα:

Ο «δύσπιστος» οφειλέτης αλλά «καλός νοικοκύρης» και επι πλέον νομοτογής, πηγαίνει στην εφορία να καταβάλλει τον φόρο. Εκεί ανακαλύπτει ότι έχει εκκενωθεί η εφορία λόγω βόμβας. Για να περάσει η ώρα πιάνει κουβέντα με ένα άγνωστο. Για “κακή” του τύχη ο άγνωστος είναι «λαικιστής». Ξεκινάει ο διάλογος:

«Λαϊκιστής»: Καινούγιο χαράτσι, ούτε στο παιδί σου δεν μπορείς να δωρήσεις.

«Δύσπιστος»: Τι να σου κάνει η κυβέρνηση εκβιάζεται, τουλάχιστον δεν κόβονται οι συντάξεις.

«Λαϊκιστής»: Τι μου λές τώρα, έχουν γίνει 16.000 πλειστηριασμοί ακινήτων φέτος, 30.000 το 2019. Πάνω από 37.000 πλειστηριασμούς ακινήτων προγραμματίζουν για τους προσεχείς 15 μήνες οι τράπεζες. Φέτος, από την αρχή του 2018 έχουν γίνει 9.000 πλειστηριασμοί και ώς το τέλος του 2018 θα διενεργηθούν άλλοι 7.000. Αυτά τα γνωρίζεις:

«Δύσπιστος»: Ναί αλλά σύμφωνα με όσα είπε ο γενικός διευθυντής διαχείρισης προβληματικών δανείων λιανικής τραπεζικής της Eurobank, μιλώντας στο συνέδριο της Prodexpo, οι τράπεζες στο πλαίσιο της νέας στοχοθεσίας που έχουν υποβάλει στον SSM δεσμεύονται ότι στα τέλη του 2021 θα μειώσουν κατά 50 δισ. ευρώ τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα που έχουν στους ισολογισμούς τους από 88 δισ. ευρώ που είναι σήμερα. Οι ρυθμίσεις που καταφέρνουν οι τράπεζες υπό την απειλή των πλειστηριασμών διαμορφώνονται στο 25% και προς το παρόν η συντριπτική πλειονότητα των ακινήτων που ρευστοποιούνται μέσω πλειστηριασμών αποκτώνται από τις ίδιες τις τράπεζες.

Επίσης ο βοηθός γενικός διευθυντής ακίνητης περιουσίας της Εθνικής Τράπεζας, απέδωσε τον μεγάλο αριθμό των άγονων πλειστηριασμών που υπάρχουν σήμερα και στην πρακτική που εφαρμόζουν αρκετοί οφειλέτες, οι οποίοι προσφεύγουν στο δικαστήριο ζητώντας την αύξηση της τιμής εκκίνησης βάσει της οποίας βγαίνει προς πλειστηριασμό το ακίνητο. Με τον τρόπο αυτό «φουσκώνουν» την τιμή του ακινήτου, προκειμένου ουσιαστικά να αποτρέψουν την εκποίηση. Σύμφωνα με τhν Arbitrage Re, που εκτίμησε ότι τα ακίνητα των επιχειρηματικών δανείων συνιστούν μια σημαντική επενδυτική ευκαιρία μέσω και της αναβάθμισής τους. Επιτέλους θα αποκτήσουμε υγιείς τράπεζες, άσε που τουλάχιστον δεν κόβονται οι συντάξεις.

«Λαϊκιστής»: Τις κατασχέσεις-ρεκόρ λογαριασμών και ακινήτων τις γνωρίζεις ; Πάνω απο 4,8 εκατ. κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών το διάστημα 2015-2018. Η ΑΑΔΕ προέβη σε:

2015 σε περίπου 650.000 κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών το

2016 ο αριθμός των κατασχέσεων διπλασιάστηκε, το

2017 οι κατασχέσεις υπερέβησαν τα 1,7 εκατ. ενώ το

2018 ο αριθμός των οφειλετών στους οποίους η φορολογική διοίκηση έχει το δικαίωμα να επιβάλλει μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, όπως είναι οι κατασχέσεις πραγματοποίησε ρεκόρ ανήλθε στους 1.836.926, ενώ ο αριθμός των φορολογούμενων εναντίον των οποίων έχουν ήδη επιβληθεί μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, όπως είναι οι κατασχέσεις, ανήλθε τον Νοέμβριο στους 1.162.737.

«Δύσπιστος»: Ναι αλλά δεν κόβονται οι συντάξεις.

Τότε χτυπάει το κινητό του «δύσπιστου». Είναι η σύζυγός του. Τον πληροφορεί πήγε να κάνει ανάληψη απο τον λογ/μό της τράπεζας και στάθηκε αδύνατον. Είχε προηγηθεί κατάσχεση της ΑΔΑΕ.

Ο «Δύσπιστος» μετά απο αυτό σε κατάσταση αλλοφροσύνης διαπράττει το αδιανόητο.

Βγάζει μια κάψουλα υδροκυάνιου και την καταπίνει με σκοπό να «αυτοκτονήσει» ουρλιάζοντας, δεν κόβονται οι συντάξεις.. δεν κόβονται οι συντάξεις..δεν κόβονται οι συντάξεις...

Ευτυχώς σώθηκε ο «Δύσπιστος». Μόνο που και που έχει κάποιες κρίσεις όταν φωνάζει... δεν κόβονται οι συντάξεις.. δεν κόβονται οι συντάξεις..δεν κόβονται οι συντάξεις...

Σημείωση: «Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική».

 

 

 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

1. Καθημερινή: Ευγ. Τζώρτζη

2. Πρώτο Θέμα: Κ. Πλάντζος 20/06/2016

3. Συνήγορος του Πολίτη: 4,8 εκατ. κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών το διάστημα 2015-2018

 

 

Το 2019ο μνημονιακό έτος, και η επικαιρότητα του GREXIT. Tου Κ. Παπουλή

Το 2019ο  μνημονιακό έτος, και η επικαιρότητα του GREXIT

Tου Κ. Παπουλή

 

Πριν 17 ακριβώς χρόνια, 1η Ιανουαρίου του 2002, ο Κ. Σημίτης, ο --αρχιτέκτονας της ελληνικής τραγωδίας-, έβγαζε με πανηγυρικό τρόπο από ένα ΑΤΜ, τα πρώτα «ελληνικά» ευρώ. Η «ισχυρή» Ελλάδα έμπαινε στην ένωση των «ισχυρών». Συγχρόνως, όλο το δημόσιο χρέος μετατράπηκε την παραμονή εκείνης της πρωτοχρονιάς, από δραχμές σε ευρώ. Αλλά, το «θέμα» του χρέους, ήταν στα «ψιλά» γράμματα για τους οικονομολογούντες της «χρυσής» εποχής.

Λίγο αργότερα, το 2003, το ΔΝΤ βάραγε το καμπανάκι και «προειδοποίησε» την κυβέρνηση. Η απώλεια ανταγωνιστικότητας, λόγω της αύξησης της πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας που είχε υποστεί η Ελλάδα από την ένταξή της στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση ήταν δραματική.  Άρα για να αντέξει η ελληνική οικονομία στο ευρώ, απαιτούνταν άμεσα διαρθρωτικά μέτρα και ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής πειθαρχίας ώστε να επιτευχθεί επείγουσα εσωτερική υποτίμηση. Η κυβέρνηση Σημίτη έπρεπε να πάρει σκληρά μέτρα εσωτερικής υποτίμησης και να οδηγήσει την χώρα σε βαθιά ύφεση για να ισορροπήσει στο κοινό νόμισμα. Όμως, τότε, ήμασταν μπροστά στο «πάρτι» των Ολυμπιακών αγώνων. Εξάλλου, πώς μετά τους πανηγυρισμούς της έλευσης του ευρώ να περάσεις σε άγρια λιτότητα; Να κτυπήσεις άγρια τους μισθούς; Και με ποιόν κοινωνικό συσχετισμό; Ο απόηχος των κινητοποιήσεων για το ασφαλιστικό του Γιαννίτση, δεν επέτρεπε καν την σκέψη. Έτσι, ο αρχιτέκτονας της καταστροφής, έκανε το «κορόιδο» και παρέδωσε, στην κυβέρνηση Καραμανλή. Ούτε η κυβέρνηση αυτή όμως, μπορούσε να βάλει την χώρα, σε τροχιά προσαρμογής στο ευρώ. Είτε λόγω απίθανου πολιτικού κόστους, (υπέστη άλλωστε συντριπτική ήττα σε άλλο μικρότερης σημασίας ζήτημα, με το άρθρο 16) είτε και λόγω «άγνοιας». Είτε μάλλον, λόγω συνδυασμού και των δύο. Άλλωστε εκείνη την περίοδο και η αριστερά όλων των αποχρώσεων (με ελάχιστες εξαιρέσεις προσώπων) πιάστηκε με τις πυτζάμες. Είναι αλήθεια ότι ο Καραμανλής, λίγο πριν τις εκλογές, κάτι ψέλλισε, αλλά από το να πιεί από το πικρό ποτήρι του Δ.Ν.Τ., προτίμησε την «έξοδο» σε κάποια ταβέρνα με κεφτεδάκια στην Ραφήνα.

Όταν η κρίση ξεκίνησε στις ΗΠΑ, ο τότε υπουργός οικονομικών κ. Αλογοσκούφης, διαλαλούσε στη βουλή, ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν είναι εκτεθειμένες και η Ελλάδα ήταν θωρακισμένη. Όμως η κρίση στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, είχε ως αιτία την αδυναμία τους να έχουν κοινό νόμισμα με την Γερμανία. Η Ελλάδα χωρίς την δυνατότητα εξωτερικής υποτίμησης κατέρρεε παραγωγικά, δημιουργώντας ένα απίθανο εξωτερικό εμπορικό έλλειμμα που καλύπτονταν με εξωτερικό δανεισμό. Οι αγορές που δεν είναι τυφλές είδαν την πραγματικότητα και με την αγαστή βοήθεια του Γ. Παπανδρέου, την έστειλαν στο Δ.Ν.Τ και στην αγκαλιά της τρόικας. Η προσαρμογή στο ευρώ θα ήταν βίαιη μέσω της αιτιολογίας της χρεοκοπίας που το ίδιο επέφερε και τελικά μέσω της παράδοσης κάθε έννοιας Λαϊκής Κυριαρχίας. Στο τέλος ο Τσίπρας, ως εντολοδόχος του ξένου παράγοντα, ποδοπάτησε και το δημοψήφισμα, εξευτελίζοντας, την μεγαλύτερη στιγμή λαϊκής βούλησης για την ελληνική δημοκρατία.

Ο Σημίτης από αρχιτέκτονας της καταστροφής, άρχισε να γίνεται και ο προφήτης της. Σαν να ξέχασε τα περί ισχυρής Ελλάδας, λες και έπαθε αμνησία, και έτσι, το 2008 δημοσιεύει ένα βιβλίο, με τίτλο «η κρίση». Παραμονές της πρωτοχρονιάς (Δεκέμβριο) του 2009 λέει στη βουλή, αυτά που η κυβέρνησή του ήξερε μέσω της έκθεσης του Δ.Ν.Τ. (τουλάχιστον) από τον Ιούνιο του 2003: «Αποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ΟΝΕ και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. …ΗΕλλάδα, πιστεύουν, καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να εξασφαλίσει τον απαραίτητο δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας…….».  

«Προχθές», «ξαναχτύπησε», μέσα από την συνέντευξη στο Βήμα της Κυριακής, λέγοντας πάλι το προφανές: «Στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται βέβαιο ότι η Ελλάδα μετά το 2018 θα προσφύγει γρήγορα στον δανεισμό από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας…..»

Το φάντασμα της Δραχμής πλανιέται πάλι πάνω από την Ελλάδα καθώς οδεύουμε προς το 4ο μνημόνιο. Παρά την σκληρή λιτότητα, την μετανάστευση, την γενικευμένη αποψίλωση της χώρας, όλα αποδεικνύουν, ότι η ελληνική οικονομία δεν χωράει στην οικογένεια της ΟΝΕ, αδυνατεί με άλλα λόγια, να προσαρμοστεί στο ευρώ.

Στη θέση του Αλογοσκούφη και της κυβέρνησης Καραμανλή είναι σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, είναι αυτοί που δηλώνουν ότι η Ελλάδα είναι «θωρακισμένη» με τα μαξιλαράκια της, και κυβερνούν με το μεγάλο ανέκδοτο, της εξόδου από τα μνημόνια. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία για τον λαό και ως φάρσα για την κυβέρνηση Τσίπρα.

Η πικρή αλήθεια είναι, ότι η παραγωγική ικανότητα της χώρας και κυρίως η αναιμική παρουσία βιομηχανίας-μεταποίησης δεν της επιτρέπει την παραμονή στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε.. Η ΟΝΕ αποδιοργάνωσε και διάλυσε την ήδη λαβωμένη από την συμμετοχή στην κοινή αγορά (και πιο πριν στην τελωνειακή ένωση) ελληνική οικονομία.

Η «χρυσή» εποχή του ευρώ, ( έως το 2007) όπου ο δανεισμός (ιδιωτικός και δημόσιος) ήταν «φτηνός» και «άφθονος» αποτελεί παρένθεση στον «Γολγοθά» της προσαρμογής στο ευρώ. Τότε η Ελλάδα (για να θυμόμαστε μια που την πολιτική ημι-ελίτ του τόπου είναι ίδιον να την δέρνει η αμνησία) δανειζόταν με σχεδόν μηδενικά πραγματικά επιτόκια, μια που ο πληθωρισμός ήταν μεγάλος και περίπου ίσος με το ονομαστικό επιτόκιο δανεισμού του δημόσιου χρέους. Το ίδιο μηδενική ήταν και η διαφορά των επιτοκίων ανάμεσα στα γερμανικά και ελληνικά δεκαετή ομόλογα. Πάρο όλα αυτά τα «μαγικά» χρεοκοπήσαμε…..

Σήμερα ο πληθωρισμός είναι αναιμικός, τα πραγματικά επιτόκια είναι μεγάλα (3%-4%), και θα μεγεθυνθούν περισσότερο λόγω αλλαγής πολιτικής της Ε.Κ.Τ. , το ίδιο και η διαφορά από τα γερμανικά ομόλογα (>4%), ενώ η ανάπτυξη (που τότε τροφοδοτούνταν κατά το μεγαλύτερο μέρος από τον εξωτερικό δανεισμό) θα κινηθεί τα επόμενα χρόνια   στο «μισό» της «χρυσής» εποχής (στο υπεραισιόδοξο σενάριο). Η Ελλάδα βυθίζεται κάτω από την τριπλή λαβίδα: Χρέους, Ευρωζώνης-Κοινής αγοράς, Υποχρεωτικής Λιτότητας, στην πιο βαθιά και παρατεταμένη  κρίση που έχει γνωρίσει ποτέ ανεπτυγμένη ή μέσης κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης χώρα μεταπολεμικά. Εντός της Ε.Ε. έχει μετατραπεί-λόγω των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων που δαπανούνται για το χρέος- σε δότρια χώρα. Για πρώτη φορά μια αδύναμη περιφερειακή χώρα πληρώνει αδρά για την συμμετοχή της στην Ε.Ε..

Υπό τις παρούσες συνθήκες το 4ο, το 5ο,το 6ο, μνημόνιο είναι μπροστά μας. Το ίδιο όμως και το φάντασμα της δραχμής. Το παραμύθι της εξόδου από τα μνημόνια θα τελειώσει άτσαλα και αυτό μέσα στο 2019. Οι όποιες ψευδαισθήσεις θα εξατμιστούν, και η συζήτηση για την Δραχμή αντικειμενικά θα επανέλθει. Το πόσο σύντομα, θα ξαναλειτουργήσει ο Χολαργός και η Ελλάδα θα ανακτήσει τα μέσα οικονομικής πολιτικής για να βγει από την κρίση βγαίνοντας και πρώτη από τις ευρωπαϊκές χώρες, από την συνθήκη του Μάαστριχτ, με ενισχυμένες τις δυνάμεις της εργασίας και της δημοκρατίας εναπόκειται κύρια στον λαϊκό παράγοντα και σε «άλλα» που δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Το βέβαιον είναι, ότι η επιστροφή στη ΔΡΑΧΜΗ έχει επιταχυνόμενη δυναμική και το τέλος του ελληνικού ευρώ γίνεται όλο και πιο πιθανό, λόγω των αντικειμενικών οικονομικών συνθηκών.  

Η Δικαίωση Άργησε...Πέντε Χρόνια (Τρία Χρόνια επί Σύριζα). Του Γιάννη Περάκη

Η Δικαίωση Άργησε...Πέντε Χρόνια (Τρία Χρόνια επί Σύριζα)

Μετά απο πέντε χρόνια το υπουργείο Παιδείας ανακάλεσε την απόφαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Κ.Υ.Σ.Δ.Ε.), του Δεκεμβρίου 2013 και δικαίωσε την θανούσα εκπαιδευτικό Φ. Μπουλούτα. Να σημειωθεί τα τρία απο τα πέντε χρόνια κυβέρνηση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε βρισκόμαστε και σε ... προεκλογική περίοδο. Αλήθεια πόσο διαφορετικά θα ήταν η ανάκληση αυτής της επαίσχυντης απόφασης να είχε γίνει το 2016 ;

Δια του λόγου το αληθές, ο υπουργός Παιδείας, κ. Γαβρόγλου, ζήτησε (20-8-2018) από τη Γενική Διεύθυνση Εκπαιδ. Προς/κού Πρωτοβ. και Δευτεροβ. εκπαίδευσης τον φάκελο της υπόθεσης απόλυσης της εκπαιδευτικού Ευφ. Μπουλούτα και ανέθεσε στους συνεργάτες του τον επανέλεγχο της συγκεκριμένης υπόθεσης (πέντε μήνες κράτησε ο επανέλεγχος).

Η επαίσχυντη απόφαση του 2013: Το ΚΥΣΔΕ κλήθηκε να γνωμοδοτήσει για τη νομιμότητα και την καταχρηστικότητα ή μη της καταγγελίας της σύμβασης της εκπαιδευτικού και ύστερα από αλλεπάλληλες συνεδριάσεις, αρχής γενομένης στις 4-10-2012, κατέληξε έναν χρόνο μετά, στις 20-12-2013, στην απόφαση ότι η καταγγελία έγινε νόμιμα και ότι «δεν μπορεί να καταλήξει σε κρίση περί καταχρηστικότητας ή μη».

Αλήθεια τι πειθαρχικές συνέπειες θα υποστούν τα μέλη του ΚΥΣΔΕ για αυτή την απόφαση ;

Η σκηνή, το ντεκόρ, η αυλαία και τα παρασκήνια της υπόθεσης

Το ντεκόρ, η σκηνή και η αυλαία: H επιστολή του προέδρου της ΟΙΕΛΕ

Σήμερα (12/08/2018) ομολογώ ότι είναι μια από τις πλέον δύσκολες και φορτισμένες στιγμές της πορείας μου στο χώρο της εκπαίδευσης και στα κοινά. Ως Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, είμαι αναγκασμένος να μιλήσω δημόσια για μια υπόθεση για την οποία είχα δεσμευτεί πολιτικά και ηθικά να μείνω σιωπηλός στο όνομα της προστασίας ενός 15χρονου παιδιού που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο του διασυρμού λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Μια υπόθεση την οποία χειρίστηκα με λεπτότητα και άκρα μυστικότητα, όπως αποδεικνύεται και από τα απόρρητα έγγραφα που σήμερα, μετά από 6 ολόκληρα χρόνια, δίνω στη δημοσιότητα.

Όμως είμαι υποχρεωμένος να σπάσω αυτή τη σιωπή. Διότι κάποιοι, με αφορμή μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, διαστρεβλώνουν ωμά την πραγματικότητα. Κυρίως όμως διασύρουν, ακόμη και μετά θάνατον, το όνομα της αγαπημένης μου συναδέλφου και φίλης Φώφης Μπουλούτα που υπήρξε θύμα των διαχρονικών χαρακτηριστικών των μελών της ελληνικής πολιτικής ελίτ, ανεξαρτήτως χρώματος. Της άκρατης αλαζονείας, της αίσθησης ότι κανείς δεν μπορεί να αγγίξει τους «εκλεκτούς», της αντίληψης ότι οι νόμοι μπορεί να ισχύουν μόνο για τους υπόλοιπους, της άποψης ότι όποιος τολμά να διεκδικήσει το δίκαιό του απέναντί στους ισχυρούς πρέπει να συντρίβεται.

Δεν ήμουν τότε, ούτε είμαι σήμερα μέλος/στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και κανενός άλλου κόμματος. Έχουμε, επίσης, έρθει σε σκληρή αντιπαράθεση με όλες τις κυβερνήσεις στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος και του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης. Δεν έχω να κερδίσω τίποτα, αλλά δεν πρόκειται να φοβηθώ κανέναν. Με τους νεκρούς δεν παίζουμε. Δεν θα επιτρέψω μια νεκρή να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από επαγγελματίες συκοφάντες που δεν υπηρετούν την αλήθεια, αλλά τις προπαγανδιστικές ορέξεις των αφεντικών τους.

Τον Ιούνιο του 2012, λίγες ημέρες πριν από τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, η Φώφη επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικά όντας έντρομη. Με ενημέρωσε ότι υποχρεώθηκε, μετά από σωρεία παρατηρήσεων, να μονογράψει την κόλλα μαθητή, ο οποίος συνεχώς μιλούσε με συμμαθητές του και επιχειρούσε να αντιγράψει σε διαγώνισμα Χημείας. Ο μαθητής αυτός είναι υιός του τότε Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά και του τότε Προέδρου του Δ.Σ. του Ε.Ε.Ι. κ. Αλ. Σαμαρά. Τη διαβεβαίωσα ότι θα αντιμετωπίσουμε από κοινού όποιο πρόβλημα προκύψει και να παραμείνει ήρεμη. Δυστυχώς, είχα υποτιμήσει την εκδικητική διάθεση των «ισχυρών» (που, όπως διαπιστώνω με αγανάκτηση, συνεχίζεται και μετά θάνατον). Μετά από δέκα ημέρες περίπου πληροφορήθηκα με κατάπληξη ότι η Διοίκηση του Κολλεγίου προχώρησε σε καταγγελία σύμβασης της εκπαιδευτικού.

Όσο άδικη κι αν ήταν η απόλυση μιας εκπαιδευτικού που υπηρετούσε επί 21 χρόνια το σχολείο, έχοντας θετικές αξιολογήσεις (με τελευταία μια αξιολόγηση ελάχιστους μόνο μήνες πριν καταγγελθεί η σύμβασή της), όλες οι κινήσεις μου έπρεπε να γίνουν υπό απόλυτη μυστικότητα για να προστατευθεί το παιδί, αλλά και η διαχρονικά ιστορική πορεία του σχολείου που κάποιοι αποφάσισαν να αμαυρώσουν στο όνομα της οικογενειοκρατίας. Αυτή ήταν και η άποψη της συντριπτικής πλειονότητας των στελεχών της ΟΙΕΛΕ που συμφώνησαν με την εισήγησή μου, παρά την εύλογη αγανάκτηση των συναδέλφων για το θέμα.

Από όσα ακολουθούν, θα διαφανεί ξεκάθαρα ότι εγώ και η ΟΙΕΛΕ κινηθήκαμε με απόλυτη μυστικότητα, μέσω απόρρητων συναντήσεων και επιστολών (που σήμερα αναγκάζομαι να δημοσιεύσω για πρώτη φορά), για την προστασία ενός παιδιού, αλλά και της κοινωνίας από τις επιπτώσεις μιας ακραίας πολιτικής αντιπαράθεσης. Άλλοι είναι αυτοί που ευθύνονται για τις διαρροές, αυτοί που σήμερα υποκριτικά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους….

Μετά από σειρά επαφών, στις οποίες έπαιξε σημαντικό ρόλο ο τότε Υφυπουργός Παιδείας και νυν Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Παπαθεοδώρου που συμπαραστάθηκε στην υπόθεση της Φώφης, συναντήθηκα με τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος με παρέπεμψε στον Υπουργό Επικρατείας κ. Δημ. Σταμάτη, τον οποίο και συνάντησα στο Μέγαρο Μαξίμου ζητώντας τη παρέμβασή του προς τον κ. Αλ. Σαμαρά, έτσι ώστε να ανακληθεί η παράνομη και καταχρηστική απόλυση. Μου μεταφέρθηκε πως είναι θέση του κ. Σαμαρά το θέμα να «διευθετηθεί». Αυτά μετέφερα και εγγράφως με επιστολές μου (συνημμένες) προς τον Υφυπουργό κ. Παπαθεοδώρου και τον Υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ζητώντας τους να παρέμβουν πριν τη συνεδρίαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ), προκειμένου η εκδικητική καταγγελία να μην προχωρήσει. (Αναφέρω εδώ για τους πολίτες που δεν γνωρίζουν ότι με το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο οι καταγγελίες σύμβασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών των ισότιμων προς τα δημόσια σχολείων του Κολλεγίου Αθηνών και των σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας εξετάζονταν από τα υπηρεσιακά συμβούλια του Υπουργείου Παιδείας). Τους επόμενους μήνες αντελήφθην τι ακριβώς εννοούσε ο κ. Σαμαράς, ή ίσως οι συνεργάτες του με τον όρο «διευθέτηση» της υπόθεσης. Το ΚΥΣΔΕ, κατά παραβίαση της διοικητικής διαδικασίας, δεν εξέτασε την υπόθεση. Η εκπαιδευτικός με τη βοήθεια της ΟΙΕΛΕ προσέφυγε στα δικαστήρια, ζητώντας την εξέταση της υπόθεσής της, καθώς ήταν άνεργη χωρίς έγκριση της απόλυσής της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λάβει ούτε καν επίδομα ανεργίας… Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο. Με επιμονή της εκπαιδευτικού, αλλά και δική μου, ζητήσαμε η δίκη να γίνει κεκλεισμένων των θυρών (τούτο είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της δίκης) προκειμένου να προστατευθεί το όνομα του γιου του τότε Πρωθυπουργού. Δυστυχώς, η πλευρά του Κολλεγίου μέσω των δικηγόρων αδιαφόρησε πλήρως για το αίτημά μας με αποτέλεσμα τότε να προκύψουν οι πρώτες δημόσιες διαρροές για το ζήτημα.

Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν να επιληφθεί άμεσα το ΚΥΣΔΕ της υπόθεσης. Εκεί γράφτηκε το πιο δραματικό κεφάλαιο της ιστορίας. Το υπηρεσιακό συμβούλιο, μετά από απαίτηση της πλευράς Σαμαρά, απέβαλε τους αιρετούς εκπροσώπους της ΟΙΕΛΕ σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά απόφαση. Ενώ η πλευρά του Κολλεγίου προσήλθε με τέσσερις νομικούς, απαγορεύτηκε στη Φώφη να φέρει το δικό της δικηγόρο, κατά παραβίαση κάθε είδους δικαίου, αλλά και ηθικής. Τελικά, τα τρία διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ (δημόσιοι εκπαιδευτικοί), προφανώς υπό σοβαρές πιέσεις ενέκριναν την καταγγελία λόγω «έλλειψης επαρκών στοιχείων που στοιχειοθετούν καταχρηστικότητα».
Κι αν αυτό ήταν το διοικητικό «έγκλημα», το «πολιτικό» ακολούθησε μετά. Λίγους μήνες μετά υπεγράφη το έκτρωμα Αρβανιτόπουλου που επέβαλε ελεύθερες, χωρίς καμιά αιτιολόγηση, απολύσεις εκπαιδευτικών, ώστε η κάθε Μπουλούτα να μην τολμήσει ξανά να σηκώσει κεφάλι. Να μην μπορεί κανείς ιδιωτικός εκπαιδευτικός να παρακούσει εντολές για να αλλάξουν βαθμολογίες προς όφελος των γόνων των εκλεκτών, για να παραχαραχθούν ωρολόγια προγράμματα και να μεταβληθούν τα ιδιωτικά σχολεία σε φροντιστήρια, για να μην τηρηθεί τελικά το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους. Αυτό ήθελαν, αυτό κατάφεραν…

Σήμερα, λοιπόν, όλοι αυτοί που έσυραν μια αξιοπρεπή εκπαιδευτικό άδικα και εκδικητικά στον Καιάδα της ανεργίας και της απόγνωσης μετά από 21 χρόνια προσφοράς, τολμούν να συνεχίζουν το διασυρμό της ακόμη και τώρα που είναι νεκρή, που δεν έχει τη δυνατότητα να απαντήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Με πρόσχημα μια μικροκομματική κόντρα που έχει κουράσει την κοινωνία, βγάζουν δηλητήριο και εκδικητικότητα απέναντι σε έναν άνθρωπο που τόλμησε να θίξει τα «ιερά και τα όσιά» τους. Που είχε το «θράσος» να παρατηρήσει τον γόνο ενός από αυτούς, που δεν φοβήθηκε να εφαρμόσει αυτά που επιτάσσει ο νόμος. Δεν μου φταίει σε τίποτε το παιδί, αλλά αυτοί που με το παράδειγμά τους δημιουργούν νέες γενιές ισχυρών που δε υπολογίζουν τίποτε, που πατούν ακόμη κι επί πτωμάτων για να περάσει το δικό τους. Ήμουν υποχρεωμένος να μιλήσω. Διότι η Φώφη δεν μπορεί πλέον να το πράξει. Στο όνομά της και στο όνομα της αλήθειας ζητώ από τους συκοφάντες, αν δεν έχουν το θάρρος να ανακαλέσουν, τουλάχιστον να σιωπήσουν…

Τα παρασκήνια: Κολλέγιο Αθηνών: Τέλος εποχής για τον Αλέξανδρο Σαμαρά..πό

Μία μακρά και ιδιαίτερα πικρή διαμάχη που στιγμάτισε το Κολλέγιο Αθηνών από τη δεκαετία του ’90 φαίνεται πως φτάνει στο τέλος της. Η διαμάχη μεταξύ των δύο συμβουλίων είχε φτάσει στα δικαστήρια, με τον Αλέξανδρο Σαμαρά (αδελφός του πρώην πρωθυπουργού Α. Σαμαρά) να διακόπτει το 2008 κάθε επαφή και να καταγγέλλει το συμβούλιο των επιτρόπων για αδικοπραγία, μηνύοντας επιπλέον οκτώ επιτρόπους για απάτη, απαιτώντας αποζημίωση 300 εκατ. δολαρίων. Ωστόσο, η απόφαση δικαστηρίου της Νέας Υόρκης τον Νοέμβριο του 2016 δικαίωσε πλήρως το συμβούλιο των επιτρόπων και απέρριψε όλα τα επιχειρήματα της πλευράς του Ιδρύματος, το οποίο, κατά την κρίση του δικαστή, προσπάθησε διά του προέδρου του να υποβιβάσει τον ρόλο των επιτρόπων σε «ασχέτους παρατηρητές» και να υφαρπάξει τις εξουσίες τους.

Μετά την εξέλιξη αυτή άνοιξαν οι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών, και τον Ιανουάριο, σύμφωνα με ρεπορτάζ της “Καθημερινής”, εκπρόσωποί τους συναντήθηκαν στη Νέα Υόρκη και κατέληξαν σε μια συμφωνία ενημέρωσης των by laws (στα πλαίσια τής νομιμότητας) που διέπουν τις μεταξύ τους σχέσεις. Συμφωνήθηκε, επίσης, η αναθεώρηση των εσωτερικών τους κανονισμών και η αμοιβαία παραίτηση από αγωγές που ανέκυψαν ή μπορεί να συνδεθούν με την περίοδο της μακράς δικαστικής κόντρας.

Με μια απόφαση που κατακεραυνώνει τον πρόεδρο του Δ.Σ. του Κολλεγίου Αθηνών Αλ. Σαμαρά έληξε η πολυετής δικαστική διαμάχη ανάμεσα στο Δ.Σ. του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΕΕΙ-Κολλέγιο Αθηνών) και την αμερικανική διοίκησή του (Συμβούλιο των Επιτρόπων).

Η απόφαση

Η 61σέλιδη απόφασή του ο δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης JeffreyK. OingJ. Στην περιγράφει γλαφυρά τον τρόπο με τον οποίο κατά την ακροαματική διαδικασία ο Αλ. Σαμαράς επιχείρησε να τον εξαπατήσει. Μάλιστα αποφαίνεται ότι το ενδιαφέρον που εκδήλωσε ο αδελφός του πρώην πρωθυπουργού για το Κολλέγιο και τα παιδιά, κατά τα όσα έλεγε, “είναι απλώς η Αχίλλειος πτέρνα του”. Η δικαστική απόφαση, που εκδόθηκε στις 14/11/2016, ορίζει ότι “το καταπίστευμα του Κολλεγίου παραμένει υπό τον έλεγχο του Συμβουλίου”, “η διοίκηση του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος δεν έχει την εξουσία μονομερώς να τερματίσει τη σχέση με το Συμβούλιο των Επιτρόπων” και ότι “η προειδοποίηση τερματισμού της διμερούς σχέσεις που έγινε στις 7.11.2007 είναι άκυρη άκαρπη και ανεφάρμοστη”.

Βαρύ “κατηγορώ” στον Αλ. Σαμαρά

Πριν όμως καταλήξει στα ευχολόγια προηγούνται σελίδες επί σελίδων στις οποίες κυριολεκτικά κατακεραυνώνει τον Αλ. Σαμαρά:

Είμαι υποχρεωμένος να συμπεράνω ότι η βάση των ισχυρισμών του Σαμαρά «ότι η διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο πλευρών πρέπει να ξεκινήσει από «μηδενική βάση» δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα σκηνοθετημένο σχέδιο να λήξει τη συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών αναφέρει στη σελίδα 56 η απόφαση και συνεχίζει ότι το αδιέξοδο μεταξύ των δύο πλευρών που ισχυρίστηκε η ελληνική διοίκηση “δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια ενορχηστρωμένη και προσχηματική επινόηση του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος και του Δ.Σ. του για να απαλλάξουν εαυτούς από τη σχέση τους με το Συμβούλιο των Επιτρόπων”.

"Προφασιστικός, προκλητικός, αλαζόνας και περιφρονητικός"

Στις σελίδες 35-41 ο δικαστής επιχειρεί να ερμηνεύσει τη στάση του Αλ. Σαμαρά. Τα όσα αναφέρονται αξίζει να παρατεθούν αυτούσια: «Κατά την κατάθεσή του, κυρίως στην εξέτασή του από τον δικηγόρο του αντιδίκου, ήταν προφασιστικός, προκλητικός, αλαζόνας και περιφρονητικός (σ.σ.: σε όσα κατέθετε για το Συμβούλιο και τον πρόεδρό του Αλ. Μίχα). Η κατάθεση του Σαμαρά με υποχρεώνει να υποστηρίξω ότι είχε την άποψη πως ο Μίχας και το Συμβούλιο ήταν υποχρεωμένοι είτε να συμφωνήσουν στη λύση των διαφορών μεταξύ τους και του Δ.Σ. του Κολλεγίου με τον δικό του τρόπο ή να υποχρεωθούν σε συνέπειες».

Πιο συγκεκριμένα βρήκα την κατάθεση του Σαμαρά σκηνοθετημένη και όχι ειλικρινή. Για παράδειγμα, κατά την άμεση εξέτασή του, κατέθεσε ότι το Συμβούλιο είχε αποτύχει να βοηθήσει στη χρηματοδότηση της κατασκευής μιας γέφυρας στο σχολείο, που ήταν απαραίτητη λόγω ενός μοιραίου αυτοκινητικού δυστυχήματος, στο οποίο ενεπλάκη μαθητής που περνούσε διασταύρωση. Ακόμη, στην ίδια διαδικασία, ο Σαμαράς κατέθεσε ότι το Συμβούλιο απέτυχε να συμβάλει στην κατασκευή του παιδικού σταθμού. Παρ’ όλο που αυτή η κατάθεση αρχικά μου προκάλεσε ευνοϊκή εντύπωση για τον Σαμαρά, αυτή σύντομα άλλαξε. Και τα δύο περιστατικά αποδείχθηκαν εντελώς ανακριβή. Στην εξέτασή του από τον δικηγόρο του αντιδίκου ο Σαμαράς παραδέχθηκε ότι δεν υπήρξε αποτυχία από πλευράς του Συμβουλίου στο να βοηθήσει το σχολείο:

Ερώτηση (δικηγόρος):Λοιπόν, ένα από τα πράγματα για το οποίο μιλήσατε το πρωί, αφορούσε στα όσα το Συμβούλιο δεν ενεπλάκην. Το θυμάστε;

Απάντηση (Αλ. Σαμαράς):Ναι.

Ερ.:Όπως το χτίσιμο του παιδικού σταθμού, σωστά;

Απ.:Ναι.

Ερ.:Πότε συνέβη αυτό;

Απ.:Μετά τη λήξη της σχολικής περιόδου.

Ερ.:Και η γέφυρα πεζών πότε χτίστηκε;

Απ.:Μετά τη λήξη της σχολικής περιόδου.

Η κατάθεσή του ήταν καθαρή σοφιστεία και σκόπιμη προσπάθεια να με εξαπατήσει. Πράγματι, ο Σαμαράς ποτέ δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία ότι το Δ.Σ. του Κολλεγίου προσπάθησε να δεσμεύσει το Συμβούλιο να συμμετέχει σε κάτι από τα δύο. (...)

Πριν από την έναρξη της δίκης το Συμβούλιο κινήθηκε εναντίον του Δ.Σ. βασισμένο, μεταξύ άλλων, στην υποτιθέμενη συκοφαντία του Σαμαρά και την αδυναμία του να αποδείξει τις χειρόγραφες σημειώσεις που το Συμβούλιο ισχυριζόταν ότι έκανε κατά τις μεταξύ τους συναντήσεις. (...) Ωστόσο τα δεδομένα της δίκης αποδεικνύουν ότι το Συμβούλιο είχε δίκιο στην κατηγορία του. (...)

"Ατελείωτη προσπάθεια να επεκτείνει την εξουσία του"

Μάλιστα εξηγεί ότι η ενορχηστρωμένη επιχείρηση να σταματήσει τη συνεργασία με το Συμβούλιο και να την ξεκινήσει από μηδενική βάση δεν ήταν παρά η «ατελείωτη προσπάθεια να επεκτείνει την εξουσία του». Πρόκειται για κατηγορία που ουκ ολίγες φορές έχει διατυπωθεί κι από πλευράς εκπαιδευτικών. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την απόλυση της εκπαιδευτικού που έπιασε τον ανιψιό του να αντιγράφει;

Εντύπωση προκάλεσαν ωστόσο, οι βαρείς χαρακτηρισμοί του δικαστή για τον κ. Αλ. Σαμαρά. Η απόφαση για το Κολλέγιο Αθηνών καταλήγει καυτηριάζοντας τη στάση του Ιδρύματος και του νομικού του συμβούλου πως επέλεξαν τη δικαστική οδό υπό το πρίσμα «αν κερδίσουμε, κερδίσαμε, αν χάσουμε, πάλι κερδίσαμε», επειδή κρίνουν πως η απόφαση δεν θα είναι εκτελεστή στην Ελλάδα.

Πηγές:

 

1. efsyn.gr 12/08/2018 -NEWS

2.Ιάσ. Στατήρης- Mononews.gr 20/07/2017

3. Η ΑΥΓΗ-Κωστοπούλου Μίνα10/12/2016

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040