Φίλος από τα παλιά - Του Γιάννη Μακριδάκη

Φίλος από τα παλιά - Του Γιάννη Μακριδάκη

Του Γιάννη Μακριδάκη

Χρόνια είχα να τον δω τον Βασίλη που με επισκέφθηκε απρόσμενα εχτές. Γονατισμένος στη γη ήμουνα και μάζευα κουρμάδες όταν ήρθε. Μασουλούσα κιόλας το δεκατιανό μου. Ήτανε μια από τις στιγμές που ένιωθα πλούσιος πολύ. Κι ας είχα μια βδομάδα να πιάσω έστω και ένα κέρμα χρήματος στα χέρια μου. Πλούσιος με την αληθινή έννοια ένιωθα και όχι με το χρήμα.

 

Διότι με είχε κόψει πείνα εκεί, από νωρίς στη δουλειά και έκανα μια βόλτα μες στον κήπο. Έκοψα μικρά ολόγλυκα ντοματάκια, ένα ματσάκι σέλινο, μαϊντανό και ρόκα, πήρα και ένα παξιμάδι από το κελάρι, τρεις σταγόνες λάδι απάνω του και μια χούφτα κουρμάδες κατινές στο άλλο χέρι, από αυτές που μόλις είχα βρει στη γη, κάτω από τις ελιές. Οι κουρμάδες είναι μια ποικιλία ελιάς που τις τρως από το δέντρο, δίχως ξεπίκρισμα. Τις ξεπικρίζει ένας μύκητας και μόλις ζαρώσει η ελιά και πέσει από το δέντρο στη γη είναι έτοιμη προς βρώση και απόλαυση. Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο και νοστιμότερο από τις κουρμάδες. Ιδίως κάτι τέτοιες στιγμές που είσαι ένα με τη γη και τα φυτά της όλα.

Ήρθε λοιπόν ο Βασίλης απρόσμενα και μου θύμισε άθελά του τα παλιά. Ίδια η μορφή του όπως τότε που τον πρωτογνώρισα. Σαν να μην πέρασε ούτε ένας χρόνος από πάνω του κι ας έχουν περάσει αισίως δεκαπέντε. Με την παραδοσιακή μαντήλα την χωριάτικη όπως πάντα στο κεφάλι, λεπτός, καλλιεργημένος και ευγενής ήταν ο πρώτος άνθρωπος που γνώρισα, τότε που ήμουν 27 ετών και μόλις είχα αμφισβητήσει και απαρνηθεί το σύστημα, ο οποίος μου απέδειξε με τον πλέον πειστικό και απόλυτο τρόπο ότι είχα δίκιο να αμφισβητώ όλην αυτή την πλάνη και να ακολουθώ την ψυχή μου που είχε ανοίξει πανιά για αλλού και για λοξή πορεία. Με την παρουσία του και μόνο και με την ιστορία του την προσωπική ο Βασίλης μου έδωσε κουράγιο τότε, δίχως να το γνωρίζει, για να πορευτώ στον δρόμο αυτόν που μόλις είχα επιλέξει, τον δρόμο της αμφισβήτησης και της άρνησης των “αξιών” του ψεύτικου συστήματος, τον δρόμο της αναζήτησης μιας άλλης ζωής, φυσικής και για να φτάσω βήμα προς βήμα εδώ, στο σημείο που τώρα βρίσκομαι και πορεύομαι ακόμη.  .

Διότι ο Βασίλης είχε μόλις νικήσει το σύστημα τότε. Χτυπημένος από την αρρώστια την κακή, με γνωμάτευση ιατρική που όριζε ζωή λίγων μηνών μονάχα, είχε φύγει οικειοθελώς από τα αρρωστημένα περιβάλλοντα των ολλανδικών νοσοκομείων, διότι ο Βασίλης είναι Ολλανδός, και είχε έρθει στη Χίο, που την γνώριζε από τις διακοπές του. Πήρε ένα χωραφάκι στα νότια, λίγο έξω από το Πυργί και εγκαταστάθηκε εκεί, για να ζήσει σαν άνθρωπος τους λιγοστούς μήνες που του δίνανε οι γιατροί και να για να πεθάνει σαν ζωάκι στη φύση, έτσι ακριβώς τους είπε υπογράφοντας και φεύγοντας απ’ το νοσοκομείο.

Όταν τον γνώρισα τότε, είχαν περάσει ήδη 5 χρόνια που θα έπρεπε να είναι νεκρός σύμφωνα με τις ιατρικές γνωματεύσεις για την πορεία της νόσου. Σήμερα, χθες δηλαδή, που ήρθε και με βρήκε ξανά, έχουν περάσει 20 χρόνια και ο Βασίλης υπάρχει. Ζει και είναι και πολύ χαρούμενος, πλήρης τόσο, που δεν φεύγει πλέον καθόλου από το νησί, είναι ένα με τη φύση πια, με τους μπαξέδες του, τα κλήματά του και τα μαστιχόδεντρα, απολαμβάνει κάθε στιγμή το ανεκτίμητο και μοναδικό αυτό δώρο της ζωής.

Μ’ άρεσε που τον ξαναείδα μετά από τόσα χρόνια. Συμβολικό το θεώρησα. Δεν είναι λίγο το να βλέπεις πάλι ξαφνικά εμπρός σου έναν άνθρωπο, ο οποίος με τον τρόπο του κάποτε, στα πρώτα σου βήματα, σου είπε καλά πας, προχώρα. Μάλλον κάτι τέτοιο ήρθε πάλι να μου πει. Τουλάχιστον έτσι το ένιωσα. Ετοιμάζομαι τώρα για ένα μικρό ταξίδι νότια. Να ξαναπάω κατά τα μέρη του μία των ημερών. Δώτια, Σκοτεινή, Αυλωνιά Πυργίου. Μια παραλία, η μοναδική στα νότια δίχως πρόσβαση σε αυτοκίνητα, την οποίαν σώσαμε κάποτε οι δυο μας από την επέλαση ενός Δημάρχου με μπουλντόζες. Τι θυμήθηκα… Έχω να πάω χρόνια προς τα εκεί, θα ξαναπάω όμως σύντομα. Μετά τις ελιές και πριν απ’ τον χειμώνα. Ελπίζω. Να δω και τις δυο αναβαθμίδες που ετοιμάζει για φυσική καλλιέργεια…

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040