Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Απεργία, για όλα τα όμορφα…

Γιώτα Ιωαννίδου,γραμματέας ΚΕΜΕΤΕ/ΟΛΜΕ

Αν επισκεφτεί κανείς το μουσείο του μεταξοσκώληκα στο Σουφλί, θα δει φωτογραφίες των μαντηλοφορεμένων εργατριών του προηγούμενου αιώνα, όρθιες, να εργάζονται και να υπομένουν...

Οικονομική ανάκαμψη και επενδύσεις

Αρθρο του ΙΩΑΝΝΗ ΒΑΒΟΥΡΑ *

Εξ ορισμού το τέλος της ύφεσης έρχεται με την παρουσίαση θετικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης· όταν, δηλαδή, ο ρυθμός μεταβολής του πραγματικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) αποκτά θετικό πρόσημο για κάποιο σημαντικό χρονικό διάστημα, συνήθως πέραν του εξαμήνου. Τότε, τυπικά, αρχίζει η πορεία ανάκαμψης της οικονομίας.

Στην κατάσταση αυτή της οικονομίας αναμένεται αύξηση των επενδύσεων προκειμένου να ικανοποιηθεί η ενίσχυση της ζήτησης την οποία συνεπάγεται η διεύρυνση του ΑΕΠ. Αυτή όμως η θετική συσχέτιση μεταξύ ΑΕΠ και επενδύσεων ισχύει μόνο στην περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρχει εκτεταμένη αργούσα παραγωγική δυναμικότητα στην οικονομία, δηλαδή όταν η οικονομία δεν λειτουργεί πολύ κάτω από τις δυνατότητές της να παράγει.

Μετά όμως από μια μακρά περίοδο ύφεσης κατά την οποία έχει συρρικνωθεί σημαντικά η παραγωγή, είναι προφανές ότι κι ο βαθμός χρησιμοποίησης του υπάρχοντος αποθέματος κεφαλαίου θα έχει μειωθεί σημαντικά.

Στην κατάσταση αυτή είναι γνωστό πως τίποτε δεν εγγυάται ότι η ανάκαμψη θα συνδεθεί, τουλάχιστον όχι άμεσα, με αθρόες επενδύσεις, αφού οι επιχειρήσεις πρώτα θα απασχολήσουν τουλάχιστον μέρος του αργούντος παραγωγικού τους δυναμικού και μετά θα προβούν σε νέες επενδύσεις, εκτός εάν η ύφεση είναι τόσο μακρά και οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι τόσο εκτεταμένες που έχουν απαξιώσει μεγάλο τμήμα του αργούντος παραγωγικού τους δυναμικού, οπότε η στροφή στις επενδύσεις γίνεται ταχύτερα.

Σε μια οικονομία, λοιπόν, που εξέρχεται από μια βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, δεν πρέπει να αναμένονται, γενικά, σημαντικοί ρυθμοί αύξησης των επενδύσεων στα πρώτα κρίσιμα στάδια, όσο κι αν οι τελευταίοι αποτελούν πράγματι τον ισχυρότερο μοχλό επίτευξης υψηλών και διατηρήσιμων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.

Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας. Για να περιοριστούμε μόνο στη βιομηχανική παραγωγή, όπου κι υπάρχουν τα περισσότερα διαθέσιμα στοιχεία, ο γενικός δείκτης της βιομηχανικής παραγωγής εκτιμάται ότι μειώθηκε από το 100 το 2005 (έτος το οποίο χρησιμοποιείται ως βάση) στο 75,3 το 2012 και στο 69,2 το πρώτο τρίμηνο του 2013.

Στα κεφαλαιακά αγαθά η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη. Ο σχετικός δείκτης μειώθηκε από το 100 το 2005 στο 42,8 το 2012 και στο 30,7 το πρώτο τρίμηνο του 20131. Αμεσο αποτέλεσμα των εξελίξεων αυτών είναι η μεγάλη συρρίκνωση του βαθμού χρησιμοποίησης του εργοστασιακού δυναμικού στη βιομηχανία, ο οποίος το τρίτο τρίμηνο του 2013 εκτιμάται από τη Eurostat για την Ελλάδα στο 64,5%, ενώ ο αντίστοιχος μέσος βαθμός της Ευρωζώνης για την περίοδο αυτή εκτιμάται στο 79,3%2.

Η εκτεταμένη αργούσα παραγωγική δυναμικότητα αποκαλύπτει κατ' αρχήν την ύπαρξη ανεπαρκούς συνολικής ζήτησης, δεδομένου ότι στην περίπτωση της χώρας μας η παραγωγή περιορίζεται από τη ζήτηση, κυρίως εξαιτίας της μεγάλης συρρίκνωσης των εισοδημάτων κατά την περίοδο της ύφεσης.

Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα με το οποίο συνδέεται η ύπαρξη υπερβάλλοντος παραγωγικού δυναμικού είναι ότι η στασιμότητα των επενδύσεων, την οποία αυτό θα επιφέρει στα πρώτα στάδια της ανάκαμψης, ενδεχομένως να οδηγήσει την οικονομία σε χαμηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης και κατά συνέπεια να τη σταθεροποιήσει σε υψηλά ποσοστά ανεργίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες η πορεία ανάκαμψης της οικονομίας θα καταστεί πιθανότατα περισσότερο μακρά και δύσκολη από ό,τι θα συνέβαινε αν η οικονομία δεν λειτουργούσε πολύ κάτω από τις παραγωγικές της δυνατότητες. Η «μεγάλη ώθηση» των επενδύσεων αναδεικνύεται έτσι σε στρατηγικό στόχο των φορέων της πολιτικής.

Ομως, δεδομένης της κατάστασης της οικονομίας κατά την οποία η παραγωγή έχει περιοριστεί από τη ζήτηση, η σημαντική τόνωση της ζήτησης, ιδιαίτερα της εγχώριας κατανάλωσης και των εξαγωγών, αναδεικνύεται σε κλειδί των επενδύσεων. Κι εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται ο πυρήνας του προβλήματος.

Πώς μπορεί να ενισχυθεί σημαντικά η εγχώρια ζήτηση, δεδομένης της μεγάλης συρρίκνωσης των εισοδημάτων ενός πολύ υψηλού ποσοστού του πληθυσμού και πώς μπορούν να αυξηθούν σημαντικά οι εξαγωγές όταν η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης που εφαρμόστηκε με τη συρρίκνωση του κόστους εργασίας ως βασικό μέσο βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας δεν είχε τα αναμενόμενα από τους φορείς της πολιτικής αποτελέσματα στη μείωση των τιμών;

Φαίνεται, επομένως, πως τα προβλήματα και οι αστοχίες των ακολουθούμενων πολιτικών κατά το στάδιο της ύφεσης δεν θα εξαλειφθούν με την ανάκαμψη της οικονομίας, αλλά θα εξακολουθούν να γίνονται έντονα αισθητά και μετά την έξοδο από τη μεγάλη ύφεση. Θα εμφανιστούν, δηλαδή, ως «παγίδες» πολιτικής.

* Καθηγητής οικονομικής πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, πρώην πρύτανης

* Τα σχετικά στοιχεία προέρχονται από τον Πίνακα Ι.3.1 του Στατιστικού Δελτίου Οικονομικής Συγκυρίας της Τράπεζας της Ελλάδος (τελευταίο είναι το τεύχος 150, του Μαΐου-Ιουνίου 2013), πηγή των οποίων είναι η ΕΛΣΤΑΤ.

2. Βλ. Eurostat, DG ECFIN, Code teibs070.

Πηγή : enet.gr

Προς μαθητές: «Σου κήρυξαν τον πόλεμο, πολέμα τους και εσύ!»

Ανακοίνωση του Αριστερού Δικτύου Νεολαίας ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΤΟ ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ... ΚΟΛΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

Το νέο νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί από την Τρόικα και τον υπουργό παιδείας Αρβανιτόπουλο, ανατρέπει την πραγματικότητα χιλιάδων μαθητών με ξαφνικό, απότομο αλλά και βίαιο τρόπο. Οι νέες ρυθμίσεις θα μετατρέψουν την είσοδο στο λύκειο και αργότερα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση προνόμιο για λίγους. Οι περισσότεροι μαθητές αποκόπτονται από την γνώση με έναν χυδαίο τρόπο και γίνονται καταρτιζόμενοι για να αποτελέσουν τα νέα φτηνά εργατικά χέρια. Έτσι κυβέρνηση και Τρόικα βάζουν ένα ακόμα λιθαράκι στο έργο τους, την δημιουργία μιας χώρας χωματερής, μιας χώρας που θα τρώει τα παιδιά της. Πιο συγκεκριμένα:

Η απεργία διαρκείας σε όλη την εκπαίδευση είναι Μονόδρομος

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ (Π.Ε.Σ.ΕΚ)                  

  1. Το Υπουργείο παιδείας μέχρι τώρα υλοποιεί με σχέδιο και προγραμματισμό την κατεδάφιση της δημόσιας εκπαίδευσης: Θέτει σε διαθεσιμότητα 2.500 καθηγητές, μετατάσσει 5.000 στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση, καταδικάζει 10.000 αναπληρωτές στην ανεργία και ετοιμάζεται να ξεσπιτώσει χιλιάδες συναδέλφους μετά τα «πλεονάσματα» που προέκυψαν από την αύξηση του ωραρίου και το κλείσιμο και συγχώνευση σχολικών μονάδων.
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040