Ένα ταξίδι που αξίζει να γίνει

Ένα ταξίδι που αξίζει να γίνει

Του Αποστόλη Παλιούρα.

Οι αρμόδιοι για μια ακόμη φορά διαφωνούν για το καλοκαίρι που ήδη είναι εδώ. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι θα είναι ένα ζεστό καλοκαίρι, κάποιοι άλλοι το αντίθετο. Κανείς όμως δεν μιλά για το σίγουρο, ότι θα είναι το χειρότερο καλοκαίρι σαυτή την Έρημη Χώρα, μέχρι φυσικά να έλθει το επόμενο.

Στις τηλεοράσεις οι αναλυτές συζητούν για το αν πρέπει ή όχι να "ξεπαγώσουν οι πλειστηριασμοί", για το αν μισό εκατομμύριο άνθρωποι θα βρεθούν από τη μια μέρα στην άλλη στο δρόμο. Κάποιοι άλλοι αναζητούν την δεξαμενή από την οποία θα γίνουν οι απολύσεις, υπάλληλοι της ΕΡΤ, εκπαιδευτικοί, υπάλληλοι αμυντικών βιομηχανιών, όλα έχουν γίνει μια «δεξαμενή». Σοβαρολογούν χωρίς αιδώ...

Οι μεγάλες μέρες των πλατειών έχουν περάσει, οι ενθουσιασμοί έχουν καταπέσει, οι άνθρωποι για μια ακόμη φορά αισθάνθηκαν προδομένοι. Κάποιοι ισχυρίζονται χαιρέκακα ότι όλοι συνηθίζουν σε όλα. Είναι ένα συναίσθημα ύπουλο που παραλύει ό,τι πιο ζωντανό υπάρχει στον άνθρωπο, την ψυχή του. Μια ψυχή καθημαγμένη από τα καθημερινά, την ταπεινωτική φτώχεια, μαζί με την πολιτική γελοιότητα του κυβερνητικού success story. Μια κοινωνία χωρίς ψυχή είναι έτοιμη να κανιβαλισθεί. Άλλωστε οι κανίβαλοι με τα μαύρα είναι ήδη εδώ. Μια κυβέρνηση με υπουργό Υγείας έναν ακροδεξιό ρατσιστή.

Μόλις ένα χρόνο πριν οι άνθρωποι πίστεψαν ότι βρήκαν τον Μωυσή τους και ήταν έτοιμοι να τον ακολουθήσουν στη Γη της Επαγγελίας. Ο Μωυσής όμως γρήγορα αποδείχθηκε Χατζηαβάτης∙ και η Γη της Επαγγελίας η προκρούστεια κλίνη της Ευρωζώνης για μια χώρα αιμάσουσα, μια χώρα που αργοπεθαίνει. Και η υπόλοιπη Αριστερά; Θύμα και αυτή δεκαετιών πολιτικής απονεύρωσης φαίνεται να μην αισθάνεται, να μην πονάει πλέον. Μεγάλες μάχες, μεγάλες απεργίες που οι εργαζόμενοι χρειάστηκε να δώσουν γιατί έχαναν τη δουλειά τους ή ένα μεγάλο μέρος του μισθού τους ή τα εργασιακά τους δικαιώματα, αισθάνθηκαν ότι είναι μόνοι. Τα κόμματα και οι οργανώσεις της Αριστεράς δεν στάθηκαν δίπλα τους στην αποφασιστική μάχη, δεν έδωσαν καν τη μάχη. Η αντίσταση τελείωνε εκεί που άρχιζαν οι απαγορεύσεις της αστυνομίας και η κοινή λογική των νοικοκυραίων.

Αλλά ίσως ήρθε ο καιρός να ξεφύγουμε από αυτούς τους στερεότυπους προσδιορισμούς και την διεκδίκηση κληροδοτημάτων. Δεν πετάμε τίποτα, ούτε μνήμες, ούτε παραδόσεις, αλλά ας τα κρατήσουμε με σεβασμό και ταπεινότητα σε κάποια γωνιά της ψυχής μας και ας αρχίσουμε ξανά από την αρχή. Μπορεί όλα να δείχνουν ότι η κοινωνία έχει πέσει κάτω, ακόμα και τα πιο πρωτοπόρα τμήματα να μην δείχνουν διάθεση αντίστασης, όμως υπάρχουν υπόγειες διαδρομές, όσοι μπορούν ακούν την υπόκωφη βοή τους και εκεί που κανείς δεν περιμένει θα ξεπηδήσει η λαϊκή ανάταση και θα αναδείξει τους νέους πρωτοπόρους και τους οδηγητές. Πρέπει όμως να γίνουμε ένα με το λαό που υποφέρει και τότε αυτός θα δώσει το καλύτερο κομμάτι του, τον καλύτερο εαυτό του.

Αυτή η νέα αρχή λοιπόν μπορεί να είναι το Σχέδιο Β. Ξεκινάει από μια συντριπτική κριτική ‘’στο στοιχειωμένο κλουβί της Ευρωζώνης’’, τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από την Ευρωζώνη και την ρήξη με την Ε.Ε. Δεν πρόκειται για μια επαναφορά στη κατάσταση πριν την κρίση. Δεν είμαστε αντιμνημονιακοί. Το Σχέδιο μας είναι πλούσιο σε στόχους και προτάσεις που έρχονται σε μετωπική σύγκρουση με το μεγάλο κεφάλαιο και την ξένη εξάρτηση. Στη πρώτη γραμμή όμως είναι η ανακούφιση του λαού και κυρίως η αντιμετώπιση της πρωτοφανούς ανεργίας. Εδώ αποφασιστικό ρόλο θα παίξει η επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα. Διαγραφή των χρεών των υπερχρεωμένων νοικοκυριών στις τράπεζες και της μεγάλης πλειοψηφίας των οφειλετών του δημοσίου. Η έξοδος από τον ζουρλομανδύα του ευρώ θα επιτρέψει την λήψη αποφάσεων στρατηγικής σημασίας όπως είναι οι εθνικοποιήσεις τραπεζών, μεγάλων υποδομών και άλλων μεγάλων τομέων της ελληνικής οικονομίας. Νέες μορφές κοινωνικής διαχείρισης που θα αξιοποιούν τον πλούτο της άμεσης δημοκρατίας και της διαφορετικότητας.

Η πρόταση του Σχεδίου Β για το κοινοβούλιο είναι ένα σύνολο από ρηξικέλευθες προτάσεις που ανατρέπουν το σημερινό διεφθαρμένο τοπίο του ελληνικού κοινοβουλευτισμού και αποτελεί αρχή για μια ριζική μεταρρύθμιση του αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτικού συστήματος που άλλο λόγο ύπαρξης δεν έχει παρά μόνο να θεσμοθετεί υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και της ξένης εξάρτησης, δημιουργώντας ταυτόχρονα μια διεφθαρμένη κάστα επαγγελματιών της πολιτικής αποξενωμένων από τα λαϊκά συμφέροντα. Η πρότασή μας για κοινοβούλιο με μέλη ανακλητά, αμειβόμενα λίγο πάνω από τον μέσο μισθό του μισθωτού εργαζόμενου- περί τα 1500 ευρώ μηνιαίως χωρίς καμία άλλη παροχή -και υποκείμενα στον καθημερινό έλεγχο των πολιτών, ασφαλώς θα κόψει την όρεξη πολλών που πιστεύουν ότι για κάποιους λόγους, η θέση τους στη κοινωνία είναι μόνο στα έδρανα των 300 της Βουλής. Κυρίως όμως θα συντελέσει στη δημιουργία των προπλασμάτων των θεσμών εκείνων που θα σημάνουν την αναγέννηση της δημοκρατίας στην υπηρεσία των εργαζομένων και των πολιτών της χώρας μας.

Όμως το Σχέδιο Β απευθύνεται και σε μας τα μέλη του αλλά και σ’ εκείνους που το στηρίζουν. Ίσως αυτή τη περίοδο κυρίως σε όλους εμάς και μετά στους πολίτες. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι ένα σχέδιο. Ένα σχέδιο ακόμα και σημειολογικά βρίσκεται μακριά από « βαρυσήμαντους» τίτλους και στόχους, που συνήθως ξενίζουν με τη σιγουριά και την αυτοαναφορικότητά τους. Ένα σχέδιο είναι ανοικτό σε προτάσεις και σε αλλαγές, γι’ αυτό είναι μετριοπαθές στην αφήγηση και στην πρακτική του και κυρίως απαιτεί από τους πρωταγωνιστές και τους συμμέτοχους να αλλάξουν και οι ίδιοι, να «αυτοδιαπαιδαγωγηθούν». Αυτό το τελευταίο αν και έχει γραφτεί εδώ και πάνω από έναν αιώνα, καλυμμένο πλέον από τη σκόνη του χρόνου διατηρεί στο ακέραιο την αξία του. Χρειάζεται να το ανακαλύψουμε ξανά και να το εφαρμόσουμε.

Ένα ταξίδι λοιπόν. Για τους περισσότερους από μας ένα ακόμη ταξίδι, για τους πολύ τυχερούς το πρώτο τους. Ένα ταξίδι πάντως που αξίζει να γίνει.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040