Αν έχουμε μια ελπίδα την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά.Του Γιάννη Περάκη

Αν έχουμε μια ελπίδα την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά.Του Γιάννη Περάκη

Αν έχουμε μια ελπίδα την χρωστάμε σε αυτούς που δεν έχουν καμιά.

 

Η αλληλεγγύη στα διάφορα φιλοσοφικά, πολιτικά και θρησκευτικά ρεύματα

  • Ο Επίκουρος: «Από όλα τα αγαθά που παρέχει η σοφία, διασφαλίζοντας από κάθε άποψη τον ευτυχισμένο βίο, το μέγιστο είναι η απόκτηση φίλων».Ο άνθρωπος περισσότερο από κάθε τι αφιερώνεται στη σοφία και τη φιλία, απ’ αυτά το ένα είναι θνητό αγαθό, το άλλο αθάνατο». «Ούτε τα μεγαλύτερα δυνατά πλούτη, ούτε η τιμή και ο θαυμασμός από τους πολλούς ούτε οτιδήποτε άλλο απ’ αυτά που έχουν αβέβαιες αιτίες, μπορούν να κατευνάσουν την ταραχή της ψυχής, και να φέρουν αληθινή χαρά». Αφού, λοιπόν, στη δημόσια σφαίρα δεν μπορεί να βρεθεί η ευτυχία, πού μπορεί να εντοπιστεί; Φυσικά, σε μια κοινότητα ανθρώπων, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με κοινούς στόχους και ενδιαφέροντα, αλλά πάνω απ’ όλα με τη φιλία. Ο κοινός στόχος είναι η ευτυχισμένη και ατάραχη ζωή μέσω της μελέτης της φυσικής και των αρχών που έθεσε ο δάσκαλός τους, σε ένα περιβάλλον χωρίς εχθρότητα και μισαλλοδοξία, με κύριο συναίσθημα την αγάπη και το σεβασμό προς τους άλλους. Σ’ αυτήν την κοινότητα φίλων ήταν αποδεκτοί όλοι ανεξάρτητα από φύλο, επάγγελμα, προέλευση, ηλικία ή οικογενειακή κατάσταση. «Μια μοναχική ζωή χωρίς φίλους μπορεί να περιζώνεται από κρυφούς κινδύνους και απειλές. Επομένως η ίδια η λογική μας επιβάλλει την απόκτηση φίλων, η οποία μας προσφέρει και μια γερά ριζωμένη ελπίδα ότι θα αποκομίζουμε ευχαριστήσεις.» Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται η προϋπόθεση για την από κοινού επιδίωξη της ευδαιμονίας.
  • Για τον Μαρξ και τον Ένγκελς1: Ας σκεφτούμε εκείνη τη βασική αρχή της Διεθνούς: την αλληλεγγύη, η αλληλεγγύη δεν ήταν μόνο υπόθεση της μεγάλης πολιτικής. Διαπερνούσε την καθημερινότητά της. ανήκε γι' αυτούς στην ηθική στάση κάθε κομμουνιστή, κάθε μαχητή της ειρήνης, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της κοινωνικής προόδου. Σχετικά με την καθημερινή τους δράση για την αλληλεγγύη, τα αποσπάσματα από την αλληλογραφία που ακολουθούν, περιέχουν φυσικά μονάχα μια μικρή επιλογή από την πλούσια πηγή υλικών. Έτσι μερικές περίοδοι τονίζονται ιδιαίτερα: μετά την ήττα της αστικο-δημοκρατικής επανάστασης του 1848/49. μετά την αιματηρή καταστολή της Παρισινής Κομμούνας το Μάη του 1871, της πρώτης προλεταριακής επανάστασης στην Ιστορία, ακόμα μετά την έκδοση του έκτακτου νόμου για τη σοσιαλιστική Γερμανία, το φθινόπωρο του 1878, που υπέβαλε σε σκληρές διώξεις τους σοσιαλδημοκράτες. Για μήνες ολόκληρους εκείνες τις εποχές οι δύο φίλοι αφοσιώθηκαν στην έμπρακτη βοήθεια για τις πολλές εκατοντάδες επαναστατών που είχαν διωχθεί από την αντεπανάσταση στην εξορία κυρίως στην Αγγλία. Συγκρότησαν επιτροπές αλληλεγγύης, οργάνωναν εράνους γι' αυτούς που βρίσκονταν σε ανάγκη φρόντιζαν να βρεθούν καταλύματα διατροφή και εργασία. Πολλούς καταδιωκόμενους ομοϊδεάτες τους έπαιρναν οι ίδιοι παροδικά στο σπίτι τους. Παρείχαν στους συμπολεμιστές τους, που το 1852 στην αποκαλούμενη Δίκη των Κομμουνιστών της Κολωνίας, είχαν καταδικαστεί από την πρωσική αντίδραση. Ο Μαρξ και ο Ένγκελς κέρδιζαν όλο και κάποιους αστούς δημοκράτες και ουμανιστές γι’ αυτά τα μέτρα βοήθειας και όλο και κάποιο διαβατήριο, που είχε εξασφαλιστεί με κρυφούς τρόπους που θα γλίτωνε τότε τη ζωή των καταδιωκόμενων κομμουνόρων. Επειτα, γέροι και άρρωστοι παλιοί συναγωνιστές ή οι χήρες τους απειλούνται να χαθούν στη μιζέρια. Ο Ένγκελς μαθαίνει γι' αυτό το γεγονός μερικοί απευθύνονται οι ίδιοι σ' αυτόν. Βοηθά προσωπικά όπου μπορεί ενημερώνει τις εργατικές οργανώσεις ή το εργατικό κόμμα της κάθε χώρας και το παρακινεί να δίνει κάποιες μικρές υποστηρίξει σε άξιους βετεράνους και στις χήρες τους. Οταν κάποιοι συναγωνιστές φυλακίζονται ο Ένγκελς τους ενθαρρύνει, ενδιαφέρεται να μάθει για τις εκεί συνθήκες ζωής. προσφέρεται να στείλει βιβλία όπου αυτό είναι δυνατό, και αλληλογραφεί μαζί τους. Αυτή ήταν η καθημερινότητα ανθρώπων για τους οποίους η αλληλεγγύη ήταν καρδιακή τους υπόθεση, που ήξεραν από τη δική τους εμπειρία τι δύναμη μπορεί αυτή να προσφέρει.
  • Ο Μπακούνιν περί αλληλεγγύης: Υπάρχουν δύο τρόποι προσφοράς η ελεημοσύνη-φιλανθρωπία και η αλληλεγγύη. Να λοιπόν, πώς οι αναρχικοί αιώνες τώρα αντιλαμβάνονται την έννοια της αλληλεγγύης, σε αντιδιαστολή με την υπεράνω φιλανθρωπία της χριστιανικής ηθικής, «Η επιδιωκόμενη αλληλεγγύη, απέχοντας πολύ απ’ το ν’ αποτελεί προϊόν μιας οποιασδήποτε τεχνητής εξουσιαστικής οργάνωσης, όποια μορφή κι αν έχει αυτή, δεν μπορεί παρά να είναι το αυθόρμητο προϊόν της κοινωνικής ζωής, οικονομικής όπως και ηθικής. Το αποτέλεσμα της ελεύθερης συνένωσης των κοινών συμφερόντων, φιλοδοξιών και […].
  • Ο Πιότρ Κροπότκιν: Ομως, ιδού ένας άλλος άνθρωπος, ο οποίος από όλους αναγνωρίζεται ως ενάρετος. Μοιράζεται το τελευταίο ξεροκόμματό του με κάποιον που πεινά. Βγάζει το ρούχο του για να το δώσει σε εκείνον που κρυώνει. Και οι ηθικολόγοι, οι οποίοι μιλούν πάντοτε την ακατάληπτη θρησκευτική διάλεκτο, σπεύδουν να πουν ότι αυτός ο άνθρωπος από την αγάπη προς τον πλησίον ωθείται έως την αυταπάρνηση, ότι υπακούει σε ένα πάθος τελείως διαφορετικό από εκείνο του εγωιστή. Και όμως, εάν το καλοσκεφθούμε, σύντομα ανακαλύπτουμε ότι, όσο διαφορετικές και αν είναι οι δύο πράξεις όσον αφορά στο αποτέλεσμα για την ανθρωπότητα, το κίνητρο είναι πάντα το ίδιο. Είναι η αναζήτηση της ηδονής. Εάν ο άνθρωπος, δεν έβρισκε ευχαρίστηση χαρίζοντας το τελευταίο του πουκάμισο, δεν θα το έκανε. Εάν έβρισκε ευχαρίστηση στο να αρπάξει το ψωμί από το παιδί, θα το έκανε· όμως αυτό του προκαλεί αποστροφή, ενώ βρίσκει ευχαρίστηση στο να χαρίζει το ψωμί του και το χαρίζει.
  • Ο Χριστιανισμός2: Δείξε εμπιστοσύνη στον Θεό, που πάντοτε θεωρεί τον εαυτό του υπόχρεο γι’ αυτά που εσύ προσφέρεις στον κάθε εμπερίστατο άνθρωπο και σου ανταποδίδει την ευεργεσία σου από τα δικά του αγαθά. Είναι αξιόπιστος εγγυητής, γιατί έχει απλωμένους τους θησαυρούς του σ’ όλα τα μήκη και πλάτη της γης και της θάλασσας. Και εάν καθώς αρμενίζεις, απαιτήσεις το δάνειο, θα το λάβεις μαζί με τους τόκους στο μέσο του πελάγους.
  • Το Κοράνι3: Στο όνομα του Αλλάχ του Παντελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου...
  1. Μήπως είδες αυτόν που αρνείται την (επερχόμενη) κρίση;
  2. Τέτοιος είναι κι αυτός που αποδιώχνει με τραχύτητα τ’ ορφανό,
  3. Δεν ενθαρρύνει το τάισμα του φτωχού....                                     
  4. κι αρνούνται να προσφέρουν κάτι για τις ανάγκες των γειτόνων (των άλλων).

Στη πατρίδα μας οι δομές αλληλεγγύης από τις προηγούμενες δεκαετίες, είχαν ριζώσει στον ελληνικό λαό τόσο σε πρακτικό όσο και συνειδησιακό επίπεδο, ως απόρροια της σκληρής ελληνικής πραγματικότητας. Οι διεκδικήσεις και οι κοινωνικοί αγώνες ομάδων όπως οι μικρασιάτες πρόσφυγες, αγρότες, εργάτες των βιοτεχνιών-βιομηχανιών, χαμηλόμισθοι υπάλληλοι, στην προσπάθεια βελτίωσης των όρων της διαβίωσής τους.

Ιστορικά παραδείγματα αλληλεγγύης σε λαϊκό επίπεδο ήταν:

Α) Κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις προσκείμενες στο Κ.Κ.Ε. συγκρότησαν τις οργανώσεις «Εργατική Βοήθεια», που ιδρύθηκε το 1924 και λειτούργησε μέχρι το 1935, και τη «Κοινωνική Αλληλεγγύη». Σκοπός των δύο οργανώσεων ήταν η παροχή υλικής βοήθειας και νομικής υποστήριξης σε πολίτες οι οποίοι διώκονταν για τα πολιτικά φρονήματά τους. Η ιστορία και η κοινωνική προσφορά των δύο αυτών οργανώσεων, οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν η ιστορική αφετηρία άλλων μορφωμάτων κοινωνικής αλληλεγγύης (αυτά των ημερών μας).

Β) Τον Μάιο του 1941 με πρωτοβουλία του ΕΑΜ γίνεται στην Αθήνα η ιδρυτική συνεδρίαση της οργάνωσης που πήρε τον τίτλο Εθνική Αλληλεγγύη. Η οργανωτική της διάρθρωση δομείται κλιμακωτά από την Κεντρική Επιτροπή, μεγάλα παραρτήματα περιοχών-επιτροπές πόλης, ομάδες-αδελφότητες σε κάθε τετράγωνο, συνοικία ή χωριό. Εκτός όμως από τα πολιτικοποιημένα και κομματικοποιημένα άτομα, στους κόλπους της συγκαταλέχθηκαν άτομα από όλα τα κοινωνικά στρώματα και τους επαγγελματικούς χώρους (γιατροί, δικηγόροι δημοσιογράφοι κλπ).

Την αξία της αλληλεγγύης την γνωρίζει πολύ καλά το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα όπως ο Τ. Σόρος που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάρρευση και στην ειρηνική μετάβαση στον καπιταλισμό στην Ουγγαρία (1984-1989), αργότερα χρηματοδότησε την «Επανάσταση των Ρόδων»στη Δημοκρατία της Γεωργίας και εχει ιδρύσει το Κέντρο για την Αμερικανική Πρόοδο Σόρρος με χρηματοδότηση πολλών «ΜΚΟ», για να «περάσουν» την πολιτική τους.

Αλλά και το εγχώριο σύστημα εξουσίας (οι εκάστοτε μνημονιακές κυβερνήσεις) που έχουν εφεύρει τρόπους χρηματοδότησης με χαρακτηριστικό παράδειγματα την λίστα απο τις 398 Μ.Κ.Ο4. Εχουν εφεύρει επίσης τον διορισμό των «δικών» τους παιδιών, με διάλυση των εργασιακών σχέσεων

Είναι προφανές ότι στη λίστα αυτή περιλαμβάνονται οργανώσεις που έχουν αξιοποιήσει στο 100% τα χρήματα του ελληνικού δημοσίου και που έχουν επιτελέσει τεράστιο έργο. Η λίστα περιλαμβάνει εκτός από γνωστές για το θετικό τους έργο ΜΚΟ, όπως τους Γιατρούς του κόσμου, πολλές ακόμα που δεν γνωρίζαμε όπως οι «Δημοσιογράφοι κοντά στα σύνορα» (αν και η συγκεκριμένη ΜΚΟ δεν φαίνεται να έχει επιδοτηθεί, τουλάχιστον τη στιγμή που αποτυπώνεται σε αυτή τη λίστα). Σημειώνουμε ότι η συγκεκριμένη λίστα που χρηματοδοτήθηκαν επί των ημερών που ο Άλ. Ρόντος ήταν επικεφαλής της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του ΥΠΕΞ. Η λίστα είναι παλιότερη και σε καμία περίπτωση σε αυτή δεν αναγράφονται τα συνολικά ποσά. Το ύψος των ποσών που είχαν δοθεί την συγκεκριμένη στιγμή που αποτυπώνεται στη διαρροή, ξεπερνάει τα 40 εκατ. ευρώ. Στην εποχή της πληροφορίας οι λίστες αυτές που αφορούν δημόσιο χρήμα οι Μη Κερδοσκοπικές Οργανώσεις θα έπρεπε να διατίθενται δημόσια από το κράτος ώστε ο καθένας να μπορεί να έχει συνολική εικόνα και τη δυνατότητα να ελέγχει την διαφάνεια του πολιτικού συστήματος.

Η δράση μας σήμερα δεν πρέπει να είναι μόνο αντίδραση αλλά και δημιουργία

Εκτός απο τη έμπακτη αλληλεγγύη για την αποτροπή των πλειστηριασμών, επανασυνδέσεις ηλεκτρικού ρεύματος κλπ, με θετικότατα αποτελέσματα τιμώντας και μαζικοποιώντας τις πρωτοβουλίες αυτές, απο τον Εβρο ως την Κρήτη, χιλιάδες άνθρωποι, διαφορετικών πολιτικών εντάξεων και ιδεολογικών πεποιθήσεων, είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουμε κανένα μόνο του στην κρίση, έχουν δημιουργήσει έναν αστερισμό δικτύων και δομών έμπρακτης αλληλεγγύης:

Κοινωνικά Ιατρεία και Φαρμακεία, Κοινωνικά Παντοπωλεία, Δωρεάν Διανομή Τροφίμων Δίκτυα Παραγωγών-Καταναλωτών “Χωρίς Μεσάζοντες”, Υποστηρικτικά Μαθήματα και Σχολεία Αλληλεγγύης, Ανταλλακτικά-Χαριστικά Παζάρια, Τράπεζες Χρόνου και Κοινωνικά Νομίσματα, Στέκια και Χώρους Εναλλακτικής Ψυχαγωγίας, Δομές Νομικής Υποστήριξης και Αλληλέγγυας Κοινωνικής Οικονομίας, Καταλήψεις Κτιρίων με κοινωνική προσφορά.

Οι Στόχοι μας

Θα πρέπει να ισχυροποιήσουμε τις ήδη υπάρχουσες δομές αλληλεγγύης με απώτερο στόχο να υπάρξει συντονισμός σε πανελλαδικό επίπεδο και όχι μόνο (Ελληνες της διασποράς) και εμπλουτισμός του περιεχομένου αυτών των δομών για:

  • Να διευκολύνει5 την επικοινωνία όλων των δικτύων και των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς και την ανταλλαγή εμπειριών και «τεχνογνωσίας» μεταξύ τους.
  • Να κάνει ορατό και γνωστό το εύρος του κινήματος έμπρακτης και συμμετοχικής αλληλεγγύης, μέσω της καταγραφής όλων των δομών κατά γεωγραφική περιοχή και πεδίο δραστηριότητας.
  • Να καταστήσει εύκολα προσβάσιμες στον καθένα και την καθεμία που έχει ανάγκη ή θέλει να βοηθήσει τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης σε όλη την χώρα.
  • Να ενισχύσει όλα τα υπάρχοντα εγχειρήματα με κάθε δυνατό τρόπο (με υλικά και ανθρώπους, οικονομική στήριξη, αλληλοκάλυψη αναγκών κτλ), καθώς και να προωθήσει τη δημιουργία νέων σε περιοχές ή θεματικές που δεν καλύπτονται.
  • Να διαδώσει την αντίληψη ότι όσοι πληττόμαστε από την κρίση μπορούμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Οτι δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να υποκαταστήσουμε το υπό διάλυση «κράτος πρόνοιας». Αντίθετα, διεκδικώντας κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες, οικοδομούμε την ενότητα εργαζομένων-ανέργων, ντόπιων-μεταναστών υγειονομικών ασθενών, εκπαιδευτικών-μαθητών, και μέσα από την αλληλεγγύη αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα.
  • Να προωθήσει διεθνείς καμπάνιες αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό πεδίο, με κινητοποιήσεις, διεθνείς μέρες-δράσεις, αποστολή ενισχύσεων οικονομικών ή σε είδος (φάρμακα, τρόφιμα), διασυνδέοντας τις οργανώσεις ή φορείς του εξωτερικού με δομές και δίκτυα αλληλεγγύης στην Ελλάδα.
  • Να προστατεύει µε οποιονδήποτε τρόπο την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια των πολιτών της πατρίδας μας και να προωθεί την έννοια της εθελοντικής προσφοράς και της κοινωνικής αλληλεγγύης αλλά και την παροχή κάθε δυνατής υποστήριξης και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των πολιτών.
  • Να αναπτύσσει δράσεις σε περίπτωση φυσικών καταστροφών ή άλλων εκτάκτων καταστάσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
  • Να προάγει εθελοντικά και µε κάθε δυνατό µέσο, την οικονομική και κοινωνική πρόοδο των μειονεκτούντων τμημάτων του πληθυσμού στην Ελληνική Επικράτεια.
  • Να παρέχει πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψης , σ’ αυτούς που στερούνται την δυνατότητα της ασφάλισης και της δωρεάν πρόσβασης στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, μέσω εθελοντών με αναγνωρισμένο πτυχίο ιατρικής.
  • Να παρέχει επείγουσα ή μη, ανθρωπιστική, επισιτιστική, πολιτιστική, αναπτυξιακή και γενικά κάθε είδους βοήθεια.
  • Να διασφαλίζει6 ή και να εξασφαλίζει τη νομική κάλυψη των πολιτών μέσα στην Ελληνική Επικράτεια, όταν αυτοί αδυνατούν, στα πλαίσια των ισχυόντων Νόμων και κανονιστικών διατάξεων.
  • Να εκπονεί και να υλοποιεί σειρές προγραμμάτων εκπαιδευτικού, παιδαγωγικού οικονομικού και πολιτιστικού περιεχομένου, για την παροχή κάθε δυνατής βοήθειας και υποστήριξης των νέων, των παιδιών, των σπουδαστών καθώς και των κακοποιημένων γυναικών, κακοποιημένων παιδιών, άγαμων μητέρων και μονογονεϊκών οικογενειών.
  • Να συμβάλει στην επανένταξη των πολιτών, ανδρών και γυναικών αποφυλακισμένων όπως επίσης και εθισμένων σε ουσίες και αλκοόλ.

Η γειτονιά υπήρξε πάντα προνομιακός χώρος, στον οποίο η συγκατοίκηση μπορεί να προεκτείνεται εν δυνάμει σε αλληλεγγύη. Είναι οι τόποι συνάθροισης των γειτόνων που μπορούν, επίσης, ν’ αποτελέσουν ασπίδα προστασίας των εργασιακών χώρων απέναντι στην παντοκρατορία των εργοδοτών. Τα κοινωνικά δίκτυα αλληλέγγυων πρακτικών φέρνουν μέσα τους μια σπίθα από το μέλλον, στο οποίο η κοινωνική παραγωγή και η ανταλλαγή θα βασίζονται στις αρχές του αλληλέγγυου συνεταιρίζεσθαι.

 

Παραδείγματα των αλληλέγγυων κοινωνικών δικτύων και πρακτικών7

Μια από τις πρώτες ανάγκες που αναδύεται σε εποχές στέρησης είναι η διατροφική επάρκεια των νοικοκυριών. Το κίνημα της αστικής καλλιέργειας αναδύθηκε σε πολλές φάσεις της ιστορίας των πόλεων και επανέρχεται στις σημερινές συνθήκες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Συνιστά ένα κίνημα καταναλωτών και μορφή αλληλέγγυας οικονομίας καθώς και ένα κίνημα γειτονιάς.

  • Στο Βανκούβερ του Καναδά, για παράδειγμα, περίπου 44% των κατοίκων καλλιεργούν εδώδιμα προϊόντα στις αυλές, τα μπαλκόνια τους, αλλά και στους 17 κήπους της πόλης, που παραχωρήθηκαν από την πολιτεία στις κοινότητες γι’ αυτό το σκοπό.
  • Στην Αργεντινή, στο Περού, στο Εκουαδόρ, στη Ζιμπάμπουε, στη Τζακάρτα της Ινδονησίας, στη Νέα Ορλεάνη, στο Πεκίνο, στο Ντιτρόϊτ, στο Φράϊμπουργκ της Γερμανίας, στο Παρίσι και σε πολλά άλλα μέρη, η αστική καλλιέργεια είναι ένας διαδεδομένος τρόπος παραγωγής και κατανάλωσης.
  • Το κίνημα των piqueteros στην Αργεντινή, στη ΔΝΤ εποχή συγκροτήθηκε από οργανώσεις φτωχών και ανέργων που χρησιμοποίησαν ως ένα βασικό μέσο πάλης τον αποκλεισμό των δρόμων και των σιδηροδρομικών γραμμών, διακόπτοντας έτσι τη διακίνηση των εμπορευμάτων. Υποστηρίζονται από ευρύτατα δίκτυα γειτονιάς που δημιουργούν ασπίδα προστασίας όταν έρχεται η αστυνομία και όλοι μαζί μεταφέρονται ως συμπαραστάτες στα κατειλημμένα εργοστάσια της περιοχής τους. Λειτουργώντας αυτόνομα και οριζόντια, οι piqueteros χρησιμοποιούν τα επιδόματα της πρόνοιας που εξασφαλίζουν και την προσωπική εργασία για τη δημιουργία εναλλακτικών δομών στις γειτονιές: μαγειρεία, αρτοποιεία συλλογικές κουζίνες, εργαστήρια λαϊκής επιμόρφωσης, βιβλιοθήκες, φεστιβάλ, λαχανόκηπους και πολλά άλλα.
  • Στην Αργεντινή άνθισε, επίσης, το ανταλλακτικό εμπόριο, δηλαδή ένα σύστημα που λειτουργεί χωρίς τη διαμεσολάβηση του χρήματος με τη χρήση των creditos ενός κοινωνικού νομίσματος-πίστωσης, το οποίο εκδίδεται από τα δίκτυα ανταλλαγής. Έτσι ανταλλάσσονται φρέσκα λαχανικά με μαθήματα μουσικής, παπούτσια ή ρούχα με οικοδομικές εργασίες, κ.λπ. Οι συμμετέχοντες στο ανταλλακτικό εμπόριο υπολογίζονται σε 2 εκατ. και κατ’ άλλους σε 3 έως 5 εκατ.
  • Ένα άλλο αστικό κίνημα και κοινωνικό δίκτυο αλληλεγγύης από την Αργεντινή της κρίσης, αφορά στις συνελεύσεις γειτονιάς, δηλαδή μορφές πολιτικής συγκρότησης από τα κάτω, που αποτελούν ένα είδος τοπικής χωρικής αντι-εξουσίας και προβαίνουν σε καταλήψεις δημόσιων κτιρίων, εργοστασίων, γυμναστηρίων, τοπικών αγορών, πλατειών, εγκαθιστώντας εκεί κοινωνικά κέντρα, εναλλακτικές αγορές κ.λπ.

Τις τρεις μορφές αλληλέγγυων πρακτικών στην Αργεντινή, που ήδη αναφέραμε, συμπληρώνει το κίνημα των ανακτημένων επιχειρήσεων. Αν και λίγες σε αριθμό, οι επιχειρήσεις αυτές που μετατράπηκαν σε αυτοδιαχειριζόμενους συνεταιρισμούς, αναδεικνύουν τις δημιουργικές ικανότητες των εργαζομένων και τη σημασία της κοινωνικής έναντι της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής. Πολλά σχετικά παραδείγματα μας έρχονται από τις Ζαπατίστικες Κοινότητες, από τη Βενεζουέλα, τη Βραζιλία  και άλλα μέρη της γης. Μέσα στην κρίση λοιπόν οι φτωχοί και οι απόκληροι, δημιουργούν εναλλακτικές μορφές αντίστασης επιβίωσης με αντισυστημικά χαρακτηριστικά, που θα μπορούσαμε να τις συνδέσουμε με αυτό που ονομάζουν οι Ιθαγενικές Κοινότητες της Λατινικής Αμερικής «Buen Vivir» ένα σύστημα δηλαδή αξιών και τρόπων ζωής και μια πρόταση για την οικοδόμηση ενός καινούργιου κόσμου.

Το παραπάνω εγχείρημα προτείνετε να ονομασθεί «Κανείς Δεν Είναι Μόνος», με την φιλοδοξία να προσθέσει ένα ακόμα λιθαράκι στον αγώνα για μια ζωή χωρίς μνημόνια και Τρόϊκες, χωρίς σιδερόφρακτες δημοκρατίες, χωρίς φτώχεια, φασισμό και ρατσισμό.

Η αλληλεγγύη μας ας αρχίζει με δυο ζεστά ανθρώπινα λόγια, ένα υπαίθριο μαγείρεμα για τους απελπισμένους, μουσική με ερασιτεχνικά ή μη μουσικά σχήματα, θυμίζοντας κάτι απο Διονυσιακές γιορτές και απολαμβάνοντας όλοι μας στιγμές απέραντης ηδονής. Πολλά απο τα «απολίτικα» νέα παιδιά μας ηδη συμμετέχουν. Ας αποφασίσουμε να βρεθούμε ανάμεσα τους «μπολιάζοντας» τα με τις ιδέες μας αλλά και να μας «μπολιάσουν» με τις δικές τους.

 

Οτι μπόρεσα ν᾿ αποχτήσω μία ζωὴ απὸ πράξεις ορατές γιὰ όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια μου διαφάνεια, το χρωστώ σ᾿ ἕνα είδος είδικού θάρρους που μου ῾δωκεν η Ποίηση: να γίνομαι άνεμος γιὰ τὸ χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει. Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη «στιγμή» όταν καταφέρει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια. Οπόταν, πραγματικά, και η Θλίψις γίνεται Χάρις και η Χάρις Αγγελος· η Ευτυχία Μοναχή και η Μοναχή Ευτυχία. με λευκές, μακριές πτυχές πάνω απο το κενό ένα κενό γεμάτο σταγόνες πουλιών, αύρες βασιλικού και συριγμούς υπόκωφου Παραδείσου (Ο μικρὸς Ναυτίλος, Οδ. Ελύτης).

 

 

1. Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» Για την αγάπη, τη φιλία, την αλληλεγγύη «Κ. Μαρξ - Φ. Εγκελς»

2. Βασιλείου Καισαρείας, ό.π., 6 (σσ.150-151).

3. Κοράνι: (107) Σούρα ελ-Μαούν, (108) Σούρα ελ-Κέβθερ Μέρος 30ο

4. ThePressProject: Κατάλογος με όλες τις ΜΚΟ, τους υπεύθυνους, τα ιδρυτικά μέλη και ποσά που έλαβαν από το υπουργείο Εξωτερικών, Κ. Εφήμερος21/02/ 2014

5. Η Πρωτοβουλία

6. Νότια Press

7. Κοινωνικά Δίκτυα Αλληλεγγύης, της Ελένης Πορτάλιου

Γιάννης Περάκης

 

Οικονομολόγος

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344