Αγιασμός στο Σύνταγμα - Δ.ΕΛΜΕ Αν. Αττικής Απόφαση Γενικής Συνέλευσης

Η Γενική συνέλευση της Δ. ΕΛΜΕ Αν. Αττικής αποφάσισε ομόφωνα, σε ένα σώμα 250 και πλέον ατόμων και με την στήριξη όλων των παρατάξεων -Συμπαράταξη, ΠΑΜΕ, Συνεργασία, ΔΑΚΕ, (η ΠΑΣΚ δεν παρευρέθηκε)- να υιοθετήσει την πρόταση που κατέθεσε συνάδελφος σε διαθεσιμότητα και ζήτησε 24ωρη απεργία την ημέρα του αγιασμού και συγκέντρωση στο Σύνταγμα.

Η Γενική Συνέλευση και όλες οι παρατάξεις εκτίμησαν, τον συμβολισμό μιας τέτοιας ενέργειας, την αποδοχή που θα έχει από τον κόσμο, την αποφασιστικότητα που δείχνει για την συνέχεια και θα την καταθέσουμε στην Γ.Σ. των προέδρων, με την μορφή: 24ωρη απεργία, κάλεσμα σε γονείς και μαθητές: «να γίνει ο αγιασμός στο Σύνταγμα».

Με βάση την (παν) αποδοχή που είχε η παραπάνω πρόταση στην δικιά μας ΕΛΜΕ, υποστηρίζουμε ότι η πρόταση πρέπει να υπερψηφιστεί από τους προέδρους των ΕΛΜΕ, ανεξάρτητα αν έχει κατατεθεί ή όχι στην Γενική τους συνέλευση και ανεξάρτητα αν η απόφαση των προέδρων θα υπερψηφίσει «πενθήμερη» ή «48άωρη» απεργία.

                          

Υ.Γ. : Η Γ.Σ. εννοεί ότι θα γίνει κανονικός αγιασμός, ώστε να «ευλογηθεί» η απεργία. Γι αυτό υπάρχουν προτάσεις, να ζητηθεί να κάνει τον αγιασμό κάποιος από την κορυφή της ορθόδοξης εκκλησίας, όπως ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ή ο Αρχιεπίσκοπος.

Η Γ.Σ. της Δ. ΕΛΜΕ ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ αποφάσισε επίσης για πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Το πλαίσιο αγώνα που προτάθηκε από την παράταξη (και) των εκπαιδευτικών του Σχεδίου Β, είναι παρακάτω:

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΕΞΩ Η ΤΡΟΙΚΑ - ΤΟ ΔΝΤ - Η Ε.Ε. ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΩΡΑ

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩ-ΚΙΝΗΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

Κλείσαμε τρία και πλέον χρόνια από τότε που σε μια περιφερειακή χώρα της Ζώνης του Ευρώ, την Ελλάδα, το Δ.Ν.Τ. και η Ε.Ε., με σύμμαχο την ντόπια πολιτική και οικονομική ελίτ, εφαρμόζουν το λεγόμενο πρόγραμμα εσωτερικής υποτίμησης. Η μείωση του ΑΕΠ, έχει ήδη υπερβεί το 20%, η ανεργία το 28%, τα εισοδήματα και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών έχουν μειωθεί κατά 40%-50%, το αναιμικό κοινωνικό κράτος συρρικνώνεται δραματικά, η υγεία διαλύεται, οι συντάξεις εξανεμίζονται κλπ. Με τα παραπάνω μεγέθη, καθώς και με την χρονική διάρκεια της κρίσης, η Ελλάδα σπάει όλα τα ρεκόρ. Βιώνει την μεγαλύτερη κρίση (και από αυτή της μεγάλης ύφεσης στις ΗΠΑ) για ανεπτυγμένη χώρα, στην παγκόσμια οικονομική ιστορία. Συγχρόνως, είναι πια «κοινό» μυστικό, ότι το πρόγραμμα αυτό δεν είχε ως στόχο την σωτηρία της Ελλάδας, αλλά την σωτηρία των κερδών, των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών καθώς και την σταθεροποίηση της Ζώνης του Ευρώ. Είναι επίσης «κοινό» μυστικό, ότι το «τέλος» της κρίσης, σημαίνει σταθεροποίηση της ανεργίας σε ποσοστά άνω του 30%, ξεσπιτώματα, μισθούς φτώχειας, και γενικές συνθήκες Λατινοαμερικανοποίησης, ενώ μια γενιά τουλάχιστον θα χαθεί, είτε μεταναστεύοντας στο εξωτερικό, είτε απελπισμένη στο εσωτερικό. Σε αυτές τις καταστάσεις, η άνοδος του κοινωνικού και πολιτικού φασισμού θα χαρακτηρίσει με μελανό τρόπο τη ζωή μας.

Τώρα ήρθε η σειρά της παιδείας. Οι απολυμένοι εκπαιδευτικοί θα προστεθούν στην θάλασσα των 1,5 εκ. ανέργων. Το σχολείο γίνεται άγρια ταξικό. Στην πραγματικότητα, έχουμε μια συνέχεια της «μεταρρύθμισης» Αρσένη, με την έξωση των μαθητών από το Λύκειο. Μόνο που υπάρχει μια κρίσιμη διαφορά. Τότε, δημιουργήθηκε δημόσια τεχνική εκπαίδευση για να απορροφήσει τους μαθητές που έφευγαν από το Λύκειο, τα γνωστά Τ.Ε.Ε. . Σήμερα, η δημόσια Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση διαλύεται. Οι ΕΠΑΣ κλείνουν, οι ειδικότητες στο Επαγγελματικό Λύκειο συρρικνώνονται, ενώ και το ίδιο «στενεύει» και διώχνει τους αδύναμους μαθητές. Η μεταγυμνασιακή τεχνική εκπαίδευση χαρακτηρίζεται «μη τυπική», όπως τα ΙΕΚ, και παραδίδεται στους ιδιώτες. Θα καθιερωθεί το κουπόνι ανά μαθητή. Ένα κομμάτι των διδάκτρων θα επιδοτείται από το ΕΣΠΑ και τα κοινοτικά κονδύλια και ένα κομμάτι θα πληρώνει ο εκπαιδευόμενος. Απόλυτη ιδιωτικοποίηση της Τεχνικής Εκπαίδευσης. Το κράτος παύει να διατηρεί δημόσια Τεχνική Εκπαίδευση, παρά μόνο ορισμένα ΕΠΑΛ, χωρίς όλες τις ειδικότητες. Έτσι, άμεσα στους 2000 απολυμένους της ΤΕΕ, θα προστεθούν οι 2200 των ΕΠΑΣ, ενώ σύντομα θα ακολουθήσουν και οι 1500 που διδάσκουν τεχνολογία στα Γυμνάσια. Η συρρίκνωση της εκπαίδευσης φυσικά θα φέρει απολύσεις και στις άλλες ειδικότητες των καθηγητών. Συνολικά η εκπαίδευση υποβαθμίζεται γνωστικά, γυρνώντας στο σχολείο της δεκαετίας του 50, ενώ παράλληλα οι ταξικοί φραγμοί ενισχύονται σε δεύτερη δύναμη. Οι μόνοι που πανηγυρίζουν είναι οι σχολάρχες των ΙΕΚ -με ιδιαίτερους δεσμούς με τον Αρβανιτόπουλο- και τα φροντιστήρια.

Γνωρίζουμε ότι η εποχή των κλαδικών αγώνων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Ο κλάδος των καθηγητών όσο και να αγωνιστεί, μόνος του, δεν μπορεί να ανατρέψει τίποτα. Για αυτό, πρέπει να συνδυαστεί, με τον αγώνα των υπόλοιπων εργαζόμενων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Ο αγώνας μας πρέπει να γίνει η σπίθα, που θα βάλει φωτιά στο κάμπο. Αυτό προϋποθέτει τον καθορισμό του αγώνα ως πολιτικού αγώνα. Δίπλα, λοιπόν στα δίκαια αιτήματά μας, για την παιδεία, την άρση των διαθεσιμοτήτων-απολύσεων, τα οικονομικά μας και εργασιακά μας αιτήματα, τοποθετούμε την παλλαϊκή κραυγή: κάτω η κυβέρνηση της ευρω-κίνητης χούντας, Έξω η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., από την Ελλάδα.

Γνωρίζουμε επίσης πολύ καλά -ιδιαίτερα μετά την τραγική εμπειρία της Κύπρου-, ότι η απελευθέρωση του εργαζόμενου λαού, συνεπάγεται την αλλαγή των διεθνών συντεταγμένων της χώρας, όσον αφορά την θέση της στην Ζώνη του ευρώ, την Ε.Ε., και γενικότερα την σχέση της με τον ευρω-ατλαντικό παράγοντα..

Γνωρίζουμε ακόμη, ότι το ντόπιο κατεστημένο, η οικονομική και πολιτική ελίτ που συνδυάζει τα συμφέροντα της με τα συμφέροντα του ξένου παράγοντα, είναι απέναντί μας. Η σύγκρουσή μας έχει και εσωτερικό και εξωτερικό αντίπαλο. Η κοινωνική απελευθέρωση και η έξοδος από την κρίση πρέπει να σαρώσει  τις γνωστές «λίγες» οικογένειες (Σάλλα, Μπόμπολα, Λαμπράκη, Μυτιληναίου, Αλαφούζου κλπ) και συνδυάζεται με μια σειρά ιστορικών τομών, εθνικοποιήσεων τραπεζών, επιχειρήσεων, υποδομών, πραγματικού και ουσιαστικού δημόσιου ελέγχου και δημοκρατικού σχεδιασμού της οικονομίας, ώστε ο ελληνικός λαός, οι δυνάμεις της εργασίας, και της δημοκρατίας, να δημιουργήσουν το δικό τους παράδειγμα.

Γνωρίζουμε τέλος, ότι το παιχνίδι δεν θα παιχτεί στο κοινοβούλιο. Στην τελευταία κωμικοτραγική εξέλιξη της «απεργίας που δεν έγινε», που στοιχειώνει τον κλάδο, πέρα από τις βαριές ευθύνες της πλειοψηφίας του απερχόμενου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ που ποτέ δεν ανέλαβε, βαρύτερες είναι οι ευθύνες του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που «φρέναρε»-κρέμασε τους συνδικαλιστές του.

Οι χούντες όμως, πέφτουν με πολυτεχνεία. Έτσι στην δύσκολη κατάσταση που είμαστε, μόνο μια μεγάλη εξέγερση, ένας παρατεταμένος παλαϊκός ξεσηκωμός, μπορεί να εγγυηθεί την μεγάλη ανατροπή, αλλάζοντας και τον πολιτικό χάρτη.

Για αυτό ως εκπαιδευτικοί καλούμε το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, γονείς, μαθητές, το σύνολο του ελληνικού λαού σε εξέγερση, γιατί η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η δημοκρατία, το δίκιο του εργαζόμενου, δεν χαρίζεται, κατακτιέται.

Πρόγραμμα δράσης

Πενθήμερη απεργία από 16-20 Σεπτέμβρη. Επανεκτίμηση με Γ.Σ., στο τέλος της εβδομάδας με προοπτική την συνέχεια, και τον παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Κατάληψη ενός δημόσιου κτηρίου, στο κέντρο της Αθήνας και στο κέντρο κάθε μεγάλης πόλη, ώστε να λειτουργήσουν ως κέντρα αγώνα, και συσπείρωσης,   ως νέα, πολλά, πολυτεχνεία. Καθημερινά συλλαλητήρια.

Καθημερινή ζώνη προβολής του αγώνα στην ΕΡΤ, αλλά και σε όποια Μ.Μ,Ε., σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο είναι πρόσφορα.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

(Αγ. Κινήσεις-συσπειρώσεις-παρεμβάσεις, εκπαιδευτικοί για το Σχέδιο Β, ανένταχτοι)

Διαβάστε περισσότερα...

Μερικές σκέψεις για το Σεπτέμβρη που έρχεται....

Της Ολυμπίας Γεώργα.

Για την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί στα εργασιακά μας και στο χώρο της παιδείας συνολικότερα και για τις μαύρες μέρες που έρχονται, δε χρειάζεται να πω κάτι,την βιώνουμε όλοι στο πετσί μας και την μαρτυρούν οι θάνατοι-δολοφονίες των δύο συναδέλφων μας,της καθηγήτριας που τέθηκε σε διαθεσιμότητα, από καρδιακή προσβολή, του καθηγητή που αυτοκτόνησε λόγω οικονομικών προβλημάτων και μιας τρίτης συναδέλφισσας, επίσης σε διαθεσιμότητα, που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει.

Διαβάστε περισσότερα...

Μπροστά στο Σεπτέμβρη. Μπορεί να γίνει η ΟΛΜΕ η νέα ΕΦΕΕ;

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Είναι γεγονός ότι μέχρι τις 11 Ιουνίου, υπήρχε μια αίσθηση απαισιοδοξίας στο λαό, μια αίσθηση ανικανότητας όσον αφορά ότι η κυβέρνηση επελαύνει και πουλάει το successstory χωρίς κινητοποιήσεις, εμπόδια, αντίπαλο.

Διαβάστε περισσότερα...

Απολύσεις καθηγητών, σχολικών φυλάκων, υπαλλήλων ΟΤΑ. Δεν αρκεί να καταδικάζουμε. Να μιλήσουμε για τη διέξοδο

Ανακοίνωση του Σχεδίου Β'

Η πολιτική απολύσεων, διάλυσης και κατεδάφισης του δημόσιου τομέα συνεχίζεται. Τα νέα θύματα είναι καθηγητές, σχολικοί φύλακες, δημοτικοί αστυνομικοί και έπονται άλλοι. Δεν αρκεί να καταδικάσουμε μόνο την πολιτική εξόντωσης των εργαζομένων, αν δε μιλήσουμε για την έξοδο από την πολιτική αυτή. Η εμμονή στην πολιτική υπεράσπισης της ευρωζώνης που ταυτίζεται με τα μνημόνια, δεν επιτρέπει άλλο δρόμο για την αντιμετώπιση της κρίσης από αυτόν που εφαρμόζεται: Κατάργηση υπηρεσιών του δημοσίου , ιδιωτικοποίηση της υγείας και παιδείας, απολύσεις, ανεργία, ακόμη μειώσεις συντάξεων και μισθών, Πακιστανοποίηση του μεροκάματου.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040