Μαζί με Γεννηματά, Καμίνη, Ραγκούση, Θεοδωράκη κι ο Τσίπρας υποψήφιος αρχηγός της Δ. Σ. Ώρα είναι και για την κ. Λουκά…

Μαζί με Γεννηματά, Καμίνη, Ραγκούση, Θεοδωράκη κι ο Τσίπρας υποψήφιος αρχηγός της Δ. Σ. Ώρα είναι και για την κ. Λουκά…

Μαζί με Γεννηματά, Καμίνη, Ραγκούση, Θεοδωράκη κι ο Τσίπρας υποψήφιος αρχηγός της Δ. Σ. Ώρα είναι και για την κ. Λουκά…

Το σχόλιό μας

Αν κάποιο στέλεχος της αριστεράς θέλει δημόσια να εκφράσει την έμπνευσή του από μια ιστορική προσωπικότητα του χώρου, θα βρει πρόσωπα σε αφθονία. Ας μην πούμε για τον Μαρξ, τον Μπουντόβκιν ή τον Λένιν. Ας σκεφτούμε τον Αλιέντε ή τη Πασιονάρια της Ισπανίας, πρόσωπα δηλαδή που θυσίασαν ή ήταν έτοιμα να θυσιάσουν ακόμη και την  ζωή τους για τις αρχές τις οποίες πίστευαν. Αν το στέλεχος αυτό είναι από την Ελλάδα, τέτοια πρόσωπα τα συναντάει συχνά στην πρόσφατη ιστορία. Ας μην πούμε για τον Φλωράκη ή τον Κύρκο. Ας πούμε για τον Μπελογιάννη, τον Μπάτση, τον Πασαλίδη, τον Γληνό. Πρόσωπα που πίστεψαν και αγωνίστηκαν για μια Ελλάδα ελεύθερη, δημοκρατική και ανεπτυγμένη.

Δεν μπορούμε όμως να κατηγορήσουμε τον Τσίπρα που αντικατέστησε το προηγούμενο ίνδαλμα του, τον Τσάβες, με τον Αντρέα Παπαντρέου. Ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του δεν είναι αριστερά, δεν είναι καν πατριωτική δύναμη. Είναι δεκανίκι των ξένων μεγαλοκαπιταλιστών που έχουν πατήσει πόδι στην Ελλάδα.

Φυσικό λοιπόν είναι να επιλέξει ανάμεσα στο δίλημμα Παπανδρέου ή Καραμανλής και να γράψει ένα εκτεταμένο άρθρο. Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει εξυπνάδες μαζί και βλακείες. Πασίγνωστες κοινοτυπίες για την εποχή ΠΑΣΟΚ  μαζί με  αποσπάσματα προερχόμενα από το παλιό, επίσης πασίγνωστο, εξιδανικευτικό παραμύθι για τον ηγέτη του.

Αν ήθελε να ασχοληθεί σοβαρά με τη σχέση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, Παπανδρέου και Τσίπρα θα έπρεπε απλούστατα να κάνει μια σύγκριση στο βίο και πολιτεία και των δύο πλευρών και να βγάλει κάποια συμπεράσματα. Το αποφεύγει σχολαστικά αυτό. Και είναι σαφές γιατί. Μόνο χαμένος θα έβγαινε ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια σύγκριση με το ΠΑΣΟΚ, παρά το βαθιά λεκιασμένο και αμαρτωλό πολιτικό μητρώο αυτού του άλλοτε μεγάλου κόμματος.

Ο Παπανδρέου εγκατέλειψε τις θέσεις του για έξοδο από την ΕΟΚ τότε, ο Τσίπρας έχει όμως γίνει κλητήρας των Βρυξελλών. Ο Παπανδρέου υποχώρησε από τις αντιαμερικάνικες θέσεις που είχε ως αντιπολίτευση, ο Τσίπρας όμως είναι προδότης της πατρίδας μας. Ο Παπανδρέου έκανε μεγάλες υποχωρήσεις στο ξένο κεφάλαιο, ο Τσίπρας όμως παρέδωσε όλη τη δημόσια περιουσία για ένα αιώνα στους ξένους για να κάνουν τα δικά τους πάρτυ οργίων. Ο Παπανδρέου έκανε και κάποια θετικά βήματα όπως η κατάργηση των κοινωνικών φρονημάτων, ο πολιτικός γάμος ή τα Ολοκληρωμένα Μεσογειακά Προγράμματα που πέτυχε στην ΕΟΚ. Ο Τσίπρας φέρνει δύο ακόμη μνημόνια που εξαντλούν και εξευτελίζουν τον ελληνικό λαό.

Για το άρθρο όμως δεν έχει απολύτως καμία σημασία η αιτιολόγηση. Το μόνο που το ενδιαφέρει είναι η κατάληξη. Το συμπέρασμα και τίποτε άλλο: «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται σήμερα ως κόμμα που έχει ξαναπιάσει το  νήμα αυτών των στόχων (του Α.Π.), τότε η κατηγορία γίνεται δεκτή.» Ένα συμπέρασμα που εμφανίζει τον  ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στο συμβολαιογραφείο του λαού ως τον νόμιμο κληρονόμο όλης της περιουσίας του ΠΑΣΟΚ. Το  μόνο που  ενδιαφέρει είναι να παρεμποδίσει ενδεχόμενη συσπείρωση όποιων υπολειμμάτων του ΠΑΣΟΚ στην Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Η εικόνα αυτή είναι δραματική και κωμική μαζί. Βάζουν τον Αντρέα Παπανδρέου στην ίδια θέση που ήταν η μαντάμ Ορτάνς στο μυθιστόρημα του Καζαντζάκη «Αλέξης Ζορμπάς». Η γριά γυναίκα έχει μόλις  πεθάνει και μαζεύονται τα κοράκια να αρπάξουν το καθένα την περιουσία της. Ο Τσίπρας δεν θέλει να  λείψει από αυτό το ιερόσυλο φαγοπότι. Θέλει το κόμμα του να είναι ο διάδοχος του ΠΑΣΟΚ. Θέλει αυτός να κάτσει μόνιμα στη μια από τις δύο γλυκιές πολυθρόνες του δικομματισμού που κατείχε το ΠΑΣΟΚ. Θέλει να είναι για πάντα «χαλίφης στη θέση του χαλίφη».

Γι’ αυτό και η μεγάλη περιφρόνηση στην ιστορική αριστερά που βλέπει κανείς στο άρθρο. «Καθηλωμένη στο παρελθόν»  είναι περίπου το μόνο που αναφέρει για  αυτήν.

Μαζί με την Γεννηματά, τον Ραγκούση, τον Καμίνη, τον Θεοχαρόπουλο, τον Θεοδωράκη και ο Τσίπρας λοιπόν υποψήφιος πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, του χώρου εκείνου που είναι η σκιά του παλιού ΠΑΣΟΚ. Η μόνη υποψηφιότητα που απομένει για να ολοκληρωθεί αυτή η γελοία εικόνα είναι η κα. Λουκά με τον σταυρό στο χέρι…

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344