Μπαρόζο, η Φρειδερίκη των Βρυξελών….

Τι έχουν να μας πούν; ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, για την Εθνική Κυριαρχία;

Του Κ. Παπουλή

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η Ε.Ε. . ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ. Η αποκάλυψη, ότι η συγκρότηση της κυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ και ο διορισμός του Παπαδήμου, έγινε μέσω του Μπαρόζο, σε ρόλο Φρειδερίκης, δείχνει το απέραντο βάθος της εξάρτησης της χώρας.

 

Στην Ελλάδα δεν έχει συντριβεί μόνο η πλειοψηφία του λαού, αλλά και κομμάτια της κορυφής της αστικής τάξης. Πρόκειται για τμήμα του παραγωγικού κεφαλαίου και όχι βέβαια των «λαμογιών» που συγκροτούν   το κόμμα του ευρώ (τραπεζίτες, εθνικοί εργολάβοι, ΜΜΕ κλπ) .

Βλέπουμε ότι στη Γαλλία, αν και παραμορφωμένη από την ριζοσπαστική δεξιά, εμφανίζεται πολιτικά, μια πλατιά κοινωνική συμμαχία ενάντια στο ευρώ, την Ε.Ε. και τον οικονομικό επεκτατισμό της Γερμανίας, που ξεκινάει από την κοινωνική κορυφή και καταλήγει στους ανέργους. Φυσικά, η αδυναμία της αριστεράς, να εκφράσει αυτή, το αντι-ευρώ, αντι-Ε.Ε., ρεύμα, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις. Στην Ελλάδα όμως, όπου μεταβάλλεται σε αποικία, δεν υπάρχουν φωνές, έστω από τμήματα του (μειοψηφικού) παραγωγικού κεφαλαίου, αλλά και από το επίσημο πολιτικό σύστημα που να θέτουν θέμα ευρώ και Ε.Ε.. Βρισκόμαστε σε θέση μπανανίας. Ανακαλύπτουμε την εθνική κατάντια, από την ξένη αρθρογραφία, για τον διορισμό κυβερνήσεων στην πατρίδα μας.  

Η εκπληκτική  απουσία κάθε εθνικής στρατηγικής και ο φόβος, να εκπονηθεί, ή ακόμη και να συζητηθεί μια τέτοια, η κυριαρχία του δόγματος: πάση θυσία παραμονής στο ευρώ, επαιτώντας ευρωπαϊκά κονδύλια -περιμένοντας ουσιαστικά να μας σώσουν οι άλλοι-, η αποδοχή άνευ-όρων μιας τεράστιας ύφεσης και οικονομικής καταστροφής, δείχνει την κυριαρχία του παρασιτικού αστικού και πολιτικού κόσμου, του απόλυτα εξαρτημένου και δουλοπρεπή στον ξένο παράγοντα. Ακόμη και αφού απειλήθηκαν με έξοδο από το ευρώ, δεν σκέφτηκαν να προετοιμαστούν στοιχειωδώς για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ώστε να μην γίνει με άτακτο και οδυνηρό τρόπο.  

            Αντίστοιχα, η απουσία επεξεργασίας ενός εθνικού σχεδίου από την αριστερά, ενός ΣΧΕΔΙΟΥ Β, δείχνει και την δικιά της αδυναμία να αυτενεργήσει, να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτό καταδεικνύει ότι σε αυτή τη χώρα και η αριστερά της, είχε συνηθίσει στην ιδεολογική και πολιτική εξάρτηση από ξένα κέντρα, είτε αυτή ήταν η Σοβιετική Ένωση, είτε ο Μπερλιγκουέρ και το Ιταλικό Κ.Κ, είτε σε μικρότερες εκδοχές της, η Κίνα και Αλβανία. Σήμερα που η ιστορία τα έφερε έτσι, ώστε να πρέπει να δημιουργήσει μια δικιά της απάντηση, να κτίσει ένα νέο παράδειγμα, πιθανόν για όλη την Μεσόγειο, φαίνεται να τα έχει χαμένα.

Όχι μόνο αυτή η αριστερά τα έχει χαμένα, αλλά μέσα από ιδεοληψίες, τόσο η ηγεσία και το οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και η «νέο»-τροτσκιστική ηγεσία του ΚΚΕ, υιοθετούν ακόμη, την «οπτασία» της «ισχυρής» Ελλάδας, όπου η αστική της τάξη βρίσκεται σε (αν)- ισότιμο ρόλο συνεργασίας με τις άλλες αστικές τάξεις της ζώνης του ευρώ και της Ε.Ε., αρνούνται ουσιαστικά τον ιμπεριαλισμό και την οικονομική κατοχή της χώρας μας.Οι μεν πρώτοι, παρά τα γεγονότα, δεν βλέπουν ότι βρίσκονται μέσα σε μια σκληρή ολιγαρχική ένωση, όπου κυριαρχεί μια σκληρή ιμπεριαλιστική Γερμανία που θέλει να τελειώσει με την κτηνώδη οικονομική της δύναμη, αυτό που δεν κατάφερε με τον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Πιστεύουν, ότι μπορούν να διαπραγματευτούν, χωρίς να καταλαβαίνουν, ότι μπορούν πολύ εύκολα να βρεθούν στην θέση του Παπανδρέου ή του Αναστασιάδη. Σ’ απόλυτη συμφωνία με τους δεύτερους, αρνούνται τον αγώνα για εθνική κυριαρχία, από τον οποίο σήμερα περνάει και η ταξική πάλη. Η Ελλάδα για να γίνει οτιδήποτε, άρα και σοσιαλιστική, για να συγκροτηθεί στοιχειώδες κοινωνικό κράτος, εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα, πρέπει πρώτα να πάψει να είναι προτεκτοράτο.

          Είναι η ανάγκη και μέσα από τις ευρωεκλογές, να συγκροτηθεί πέρα από «αριστερά» και «δεξιά», ένα πολιτικό και οικονομικό Σχέδιο Β, που θα οδηγεί μέσα από την κήρυξη χρεοστασίου και εξόδου από το ευρώ, και ρήξη με την Ε.Ε.,σε μια ανεξάρτητη και δημοκρατική πατρίδα, μια πατρίδα με δουλειές για τους νέους της, με φροντίδα για τους γέροντες, με κοινωνικό κράτος, πριν ο ελληνισμός «χαθεί» από την ιστορία, ως μια εξαρτημένη και παρηκμασμένη περιφέρεια του Βερολίνου.

1 σχόλιο

  • agelos
    agelos Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014 17:10 Σύνδεσμος σχολίου

    Ένα ακόμα άρθρο του κ.Παπουλή ελπιδοφόρο καί αισιόδοξο.Ένα άρθρο πού υπερβαίνει τίς αριστερές ιδεοληψίες, ξεπερνά τίς αγκυλώσεις δεκαετιών μιάς αποτυχημένης αριστεράς καί ανοίγει τον δρόμο γιά την ενότητα τού λαού μας. Τολμάει να τοποθετεί το αίτημα της εθνικής κυριαρχίας ως το κεντρικό αίτημα της παρούσας πολιτικής φάσης καί διεκδικεί την ενότητα γύρω από αυτό.Την πιό πλατιά ενότητα που μπορεί να επιτευχθεί σήμερα, πέρα από "δεξιούς" καί "αριστερούς" διαχωρισμούς,πέρα από "συσπειρώσεις" τής αριστεράς, γιατί τολμάει καί μιλάει -επιτέλους-γιά πατρίδα,γνωρίζοντας ώς γνήσιος επαναστάτης ότι "η ταξική πάλη σήμερα περνάει μέσα από το αίτημα γιά εθνική κυριαρχία".Γνωρίζοντας ότι οι θέσεις του αυτές θα προκαλέσουν τα αισθήματα των "διεθνιστών", την καταγγελία του ως "εθνικιστή" καί άλλα γνωστά.Μπράβο γιά το θάρρος σας.Τα άρθρα σας μία όαση μέσα στήν γενική σούπα των άρθρων γιά την ενότητα της αριστεράς, γιά την καλή αριστερά,γιά την ώρα της αριστεράς,δηλαδη γιά την απραξία και την απογοήτευση.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040