Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Ο ζόφος του ανερχόμενου φασισμού

Ο ζόφος του ανερχόμενου φασισμού

“Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, από τα γύρω στενά βγήκαν ομάδες ατόμων με μαύρα ρούχα, εξοπλισμένων με ρόπαλα και λοστούς και επιτέθηκαν με αγριότητα στα μέλη του ΚΚΕ που έκαναν αφισοκόλληση εκείνη την ώρα σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους του Περάματος”.

Η περιγραφή του γεγονότος και ό,τι επακολούθησε αργότερα με την χαρακτηριστική καθυστέρηση της άφιξης της αστυνομίας, παραπέμπει αρκετές δεκαετίες στο παρελθόν στη Γερμανία της δεκαετίας του  1930. Η Χρυσή Αυγή μιμείται με υποδειγματικό τρόπο τις ενέργειες των Ταγμάτων Εφόδου των Ναζί στην προχιτλερική Γερμανία. Καθώς η κρίση επιδεινώνεται, οι στερήσεις, οι ταπεινώσεις, η πείνα και η απελπισία δεν συμβάλλουν πάντα στη λήψη λογικών αποφάσεων, ιδιαίτερα όταν τα στρώματα που τσαλαπατιούνται  έχουν βουλωμένα τα αφτιά τους στον έτσι ή αλλιώς αδύναμο λόγο της Αριστεράς. Οι φασίστες στρατολογούν γοργά όχι μόνον εφήβους που θέλουν να κάνουν τον νταή αλλά και απελπισμένους μαγαζάτορες που έκλεισαν τα μαγαζιά τους, άνεργους που βουλιάζουν στην απόγνωση. Στρατολογούν μέσα στην αστυνομία, αλλά και στον στρατό στους κυρίως χαμηλόβαθμους βαθμοφόρους που νοιώθουν την οικονομική ταπείνωση και την κοινωνική ξευτίλα κατάμουτρα.

Σταθερά πλέον το τελευταίο διάστημα είναι το τρίτο σε επιρροή πολιτικό κόμμα με ανοδικές τάσεις.  Μέχρι στιγμής τουλάχιστον φαίνεται να αρνείται την αστική “εξημέρωση” στην οποία ελπίζουν, αφελώς ή όχι, αρκετοί και  εντός  της  Αριστεράς. Επιδιώκει σταθερά να εκπέμπει την εικόνα του αντισυστημικού κόμματος καθώς το πολιτικό σύστημα είναι πλέον χρεωκοπημένο στη λαϊκή συνείδηση.

Είναι σίγουρο πως κάποιοι στην κορυφή της πολιτικής και οικονομικής πυραμίδας αναρωτιούνται δήθεν για τον παρείσακτο που εισέδυσε “ως ταύρος εν υαλοπωλείω” στο ευπρεπές τοπίο της πολιτικής μας ζωής, παρουσιάζουν τον υπαρκτό και εγκατεστημένο πλέον φασισμό ως νόθο τέκνο αγνώστων γονέων. Σίγουρα επίσης κάποιοι απ’ αυτούς να αποστρέφουν την κεφαλή   από τον ουρηθραίο Παναγιώταρο καθώς η μόρφωση και η ανατροφή τους δεν συνάδουν με τέτοιες εικόνες. Όμως γνωρίζουμε πλέον ότι όλα  αυτά είναι τελείως δευτερεύοντα διότι το έργο αυτό έχει ξαναπαιχτεί. Ο φόβος μιας απλής και μόνο διακινδύνεψης οικονομικών συμφερόντων και πολύ περισσότερο πολιτικών εξελίξεων αγνώστου προοπτικής είναι ισχυρότερος όχι μόνο από πολιτικές συνήθειες και ανατροφές αλλά ακόμα και από την απλή εχεφροσύνη.

Η οικονομική άνεση με την οποία κινείται το νεοναζιστικό κόμμα, η διακριτική αλλά επιμελώς σταθερή υποστήριξη προς το εφοπλιστικό κεφάλαιο, κυρίως όμως η πολιτική υποστήριξη που απολαμβάνει από τον ακροδεξιό πυρήνα του Σαμαρικού κόμματος είναι στοιχεία όχι απλώς ενδεικτικά. Οι προσβάσεις και οι ανοικτοί διάδρομοι με την Αστυνομία είναι επίσης αναγνωρισμένα σε όλους.

Οι επόμενες εθνικές εκλογές όποτε γίνουν, θα αποτελέσουν ενδεχομένως σημείο καμπής. Οι προσκλήσεις δύο επωνύμων, αν και αμφιλεγόμενων προσώπων, του ακραιφνούς δεξιού χώρου, του Β. Πολύδωρα και Μ. Παπαδημητρίου για πολιτική σύγκλιση και συμμαχία Ν.Δ και Χρυσής Αυγής δεν είναι εν κενώ. Είναι γνωστό ότι ο χώρος του σημερινού ηγέτη της Ν.Δ  βρίθει ακροδεξιών του ίδιου μη εξαιρουμένου. Γιατί π.χ. Υπουργός Υγείας ο κ. Γεωργιάδης άλλοτε  διαπρύσιος κήρυκας του ρατσισμού, και όχι ο περισσότερο ειδήμων και σαφώς αποτελεσματικότερος ως γνωρίζων άριστα τις πολεμικές τέχνες κ. Κασιδιάρης, αν δεν εκλεγεί βεβαίως δήμαρχος Αθηναίων.

Φυσικά όλα τα παραπάνω είναι αποτρόπαια σενάρια που όμως βαίνουν συνεχώς ενισχυόμενα. Η Χρυσή Αυγή θα επιδιώξει μετεκλογικά να σύρει τη Ν.Δ  σε μία κυβερνητική σύμπραξη ή θα περιμένει υπομονετικά μία κυβερνητική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ενδεχόμενο ανόδου του νεοναζιστικού κόμματος στην κυβερνητική εξουσία, πέραν των δραματικών συνεπειών που επιφυλάσσει στα δημοκρατικά δικαιώματα και στην καθημερινότητα των πολιτών, λαμβάνει εφιαλτικές διαστάσεις αν ληφθούν υπόψη οι προκλητικές και επιθετικές ενέργειες των νεοναζί προς τα γειτονικά κράτη και τις εθνικές μειονότητες. Ο βαλκανικός χώρος, καθώς και ο ευρύτερος της Μεσογείου βρίσκεται σε μια διαδικασία εθνικών και θρησκευτικών συγκρούσεων. Συνοριακές αναδιατάξεις, διαλύσεις κρατών, δημιουργίες νέων, μέσα από μια διαδικασία πολέμων και εμφυλίων συγκρούσεων. Θα μπει και η Ελλάδα στην κρεατομηχανή; Ήδη εδώ και καιρό η αστάθεια στις σχέσεις της με τους γείτονες εντείνεται. Η πιθανή ύπαρξη ενεργειακών αποθεμάτων στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα. Η περιοχή ξαναμοιράζεται. Στην περίπτωση αυτή η παρέα του Μιχαλολιάκου είναι σκέτος πειρασμός για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.

[Στο επόμενο: Η Αριστερά απέναντι στο φασισμό]

Σχετικά Άρθρα

Τελευταία άρθρα από τον/την Αποστόλης Παλιούρας

© 2013 Σχέδιο Β'