Για πόσο καιρό η οργή των δεσποτών θα αποκαλείται δικαιοσύνη, και η δικαιοσύνη των ανθρώπων θα αποκαλείται βαρβαρότητα ή επανάσταση του Γ. Περάκη

Για πόσο καιρό η οργή των δεσποτών θα αποκαλείται δικαιοσύνη, και η δικαιοσύνη των ανθρώπων θα αποκαλείται βαρβαρότητα ή επανάσταση του Γ. Περάκη

 

 

 

Για πόσο καιρό η οργή των δεσποτών θα αποκαλείται δικαιοσύνη, και η δικαιοσύνη των ανθρώπων θα αποκαλείται βαρβαρότητα ή επανάσταση1

 

Η ζωή τρέχει και τρέχουμε και εμείς. Στην οθόνη του μυαλού μας προβάλλονται χιλιάδες εικόνες και ερεθίσματα. Αλλες φορές τα προσπερνάμαι, άλλες φορές όχι. Κάποιες στιγμές όμως γίνεται η «έκρηξη». Εξοργίσεσαι με αυτά που διαβάζεις και ακούς. Απο πεποίθηση ειρηνόφιλος επιλέγεις να πυροβολείς με τις λέξεις παρά με αληθινές σφαίρες. Τότε αποφασίζεις να συμμετέχεις σε αρχαία τραγωδία.

Πρόλογος

Στο μουσείο της μητρόπολης Βεροίας έχουν ευκαιρία να «διδαχθούν» για τους «ηρωικούς» βασανιστές της Χούντας όσα μικρά παιδιά το επισκεφθούν. Στο μουσείο η ξενάγηση αφορά ενθύμια από βασανιστές της χούντας. Μεταλλικά μπρούτζινα διακριτικά της ΕΣΑ που έφεραν στις επωμίδες τους όσοι υπηρετούσαν σ’ αυτήν, την στολή του βασανιστή της Χούντας Ξ. Τζαβάρα,«Χρυσούν αριστείον ανδρείας» την 31/5/1949 στον τότε Τχη (ΠΖ) Σταματόπουλο Ι. για την «ηρωική δράση» του κατά των «αναρχικών-συμμοριτών» κλπ. Στο μουσείο οι επισκέπτες μπορούν επίσης να «θαυμάσουν» διάφορα εκθέματα, τα οποία υμνούν βασανιστές της Μακρονήσου και συνεργάτες της χούντας, ενώ βρίζουν αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Ανάμεσά τους μπορεί κάποιος να δει τη συλλογή του Κανέλλου Ντόντου που εξυμνεί με μισαλλόδοξα κείμενα ως “ήρωες”, γνωστούς βασανιστές της Μακρονήσου και της χούντας. Η έκθεση πέρα από την προβολή ως εθνικών ηρώων των βασανιστών της χούντας και της Μακρονήσου βρίζει με χυδαία κείμενα τους αγωνιστές της Εθνικής Αντιστάσης σαν συνεργάτες της Γκεστάπο, ξενοκίνητους συμμορίτες από την ηγεσία του καπετάν Γιώτη, ανθέλληνες, προδότες και άλλα. Επίσης εκθειάζεται ο εγκλεισμός παιδιών στις «παιδουπόλεις» της Φρειδερίκης.

Στην καταγγελία του Συλλόγου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (Σ.Φ.Ε.Α.) ΣΦΕΑ, οι εκπαιδευτικές αρχές στα σχολεία δίνουν την άδεια που στα σχολεία να ξεναγηθούν σε ένα μουσείο με κείμενα και φωτογραφίες που είναι αναρτημένα σε ιστοσελίδες αντισημιτικών και νεοναζιστικών οργανώσεων και εκθειάζεται ο εγκλεισμός παιδιών στις “παιδουπόλεις” της Φρειδερίκης.

Την έκθεση εγκαινίασε ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στις 16/10/2012.

Πάροδος του Xορού:

Τους «προστάτες» αυτού του διαφθορείου παιδικών ψυχών τους γνωρίζουμε.

Ερχονται απο παλιά και είναι γνωστοί.

Μετά την απελευθέρωση Ελληνες δωσίλογοι και φιλοναζιστές:

Ι. Ράλλης, Κ. Λογοθετόπουλος, Α. Λιβιεράτος, Σ. Γκοτζαμάνης, Ν. Λούβαρης, Β. Καραπάνος, Λ. Τσιριγώτης, Ι. Καραμάνος, Ι. Πασσαδάκης, Εκτ. Τσιρονίκος. Οι 11 ήταν στρατηγοί: Γ. Τσολάκογλου, Η. Χατζημιχάλης, Π. Δεμέστιχας, Σ. Μουτούσης, Ν. Κατσιμήτρος, Ν. Μάρκου, Πολύζος, Α. Ρουσόπουλος, Δ. Διαλέττης, Ι. Γρηγοράκης, Γ. Μπακογιάννης, ο ναύαρχος Α. Γέροντας και ο πλοίαρχος Ι. Παπαδόπουλος. Ενας ήταν εργάτης (πρόεδρος των φορτοεκφορτωτών Πειραιώς), ο Ε. Κανακουσάκης. Ενας δικαστικός: ο εφέτης Κ. Πουρναράς. ο Γ. Παμπούκας του υπουργείου Γεωργίας. Δεν λείπουν βέβαια και αυτοί που είχαν έγκαιρα είχαν εγκαταλείψει την Ελλάδα πριν από την απελευθέρωση: ο Κ. Λογοθετόπουλος, ο Εκτ. Τσιρονίκος, ο Σ. Γκοτζαμάνης και ο Α. Ταβουλάρης. Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης άρχισε τις εργασίες του στα τέλη Απριλίου 1945. Η Συντακτική Πράξη 6/45 και ο Αναγκαστικός Νόμος 182/45 που θεσπίστηκαν στην πορεία τροποποιήθηκαν ή θεωρήθηκαν αντισυνταγματικοί με αποτέλεσμα:

  • Ολοι οι δοσίλογοι μέχρι το τέλος του έτους 1949, βρέθηκαν εκτός των φυλακών, για να μπουν σ’ αυτές οι αντιστασιακοί.
  • Οι πολιτικοί και οι οικονομικοί δοσίλογοι που πλούτισαν λεηλατώντας τον ελληνικό λαό μαζί με τον κατακτητή, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν ως εγκληματίες πολέμου αλλά απαλλάχθηκαν και από την πληρωμή των αναλογούντων φόρων και τελωνειακών δασμών, που δεν πλήρωσαν κατά τη διάρκεια της κατοχής.
  • Οι δοσίλογοι έτυχαν προνομιακής μεταχείρισης εκ μέρους των μεταπολεμικών κυβερνήσεων και της ελληνικής δικαιοσύνης.
  • Η αγωνιστική αντιστασιακή ιδεολογία διώχθηκε σκληρά από την επίσημη πολιτική του καιροσκοπισμού, της υποταγής και της δουλοπρέπειας.

Παράβασις

Κατά την διάρκεια της χούντας

Μερικοί απο τους δολοφονημένους απο τη χούντα: Β. Πεσλής, Μ. Καλαβρού, Π. Ελής και άλλοι.

Φυλάκισε και εξόρισε 7.840 Ελληνες. Βασάνισε και άφησε ανάπηρους πολλούς.

Ακόμα και στο τέλος της, αυτό της εθνικής προσδοσίας (Μαρτυρίες από το πραξικόπημα του Ιωαννίδη στην Κύπρο)2:

Ανοιξε τάφους γιατί θα σε θάψω κι εσένα βρωμόπαπα. Αυτούς δεν θα τους θάψεις γιατί είναι κομμουνιστές».. Λίγες μέρες μετά έγινε η τουρκική εισβολή... Τον Οκτώβριο του 1974 το ιστορικό περιοδικό «ΑΝΤΙ» του Χ. Παπουτσάκη δημοσίευσε μαρτυρίες όσων επέζησαν από την κυπριακή τραγωδία. Ήταν μαρτυρίες που συγκέντρωσε μιλώντας με εκατοντάδες κατοίκους του νησιού, ο σκηνοθέτης Ν. Κούνδουρος. Η μαρτυρία ενός ιερέα στο παρεκκλήσι του νεκροταφείου της Λευκωσίας συγκινεί και σοκάρει καθώς αναφέρεται στο πραξικόπημα του Ιωαννίδη με στόχο την ανατροπή του Μακαρίου. Λίγες μέρες μετά, ακολούθησε η τουρκική εισβολή με δικαιολογία την προστασία των Τουρκοκυπρίων. Ο ιερέας περιγράφει τον σύντομο εμφύλιο πόλεμο όπως τον έζησε: «Στις 15 του Ιούλη, 9 παρά τέταρτο το πρωί, οι πραξικοπηματίες χτύπησαν τη Λευκωσία. Πριν το μεσημέρι έφτασε στο νεκροταφείο ένα στρατιωτικό καμιόνι με δύο αξιωματικούς. Από πίσω ακολουθούσαν δύο άλλα καμιόνια με σκοτωμένους. Ο ένας αξιωματικός, «Ελληνας», ήταν ένας συνταγματάρχης άγριος και μαυριδερός, μου λέει: «Παπά άνοιξε τάφους». «Δεν μπορώ δεν έχω χέρια», του λέω. Είχα στο νεκροταφείο μονάχα τον Ευριπίδη τον νεκροθάφτη και τον θείο του. Μου λέει ο αξιωματικός «σκάβε λάκκους, θα σε θάψω κι εσένα βρωμόπαπα». Του λέω, «φέρε μηχάνημα και τους θάβω». Πήγαν να βρουν μηχάνημα και ο Ευριπίδης με τον θείο του κατεβάζουνε κάτω από τα κυπαρίσσια 67 νεκρούς με στολή. Είδα μερικούς και μου φανήκανε χτυπημένοι από πίσω. Σε δύο είχανε κοπεί εντελώς τα κεφάλια. Ερχεται μηχάνημα ανοίγει λάκκους και τους παραχώνουμε σε πατωσιές τον έναν πάνω στον άλλον. Όσοι είχανε χαρτιά τα κρατούσαμε σε ένα σωρό στην άκρη και τα πήρε ο αξιωματικός. Στο μεταξύ φτάνει ένα φορτηγό της αστυνομίας με σκοτωμένους κι αυτό. Λέω στον Ευριπίδη, «άνοιξε λάκκο».... Οι κομμουνιστές απαγορεύτηκε να ταφούν Ο ήλιος έκαιγε και οι σκοτωμένοι βρωμούσαν. Ο μαυριδερός αξιωματικός μου λέει: «Αυτούς δεν θα τους θάψεις εδώ, είναι κομμουνιστές». Του λέω, «δεν ξέρω εγώ κομμουνιστές, έχει ήλιο και οι σκοτωμένοι θα σαπίσουνε». «Να σαπίσουνε μου λέει, τα σκυλιά εδώ δεν θα τα θάψεις». Τότε πήρα το μηχάνημα τον Ευριπίδη και τον θείο και σκάψαμε έξω από τη μάντρα και τους παραχώσαμε.

Ηταν 26 γυναίκες και άντρες και 2 κοριτσάκια εφτά και δώδεκα χρονών. Το ένα το λέγανε Βάσω, το έγραφε σε ένα μενταγιόν στο χέρι του. Μέχρι σήμερα δεν ήρθε κανείς να τα ζητήσει».

Ξέρω το μυστικό της σπηλιάς.

Για τα βεβηλωμένα οστά

τα διαμελισμένα απολιθώματα

τις φαρισαϊκές μεταστάσεις

ρώτα με αν θες

δεν συντηρώ αποστάσεις.

Ξέρω που βρίσκεται η Χαμένη Ατλαντίδα.

Για τις αιματοβαμμένες επαναστάσεις

τους αφορισμένους συντρόφους

τα εκμαυλισμένα πανό

ρώτα με αν θες

δεν αποτολμώ αντικαταστάσεις.

Ξέρω γιατί ξαγρυπνάς τις νύχτες.

Για τα σπασμένα οράματα

τις φιλίες ντεμέκ

τα ιδεολογικά οδοφράγματα

ρώτα με αν θες

δεν αντικρούω ενστάσεις.

Ξέρω γιατί δεν αγαπάς πια.

Για τα ποδοπατημένα φιλιά

τ’ αφέγγαρα βράδια

των αστεριών την παρατεταμένη σιωπή

ρώτα με αν θες

δεν υποθάλπω παρατάσεις.

Ξέρω για το Διαφθορείο.

Για την ασφυξία του νου

το αγρίμι της σάρκας

της ψυχής το ρέκβιεμ

ρώτα με αν θες

δεν αγνοώ καταστάσεις.

Από εμάς…

Αντί για αυτούς…

Εν γνώσει μας…

Παρά τη θέληση τους…

Κατά πάντων…

«Το Κορίτσι της Δύσης» …κατά κόσμον Λίλα Παπαπάσχου

Εξοδος:

Κλείστε αυτό το διαφθορείο παιδικών ψυχών

Δημοσιονομική πολιτική δεν ασκείτε, φορολογική και κοινωνική πολιτική επίσης. Τουλάχιστον αυτό το διαφθορείο μπορείτε να το κλείσετε. Εάν δεν μπορείτε και αυτό, τότε με συγχωρείτε αξιότιμοι κύριοι & κυρίες της κυβέρνησης αλλά είστε μια κυβέρνηση που προεδρεύει. Ο πρωθυπουργός προεδρεύει ενός υπουργικού συμβουλίου υπουργών, οι οποίοι προεδρεύουν υπουργείων τα οποία υπουργεία δεν ασκούν καμμιά εξουσία (εκτός απο αυτό της «προστασίας του πολίτη). Τότε γιατί είναι εκεί.

Κάποιος πρέπει να εκτελεί τις εντολές των «θεσμών», εξωτερικών και εσωτερικών.

Ισως εκεί που κάποιος αντιστέκεται χωρίς ελπίδα, ίσως εκεί να αρχίζει η ανθρώπινη ιστορία, που λέμε, κι η ομορφιά του ανθρώπου (Γ. Ρίτσος)

 

Πηγές:

1. Μ. Ροβεσπέρος

2. Πηγή- περιοδικό ΑΝΤΙ (κυκλοφορούσε ανά δεκαπενθήμερο από το 1974 έως το 2008). Ιδρυτής, ιδιοκτήτης και διευθυντής του περιοδικού ήταν ο δημοσιογράφος Α. Καρκαγιάννης και ο αρχιτέκτονας Χ. Γ. Παπουτσάκης τον Μάιο του 1972, και από το 1974 ο δεύτερος. 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040