Οι Κομισιονάριοι των Βρυξελλών, τα αδυνατισμένα συνδικάτα και το «παιδί Θαύμα»!

Σε συνέδριο που διοργάνωσε στις Βρυξέλες η Ευρωπαϊκή επιτροπή με τίτλο «Ο δρόμος για την ανάπτυξη – Για μια δημόσια διοίκηση φιλική προς την επιχειρηματικότητα», δόθηκε η ευκαιρία στον Κυριάκο Μητσοτάκη να πάρει το λόγο για να εκθέσει το μνημονιακό έργο της τελευταίας τετραετίας. Κατά την κοινή ομολογία του επιτρόπου επιχειρηματικότητας Αντόνιο Ταγιάνι, του αντιπροέδρου της επιτροπής Μάρος Σέφκοβιτς, του Μανουέλ Μπαρόζο και λοιπών παρευρισκομένων, ο υπερτροφικός δημόσιος τομέας είναι αυτός που ευθύνεται για το ότι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα καθυστερεί η ανάπτυξη.

Ο υπουργός γνωστός και ως το «παιδί θαύμα» στους κύκλους των Βρυξελών αφού έκανε καριέρα στο «venture capital» (McKinsey, Τράπεζα Alpha) και εκ των υστέρων εντάχθηκε επιτυχώς στην πολιτική, παρέμεινε ψύχραιμος παρά τα παγερά βλέμματα της πολιτικής ηγεσίας της Κομισιόν και άφησε τα «επιτεύγματα» να μιλήσουν από μόνα τους.

-Το μόνιμο προσωπικό μειώθηκε κατά 11%, το προσωρινό κατά 50% και το συνολικό κόστος στο δημόσιο κατά 23% με τους μισθούς να κόβονται κατά 20% στα τέσσερα τελευταία χρόνια.

-25.000 εργαζόμενοι μπαίνουν σε καθεστώς «κινητικότητας» έως ότου και αυτοί να δουν την πόρτα της εξόδου ,αν δεν βρεθεί κάποια θέση να απορροφηθούν.

- Ο στόχος των 4000 απολύσεων από το δημόσιο, έως και το τέλος του 2013, που έθετε σαν προαπαιτούμενο η Τρόικα, σχεδόν εκπληρώθηκε - αν σε αυτόν συμπεριληφθούν οι 2000 απολυμένοι της ΕΡΤ, οι 500 που αποχώρησαν για λόγους υγείας, οι 230 που απομακρύνθηκαν λόγω πειθαρχικών υποθέσεων και ένα υπόλοιπο συμβασιούχων που παραμένουν στις θέσεις τους μετά από δικαστική απόφαση.

-Για κάθε 5 που συνταξιοδοτούνται προσλαμβάνεται μόλις 1 νέος εργαζόμενος.

Υπάρχει μια μοναδική ικανότητα την οποία φαίνεται να κατέχουν τα επιτελεία των Βρυξελών αλλά και «παιδιά θαύματα» σαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Να απονοηματοδοτούν τις λέξεις αποσυνδέοντάς τες από το εννοιολογικό τους περιεχόμενο. Έτσι για παράδειγμα η λέξη ανάπτυξη γίνεται συνώνυμη των λέξεων χρέος –ανεργία-λιτότητα-φτώχεια ενώ η φράση φιλική προς την επιχειρηματικότητα ταυτόσημη της φράσης διάλυση του δημοσίου. Για την εννοιολογική αποκατάσταση των όρων και προς αποφυγή συγχύσεων ένας πιο δόκιμος τίτλος για το συνέδριο θα ήταν: «Ο δρόμος προς την παρακμή. Για μια δημόσια διοίκηση εχθρική προς τους εργαζομένους».

Διαπραγμάτευση … μια εξίσου ταλαιπωρημένη λέξη μιας και από την πλευρά του ο κ.Μητσοτάκης θεωρεί πως διαπραγματευτική ισχύ περικλείει η πρότασή του να συμπεριληφθούν στον στόχο των 4000 απολύσεων και οι συμβασιούχοι, για να λάβει βεβαίως την αποστομωτική απάντηση ότι μιλάμε αποκλειστικά για οργανικές θέσεις. Προς αποφυγή συγχύσεων και πάλι η λέξη διαπραγμάτευση σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ξεβράκωμα, αν και μιλώντας για την περίπτωση της Ελλάδας σε αυτό θα καταλήγει οποιαδήποτε απόπειρα διαπραγμάτευσης αν πρώτα δεν έχει αμφισβητηθεί το ίδιο το πλαίσιο που ορίζει η δανειακή σύμβαση και η ευρωζώνη.

Προφανώς το ουσιαστικό πρόβλημα έγκειται αλλού και όχι στην εσκεμμένα στρεβλή χρήση των όρων και αφορά το ποιον ωφελεί η «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται άρα και προς το συμφέρον ποιου προσανατολίζονται οι μεταρρυθμίσεις.

Η απάντηση του υπουργού σε ερώτημα που του τέθηκε σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουν τα συνδικάτα που συνήθως αποτελούν εμπόδιο σε τέτοιες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες είναι κάτι παραπάνω από κατατοπιστική.

Διαβεβαίωσε ότι «τα συνδικάτα είναι εμφανώς αδυνατισμένα». Είπε ότι «συνεχίζουν να υπάρχουν θύλακες αντίστασης, αλλά ότι νέοι εργαζόμενοι που μπήκαν στο δημόσιο με αυστηρές διαδικασίες υποστηρίζουν την κυβέρνηση». Δήλωσε ότι «η υποστήριξη από μέσα από τη διοίκηση είναι απαραίτητη γιατί δεν είναι εύκολο όταν απειλείς ανθρώπους με απολύσεις, κόβεις μισθούς και δε μπορείς να δώσεις οικονομικά κίνητρα σε κάποιους να περάσεις μεταρρυθμίσεις». Η τελευταία αδυναμία μπορεί να διορθωθεί, είπε, επιτρέποντας σε κάποιους υπαλλήλους «να φτάσουν γρηγορότερα σε υψηλές θέσεις της διοίκησης». Διαβεβαίωσε τους ακροατές του συνεδρίου ότι υπάρχει μια «σιωπηλή πλειοψηφία» που υποστηρίζει ακόμα την κυβέρνηση στην Ελλάδα.

Αναμφίβολα το παιδί θαύμα έχει πέσει σε όλα μέσα. Πράγματι δεν είναι εύκολο να περνάς μεταρρυθμίσεις απειλώντας ανθρώπους με απολύσεις ενώ ρημάζεις μια κοινωνία, με πετσόκομμα μισθών και ληστρική φορολόγηση. Γνωρίζουν ότι πάντα θα διατρέχουν τον κίνδυνο ενός γενικευμένου ξεσηκωμού που θα απειλεί να εξαλείψει την επιρροή τους στους χώρους δουλειάς, όπως επίσης γνωρίζουν ότι θύλακες αντίστασης εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά παραμένουν καθησυχασμένοι όσο βαθαίνει ο κοινωνικός αυτοματισμός και διασπάται η ενιαία έκφραση των συμφερόντων των εργαζομένων, όσο οι αγώνες που δίνονται σε συνδικαλιστικό επίπεδο παραμένουν ασυντόνιστοι και κατακερματισμένοι, όσο οι «σιωπηλές πλειοψηφίες» και κυρίως οι νέοι εργαζόμενοι παραμένουν σκυφτοί και φοβισμένοι – αισθάνονται ανήμποροι να αντιδράσουν και το κυριότερο όσο η αριστερά δεν αποφασίζει να δώσει τη μάχη με τους από κάτω, επιλέγοντας είτε την αυτοσυντήρηση από τη μία μεριά, είτε αναμένοντας το πλήρωμα του χρόνου που θα τη αναδείξει σε κυβερνώσα από τη άλλη. 

1 σχόλιο

  • Justine Philippidou
    Justine Philippidou Σάββατο, 02 Νοεμβρίου 2013 18:11 Σύνδεσμος σχολίου

    Αποτυπωσες την πραγματικοτητα με μεγαλη ακριβεια στο αρθρο."το παιδι θαυμα επεσε σε ολα μεσα" ποση ειρωνεια σε μια προταση. Ωστοσο,την αποφορτιζω και σα γενικη εκτιμηση λεω οτι επεσες εσυ σε ολα μεσα..

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040