Ο θλιβερός θίασος

του Δημήτρη Δημόπουλου*
Εάν η κατάσταση για την Ελλάδα δεν ήταν τόσο τραγική, θα μπορούσε κανείς να κάνει κατά το κοινώς λεγόμενο πολύ "χαβαλέ". Μπύρες και πίτσες μπροστά στην T.V. για την αναμέτρηση των δύο "αιωνίων".

Το παιχνίδι έτσι κι αλλιώς παίζεται για τα δελτία των οκτώ και των εννέα. Αντιπαραθέσεις, δηλώσεις, αντιδηλώσεις και ξανά δηλώσεις, κόντρες χωρίς ουσία, προσωπικές επιθέσεις, γιατί τα κανάλια θέλουν πολύ "κρέας" για να χορτάσουν. Ένα κακοπαιγμένο θεατρικό έργο μπροστά στα μάτια ταλαιπωρημένων, φτωχών, άνεργων, εξαθλιωμένων, θυμωμένων και χωρίς ελπίδα θεατών.

 Ο χώρος που παίζεται το έργο είναι η Θράκη και οι θεατές ο λαός της. Σκοπός του έργου δεν είναι να ψυχαγωγήσει τους θεατές, αλλά  να τους πάρει την ψήφο. Και κάτι πολύ χειρότερο, να τους κλέψει τις συνειδήσεις, να σπείρει περισσότερη σύγχιση στη σκέψη τους και τελικά να τους λοβοτομήσει. Εάν αυτό δεν είναι υποτίμηση της νοημοσύνης των ανθρώπων και υποβιβασμός της προσωπικότητάς τους, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το πραγματικό τους νόημα.
 Φαίνεται όμως ότι όλα αυτά για τους θεατρίνους της παράστασης είναι ενοχλητικά. Είναι περιττοί συναισθηματισμοί. Γιατί τώρα "έχουμε πόλεμο" κι αυτός ο πόλεμος πρέπει να κερδηθεί με κάθε μέσο θεμιτό ή αθέμιτο. Δε μπορούμε ν΄αφήσουμε τη "μάζα" ν΄αποφασίζει σκεπτόμενη, γιατί τότε μπορεί ν΄αποφασίσει σωστά. Πρέπει να την κάνουμε να φωνάζει, να αλαλάζει από ενθουσιασμό, να χειροκροτεί και κυρίως να αποθεώνει το μεγάλο ηγέτη. Πρέπει να της βάζουμε συνεχώς καινούρια διλήμματα που πιθανότατα δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική ζωή. Γιατί, για τους θλιβερούς θεατρίνους, το πρόβλημα δεν είναι το άλυτο επί δεκαετίες μειωνοτικό θέμα, αλλά αν η κυρία Sabiha μπαινοβγήκε στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ ή ο κύριος που δε θυμάμαι το όνομά του ήταν σε φωτογραφία με τους Γκρίζους Λύκους ή αν επίσης δύο υποψήφιοι της Ν.Δ. φωτογραφήθηκαν με τον αρχηγό Εθνικιστικού Κόμματος, ποιος συνεργάζεται με το Τουρκικό Προξενείο και ποιος όχι.      
      Δεν είναι μόνο κυνικοί, δεν έχουν μόνο τρικυμία εν κρανίω, αλλά είναι βουλημικοί της εξουσίας για την εξουσία και γι΄αυτό επικίνδυνοι, αφού παίζουν με τη φωτιά σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή. Ο κίνδυνος διαμελισμού της Ουκρανίας φαίνεται ότι δεν τους απασχολεί...
      Το έργο τελειώνει. Η αυλαία πέφτει. Τα φώτα σβήνουν. Οι θεατές θα πάνε στα σπίτια τους να κοιμηθούν με τον ίδιο φόβο που είχαν και πριν από την παράσταση. Για αύριο έχει ο Θεός. Ο θίασος των θλιβερών θεατρίνων θα συνεχίσει το δρόμο του... τον χαραγμένο από την ιστορία, ώσπου να πραγματώσει τη "μεγάλη ανατροπή"! Τίνος ;
Παρ΄όλα αυτά μέσα του, τού "Μεγάλου Τιμονιέρη" υπάρχει μια ανησυχία και μια απορία: "Πώς τα κατάφερα για τρίτη φορά να τα κάνω μούσκεμα με τις υποψηφιότητες; και όχι τίποτ΄άλλο, αλλά θα λέει ο κόσμος ότι αυτός δεν μπορεί να μοιράσει δυο γαϊδουριών άχυρα, θέλει να κυβερνήσει κιόλας ;"        
Έλα ντε κι εγώ την ίδια απορία έχω.
 
* Ο Δημήτρης Δημόπουλος είναι μέλος του ΣΧΕΔΙΟΥ Β

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344