Οι «Πέντε Δράκοι», οι «Βρυκόλακες» και η Ιδεολογία του Νενεκισμού, του Γιάννη Περάκη

Οι «Πέντε Δράκοι», οι «Βρυκόλακες» και η Ιδεολογία του Νενεκισμού, του Γιάννη Περάκη

Οι «Πέντε Δράκοι», οι «Βρυκόλακες» και η Ιδεολογία του Νενεκισμού

(Μέρος Πρώτο)

Στις 09/05/2018 ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών (ΕΕΤ) κ. Ν. Καραμούζης (πρόεδρος Δ.Σ. της EUROBANK), μιλώντας σε εκδήλωση της Διανέοσις στη Θεσσαλονίκη ανέφερε: «Η υλοποίηση των τολμηρών μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται, προϋποθέτει τη διαμόρφωση ενός ισχυρού ηγετικού πόλου εξουσίας, μέσω ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών συναινέσεων που θα δεσμευθεί να υλοποιήσει ένα τολμηρό αναπτυξιακό πρόγραμμα αλλαγών και παραγωγικής ανασυγκρότησης», χρησιμοποιώντας δε τη πρόσφατη μελέτη της Διανέοσις, απο τους κ.κ. Ν. Χριστοδουλάκη, Μ. Νεκτάριο, Χ. Θεοχάρη, με το όνομα: μια Συνολική Πρόταση: είναι πέντε και τα αποκαλούμε "δράκους".

Πριν απο τη ανάλυση της συγκεκριμμένης μελέτης, θεωρείτε επιβεβλημένο για λόγους savoirvivre (σαβουάρ βίβρ)να γνωριστούμε μεταξύ μας παραθέτοντας σύντομα βιογραφικά στις υποσημειώσεις στο κάτω μέρος:

Οι δύο πρώτοι αποτελούν εξέχουσες οικονομικές προσωπικότητες της «διάσημης» σημιτικής εποχής, ο δε τρίτος της «μετασημιτικής» εποχής.

Η Μελέτη έχει τίτλο «είναι πέντε, και τα αποκαλούμε «δράκους»

Οι "πέντε δράκοι" που κρατούν φυλακισμένη την ελληνική οικονομία και εμποδίζουν την ανάπτυξη είναι:

  1. 1)Το δυσβάσταχτο χρέος
  2. 2)Το προβληματικό ασφαλιστικό σύστημα
  3. 3)Το αναποτελεσματικό φορολογικό σύστημα
  4. 4)Η καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης και
  5. 5)Το διπλό πρόβλημα της πολυνομίας/κακονομίας.

Η μελέτη, που προέκυψε από τη δουλειά των τριών συγγραφέων τα τελευταία δύο χρόνια συνθέτει μια συνολική πρόταση οικονομικής πολιτικής η οποία περιλαμβάνει τρεις άξονες:

  • Την επίτευξη ενός νέου συμβιβασμού για τα πρωτογενή πλεονάσματα για τα οποία η χώρα μας έχει «δεσμευτεί» κατά την περίοδο 2019-2022.
  • Τη ριζική μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος με μείωση των συνολικών εισφορών (από 27% σε 19%) και με χρήση των επικουρικών εισφορών για τη δημιουργία ενός κεφαλαιοποιητικού συστήματος.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτά τα συνδυασμένα μέτρα θα επιτρέψουν στη χώρα να μειώσει το χρέος της κάτω από το 100% του ΑΕΠ μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2020.

Στο παρόν άρθρο θα αναλυθούν οι δύο πρώτοι «δράκοι» και σε επόμενο οι υπόλοιποι τρείς.

1. Το χρέος

Η μελέτη για το ζήτημα του «χρέους» αναφέρει: Το ζήτημα του χρέους της Ελλάδας είναι πολυσυζητημένο, και δίκαια. Πρόκειται για ένα γιγάντιο εμπόδιο στην ανάπτυξη της οικονομίας, καθώς στερεί παραγωγικούς πόρους επιβαρύνει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια και εντείνει το κλίμα αβεβαιότητας που επηρεάζει την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. Ωστόσο, οι απόψεις και οι προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος ποικίλουν. Είναι το ελληνικό χρέος "βιώσιμο"; Σύμφωνα με ποια κριτήρια; Συγκεκριμένα, επισημαίνεται ότι η σύνθεση του ελληνικού χρέους είναι η εξής: Σε ποιούς χρωστάει η Ελλάδα. Το μεγαλύτερο μέρος των€326 δισ. του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης οφείλεται στους Ευρωπαϊκούς «θεσμούς», τα κράτη της ευρωζώνης και το ΔΝΤ το επονομαζόμενο "επίσημο" χρέος που φτάνει τα€246 δισ., τα δε υπόλοιπα €80 δισ. (έντοκα γραμμάτια, repos και τα κρατικά ομόλογα). Οποιαδήποτε απόπειρα «ελάφρυνσης» του γιγάντιου ελληνικού χρέους θα έπρεπε μοιραία να γίνει στο "επίσημο" χρέος. Για οποιονδήποτε θέλει να συζητήσει αυτό το ενδεχόμενο, είναι χρήσιμο να γίνουν αντιληπτά τα εξής δεδομένα.

Η κινδυνολογία, o εκβιασμός, η παράδοση άνευ όρων και η απάρνηση της ιστορίας τους:

Μονομερείς "διαγραφές" ή άλλες ενέργειες σε αυτό το χρέος φυσικά θα είχαν δραματικές συνέπειες στην αξιοπιστία της χώρας και, κατ’ επέκταση, στην ελληνική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα για πολλές δεκαετίες. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι την τελευταία φορά που η Ελλάδα κήρυξεμονομερή χρεοκοπία (το 1933) έμεινε εκτός αγορών για 65 χρόνια. Μόλις το 1998 άρχισε να δανείζεται ξανά στο δικό της νόμισμα από το εξωτερικό.

(Αλήθεια εσείς που υπηρετήσατε και υπηρετείτε με «αυταπάρνηση» το πολιτικό σας σύστημα, μπορείτε να μας εξηγήσετε πως αναπτύχθηκε η Ελλάδα απο το 1993 εως το 1998) ;  

H «ντροπαλή» ομολογία (μάλλον αντιπολιτεύονται τον κ. Τσίπρα).

Αλλά και μια «συναινετική» διαγραφή δεν είναι πιο εύκολη υπόθεση, καθώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο ασφαλώς θα προϋπέθετε άλλο ένα εκτεταμένο πρόγραμμα λιτότητας και εποπτείας της ελληνικής οικονομίας για ακόμα περισσότερα χρόνια.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί ή δεν πρέπει να γίνει τίποτε στο θέμα του χρέους Ισα-ισα, το ελληνικό χρέος έχει κάποια χαρακτηριστικά που το καθιστούν προβληματικό και επιβάλλουν παρεμβάσεις. Συγκεκριμένα: Η ονομαστική αξία του χρέους είναι πολύ υψηλή

το ύψος των τόκων και των χρεολυσίων παραμένει αρκετά πάνω από το 15% του ΑΕΠ, ένα από τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για να κριθεί το αν ένα χρέος είναι βιώσιμο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, αυτό το ποσοστό θα συνεχίσει να παραμένει υψηλότερο και την επόμενη δεκαετία.Το χρέος προς την ΕΚΤ και το ΔΝΤ (και, σε μικρότερο βαθμό, και το χρέος προς τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης) έχει υψηλότερα κυμαινόμενα επιτόκια από το χρέος προς τον ΕSM. Οι υποχρεώσεις αποπληρωμής του χρέους αλλάζουν από χρόνο σε χρόνο. Κάποιες χρονιές το ύψος των υποχρεώσεων είναι εξαιρετικά υψηλό. Το 2019, για παράδειγμα, οι ανάγκες αποπληρωμών φτάνουν τα 14 δισ. Ταυτόχρονα, όμως, σε γενικές γραμμέςοι όροι εξυπηρέτησης αυτού του χρέους είναι εξαιρετικά ευνοϊκοί. Η χώρα μας δαπανά περί το 3% του ΑΕΠ της κάθε χρόνο για την εξυπηρέτηση αυτού του χρέους. Αφενός θα πρέπει να εξασφαλιστούν επαρκή πρωτογενή πλεονάσματα για να αποπληρώνονται οι υποχρεώσεις της κάθε χρόνο, και αφετέρου θα πρέπει να επηρεαστεί άμεσα ο παρονομαστής του λόγου χρέος προς ΑΕΠ: να αυξηθεί ραγδαία ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και να αυξηθεί το ΑΕΠ της. Πρόκειται όμως για δύο στόχους αντίρροπους. Η μελέτη της διαΝΕΟσις προτείνει ένα άλλο μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής.

Συγκεκριμένα, η έρευνα επισημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να επιδιώξει ένα νέο συμβιβασμό, ο οποίος θα προβλέπει πλεονάσματα (ύψους 1,5% του ΑΕΠ) για τα επόμενα χρόνια, αλλά θα προβλέπει και ένα 2% του ΑΕΠ (μέχρι το 2029 -1,5% μετέπειτα), το οποίο θα κατευθύνεται υποχρεωτικά στη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων και υποδομών, σε ενέργειες αναβάθμισης της ποιότητας και της επάρκειας του ανθρώπινου δυναμικού, στην καινοτομία και την αναβάθμιση της παραγωγικότητας των επιχειρήσεων και, προπάντων, στη στήριξη των εξαγωγικών δραστηριοτήτων. Για να υλοποιηθεί ένα τέτοιο πρόγραμμα, και μάλιστα με ορίζοντα δεκαετιών, θα πρέπει να προηγηθείνέα, γόνιμη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, καιισχυρή πολιτική βούλησηστο πολιτικό σύστημα γιαδραστικές θεσμικές παρεμβάσεις. Η έρευνα συμπεραίνει πως η χώρα θα πρέπει να δεσμευτεί ακόμα και με συνταγματικούς κανόνες για την επίτευξη πλεονασμάτων στο μέλλον, που θα εξασφαλίσουν την αποφυγή δημιουργίας νέου χρέους. Για την επένδυση του 2% του ΑΕΠ ετησίως θα πρέπει επίσης να δημιουργηθεί ένας νέος αναπτυξιακός φορέας (με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση και εποπτεία), ο οποίος θα λειτουργεί κατά μία έννοια ως "Ταμείο Εθνικού Πλούτου" και στο μέλλον θα μπορεί να απορροφήσει και το λεγόμενο Υπερταμείο.

Η υποτίμηση και το «φτύσιμο» ενός ολόκληρου λαού, των επιστημόνων του και της διανόησης του με τη συνταγματική θεσμοθέτηση της υποτέλειας και υποταγής.

Προκαλεί «εντύπωση» πως η μελέτη δεν «απαντά» σε απλά ερωτήματα και «θάβει» βασικές παραμέτρους όπως:

  • Το 2009 το «δημόσιο χρέος» ήταν στο 129% του ΑΕΠ και σε απόλυτα μεγέθη 298 δισ. ευρώ (με τα «πειραγμένα» στατιστικά στοιχεία του κ. Α. Γεωργίου πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ), ο οποίος καταδικάστηκε πρωτόδικα σε ποινή φυλάκισης δύο ετών με τριετή αναστολή (01/08/2017). Το δικαστήριο δεν του αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό και του επέβαλε την ανώτατη ποινή με τη σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα της έδρας, Λ. Πατσαβέλλα. Μάλιστα, ο εισαγγελέας τόνισε στην αγόρευσή του πως «η πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο έχει ιδιαίτερη ηθική απαξία».
  • Σήμερα μετά από εννέα χρόνια αδιάκοπης βαρβαρότητας, μετά από τρία Μνημόνια χαράτσια και «κουρέματα», το χρέος εκτινάχτηκε σε απόλυτα μεγέθη πάνω από 326 δις.
  • Λένε ότι παίρνουν δάνεια για να ενισχύσουν το κράτος και το λαό. Ψεύδος! Μέχρι τώρα από το πρώτο και δεύτερο Μνημόνιο τα συνολικά δάνεια που έχουν εκταμιευτεί ανέρχονται σε 225 δισ. ευρώ. Την ίδια περίοδο σύμφωνα με τα στοιχεία τόσο του κ.Σταϊκούρα που κατατέθηκαν στη Βουλή μετά από ερώτηση του Μανώλη Γλέζου, όσο και της Τράπεζας της Ελλάδας, οι τράπεζες με τη μορφή πακέτων και ενισχύσεων έχουν λάβει πάνω από 250 δισ. ευρώ.
  • Λένε ότι παίρνουν δάνεια για να πληρώνουν μισθούς και συντάξεις. Ψεύδος!. Την ίδια περίοδο που οι κυβερνήσεις δανείστηκαν τα 225 δισ. ευρώ της τρόικας ο ελληνικός λαός, για το διάστημα 2010-2014 σε τόκους, σε χρεολύσια, σε δαπάνες εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους έχει καταβάλει 164,5 δισ. ευρώ και για εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμων τίτλων έχει επιβαρυνθεί με δαπάνες ύψους 267,7 δισ. ευρώ! Δηλαδή 200 δισ. ευρώ παραπάνω (Προϋπολογισμός 2015, Πίνακες 4.6 και 4.7 σελ 178).
  • Τα δάνεια δεν πάνε (ποτέ δεν πήγαιναν) στην Υγεία και την Παιδεία, στο ανύπαρκτο κράτος Πρόνοιας. Πάνε στους τραπεζίτες. Πάνε για να καλύπτονται οι τρύπες από τις φοροαπαλλαγές, τις φοροελαφρύνσεις, τα «πακέτα» ενισχύσεων, τις επιχορηγήσεις, για το μεγάλο φαγοπότι που άλλοτε λέγεται Ολυμπιάδα άλλοτε λέγεται υποβρύχια που γέρνουν και μονίμως λέγεται «ΝΑΤΟικοί εξοπλισμοί». Επιστρέφουν σχεδόν στο σύνολό τους σε δανειστές και τοκογλύφους. Τι τα κάνουν οι τραπεζίτες καλό θα ήταν να μας το εξηγήσουν οι εκπρόσωποι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που τους τα δίνουν.
  • Στην Ελλάδα είχαμε χρέος πριν ακόμα δημιουργηθεί ελληνικό κράτος, ως απόρροια των λεγόμενων «δανείων της ανεξαρτησίας» που φυσικά δεν έφτασαν ποτέ στον ελληνικό λαό. Ο Ψυρούκης, ο ιστορικός Καρολίδης καθώς και ο Ν. Μπελογιάννηςστο βιβλίο του «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα» έχουν καταγράψει ότι από την Επανάσταση του 1821 μέχρι την χρεοκοπία του 1932 επί Βενιζέλου, η Ελλάδα είχε δανειστεί 2 δισ. φράγκα, είχε καταβάλει στους δανειστές 2,4 δισ. φράγκα κι όμως τους χρωστούσε ακόμα 2 δισ. φράγκα, όσα δηλαδή είχε δανειστεί εξ αρχής! Σημειώστε επίσης: Από το 1992 μέχρι σήμερα ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει για αποπληρωμές δανείων (Εισηγητική Έκθεση Προϋπολογισμού 2015, σελ. 178) το αστρονομικό ποσό του 1,027 τρισ. ευρώ!.
  • Αυτός ο κατήφορος δεν πρόκειται να σταματήσει. Σίγουρα δεν πρόκειται να τον σταματήσουν ούτε τα Μνημόνια, ούτε οι «πιστοληπτική γραμμή», ούτε οι επιμηκύνσεις, ούτε οι «αναδιαρθρώσεις», ούτε οι τρόικες που τώρα τους ονόμασαν «θεσμούς».
  • Λένε ότι τα χρέη και τα ελλείμματα οφείλονται στο ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», ότι οφείλονται στην αμεριμνησία του λαού, στην ευμάρεια, στο γεγονός ότι κατά ορισμένους ο λαός είναι τεμπελχανάς και κοπρίτης, στους μισθούς και τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων. Ψεύδος!. Οι φόροι που πλήρωσε ο λαός το 2015 ανέρχονται στα 50,3 δισ. ευρώ (Προϋπολογισμός 2015). Οι μισθοί και οι συντάξεις μετά βίας φτάνουν στα 18 δισ. ευρώ (Προϋπολογισμός 2015). Συνολικά, δε, ο λαός έχει πληρώσει σε φόρους από το 2005 μέχρι το 2015 το ποσό των 563,7 δισ. ευρώ (Προϋπολογισμός 2015). Δηλαδή και οι μισθοί και οι συντάξεις, ό,τι έχει απομείνει δηλαδή, πληρώνονται από τους φόρους του λαού, και όλοι οι υπόλοιποι φόροι αντί να γυρίζουν στο λαό, πάνε κατά δεκάδες δισ. ευρώ σε τοκογλύφους σε δανειστές και πιστωτές.
  • Ακόμη και σήμερα η λεηλασία συνεχίζεται. Καπνός έγιναν 810 εκατ. ευρώ του ΤΣΜΕΔΕ από μετοχές του στην Attika Βank. Η σημερινή αξία μετοχών είναι στα 32 εκατ. ευρώ και η τρέχουσα αξία τους αναμένεται μετά τη χθεσινή απόφαση του ΕΦΚΑ να αποποιηθεί μέρος των μετοχών του στην επικείμενη αύξηση κεφαλαίου της τράπεζας. Η ζημιά δεν είναι μόνο στο ότι εξαϋλώθηκαν μετά τον Δεκέμβριο του 2015 περί τα 810 εκατ. ευρώ που είχε διαθέσει από το 1997 σε μετοχές το ΤΣΜΕΔΕ, έχοντας το 45% της Τράπεζας Αττικής, αλλά ότι ο ΕΦΚΑ που πήρε ό,τι αποθεματικά απέμειναν, αποφάσισε χθες να μην ασκήσει όλα τα δικαιώματά του στην επικείμενη αύξηση κεφαλαίου της τράπεζας και αντί να διατηρήσει ή και να αυξήσει τη συμμετοχή του, αποφάσισε να την περιορίσει στο 37%, εκχωρώντας μέρος από τις μετοχές του!

Το πολιτικό συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι η λύση σε αυτή την ατέλειωτη παρανοική φρίκη δεν θα έρθει ούτε με την «επιμήκυνση» του χρέους, ούτε με τα «κουρέματα» ούτε με λογιστικούς προσδιορισμούς. Αντιθέτως, πιστεύουμε αυτό που έλεγε ο Άνταμ Σμιθ: «Κανείς εκτός από κάποιον ζητιάνο δεν επιλέγει να εξαρτάται από την γενναιοδωρία των συμπολιτών του». Και να το ξεκαθαρίσουμε: Ο Άνταμ Σμιθ δεν ήταν κομμουνιστής. Πατέρας του καπιταλισμού θεωρείται.

2. Το ασφαλιστικό σύστημα

Η μελέτη για το ζήτημα του ασφαλιστικού συστήματος αναφέρει: Το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας είναι ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την ανάπτυξη.Πρόκειται για ένα σύστημα που, με τον τρόπο που είναι διαμορφωμένο, στερεί πόρους από τα παραγωγικά στρώματα του πληθυσμού, εμποδίζει την απασχόληση αποθαρρύνει επενδύσεις στην εργασία και αποτελεί αφορμή για την εισφοροαποφυγή και για τη διόγκωση της "μαύρης" οικονομίας.Κατά την περίοδο 2010-2016 ο κύριος στόχος των ασφαλιστικών ρυθμίσεων φαίνεται πως ήταν η προστασία των παροχών προς τις απερχόμενες γενιές, με τη μεταφορά του κόστους στις επόμενες γενιές. Οι Ελληνες νέοι που εργάζονται αμείβονται με χαμηλούς μισθούς, πληρώνουν πολύ υψηλές εισφορές και αντιμετωπίζουν πρωτοφανή επίπεδα ανεργίας. Παράλληλα, το ασφαλιστικό μας σύστημα βρίθει ανισοτήτων. Υπάρχουν ομάδες ασφαλισμένων που απολαμβάνουν εξαιρετικά γενναιόδωρης κάλυψης ακόμα και εν μέσω κρίσης ενώ άλλες είναι σαφώς αδικημένες.

Το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα είναι αναδιανεμητικό, πράγμα που σημαίνει ότι οι σημερινοί συνταξιούχοι δεν εισπράττουν χρήματα που έχουν "επενδύσει" στο ασφαλιστικό σύστημα κατά το παρελθόν, αλλά αντίθετα εισπράττουν χρήματα που πληρώνει με τις εισφορές της η σημερινή γενιά των εργαζομένων.

Πρακτικά το συνταξιοδοτικό σύστημα στη χώρα μας έχει πάψει να επιτελεί το σκοπό του. Κι αυτό έχει γίνει ευρύτατα αντιληπτό. Οι νέοι εργαζόμενοι, που καταβάλουν εξαιρετικά υψηλές εισφορές για τη χρηματοδότηση των εκατομμυρίων σημερινών συνταξιούχων (οι οποίες και πάλι δεν επαρκούν) γνωρίζουν ότι η δική τους συνταξιοδότηση στο μέλλον είναι εξαιρετικά αμφίβολη. Η κατάρρευση του συστήματος μοιάζει προδιαγεγραμμένη και βέβαιη.

Την ίδια στιγμή, η δημογραφική πραγματικότητα στη χώρα μας, μαζί με την πρωτοφανή συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια της κρίσης, έχουν οδηγήσει το σύστημα σε αδιέξοδο. Βλέπουμε ταυτόχρονα να μειώνονται τα έσοδα από εισφορές ανά εργαζόμενο (καθώς μειώνονται δραματικά οι μισθοί), να μειώνεται και ο αριθμός των εργαζομένων, άρα και των ασφαλισμένων που συνεισφέρουν, και παράλληλα να αυξάνεται η "μαύρη" οικονομία εξαιτίας της δραματικής αύξησης των εισφορών. Η τρέχουσα νομοθεσία, η οποία προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα παραπάνω προβλήματα "αναβάλλοντας" κατά μία έννοια την αντιμετώπιση του προβλήματος προς το μέλλον και προς άλλες πολιτικές ηγεσίες, ανακυκλώνει μια διαχρονική αδικία: τη διαφορετική αντιμετώπιση των σημερινών γενεών σε σχέση με τις επόμενες. Συγκεκριμένα, οι τρέχουσες γενιές συνταξιούχων λαμβάνουν συνολικά ποσοστά αναπλήρωσης κοντά στο 80% του βασικού μισθού που είχαν. Οι συνταξιούχοι του 2030, όμως, θα λαμβάνουν ποσοστό αναπλήρωσης περίπου 63%. Οι συνταξιούχοι του 2050 θα προσεγγίζουν με δυσκολία το 55%. Η μεταρρύθμιση που προτείνεται έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ολοι οι ασφαλισμένοι θα υπάγονται πλέον σε ένα, ενιαίο κύριο ταμείο, σε ένα ενιαίο επικουρικό ταμείο, ενώ θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν να ασφαλιστούν και σε επαγγελματικά ταμεία ή να συμπληρώσουν την κάλυψή τους από ιδιωτικές ασφαλίσεις. Να υποθηκεύσουν οι συνταξιούχοι το σπίτι τους σε κάποια ασφαλιστική εταιρεία, με αντάλλαγμα ισόβια σύνταξη (Μ. Νεκτάριος-Το Βήμα- 30-05-2012).

(Να μην κλείσουμε και κανένα deal! Αλήθεια εσείς που υπηρετήσατε και υπηρετείτε με «αυταπάρνηση» το πολιτικό σας σύστημα, μπορείτε να μας εξηγήσετε γιατί «λησμονήσατε» τον όρο αλληλεγγύη των γενεών, που χρησιμοποιούσατε κατά κόρο επι «σημιτικής» εποχής) ;

Συγκεκριμένα, η πρόταση προβλέπει τη μείωση των κύριων εισφορών των εισφορών, λοιπόν, είναι από 27% σε 19%. Αλλά η μείωση των συντελεστών είναι μόνο ένα μέρος της προτεινόμενης μεταρρύθμισης. Η μελέτη προδιαγράφει ένα ολοκληρωμένο Νέο Σύστημα Συντάξεων. Αυτό θα προβλέπει ίση μεταχείριση όλων των πολιτών, οι οποίοι θα υπάγονται σε ένα και μοναδικό ταμείο κύριων συντάξεων καθώς και σε ένα και μοναδικό ταμείο επικουρικών συντάξεων. Θα υπάρχει και η προαιρετική συμμετοχή στα ταμεία επαγγελματικής ασφάλισης που θα συγκροτούν οι εργαζόμενοι σε συνεργασία με τους εργοδότες. Το ταμείο κύριων συντάξεων θα αποδίδει ένα ποσοστό αναπλήρωσης 27-30% σε όλους τους ασφαλισμένους (μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες, δημόσιους υπαλλήλους) των οποίων οι κύριες ασφαλιστικές εισφορές θα ανέρχονται, όπως είπαμε, στο 12% του εισοδήματός τους. Το σύστημα μακροπρόθεσμα δεν θα χρηματοδοτείται καθόλου από το κράτος.

(Ο καθένας αντιλαμβάνεται τι συντάξεις θα λαμβάνουν τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας , αν τους αφήσουμε).

Προκαλεί εντύπωση πως η μελέτη «θάβει» βασικές παραμέτρους όπως:

Το χρονικό της λεηλασίας:

Η πολιτική της δήθεν «σωτηρίας» των Ταμείων και της προστασίας των συνταξιούχων, που οδηγεί στην καταλήστευση των Ταμείων και στην εξόντωση των συνταξιούχων, δεν είναι σημερινή. Πρόκειται για ένα έγκλημα δεκαετιών. Πριν ακόμα συντελεστεί το μεγάλο «ριφιφί» των αποθεματικών των Ταμείων με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου το 2000 πριν ακόμα αποκαλυφθεί το σκάνδαλο των ομολόγων το 2007, είχε προηγηθεί μια ολόκληρη 40ετία (1951-1990), κατά την οποία συνέβαινε το «απίθανο»: Οι εκάστοτε κυβερνώντες εφαρμόζοντας την πολιτική της συσσώρευσης προς όφελος των λίγων διά μέσου της αποστέρησης από τους πολλούς υποχρέωναν τα Ασφαλιστικά Ταμεία να καταθέτουν όχι μόνο ατόκως, αλλά και με αρνητικό επιτόκιο τα λεφτά των εργαζομένων στις τράπεζες! Οι τράπεζες, με τη σειρά τους, επιδοτούσαν (ανέξοδα και με λεφτά των εργατών) τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εργολάβους.

Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι τα λεφτά των εργαζομένων από τις ασφαλιστικές τους εισφορές κατατέθηκαν στις τράπεζες:

  • ·Το 1950 με αρνητικό επιτόκιο -7,6%, το 1954 με αρνητικό επιτόκιο -11,1%, το 1974 με αρνητικό επιτόκιο -21,8%, το 1981 με αρνητικό επιτόκιο -13%, το 1986 με αρνητικό επιτόκιο -8%, το 1990 με αρνητικό επιτόκιο -2,4%. Από αυτή και μόνο την κομπίνα (καθ' όλα νόμιμη με το νόμο 1611/1950 είχε γίνει)το κράτος των Παπάγων, των Πλαστήρων του Καραμανλή και των Παπανδρέου λεηλάτησε, σε τιμές της δεκαετίας του 2000, περί τα 58 δισ. ευρώ από τα Ασφαλιστικά Ταμεία!
  • Η λεηλασία των Ταμείων δεν σταμάτησε στους νόμους Σιούφα-Σουφλιά της ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε και στον τομέα αυτό να βάλει τη δική του «σφραγίδα». Αυτοί οι φοβεροί «σοσιαλιστές», οι εκπρόσωποι των «μη προνομιούχων», αυτοί κι αν παρέδωσαν τους εργαζόμενους και τα Ταμεία τους στους «αλογομούρηδες» των χρηματιστηριακών.
  • Τον Οκτώβρη του 1997, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου για τη «Χρηματιστηριακή Αγορά Παραγώγων», η τροπολογία που κατατέθηκε ήταν σαφής:

«Επιτρέπεται έλεγε η τροπολογία σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης κατά τη διαχείριση των διαθεσίμων τους να αγοράζουν και να πωλούν μετοχές εισηγμένες στο ΧΑΑ».

Την είχε καταθέσει ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Γ. Παπαντωνίου... Eτσι οι διοικήσεις των Ταμείων ανέλαβαν το «καθήκον», κατόπιν των κυβερνητικών επιλογών, να σπρώχνουν τα λεφτά των ασφαλισμένων στον «Καιάδα» της Σοφοκλέους προς χάριν των «επενδυτών» και των μιζαδόρων. Κι όταν τα χρήματα άρχισαν να εξανεμίζονται; Τι έκαναν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ; Συνέχιζαν να ανταλλάσουν φιλοφρονήσεις! Πάρτε μια γεύση:

«Μια διάσταση για να αξιοποιήσουμε σωστά τα περιουσιακά της στοιχεία (σ.σ. της Κοινωνικής Ασφάλισης) είναι η αξιοποίησή τους μέσα από το χρηματιστήριο (...). Λέμε "ναι" για ένα νόμο που είχε ψηφιστεί από τη ΝΔ (σ.σ.: για την προώθηση των αποθεματικών των Ταμείων στη Σοφοκλέους) και σωστά τον έκανε»!. «Με παρρησία είπαμε ποια άρθρα του νόμου 2084 και του νόμου 1902 (σ.σ.: οι νόμοι Σουφλιά - Σιούφα) παραμένουν εν ισχύι... όταν... συμφωνούμε με θέσεις της ΝΔ, με παρρησία τα δεχόμαστε»!

Το αποτέλεσμα αυτής της δόλιας πολιτικής ήταν καταστροφικό. Τα στοιχεία είναι συντριπτικά:

üΜέσα σε μία τριετία, το διάστημα 1999-2002, έγιναν φτερό στον άνεμο του χρηματιστηριακού τζόγου τα 2/3 των αποθεματικών των Ταμείων ! Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κοινωνικού Προϋπολογισμού, που είχε δημοσιοποιηθεί τον Οκτώβρη του 2003, η αξία των μετοχών που είχαν στην κατοχή τους τα ασφαλιστικά Ταμεία κατρακύλησε από τα 5,3 δισ. ευρώ σε 1.8 δισ. ευρώ. Μέσα σε μία τριετία, δηλαδή, λεηλάθησαν 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ!

Αυτή ήταν η πολιτική της εισαγωγής των αποθεματικών των Ταμείων στο χρηματιστηριακό Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ομοσπονδία Εργαζομένων στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (ΠΟΠΟΚΠ),

  • Οι απώλειες χρημάτων των Ασφαλιστικών Ταμείων στο διάστημα των Μνημονίων ανήλθε στα 33 δισ. ευρώ.
    • Μόνο από το περίφημοPSIοι απώλειες των Ταμείων ξεπέρασαν τα 12,5 δισ. ευρώ.

Συμπέρασμα: Αξιότιμοι κύριο ερευνητές, δυστυχώς αργήσατε ο «αριστερός» πρωθυπουργός και ο πρών κομμουνιστής και πρών υπουργός (Εργασίας, Κοινων. Ασφάλισης & Κοιν. Αλληλεγγύης) κ. Κατρούγκαλος σας πρόλαβαν, μαζί με τη βούλα του νόμου. «Συνταγματικές» έκρινε το ΣτΕ, πως είναι οι περικοπές συντάξεων που θα ισχύσουν από το 2019, αλλά Λόγοι αποκλειστικά οικονομικοί ή για επίτευξη δημοσιονομικών στόχων δεν μπορούν από μόνοι τους να δικαιολογήσουν περικοπές στις συντάξεις των δικαστικών, (με το σκεπτικό αυτό, το Μισθοδικείο έκρινε αντισυνταγματικές τις περικοπές των συντάξεων των απόμαχων δικαστών και εισαγγελέων διατάσσοντας την αναπροσαρμογή τους στα επίπεδα του 2012).

Παρακάτω μπορείτε να δείτε πώς θα διαμορφωθούν οι συντάξεις από 01/01/2019 στους «ανεπιθύμητους» πολίτες της δεύτερης κατηγορίας. Ολες οι συντάξεις επανυπολογίστηκαν. Για έξι κατηγορίες τα αποτελέσματα δείχνουν μεγάλες μειώσεις, ακόμη και στα ποσά των 480 ευρώ που γίνονται 393 ευρώ τον Δεκέμβριο. Ο επανυπολογισμός αφορά: Κύριες συντάξεις γήρατος (ένα Ταμείο), σε ΙΚΑ, Δημόσιο, ΟΑΕΕ, ΔΕΚΟ και άλλα Ταμεία, ο επανυπολογισμός βγάζει τη νέα σύνταξη έως και 40% χαμηλότερη από την καταβαλλόμενη σήμερα. Ομως, η διαφορά αυτή θα περιοριστεί στο -18% με την πληρωμή του Δεκεμβρίου.

1. ΔΗΜΟΣΙΟ
Κατηγορία Ετη Σύνταξη σήμερα Επανυπολογισμός σύνταξης Προσωπική διαφορά Ποσοστό μείωσης λόγω προσωπικής διαφοράς Μείωση με πλαφόν 18% Πληρωτέα σύνταξη Δεκέμβριο 2018
ΠΕ 33 1.539 1.156 -383 -0 -277 1.262
ΠΕ 15 536 488 -48 -0 -48 488
ΔΕ 30 668 617 -51 -0 -51 617
ΔΕ 28 787 651 -137 -0 -137 651
2. ΙΚΑ
Ημέρες ασφάλισης Συντάξιμος μισθός Σύνταξη σήμερα Επανυπολογισμός σύνταξης Προσωπική διαφορά Ποσοστό μείωσης λόγω προσωπικής διαφοράς Μείωση με πλαφόν 18% Πληρωτέα σύνταξη Δεκέμβριο 2018
5.793 830 480 336 -145 -0 -86 394
9.000 2.374 1.142 949 -193 -0 -193 949
10.159 1.446 928 796 -132 -0 -132 796
10.945 2.374 1.408 1.170 -238 -0 -238 1.170
Ποσά σύνταξης πριν από το φόρο.   Πηγή: Κ. Κατίκος Ελεύθερος Τύπος -13/05/2018

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

 

Πηγές:

ΔιαΝΕΟσις: Ερευνητικός οργανισμός που ιδρύθηκς από τον Δ. Δασκαλόπουλο (πρώην πρόεδρο του ΣΕΒ) το 2016. Στόχος της διαΝΕΟσις είναι η τροφοδότηση του δημόσιου διαλόγου με τεκμηριωμένα στοιχεία. Μαζί με το ΙΟΒΕ αποτελούν τις ναυαρχίδες του ακραίου νεοφιλευθερισμού, στην Ελλάδα.

Ο κ. Ν. Χριστοδουλάκης: βάσει του «πλούσιου» βιογραφικού του, έχει διατελέσει Γενικός Γραμ/τέας Ερευνας και Τεχνολογίας (1993-1996), οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού (1996). Από το 1996 ως το Μάρτιο του 2000 ήταν υφυπουργός οικονομικών αρμόδιος για τον προϋπολογισμό και τη διαχείριση του Δημόσιου Χρέους (περίοδος κρίσιμη για την είσοδο της χώρας στην Ευρωζώνη). Στη συνέχεια διετέλεσε υπουργός Ανάπτυξης στο διάστημα 2000-2001 και υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στο διάστημα 2001-2004.

Ο κ. Μιλτ. Νεκτάριος: συμετείχε στην επιτροπή "σοφών" της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το συνταξιοδοτικό που εισηγήθηκε να πέσει και άλλο «τσεκούρι» στις συντάξεις, είναι πρόεδρος του Δ.Σ. της InternationalLife ΑΕΑΖ. Εχει εργασθεί ως Διευθύνων Σύμβουλος στην Χρηματιστηριακή Βορείου Ελλάδος (1991-1993), της Εθνικής Ασφαλιστικής (1993-1999) και Διοικητής του ΙΚΑ (1999-2004) επί κυβέρνησης Κ. Σημίτη. Εχει επίσης διατελέσει πρόεδρος της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (1993-1996) και Πρόεδρος της ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών (2000-2004).

Ο κ. Χ. Θεοχάρης: διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων. Διετέλεσε αντιπρόεδρος στην Lehman Brothers, ηγούμενος της Ευρωπαϊκής ομάδας πληροφορικής μετοχικών παραγώγων της εταιρίας, ως διευθυντής Μηχανογράφησης της Ασπίς Πρόνοια ασχολήθηκε με διαχείριση συμβολαίων και προμηθειών, και επιλεγμένη εισαγωγή εξωτερικών αναθέσεων (outsourcing). Διετέλεσε γενικός γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων (2011-2012) και δημοσίων εσόδων στο υπουργείο Οικονομικών (2013-2014). Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής τον Ιανουάριο του 2015 στη Β’ Αθηνών και επανεκλέχθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015.

Πηγή: kavalapress      

Υποκειμenikos: 08/01/2016

ΤΟ ΒΗΜΑ: Δημοσιεύση 30/05/2012

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040