Οι τροϊκανές «τρελές» απαιτήσεις δεν είναι λάθος, είναι κοινή επιλογή

«Φίλες και φίλοι, θέλω να κλείσω λέγοντας ότι εδώ ήρθαμε και για διάλογο. Θέλω να καταθέσω και μια πρόταση για διάλογο και βεβαίως μετά θα έχουμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε και περιοχές του Λαυρίου.

Το νομοσχέδιο που ψηφίζεται αυτές τις μέρες στη Βουλή θεσπίζει κίνητρα μείωσης του έμμεσου μη μισθολογικού κόστους της εργασίας για την πρόσληψη γυναικών, νέων και μακροχρονίως ανέργων, ηλικίας 55 ετών και άνω. Είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα για τις κατηγορίες αυτές. 

...

Συγκεκριμένα, όλοι οι νέοι απόφοιτοι Λυκείου ή ΤΕΕ μέχρι ηλικίας 25 ετών να μπορούν να προσλαμβάνονται από κάθε είδους επιχειρήσεις για 4 χρόνια με πλήρη μισθό, πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς οι επιχειρήσεις ή οι νέοι να υποχρεώνονται να καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές. Για τους αποφοίτους ΤΕΙ και ΑΕΙ το όριο ηλικίας θα μπορούσε να είναι 29 ετών.»

Γιώργος Α. Παπανδρέου, Λαύριο-Δήμος Λαυρεωτικής , 20 Ιανουαρίου 2004

Τις τελευταίες μέρες βγήκε στην επιφάνεια άλλη μια «σκληρή διαπραγμάτευση» μεταξύ Τρόικας-κυβέρνησης, όσον αφορά τα εργασιακά. Αυτό που έχει σημασία για το βραχυκυκλωμένο πολιτικό σύστημα, είναι το πως σερβιρίστηκε αυτή η «κόντρα», από τα μνημονιακά ΜΜΕ.

Υποτίθεται ότι η Τρόικα πέταξε μια «βόμβα» και «αιφνιδίασε» για άλλη μια φορά με «τρελές» απαιτήσεις. Ομαδικές απολύσεις, αλλαγή του νόμου 1264/1982 που ρυθμίζει την οργάνωση του συνδικαλισμού στην Ελλάδα, με τέτοιες αλλαγές που πρώτον θα κάνουν αδύνατη την προκύρηξη απεργίας και δεύτερον δίνουν τη δυνατότητα στον εργοδότη για εκβιασμό των εργαζομένων με «ανταπεργεία» (κλείσιμο της επιχείρησης αν οι εργαζόμενοι κάνουν απεργία). Με απλά λόγια η απεργία ως όπλο των εργαζομένων καταργείται!

Βέβαια, μέσα στις «τρελές» απαιτήσεις τίθενται ξανά και οι ομαδικές απολύσεις, μαζί με νέες προτάσεις για 3ετή ειδικά συμβόλαια ενοικίασης εργαζομένων με αναθεωρημένους κατώτατους μισθούς, ασφαλιστικά δικαιώματα στον αέρα και εκμετάλλευση των σχετικών προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Τσάμπα εργατικό δυναμικό για τον εργοδότη και πλήρη ασυδοσία στη διαμόρφωση μισθών, εισφορών και απολύσεων. Μια βελτιωμένη πρόταση του «οράματος» του ΓΑΠ, 10 χρόνια πριν, για ανασφάλιστη 4ετή εργασία (χωρίς ένσημα και εργοδοτικές εισφορές στο ασφαλιστικό σύστημα)!

Τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση παρουσιάζουν την όλη σχετική «διαπραγμάτευση» σαν ένα σήριαλ. Μόνο που το τελευταίο επεισόδιο το έχουμε ξαναδει. Εφαρμόζουμε τα μισά από αυτά που «ζυμώνουμε» την κοινωνία και εμφανιζόμαστε συγκρουσιακοί διαπραγματευτές ενώ έχουμε προετοιμάσει το έδαφος για τα άλλα μισά σε επόμενη φάση.

Το πρόβλημα με το σήριαλ αυτό έχει να κάνει, ότι όσον αφορά τη νεοφιλελεύθερη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, το μπλοκ κυβέρνηση-εργοδότες-ΜΜΕ-τρόικα και Ε.Ε. ήταν και είναι ενιαίο. Δεν υπάρχει καμία σύγκρουση.

Ουσιαστικά για την αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει από τον περασμένο Ιούλιο.

Ενώ αλλαγές για το νόμο 1264/1982, ίδιες με αυτές που προτείνει η Τρόικα, έχουν προταθεί από την κυβέρνηση από πέρυσι τέτοια εποχή.

Τα δε «ειδικά τριετή συμβόλαια ενοικίασης εργαζομένων», είναι ήδη πραγματικότητα και μάλιστα αφορούν τις λεγόμενες νέες θέσεις εργασίας του Α. Σαμαρά μέσω ΕΣΠΑ. Η διαφορά είναι ότι θα επεκταθεί γενικά το καθεστώς – ΕΣΠΑ, ενώ τώρα αφορά έκτακτες και εποχιακές ανάγκες.

Τα επικοινωνιακά τερτίπια ότι δήθεν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ διαφωνούν «σε αυτές τις τρελές απαιτήσεις», δεν πείθουν όταν είναι αυτοί που ψήφισαν νόμους για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων (πχ σχολικοί φύλακες, καθαρίστριες, εκπαιδευτικοί), οι οποίοι αντικαθίστανται από «εργαζόμενους ΕΣΠΑ», για 5 μήνες αντί για σταθερή δουλειά, των 500 ευρώ, χωρίς δικαιώματα και τσάμπα για τους εργοδότες.

Μπορεί το «πρόγραμμα διάσωσης» της Τρόικα όσον αφορά τους όρους δανεισμού και γενικής διαχείρισης της οικονομίας να επιβλήθηκε στις ελληνικές κυβερνήσεις και να συμπίεσε και τμήματα της αστικής τάξης, ακριβώς για να μην πληρώσει την κρίση το ευρωπαϊκό κέντρο.

Όμως όσον αφορά την επίθεση στις δυνάμεις της εργασίας και στο «ξεφόρτωμα» της κρίσης προς τους εργαζόμενους όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις και το σύμπλεγμα των ΜΜΕ, ΣΕΒ, εργοδοτών ήταν σύμφωνο και ενιαίο με την Τρόικα, το νέο αντεργατικό πλαίσιο της Ε.Ε., τις απαιτήσεις του Σόιμπλε και του Μπαρόζο, τις πολιτικές «της σχολής του Σικάγο» απέναντι στην εργατική τάξη. Όχι από το 2010, αλλά από πολύ πιο πριν.

Με αυτό το θεσμικό πλαίσιο που οικοδομούν οι μνημονιακοί νόμοι οικοδομείται ο σύγχρονος εργαζόμενος - δούλος του 21ου αιώνα που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, χωρίς τις «σοσιαλιστικές στρεβλώσεις» του 20ου αιώνα.

Η έξοδος από την ευρωζώνη και η ρήξη με την Ε.Ε. και το «εργασιακό καθεστώς ΕΣΠΑ», είναι πολιτικός όρος για την ανατροπή αυτής της προοπτικής. Για να οικοδομηθεί ένα νέο μοντέλο εργαζόμενου, με δικαιώματα, δουλειά, αξιοπρέπεια, πραγματική συμμετοχή σε ρήξη με το νεοφιλελεύθερο ευρωπαϊκό μοντέλο. Για να «σωθούν» βασικά και οι εργαζόμενοι και όχι μόνο η χώρα...

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040