Ένα ποίημα για τον Παύλο Φύσσα

Ένα ποίημα για τον Παύλο Φύσσα

Στην πορεία του φθινοπώρου
στείλανε να μας κυκλώσει
-των ανθρώπων που τα μάτια τους
κράταγαν κλειστά-
το λυσσασμένο τέρας.

Ο Παύλος δεν ήτανε διαβάτης
περαστικός δεν ήτανε
να κρύβεται όταν αλλάζουν οι εποχές.

Όταν οι " Άλλοι " κράταγαν μαχαίρι
αυτός είχε τραγούδια και γροθιές.

Στο Πέραμα κουβαλούσε λαμαρίνες
κι έκανε hip hop.

Δεν είχε μίσος για κάποιο δύστυχο Πακιστανό
Φονιάς για τρεις κι εξήντα δε γινότανε
ο γιος του μάστρο-Τάκη.

Άγριο το χώμα που τον σκέπασε
ρουφάει τώρα το κλάμα της μάνας του
Ρουφάει του κόσμου την σιωπή.

Λουλούδια μην περιμένετε ν' ανθίσουν
πάνω από τον τάφο.

Ζούμε την εποχή που οι αρουραίοι
σκεπάζουνε τα πεζοδρόμια.

Ζούμε την εποχή που σκοτωμένοι
θα οδηγούν τους ζωντανούς
-μαζί κι ο Παύλος-
σαν το Λαμπράκη,
σαν τον Πέτρουλα.

Μόνο αυτούς του "ζωντανούς"
που ξέρουν πως ζωή είναι ο Άνθρωπος.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040