Άρθρα και Τοποθετήσεις

Οι «Εθνικοί» Εορτασμοί του 1821, Από την Μεγάλη Ιδέα έως την Ευρω-απειροκαλία.Του Γ. Περάκη

Οι «Εθνικοί» Εορτασμοί του 1821, Από την Μεγάλη Ιδέα έως την Ευρω-απειροκαλία

Τα παρακάτω γραφόμενα αποτελούν φυσιολογική εξέλιξη της ανάγνωσης του άρθρου του κ. Χ. Γιανναρά (Καθημερινή 12-08-2019). Δύο λόγους έχει ο γράφων για να «απαντήσει»:

Ο πρώτος: Είναι Ελληνας πολίτης, Ο δεύτερος: Εχει γεννηθεί στην Αίγυπτο, μετοίκησε δε στην Ελλάδα το 1969 , έφηβος μέσα στη χούντα.

Μια μικρή ιστορική αναδρομή

Ο εορτασμός των 100 χρόνων απο το 1821: Το 1930 το ελληνικό κράτος εόρτασε την επέτειο των 100 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Οι εορτασμοί είχαν προγραμματιστεί για το 1921 αναβλήθηκαν όμως λόγω των έκτακτων συνθηκών της μικρασιατικής εκστρατείας.

Κάθε εθνική επέτειοςμεταβάλλεταιανάλογαμετιςεκάστοτειστορικέςσυνθήκες και τις επιθυμίες της άρχουσας τάξης, ωςπροςτοντρόποεορτασμούτηςωςπροςτοπεριεχόμενότης. Στηνελληνική περίπτωση, η επέτειος της Επανάστασης του 1821αποτελείτηχαρακτηριστικότερηίσωςαφορμήεθνικώνεορτασμώνσυνεπώςπρονομιακό πεδίο πολιτικής. Διαχρονικά η άρχουσα τάξη φρόντισε νακαταστήσειτο1821τόπομνήμηςγιατηχώρα, απο την σκοπιά των εκάστοτε συμφερόντων τους. Ήδηαπότο1838,η25ηΜαρτίουεορταζότανωςεθνικήεπέτειος,αποτελώντας,όπωςκαιόλεςοιάλλεςεθνικέςεπέτειοι,έναεργαλείοπροπαγάνδισηςτωνκυβερνητικώναντιλήψεων. Το 1930 η Ελλάδα βρισκόταν σε κρίσιμη στιγμή λόγω τηςμικρασιατικήςκαταστροφής και τηςδικτατορίαςτουΠάγκαλου.

Ο Ελ. Βενιζέλοςεπέστρεψετο1928στηνπρωθυπουργία έχονταςαποσπάσειθριαμβευτικόποσοστόστις εκλογές για την τελευταία του «ΜεγάληΤετραετία».Συγκεκριμένα,οιάξονεςτηςδιακυβέρνησήςτουκατάτο1928-1932ήταν:ο«αστικόςεκσυγχρονισμός»στοεσωτερικόκαιηειρηνόφιληπολιτικήστοεξωτερικό, οκρατικόςπαρεμβατισμόςστηνοικονομίακαισεάλλαπεδία, η    προστασία τουαστικού κράτους από τους αντιπάλους του, ιδίως τους κομμουνιστές,με τη λήψη αυταρχικών μέτρων, όπως τοιδιώνυμο.

Οταν μια εθνική» επέτειος εορτάζεται με ένα τμήμα του πληθυσμού στις φυλακές και τις εξορίες, μπορεί να λέγεται «εθνική»;

Τους εορτασμούς διοργάνωσε και επόπτευσε η Κεντρική Επιτροπή Εκατονταετηρίδος (ΚΕΕ). Με βασιλικό διάταγμαπουεκδόθηκεστις12-04-1930, ορίστηκεησύνθεσητης:πρόεδροςοΘ.Σοφούλης,αντιπρόεδροι ο μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος, ο αντιναύαρχος και υπουργός Ναυτικών Π. Κουντουριώτης και ο αντιστράτηγος και αρχηγός του ΓΕΣ Π. Γενικός. ΓραμματέαςορίστηκεοΙωάννηςΔαμβέργης.

Η σύνθεση και μόνο της επιτροπής αρκεί για να φανταστούμε το πολιτικό περιεχόμενο των εορτασμών («ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός» και άλλα ανιστόρητα», με την επιτροπή απαρτιζόμενη απο την «ελίτ» της «διανόησης» και του «πνεύματος»).

Ο εορτασμός των 150 χρόνων απο το 1821: Το 1971, μεσουρανούσης της χούντας πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός των 150 χρόνων. Για τη διακόσμηση των σχολείων, εικόνες των ηρώων του Αγώνα, των δασκάλων του Γένους και των πολεμικών κατορθωμάτων τοποθετημένες «εις ειδικάς υαλοφράκτους κορνίζας... Εις ύψος 1,50-2,00 μ. εκάστου τοίχου αιθούσης ή διαδρόμου να αναρτηθώσι μετάλλιναι πλάκες, καλλιγεγραμμέναι με αποφθέγματα και ρήσεις των αγωνιστών του 1821». Αυτό επέτασσε το πρόγραμμα που κατήρτισε το υπουργείο Παιδείας για τον εορτασμό των 150 χρόνων από την Επανάσταση του 1821. Στην ίδια εγκύκλιο οριζόταν οι μεγαφωνικές εγκαταστάσεις των σχολείων να μεταδίδουν εθνικά και δημοτικά τραγούδια όλη τη διάρκεια της χρονιάς πριν από την έναρξη των μαθημάτων, κατά τα διαλείμματα και μετά τη λήξη των μαθημάτων Το συγκεκριμένο πρόγραμμα εφαρμόστηκε σε όλα τα σχολεία. Ο εορτασμός της 150ετηρίδας έδωσε μια θαυμάσια ευκαιρία στο χουντικό κράτος «να ενδυναμώσει τα πατριωτικά αισθήματα των μαθητών» κατά το συμφέρον του. Οπως αναφέρει η εγκύκλιος, σκοπός ήταν «η δημιουργία ατμοσφαίρας εθνικής ανατάσεως μεταξύ του λαού της χώρας». Εκείνη ακριβώς τη χρονιά η χούντα συνέδεσε με τον πιο καταστροφικό τρόπο τη δημόσια διάσταση και το ιδεολογικό περιεχόμενο που έφερε εξαρχής ο εορτασμός της Επανάστασης του ’21. Το έκανε επίσης με τον πιο γελοίο τρόπο: οι χουντικοί επέστρεψαν στα χωριά τους για να τονιστεί ο τοπικός χαρακτήρας του ιστορικού γεγονότος και στις αμέτρητες γιορτές που στήθηκαν ανά την επικράτεια μαθητές και στρατιώτες χόρευαν τσάμικα και παρίσταναν σε σκετς την ορκωμοσία των οπλαρχηγών φορώντας φουστανέλες.

Οταν μια εθνική» επέτειος εορτάζεται με ένα τμήμα του πληθυσμού στις φυλακές και τις εξορίες, μπορεί να λέγεται «εθνική»;

  • Ο εορτασμός των 200 χρόνων απο το 1821: Λέει ο κ. Γιανναράς «Ασφαλώς προσβάλλει την

όποια έλλογη ευαισθησία η πρωθυπουργική επιλογή της προέδρου για την προετοιμασία του εορτασμού της παλιγγενεσίας. Ομως, ολόκληρο το «σύστημα» διαχείρισης της ελληνικής συνέχειας στη χώρα μας (κυβερνήσεις, κόμματα, η κρατική μηχανή, η Δικαιοσύνη, τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, οι Επίσκοποι, οι Ένοπλες Δυνάμεις, η Τοπική Αυτοδιοίκηση ή ό,τι άλλο) βεβαιώνουν, έμπρακτα, καθημερινά και με έμφαση ότι αντιλαμβάνονται την «παλιγγενεσία» ακριβώς όπως και ο πρωθυπουργός: Δηλαδή, ακριβώς όπως μια πρώην αποικία που αποτίναξε, με τεράστιες θυσίες, τον ζυγό αθέλητης δουλείας αιώνων, για να της παραχωρηθεί μια πιο λουστραρισμένη, αλλά τώρα θελημένη υποδούλωση: ηδονικά καμουφλαρισμένος αυτεξευτελισμός... Το ερώτημα είναι απλό: Ποιος ήταν ο Ελληνισμός πριν την παλιγγενεσία και ποιος είναι σήμερα; Η απάντηση μπορεί να ελεγχθεί με δεδομένες μετρήσεις, πολλαπλά βεβαιωμένες μαρτυρίες: Οι Ελληνες τότε, πριν την «παλιγγενεσία», ήταν πολλές και μεγάλες πληθυσμικές ομάδες διάσπαρτες τόσο μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία όσο και σε χώρες της Ευρώπης, της Ασίας, της Αφρικής. Με τα λόγια του Ελύτη, ο Ελληνας τότε «ανάσαινε (ακόμα) τον αέρα μιας περίπου αυτοκρατορίας. Οι δυνατότητές του να κινηθεί χωρίς διαβατήριο γλώσσας καλύπτανε μεγάλα μέρη της Ιταλίας και της Αυστρίας, ολόκληρη την Αίγυπτο, τη νότιο Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία του Καυκάσου και φυσικά την Κωνσταντινούπολη με την ενδοχώρα της, ώς κάτω, κατά μήκος του Αιγαίου, τη λεγόμενη στις μέρες μας νοτιοδυτική Τουρκία».

Έστω και μόνο τα κτίρια που άφησαν πίσω τους οι Ελληνες στην Τεργέστη, στην Οδησσό, στη Βιέννη, στη Βενετία, στη Μασσαλία, στην Αλεξάνδρεια, στο Κάιρο, στο Βουκουρέστι βεβαιώνουν το συναρπαστικό παράδοξο: ότι υπόδουλοι στους Τούρκους οι Ελληνες ήταν άρχοντες. Λαός με πηγαία περηφάνια για τη γλώσσα του, την Ιστορία του, τους προγόνους του, την πίστη του. Οικονομικοί μεγιστάνες στα μεγάλα αστικά κέντρα της εποχής, άρχοντες καλλιέργειας της ευαισθησίας στην άγονη ύπαιθρο και στα νησιά, με τη συναρπαστική ποικιλότητα της λαϊκής φορεσιάς, της σοφής και έκπαγλης λαϊκής αρχιτεκτονικής, της λαϊκής μουσικής, αυτοδιαχειριζόμενων κοινοτήτων.

Μισόλογα.., το μοιρολόι του «μνημόσυνου» της «Μεγάλης Ιδέας» για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες της.

Το αδιέξοδο:

«Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και την οθωμανική ασέλγεια βιασμού της Ελληνικότητας από τον φορμαλιστικό «εξευρωπαϊσμό», οι Έλληνες δεν είναι πια Έλληνες. Η εικόνα λαού αρχόντων καταπόθηκε από τα στερεότυπα των «λαντζέρηδων» στα εστιατόρια της Αμερικής, των εξαθλιωμένων που «ξύνουν ψάρια» στα Fish and Chips της Αυστραλίας, των ανθρακωρύχων του Βελγίου, των Gastarbeiter της Γερμανίας. Χάθηκε αμετάκλητα ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Ανατολικής Θράκης, της Ανατολικής Ρωμυλίας, της Βόρειας Ηπείρου, της Βόρειας Κύπρου, της μακεδονικής Πελαγονίας. Η βαρύτερη απώλεια δεν είναι οι χαμένες πατρίδες, οι σφαγμένοι, τυραννισμένα εξοντωμένοι Ελληνες της άλλοτε ελληνικής «οικουμένης». Είναι η οριστική απόσβεση του ελληνικού «τρόπου». Δεν υπάρχει πια γλώσσα να συνεχίσει την ελληνική μοναδικότητα, κοινή επίγνωση Ιστορίας, σώμα εκκλησιαστικής κοινωνίας, διασπορά που να λογαριάζει με καύχηση την ελληνικότητά της. Και ούτε ένας «θάνατος από αηδία», δηλωτικός αντίστασης στη νεκροφόρο φιέστα της Γιάννας».

Ο αντίλογος: Θάνατος υπάρχει δηλωτικός στη νεκροφόρο φιέστα της Γιάννας. Αυτός είναι ο ιδεολογικός θάνατος της «Ελληνικής μεταπρατικής αστικής τάξης». Σήμερα, η σύγχρονη versionτης ιδεολογίας της, ο νεοφιλελευθερισμός έχουν τελειώσει για το 1821 και όχι μόνο. Ότι, ήταν να πεί, το είπε (έστω και με τους προηγούμενους τρόπους, ανιστόρητους με έμφαση στην υποκουλτούρα και την κιτσαρία). Απο εδώ και πέρα άρχεται η κακογουστιά και η ακαλαισθησία και ο δουλικός κοσμοπολιτισμός.

Η απορία που αναφύεται από τα λεγόμενα του κ. Γιανναρά είναι η εξής: Ποιός ο λόγος της ανάπτυξης των Ελληνικών παροικιών ανά τον κόσμο, εν αντιθέσει με την στασιμότητα και εκφυλισμό των Ελλήνων του Ελλαδικού χώρου: Απλώς μέχρι και σήμερα τα κόμματα της άρχουσας τάξης κυβερνούσαν υπό την «υψηλή επίβλεψη» της Αγγλίας, ΗΠΑ και Γερμανίας. Αυτός είναι ο λόγος της καταστροφής της πατρίδας μας στο οικονομικό, ιδεολογικό και κοινωνικό τομέα.

Η «παλιγγενεσία» για εμάς είναι ανεκπλήρωτη. Η Ελλάδα βρίσκεται υπο οικονομική κατοχή υπο την «υψηλή επίβλεψη» αν προτιμάτε. Είναι αποικία και πρέπει να απελευθερωθεί. Εσείς την πουλήσατε, σ΄εμάς έλαχε το χρέος να την απελευθερώσουμε. Οι αξίες μας και ο πολιτισμός μας προέρχεται ανόθευτος απο την Ελληνική γραμματεία, την Γαλλική Επανάσταση, τον ουμανισμό του σύγχρονου πολιτισμού και επιστημών. Επίσης σ’ εμάς έλαχε ο κλήρος να ξαναφέρουμε τα παιδιά μας στην πατρίδα που εσείς εξοστρακίσατε.

Εμείς έχουμε αυτές τις αξίες:

Α) Αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με την άγρια επίθεση ενάντια στην κοινωνία, στον κόσμο της εργασίας, στη νέα γενιά και με τον εξευτελισμό της Ελλάδας, αποτέλεσμα των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωζώνης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η κρίση είναι οικονομική κοινωνική, πολιτική, εκπαιδευτική, επικοινωνιακή, αξιακή, δηλαδή καθολική, κρίση πολιτισμού. Η πατρίδα μας βρίσκεται εν κινδύνω.

Β) Γνωρίζουμε ότι ο τόπος μας διαθέτει άφθονες δυνατότητες ανάπτυξης και πλούτου, φτάνει να αξιοποιηθούν με αυτοπεποίθηση και όραμα οι υποδομές του που σήμερα λεηλατούνται, το διψασμένο για δημιουργία ανθρώπινο δυναμικό του, η στρατηγική γεωγραφική του θέση, ο φυσικός του πλούτος. Εμπνεόμαστε από τις παρακαταθήκες μεγάλων ιστορικών, εθνικών και κοινωνικών αγώνων του λαού μας, από τις ιστορικές στιγμές θυσίας και ανιδιοτέλειας, από την πολύτιμη κληρονομιά δημιουργικού πνεύματος και επινοητικότητας που μας έρχονται από το βάθος του ιστορικού παρελθόντος αυτού του τόπου. Δεν επιτρέπουμε σε κανένα να καταδικάσει σε λήθη την ιστορική μας μνήμη

Γ) Είμαστε πεπεισμένοι ότι υπάρχει εναλλακτική λύση που θα οδηγήσει στην ανασυγκρότηση και την αναγέννηση της οικονομίας και της πατρίδας μας. Υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις σε εμπεριστατωμένες συλλογικές και ατομικές μελέτες, στηριγμένες στη διεθνή εμπειρία, που μπορούν να φέρουν μια ουσιαστική υπέρβαση της ύφεσης και της επακόλουθης στασιμότητας ικανοποιώντας τις λαϊκές ανάγκες. Οι Ελληνίδες κι Έλληνες επιστήμονες καλούνται να αξιοποιήσουν τις γνώσεις, την ερευνητική τους πείρα, τις δημιουργικές ιδέες με στόχο την ανοικοδόμηση μέσα από τα σημερινά ερείπια και την οικοδόμηση μιας νέας Ελλάδας του 21ου αιώνα.

Δ) Θεωρούμε ότι οι νέες πολιτικές απαιτούν την κατάκτηση και εδραίωση της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας, ώστε οι Ελληνίδες και οι Έλληνες να είμαστε με υπερηφάνεια πολίτες της Ελλάδας και με αξιοπρέπεια πολίτες της ηπείρου μας και του κόσμου. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται βαθιά δημοκρατική τομή στη Δημόσια Διοίκηση, με εκσυγχρονισμό, αποδοτικότητα και παραγωγικότητα, με αποτελεσματική καταπολέμηση της αναξιοκρατίας, κομματικοποίησης, διαφθοράς, διαπλοκής, ατιμωρησίας. Η εμπέδωση της λαϊκής κυριαρχίας θα στηριχτεί στη συγκρότηση Συντακτικής Συνέλευσης για την ψήφιση από τον λαό νέου Συντάγματος, που θα θέτει μεταξύ άλλων το δικαίωμα ζωής και εργασίας των πολιτών υπεράνω των απαιτήσεων των δανειστών. Η Δικαιοσύνη αντί για προνομιακό όργανο των πλουσίων, χρειάζεται βαθιές τομές για να γίνει καταφύγιο των πιο αδύναμων πολιτών. Απαιτείται η συντριπτική ήττα του σημερινού εργοδοτικού, κυβερνητικού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και η εκ βάθρων αναγέννηση ενός συμμετοχικού δημοκρατικού, ταξικού κινήματος, που η πηγή του είναι ο τόπος εργασίας.

Ε) Είμαστε βέβαιοι ότι υφίστανται οι αναγκαίες δυνάμεις για ένα τέτοιο φιλόδοξο εγχείρημα. Είναι όμως διασκορπισμένες και συχνά ανταγωνιστικές, και γι’ αυτό μειωμένης αποτελεσματικότητας. Μπορούμε να ενώσουμε τις διάσπαρτες αυτές νησίδες σε ένα πανίσχυρο Αρχιπέλαγος. Μπορούμε να αναπτερώσουμε το ηθικό του λαού και να στηρίξουμε την ηθική της αλληλεγγύης και δημιουργίας. Με αυτό το όραμα τασσόμαστε υπέρ ενός μετώπου όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που εμπνέονται και πονάνε για κοινωνική δικαιοσύνη, για μια κυρίαρχη, γνήσια δημοκρατική, ανεξάρτητη, παραγωγική και τεχνολογικά προηγμένη Ελλάδα του 21ου αιώνα. Ενός χώρου που θα λειτουργεί στη βάση του διαλόγου, της διαρκούς και ίσης πληροφόρησης, με αμεσοδημοκρατικά χαρακτηριστικά αξιοποιώντας κριτικά τη σύγχρονη τεχνολογία και το διαδίκτυο.

Ζ) Ζούμε σε χρόνια που από τη νεολαία έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα να έχει όραμα, ακόμα και να ονειρεύεται. Οι νέοι άνθρωποι σηκώνουν το βάρος της κρίσης μαζί με τη μισθωτή εργασία και τα μεσαία στρώματα. Επί μια δεκαετία η νεολαία χτυπιέται αλύπητα στην εκπαίδευση, την αγορά εργασίας και τους χώρους δουλειάς. Η χώρα μας έχει χάσει μισό εκατομμύριο εκπαιδευμένους ανθρώπους, μια ολόκληρη γενιά πτυχιούχων, που στην πιο παραγωγική τους ηλικία οδηγήθηκαν στη μετανάστευση. Μπορούμε να απελευθερώσουμε τον καταπιεσμένο δυναμισμό, την έμπνευση, τον πειραματισμό, την εφευρετικότητα, την αισιόδοξη ματιά της νέας γενιάς. Η εκπαίδευση θα γίνει η ατμομηχανή της αναγέννησης και η απασχόληση των νέων από τις πρώτες επιλογές.

Η) Συνυπογράφουμε το κείμενο: Όσες και όσοι πιστεύουμε ότι οι αναγκαίες αυτές αλλαγές είναι ασυμβίβαστες με την παραμονή στην Ευρωζώνη και οδηγούν σε ρήξη με την ΕΕ. Όσες και όσοι, παράλληλα, προτάσσουν την εφαρμογή ενός προγράμματος ανασυγκρότησης και μετασχηματισμών της χώρας και είναι αποφασισμένοι να μην επιτρέψουν ν’ ανακοπεί απ’ οποιονδήποτε εκβιασμό ή τελεσίγραφο από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οιουδήποτε άλλου. Καλούμε όλες και όλους που συμμερίζονται αυτές τις σκέψεις να ενώσουμε τις δυνάμεις μας: μεμονωμένα πρόσωπα αλλά και πρωτοβουλίες και κινήσεις πολιτικές, κοινωνικές, οικολογικές, εκπαιδευτικές, επιστημονικές, συνεργατικές, για τα δικαιώματα. Να συνδυάσουμε την ισχύ της ενότητας με το εύρος της διαφορετικότητας. Έχουμε συνείδηση ότι, ιδιαίτερα με τη σημερινή διακυβέρνηση, έχει πληγεί σε βάθος η εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού σε κάθε πολιτική δράση για εναλλακτική λύση κι οφείλουμε να αγωνισθούμε σκληρά για να την αποκαταστήσουμε. Η μόνη εγγύηση μας γι’ αυτό θα είναι η δράση μας.  

Για να ανοίξει ένας νέος ορίζοντας ειρηνικής επανάστασης και λυτρωτικής απελευθέρωσης του λαού μας.

Οταν μια εθνική» επέτειος εορτάζεται με ένα τμήμα του πληθυσμού καταδικασμένο στην φτώχεια και την ανέχεια, μπορεί να λέγεται «εθνική»;

 

Εμείς πιστεύουμε σ’ αυτές τις αρχές για την νέα «παλιγγενεσία». Εσείς εκπρόσωποι της δεξιάς και της «αριστεράς», «ντροπαλοί και θρασείς» αλήθεια σε τι κίβδηλες αξίες πιστεύετε ;

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

Απειροκαλία-η έλλειψη καλαισθησίας

Διαβάστε περισσότερα...

Όταν σε Καταδιώκουν οι Ερινύες του Κομμουνιστικού Παρελθόντος. Του Γ. Περάκη

Οταν σε Καταδιώκουν οι Ερινύες του Κομμουνιστικού Παρελθόντος

 

Όσο περνούν οι ημέρες τόσο αρχίζει να ξεδιπλώνεται το μετεκλογικό σκηνικό. Πίσω απο τις προεκλογικές εξαγγελίες, περνώντας στην κυβερνησιμότητα αποκαλύπτονται τα πολιτικά σκεπτικά οι σκοπιμότητες, οι αλήθειες και τα ψέμματα.

Η «αθώα» μείωση του ΕΝΦΙΑ

Κατ’ αρχήν η μείωση του ΕΝΦΙΑ αποτελεί εξ’ ορισμού θετικό μέτρο για:

1) τις υποβαθμισμένες συνοικίες και

2) τις μικρές ιδιοκτησίες.  

Ο φετινός ΕΝΦΙΑμειώνεται μεσοσταθμικά κατά 22%. Αναλυτικά, το φορολογικό νομοσχέδιο προβλέπει τα εξής:

  • για αξίας ακίνητης περιουσίας έως 60.000 ευρώ ο συντελεστής έκπτωσης είναι 30%,
  • για αξία από 60.001 έως 70.000 ο συντελεστής έκπτωσης είναι 27%,
  • για αξία από 70.001 έως 80.000 ο συντελεστής έκπτωσης είναι 25%,
  • για αξίας από 80.001 έως 1.000.000 η μείωση του φόρου θα είναι 20% και
  • για αξία περιουσίας αντικειμενικής αξίας από 1.000.001 και πάνω ο συντελεστής έκπτωσης θα είναι 10%.

Τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ αναμένεται να εκδοθούν εντός του Αυγούστου και ο φόρος να πληρωθεί σε πέντε μηνιαίες δόσεις, από τον Σεπτέμβριο έως και τον Ιανουάριο 2020. Ο φετινός ΕΝΦΙΑ θα εξοφληθεί σε 5 μηνιαίες δόσεις, από τον Σεπτέμβριο έως και τον Ιανουάριο 2020.

Η «απορία» της μείωσης του ΕΝΦΙΑ απο μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση λύεται απο την πρόθεσή της να αντικαταστήσει την κρατική επιχορήγηση των δήμων. Στην ουσία η οποιαδήποτε δυσανασχέτηση ή δυσφορία του φόρου «μεταφέρεται» στον οικείο δήμο και όχι στην κυβέρνηση. Καθιστά τον δήμο φοροεισπράκτορα. Σατανικό μέν αληθινό δε. Επίσης, απο το 2021 προγραμματίζεται η ολοκλήρωση της υλοποίησης της αλλαγής του ΕΝΦΙΑ σε δημοτικό «Ανταποδοτικό Τέλος», για να μην θυμίζει τίποτα απο «το κακό παρελθόν του». Ασε που έτσι μειώνεται και η κρατική χρηματοδότηση στους δήμους. Αυτό σε συνδυασμό με την θρασύτατη επέμβαση στην λειτουργία του «δημοκρατικού» πολιτεύματος.

Οταν η απλή αναλογική και η δημοκρατία τους φέρνει «αναγούλα»

Εξαιτίας της απλής αναλογικής πολλοί τοπικοί άρχοντες δεν έχουν την πλειοψηφία στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, με αποτέλεσμα ο «κίνδυνος παράλυσης» να είναι ορατός ενόψει της επίσης ανάληψης των καθηκόντων τους τον Σεπτέμβριο. ο κ. Θεοδωρικάκος, με τις ρυθμίσεις που προωθεί: «δίνεται η πλειοψηφία στην οικονομική επιτροπή και στην επιτροπή ποιότητας ζωής στους εκλεγμένους δημάρχους και περιφερειάρχες και προβλέπεται η δυνατότητα συμπράξεων με την προϋπόθεση πως θα συμμετέχει και η παράταξη από την οποία προέρχεται ο τελικός νικητής των εκλογών». 

Εστω και αν ό ίδιος είναι μειοψηφία στους ψήφους των δημοτών! Εδώ εξαντλείται η δημοκρατικότητα τους!

Με τις ρυθμίσεις που προωθούναι θα ισχύσουν τα εξής:

Άρθρο 01- Σύμπραξη δημοτικών και περιφερειακών παρατάξεων. Η παράγραφος 7 του άρθρου 66 του ν. 3852/2010 (Α’ 87) αντικαθίσταται ως εξής: «Δύο ή περισσότερες δημοτικές παρατάξεις μπορούν να συμπράττουν, εφόσον μια από αυτές είναι η παράταξη με την οποία έχει εκλεγεί ο δήμαρχος». Εάν δεν έχει εκλεγεί προεδρείο, το πρακτικό υποβάλλεται στον σύμβουλο του συνδυασμού με τον οποίο εξελέγη ο δήμαρχος και που έχει εκλεγεί με τις περισσότερες ψήφους και, σε περίπτωση ισοψηφίας, εκείνου που είναι γραμμένος πρώτος κατά σειρά στην απόφαση του δικαστηρίου.

Στην ουσία πρόκειται για έμμεσο διορισμό απο το δικαστήριο.

Για να δούμε η «ευαισθησία» τους, ο «κίνδυνος παράλυσης» θα είναι ίδιος στην τυχόν αλλαγή του εμπορικού νόμου για τις τις ΑΕ & ΕΠΕ (Ν.2190), να δύναται κάποιος να διιοκεί «απρόσκοπτα» την εταιρεία π.χ. ο έχων την σχετική πλειοψηφία στις μετοχές 35%, ενώ μειοψηφία να είναι το υπόλοιπο 65%. Να αποφασίσει η γενική συνέλευση την διανομή κερδών της χρήσης όχι ανάλογα με το ποσοστό των μετοχών αλλά η διανομή να γίνει μόνο στον κατέχοντα του 35%. Θα φωνασκούν για κλοπή της περιουσίας τους και καταπάτηση των οικονομικών τους συμφερόντων, την εξύβριση της κοινής λογικής, κλπ.

Αυτού του είδους οι νεοφιλελεύθεροι με το προηγούμενο «κομμουνιστικό και αριστερό» παρελθόν είναι οι πλέον φανατικοί και επικίνδυνοι.

Ο λόγος: Πρέπει να αποδεικνύουν ανά πάσα στιγμή ότι έχουν «αλλάξει» και «έχουν μετανοήσει για το ένοχο παρελθόν τους».

Το ίδιο επικίνδυνοι ήταν και είανι οι πρώην «αριστεροί» του ΣΥΡΙΖΑ ή «οι ντροπαλοί νεοφιλεύθεροι» ή «οι αριστεροί στα λόγια νεοφιλελεύθεροι στην πράξη».

Μετεμφυλιακά δεν τους ονομάτιζαν απλώς δηλωσίες αλλά και «ειλικρινώς μεταμεληθέντες» και μάλιστα «αυθορμήτως».

Αυτοί κάνουν την δουλειά τους.

Εμείς πρέπει το συντομότερο να ανασυνταχθούμε! Τα λάθη του παρελθόντος ας μας γίνουν μαθήματα. Ας κάνουμε delete ότι μας χωρίζει και bold ότι μας ενώνει. Όλοι είναι απαραίτητοι και πολύτιμοι σ΄ αυτή την κοινή πορεία.

Ο δρόμος μας θα είναι μακρύς και δύσκολος.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...

Ανυπομονησία Παιδική Ασθένεια του Νεοφιλευθερισμού ή όταν η Επί Παραγγελία Εκτιμήσεις Θυμίζουν Τις Προφητείες του Αγ. Παίσιου.Του Γ. Περάκη

Ανυπομονησία Παιδική Ασθένεια του Νεοφιλευθερισμού ή όταν η Επί Παραγγελία Εκτιμήσεις Θυμίζουν Τις Προφητείες του Αγ. Παίσιου

Το «thinktank» του ΣΕΒ το Ιδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών (Ι.Ο.Β.Ε.), δημοσίευσε τα

αποτελέσματα ερευνών οικονομικής συγκυρίας Ιούλιος-2019 (01-08-2019). Τα θέματα που αναπτύσει μεταξύ άλλων είναι και τα παρακάτω:

  1. 1)Οικονομικό κλίμα (Ελλάδα–ΕΕ-28–Ευρωζώνη)
  2. 2)Βιομηχανία-Κατασκευές-Λιανικό εμπόριο-Υπηρεσίες
  3. 3)Καταναλωτική Εμπιστοσύνη (Ελλάδα-ΕΕ-28-Ερωζώνη)

1.Α) Ε.Ε-Ευρωζώνη:

Ήπια υποχώρηση στον δείκτη οικονομικού κλίματος στην Ευρωζώνη, αλλά και στην ΕΕ. Ο δείκτης οικονομικού κλίματος τον Ιούλιο υποχώρησε στην Ευρωζώνη κατά -0,6 μονάδες και διαμορφώθηκε στις 102,7 μονάδες όπως και στην ΕΕ (μείωση κατά -0,3 μον.). Πιο συγκεκριμένα, η πτώση του δείκτη στην Ευρωζώνη εκπορεύεται κυρίως από την επιδείνωση του κλίματος στις Κατασκευές (-2,6), στη Βιομηχανία (-1,8), στο Λιανικό εμπόριο (-0,8) και στις Υπηρεσίες (-0,4), ενώ αντίθετα ανοδική ήταν η πορεία της καταναλωτικής εμπιστοσύνης (+0,6). Όσον αφορά στις πέντε μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης, ο δείκτης υποχώρησε πιο έντονα στην Γερμανία (-2,4), παρέμεινε αμετάβλητος στην Γαλλία, ενώ θετικά κινήθηκε στην Ολλανδία (+1,7) στην Ιταλία (+1,4) και στην Ισπανία (+0,6). Στην ΕΕ, η ηπιότερη υποχώρηση των προσδοκιών προκύπτει κυρίως ως αποτέλεσμα της οριακής υποχώρησης του δείκτη στην Πολωνία (-0,8) και στο Ην. Βασίλειο αντίστοιχα.

Σε τομεακό επίπεδο, αναλυτικότερα:

Στη Βιομηχανία, οι δείκτες προσδοκιών διαμορφώθηκαν στις -7,9 και -7,4 μονάδες σε ΕΕ και Ευρωζώνη αντίστοιχα.

Στις Υπηρεσίες, οι δείκτες προσδοκιών διαμορφώθηκαν στις +7,8 και +10,6 μονάδες σε ΕΕ και Ευρωζώνη αντίστοιχα.

Στο Λιανικό Εμπόριο, οι σχετικοί δείκτες διαμορφώθηκαν στις -1,6 και -0,7 μονάδες αντίστοιχα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη.

Στις Κατασκευές, ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών κινήθηκε στις +2,6 και +3,2 μονάδες στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Οι προβλέψεις για την απασχόληση υποχωρούν στην ΕΕ.

1.Β) Ελλάδα: Σημαντική μετεκλογική βελτίωση του δείκτη οικονομικού κλίματος (λόγω εκλογής του κ. Μητσοτάκη θα προσέθετε κάποιος).

Ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος κινείται έντονα ανοδικά τον Ιούλιο, επίδοση που είναι η υψηλότερη από τον Μάρτιο του 2008. Σημειώνεται βελτίωση των προσδοκιών σε όλους τους επιχειρηματικούς τομείς, ανεξαιρέτως, Βιομηχανία Λιανικό Εμπόριο, Υπηρεσίες και Κατασκευές. Ταυτόχρονα, η καταναλωτική εμπιστοσύνη φθάνει στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 12 ετών περίπου. Καθώς πρόκειται για την πρώτη μετεκλογική έρευνα είναι φανερό ότι η αρχική επίδραση του αποτελέσματος στις προσδοκίες πολιτών και επιχειρήσεων είναι θετική. Αυτό συμβαίνει βέβαια συστηματικά σχεδόν σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες των τελευταίων ετών. Ήδη, έχουν καταγραφεί σε προγραμματικό επίπεδο και οι πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης που αναμένεται να οριοθετήσουν το πλαίσιο πολιτικής στο οποίο θα κινηθεί μεσοπρόθεσμα και θα διαμορφώσουν τις προσδοκίες στο επόμενο διάστημα. Βέβαια, η έρευνα καταγράφει μεν προσδοκίες από την πλευρά των πολιτών αλλά και περισσότερο απτούς ποσοτικούς δείκτες ζήτησης από την πλευρά των επιχειρήσεων, οι οποίοι είναι σχετικά λιγότερο εξαρτημένοι από την πολιτική συγκυρία. Σε κάθε περίπτωση καταγράφεται ισχυρή ενίσχυση της αισιοδοξίας στους πολίτες για βελτίωση των οικονομικών του νοικοκυριού τους αλλά και της χώρας, όπως και στις επιχειρήσεις, σε ηπιότερο βαθμό.

2.Α) Βιομηχανία: Στη Βιομηχανία, το αρνητικό ισοζύγιο των εκτιμήσεων για τις παραγγελίες και τη ζήτηση βελτιώθηκε, όπως και ο δείκτης των εκτιμήσεων για τα αποθέματα ενώ οι προβλέψεις για την παραγωγή τους προσεχείς μήνες παρουσίασαν μικρή μεταβολή. Οριακή ενίσχυση επιχειρηματικών προσδοκιών, λόγω καλύτερων εκτιμήσεων για την τρέχουσα ζήτηση. Αναλυτικά:

α) Σε επίπεδο παραγγελιών και τρέχουσας ζήτησης, ο αρνητικός δείκτης διαμορφώνεται τον Ιούλιο στις -5 μονάδες (από -12 μον).

β) Στις προβλέψεις για την εξέλιξη της παραγωγής τους προσεχείς 3-4 μήνες, το σχετικό ισοζύγιο εξασθένησε κατά -4 μονάδες.

γ) Στα αποθέματα έτοιμων προϊόντων, το σχετικό ισοζύγιο ενισχύθηκε κατά 2 μονάδες έναντι του προηγούμενου μήνα.

δ) Στους δείκτες εξαγωγικής δραστηριότητας καταγράφηκαν τον Ιούλιο πτωτικές τάσεις.

ε) Οι θετικές προβλέψεις για τις πωλήσεις τους προσεχείς μήνες περιορίστηκαν τον Ιούλιο.

στ) Οι μήνες εξασφαλισμένης παραγωγής παρέμειναν αμετάβλητοι στους 4,8 μήνες, με το ποσοστό χρησιμοποίησης εργοστασιακού δυναμικού να είναι επίσης ουσιαστικά αμετάβλητο.

ζ) Ο δείκτης στις προβλέψεις για την απασχόληση αποδυναμώθηκε αισθητά και διαμορφώθηκε στις +2 μονάδες.

η) Ως προς τους λόγους που παρεμποδίζουν την παραγωγική δραστηριότητα, το 44% των επιχειρήσεων θεωρεί ότι η επιχειρηματική λειτουργία του είναι απρόσκοπτη, ενώ από τις υπόλοιπες, ένα 26% δηλώνει ως σημαντικότερο εμπόδιο την ανεπάρκεια ζήτησης και το 15% την κεφαλαιακή ανεπάρκεια.

ι) Τέλος, στο τριμηνιαίο ερώτημα σχετικά με τις προβλέψεις των επιχειρήσεων για τον προορισμό των εξαγωγών τους τους προσεχείς μήνες, καταγράφεται επιδείνωση στους σχετικούς δείκτες.

2.Β) Στις Κατασκευές, οι προβλέψεις για το πρόγραμμα μεταβλήθηκαν σημαντικά, όπως επίσης οι αρνητικές προβλέψεις για την απασχόληση. Βελτίωση επιχειρηματικών προσδοκιών εκπορευόμενη αποκλειστικά από τις Ιδιωτικές Κατασκευές. Δείκτης Επιχειρηματικών Προσδοκιών στις Κατασκευές ενισχύθηκε τον Ιούλιο, επίπεδο ελαφρώς υψηλότερο από το αντίστοιχο περυσινό. Στους επιμέρους κλάδους, η τάση είναι ανοδική στις Ιδιωτικές Κατασκευές, σε αντίθεση με τα Δημόσια Έργα. Από τις βασικές μεταβλητές του δείκτη, οι προβλέψεις για το πρόγραμμα εργασιών των επιχειρήσεων βελτιώθηκαν αρκετά, ενώ οι προβλέψεις για την απασχόληση επιδεινώθηκαν οριακά. Αναλυτικά, ο αρνητικός δείκτης των -73 μονάδων στις προβλέψεις για το πρόγραμμα εργασιών των επιχειρήσεων ανήλθε στις -66, με το 68% (από 73%) των επιχειρήσεων να διατυπώνει απαισιοδοξία για το επίπεδο των εργασιών του το επόμενο τρίμηνο ενώ μόλις το 3% δήλωσε το αντίθετο. Στις προβλέψεις για την απασχόληση, ο σχετικός δείκτης επιδεινώθηκε οριακά στις -34 μονάδες (από -32 μον.).

2.Γ) Στο Λιανικό Εμπόριο, οι θετικές εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις ενισχύονται αισθητά, οι προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξή τους μεταβάλλονται οριακά, όπως και τα αποθέματα. Περαιτέρω ανάκαμψη στις επιχειρηματικές προσδοκίες, με ενίσχυση των πωλήσεων. Oδείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στο Λιανικό Εμπόριο ανέκαμψε εκ νέου τον Ιούλιο. Από τις κύριες μεταβλητές του δείκτη, οι θετικές εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις βελτιώνονται σημαντικά, ενώ οι προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξή τους παραμένουν θετικές, παρόλο που τα αποθέματα είναι διογκωμένα.

Οι εξελίξεις στους επιμέρους κλάδους του Λιανικού εμπορίου είναι κυρίως ανοδικές, με εξαίρεση τoν κλάδο Υφασμάτων - Ένδυσης και Υπόδησης και τα Οχήματα - Ανταλλακτικά:

Ο  δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στα Τρόφιμα–Ποτά–Καπνός ενισχύθηκε, κινούμενος ωστόσο σε υψηλότερη επίδοση σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή.

Πτωτικά κινείται ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στα Υφάσματα-Ενδυση-Υπόδηση φθάνοντας σε υψηλότερα ωστόσο επίπεδα από τα αντίστοιχα του προηγούμενου έτους. Από τα βασικά στοιχεία δραστηριότητας, πολύ ισχυρή είναι η μείωση στις εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις οι οποίες διαμορφώνονται στις -83 μονάδες (από -78).

Τον Ιούλιο, οι επιχειρηματικές προσδοκίες στα Είδη Οικιακού Εξοπλισμού ενισχύονται αισθητά. Αρνητικές παραμένουν και οι προβλέψεις για την απασχόληση, οι οποίες ωστόσο ενισχύονται ελαφρά (-17 από -20 μονάδες), ενώ στις τιμές, ο σχετικός δείκτης ενισχύεται κατά τρεις μονάδες.

Έντονα πτωτικά κινούνται τον Ιούλιο οι επιχειρηματικές προσδοκίες στα Οχήματα–Ανταλλακτικά.

2.Δ) Στις Υπηρεσίες, οι θετικές εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων ενισχύονται περαιτέρω, ενώ οι αντίστοιχες για την τρέχουσα ζήτηση βελτιώνονται μεν, αλλά ηπιότερα.

Σημαντική ενίσχυση επιχειρηματικών προσδοκιών, λόγω κυρίως θετικών εκτιμήσεων για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων, σε υψηλότερα επίπεδα από την αντίστοιχη περυσινή επίδοση. Από τις επιμέρους μεταβλητές του δείκτη, οι εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων ενισχύονται αισθητά και αντανακλούν αυξημένη αισιοδοξία.

Σε επίπεδο βασικών κλάδων των Υπηρεσιών η εικόνα είναι η ακόλουθη:

Oδείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στα Ξενοδοχεία-Εστιατόρια-Τουριστικά Πρακτορεία αυξάνεται, σε επίπεδο όμως χαμηλότερο του αντίστοιχου περυσινού.

Πτωτικά κινείται ο δείκτης προσδοκιών στους Ενδιάμεσους Χρηματοπιστωτικούς Οργανισμούς (χωρίς Τράπεζες.

Ο   δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στην Πληροφορική και Ανάπτυξη Λογισμικού κινείται ελαφρώς ανοδικά πολύ υψηλότερα πάντως από τον Ιούλιο του 2018. Οι αρνητικές εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων οξύνονται και διαμορφώνονται στις -9 μονάδες.

Τέλος, το 42% των επιχειρήσεων δηλώνει απρόσκοπτη επιχειρηματική λειτουργία, με το 20% να επισημαίνει την ανεπάρκεια ζήτησης και το 16% την ανεπάρκεια κεφαλαίων κίνησης ως βασικά προσκόμματα στη λειτουργία τους.

Έντονα ανοδικά κινούνται οι επιχειρηματικές προσδοκίες στις Χερσαίες Μεταφορές.

2.Ε) Στην Καταναλωτική Εμπιστοσύνη, οι προβλέψεις των νοικοκυριών για την οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά και την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού τους βελτιώνονται, ενώ βελτιώνεται και η πρόθεση για αποταμίευση, όπως επίσης και οι προβλέψεις για την ανεργία.

Νέα ενίσχυση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης, στο μέγιστο επίπεδο των τελευταίων σχεδόν 12 ετών δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης ανέκαμψε εκ νέου τον Ιούλιο, για πέμπτο συνεχή μήνα, αλλά αρκετά ταχύτερα από τους προηγούμενους. Ακολούθως, διαμορφώθηκε στις -20,2 (από - 27,8) μονάδες, πολύ υψηλότερα από ότι ένα έτος νωρίτερα (-46,5 μονάδες). Το συγκεκριμένο επίπεδο του δείκτη είναι το υψηλότερο από τον Οκτώβριο του 2007.

Η περαιτέρω ενίσχυση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης θεωρείται ότι σχετίζεται πρωτίστως με την κυβερνητική αλλαγή και είναι μια εξέλιξη η οποία σημειώνεται διαχρονικά την πρώτη περίοδο μετά από βουλευτικές εκλογές. Σε αυτήν την τάση συνέβαλε η εξαγγελία άμεσης υλοποίησης ορισμένων δημοσιονομικών μέτρων τα οποία αφορούσαν και στα νοικοκυριά (μείωση ΕΝΦΙΑ, επέκταση ρύθμισης έως 120 δόσεις. Την περίοδο διεξαγωγής της έρευνας τα μέτρα δεν είχαν νομοθετηθεί). Επομένως, το εάν θα συνεχιστεί αυτή η τάση συναρτάται σε σημαντικό βαθμό από την υλοποίηση των προεκλογικών εξαγγελιών.

Κατόπιν της νέας, σημαντικής ανόδου τον Ιούλιο, οι Έλληνες καταναλωτές δεν είναι πλέον οι πιο απαισιόδοξοι στην ΕΕ.

Την πεντάδα των πλέον απαισιόδοξων συμπληρώνουν η Ιταλία (-11,8 από -14,0), το Βέλγιο (-10,7 από -9,6) και η Πορτογαλία (-7,3 από -9,2). Οι μέσοι ευρωπαϊκοί δείκτες διαμορφώθηκαν στις -5,9 (από -6,9) μονάδες στην ΕΕ και στις -6,6 (από -7,2) μονάδες στην Ευρωζώνη.

Σχετικά με τις εκτιμήσεις για την τρέχουσα οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού, το ποσοστό των καταναλωτών που δηλώνει ότι «μόλις τα βγάζει πέρα» περιορίστηκε ήπια τον Ιούλιο, στο 61% (από 63%), ενώ αμετάβλητο στο 12% παρέμεινε το ποσοστό όσων αναφέρουν ότι αντλούν από τις αποταμιεύσεις τους. Οι καταναλωτές που δηλώνουν ότι αποταμιεύουν λίγο ή πολύ αποτελούν το 16% (από 15%) του συνόλου, ενώ όσοι δηλώνουν ότι «έχουν χρεωθεί» κινούνται σταθερά στο 10%.

Τον Ιούλιο, στην έρευνα καταναλωτών εξετάζονται τρία πρόσθετα ζητήματα σε τριμηνιαία βάση, τα οποία εξειδικεύουν περισσότερο την πρόθεση για μείζονες αγορές διαρκών καταναλωτικών αγαθών (αυτοκίνητο, κατοικία) και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως πρόδρομοι δείκτες για την ιδιωτική κατανάλωση. Αναλυτικά:

Ενίσχυση καταγράφει σε σχέση με τον Απρίλιο η πρόθεση αγοράς αυτοκινήτου εντός των επόμενων 12 μηνών, με το σχετικό δείκτη να διαμορφώνεται στις -87,0 (από -88,8) μονάδες. Το 92,1% (από 94,5%) των καταναλωτών στην Ελλάδα δηλώνει ότι δεν είναι πιθανό να αγοράσει αυτοκίνητο εντός του προσεχούς 12μήνου.

Ανάκαμψη σημειώνεται τον Ιούλιο σε σχέση με τον Απρίλιο και στην πρόθεση για αγορά ή κατασκευή κατοικίας εντός των επόμενων 12 μηνών, με το σχετικό δείκτη να διαμορφώνεται στις -91,7 (από -92,4) μονάδες, ισοζύγιο επίσης χειρότερο από τους αντίστοιχους ευρωπαϊκούς δείκτες, οι οποίοι διαμορφώθηκαν στις -77,4 (από -79,0) και τις -80,8 (από -82,5) μονάδες, στην ΕΕ και την Ευρωζώνη αντίστοιχα. Το 3,1% (από 2,8%) των νοικοκυριών εγχωρίως δηλώνει εκ νέου ότι ίσως να προβεί σε αγορά / κατασκευή κατοικίας τον επόμενο χρόνο.

Σημαντικές επισημάνσεις

1η) Ολες οι παραπάνω διαπιστώσεις και εκτιμήσεις αφορούσαν τις 23 ημέρες του Ιουλίου (δεν γνωρίζουμε εάν οι έρευνες διεξήχθησαν προ ή μετά των εκλογών).

2η) Ολα αυτά τα ωραία, στον μήνα έκδοσης την εκκαθαριστικών φορολογίας, των φυσικών και νομικών προσώπων.

3η) Στελέχη της κυβέρνησης προέρχονται απο το παραπάνω «thinktank» του ΣΕΒ.

3η) Η αισιοδοξία του οικονομικού κλίματος ενισχύεται και απο τις εκτιμήσεις του Ο.Α.Ε.Δ. & της ΕΛΣΤΑΤ, όπως αποδεικνύεται στο παρακάτω πίνακα:

Απόκλιση στοιχείων για την ανεργία μεταξύ του ΟΑΕΔ & ΕΛΣΤΑΤ
1. Ανεργία από Έκθεση ΟΑΕΔ
γ) για Νοέμβριο 2018
  Άνεργοι [Αναζητούντες εργασία] Λοιποί (Μη αναζητούντες εργασία) Σύνολο Ανέργων (Αναζητούντων και μη εργασία)
Εγγεγραμμένοι >= 12 Μήνες 479.576 52.914 532.490
Εγγεγραμμένοι < 12 Μήνες 419.389 146.558 565.947
Σύνολο 898.965 199.472 1.098.437
2.ΕΛΣΤΑΤ
γ) για Νοέμβριο 2018
Σύνολο Ανέργων 875.195
Απόκλιση -223.242

Επιμύθιο

  • Οι άνεργοι γνωρίζουν πολύ καλά και πόσοι είναι και τι υφίστανται.
  • Οι υπόλοιποι πολίτες έχουμε την απαίτηση να μας πληροφορήσουν οι δύο κρατικοί οργανισμοί που οφείλεται η απόκλιση των 223.000 ανέργων.
  • Οσο για τις εκτιμήσεις, για να μην επικαλεσθούμε τα θεία:

Κοντὰ στὴ μιὰ καταστροφὴ καινούργια μᾶς προφθάνει,
κοντὰ στὶς τόσες συμφορὲς καὶ στὶς πολλὲς θυσίες,
δὲν ξέρω τίνος βάλθηκε παντοῦ φωτιὲς νὰ βάνει
καὶ κάθε βράδι νἄχουμε φρικτὲς φωτοχυσίες.
Καὶ δός του νέα πυρκαγιὰ καὶ κάτω στὸ παζάρι,
καὶ μέσα στὴ σαρακοστὴ ἐκάη τὸ χαβιάρι.
Ἐκάηκαν τὰ βούτυρα, τὰ μῆλα καὶ τ᾿ ἀχλάδια,
οἱ μπάμιες τὰ πετρέλαια, τὰ ραζακιὰ σταφύλια,
οἱ λεμονάδες, οἱ ἐλιὲς τὸ γιάτσο καὶ τὰ λάδια,
ἡ ζάχαρη καὶ ὁ καφές, λουμίνια καὶ φυτίλια.
Γιατ᾿ ἦλθαν χρόνια δίσεκτα, καταραμένα χρόνια,
νὰ ψήνονται στὴν ἀγορὰ καὶ τ᾿ ἄγουρα πεπόνια
Ἦτο σχεδὸν μεσάνυχτα καὶ λίγο περασμένα,
ὁ Ταβουλάρης ἔπαιζε στὸ θέατρο ἀκόμα,
ὅταν μπὰμ μποὺμ ἀκούσθηκαν στὰ ὕψη σκορπισμένα,
κι ὅλος ὁ κόσμος φώναξε ἀμέσως μ᾿ ἕνα στόμα:
Συναθροισθῆτε, σκαπανεῖς, ὁρμήσετε φαντάροι,
ἀπ᾿ ἄκρη σ᾿ ἄκρη χαλασμός... φωτιὰ καὶ στὸ παζάρι.

Κι ἰδοὺ μὲ σκούφους ναυτικούς, μὲ νυχτικὰ φουστάνια,
γυναῖκες κι ἄνδρες ὤρμησαν μέσα στοὺς δρόμους ὅλοι,
μὲ στάμνες, μὲ πλατύσταμνα, καὶ μὲ τὰ γιαταγάνια,
κι ἔβλεπες σὰν στρατόπεδο τῶν Ἀθηνῶν τὴν πόλη.
Ἐν τούτοις μὲς στὴν ταραχὴ πολὺ παρετηρεῖτο,
πὼς μόνον ὁ πρωθυπουργὸς στὴν πυρκαγιὰ δὲν ἦτο.
Ὡς τὰ ἑπτὰ οὐράνια ἀνέβαιναν οἱ φλόγες,
κι ἐφώτιζαν τὰ τέσσερα τῆς πόλεως σημεῖα,
σὰν σκάγια ἐσκορπίζονταν τῶν σταφυλιῶν οἱ ρόγες,
καὶ πέριξ διεχέετο μεγάλη εὐθυμία.
Κοκκίνζ᾿ ἡ Ἀκρόπολις ἀπ᾿ τὴν πολλὴ χαρά της,
ποὺ ἔβλεπε νὰ καίεται τὸ δῶρον τοῦ Ἐλγίνου,
γιατί αὐτὴ δὲν ξέχασε ἀκόμη τὰ παλιά της,
πῶς θαῦμα ἔγιν᾿ ἄλλοτε τοῦ κλέφτη της ἐκείνου.
Ἂν τὸ ξεχνοῦνε οἱ Ρωμιοί, οἱ πέτρες δὲν ξεχνοῦνε
μὲ ποιοὺς ἐζοῦσαν ἄλλοτε καὶ τώρα μὲ ποιοὺς ζοῦνε.
Ὢ τόσων ἀναμνήσεων καημένο μου παζάρι,
μὲ τ᾿ ἀκριβά σου κρέατα, τὰ βρώμια σου τὰ ψάρια,
τὶς ξύλινες παράγκες σου, τὸν κάθε μακελάρη,
τὶς ζυγαριὲς τὶς ξύγκικες, τὰ ξύγκικα καντάρια,
αἰώνια στὴ μνήμη του κανεὶς θὰ σὲ φυλάττει
καὶ γαῖαν ἔχεις ἐλαφράν, ὦ Ἀγορὰ φιλτάτη (Γ. Σουρής)

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

           

Διαβάστε περισσότερα...

Αλέκος Αλαβάνος: «Αιφνιδιάσθηκα. Μετά τεσσεράμισι χρόνια ΣΥΡΙΖΑ με κάλεσαν στην ΕΡΤ…»

Αλέκος Αλαβάνος: «Αιφνιδιάσθηκα. Μετά τεσσεράμισι χρόνια ΣΥΡΙΖΑ με κάλεσαν στην ΕΡΤ…»

«Σήμερα το μεσημέρι με κάλεσαν για μια συνέντευξη στην ΕΡΤ. Αιφνιδιάσθηκα. Επί τεσσεράμισι χρόνια, από την πρώτη μέχρι την τελευταία μέρα διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν πήρα από την ΕΡΤ ούτε μία απολύτως πρόσκληση για πολιτική συνέντευξη. Δεν το λέω γιατί θεωρώ ότι δικαιούμαι να εμφανίζομαι, αλλά γιατί αυτός ο ολοκληρωτικός αποκλεισμός έγινε μόνο στη δημόσια, σε πλήρη αντίθεση με τις ιδιωτικές τηλεοράσεις. Δεν το λέω για τον Τσίπρα ή τον Παππά, είναι γνωστή η πολιτεία τους. Το λέω για τα διευθυντικά στελέχη της ΕΡΤ και τη δουλικότητα και δουλοπρέπεια που επέδειξαν στα πολιτικά αφεντικά τους. Ας ελπίσουμε ότι επί της νέας κυβέρνησης δεν θα ακολουθηθεί η ίδια τακτική και θα γίνει σεβαστό το καθεστώς ελευθερίας και ελευθεροστομίας που δικαιούται η ΕΡΤ, η οποία, συν τοις άλλοις, λειτουργεί χάρη στις εισφορές του ελληνικού λαού».

Διαβάστε περισσότερα...

Το Αδιέξοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη.Του Κ. Παπουλή

Το Αδιέξοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Του Κ. Παπουλή

Οι καθοριστικές αυτές (πολλαπλές) εκλογές, που διεξήχθησαν μετά από δέκα χρόνια βαθιάς κρίσης οδήγησαν (δυστυχώς όπως είχαμε προβλέψει)* σε συντριπτική ήττα των πολιτικών δυνάμεων του αντιμνημονιακού χώρου και ανέδειξαν πανηγυρικά κυβέρνηση Ν.Δ. Oχώρος αυτός αυτοκτόνησε, αφού για μια άλλη φορά δεν εκφράστηκε σε ένα συμμαχικό εκλογικό σχήμα…

Όμως στην Ελλάδα, τίποτε δεν άλλαξε, αντίθετα, το αδιέξοδο βαθαίνει:  

Α) Παραμένει η δεύτερη χώρα παγκοσμίως μετά την Ιαπωνία σε δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η διαφορά είναι, ότι η Ιαπωνία χρωστάει σε δικό της νόμισμα και στο εσωτερικό, ενώ η Ελλάδα σε ένα ξένο νόμισμα που δεν ελέγχει, το ευρώ, και το χρέος της είναι κατά κύρια λόγο εξωτερικό.

Β) Συνέπεια της ΟΝΕ και του Α, είναι ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε δότρια χώρα στην Ε.Ε., για πρώτη φορά - μετά την ένταξή της το 1981- στην διαδικασία ευρωπαϊκής ενοποίησης. Μεταφέρει μέσω των πρωτογενών πλεονασμάτων, 3,5% του ΑΕΠ στην αλλοδαπή, κύρια στην Ε.Ε.,   ενώ εισπράττει καθαρά από την Ε.Ε., λίγο παραπάνω από 1,5%. Είναι εκπληκτικό ότι η πιο αδύναμη οικονομικά χώρα (αυτή την στιγμή) στην Ε.Ε. πληρώνει αδρά για την συμμετοχή της. Αντίθετα γνωρίζουμε -από τα στοιχειώδη οικονομικά-, ότι για να έχει κάποιες πιθανότητες επιβίωσης μια αδύναμη οικονομία, σε μια τελωνειακή ένωση, περισσότερο σε μια κοινή αγορά και πολύ περισσότερο σε νομισματική ένωση, πρέπει να δέχεται μεγάλες μεταβιβαστικές πληρωμές από τις ισχυρές οικονομίες.   Και όμως απέναντι σε αυτό το θανατηφόρο -για την πατρίδα μας- παράδοξο, το σύνολο των κομμάτων που βρέθηκαν στο ελληνικό κοινοβούλιο στις 7 Ιουλίου, τηρούν ανάλογα, «παράδοξο» σιωπητήριο.

Γ) Η Ελλάδα εντός ΟΝΕ και Ε.Ε. στερείται όλων των οικονομικών εργαλείων για να ξεπεράσει την ύφεση και την κρίση (δημοσιονομική, νομισματική, συναλλαγματική, εμπορική, βιομηχανική, αγροτική κλπ πολιτική). Η μόνη πολιτική που της μένει είναι η εισοδηματική, όπου στις παρούσες και εντός-ευρώ συνθήκες, δεν μπορεί παρά να μην κατευθύνεται στην συνεχή μείωση μισθών για να ανακτηθεί μια κάποια ανταγωνιστικότητα, που, δεν μπορεί να ανακτηθεί αλλιώς, (βραχυχρόνια με εξωτερική υποτίμηση και μεσοχρόνια με επενδύσεις).

Δ) Γνωρίζουμε από την οικονομική θεωρία, τον οικονομικό νόμο του Okun, της απαιτούμενης άυξησης ΑΕΠ –αύξησης απασχόλησης ό,τι   χρειάζεται ετήσια μεγέθυνση 3% για να βελτιωθεί η ανεργία. Ακόμη και αν -με άλλους υπολογισμούς- δεχτούμε, ότι ο νόμος πέφτει στο 2-2,5% στην Ελλάδα, καταλαβαίνουμε το μέγεθος του προβλήματος και γιατί οδηγoύμαστε στην σημερινή ζούγκλα της αγοράς εργασίας και στην μαζική μετανάστευση.

Ε) Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται στο οικονομικό επίπεδο της Ρουμανίας που σύντομα θα την ξεπεράσει, ενώ μεσοχρόνια θα την περάσει και η Βουλγαρία. Τείνει να γίνει η πιο φτωχή χώρα της Ε.Ε., ενώ σε επίπεδο πραγματικού εισοδήματος βρίσκεται περίπου –εκεί όταν εισήλθε στην ΕΟΚ- στο 1981. Μόνο που από τότε, υπάρχει εκπληκτική αποδιάρθρωση της γεωργίας, της βιομηχανίας και των επενδύσεων, ενώ για την ιστορία να θυμίσουμε ότι πριν την ένταξη, η ανεργία ήταν γύρω στο 1,5%......

ΣΤ) Η Ελλάδα έχει υπογράψει το δημοσιονομικό σύμφωνο της Ε.Ε., το οποίο είναι πιο αυστηρό από το ισχύοντα αιώνιο μνημόνιο των διαρκών πρωτογενών πλεονασμάτων του 2% και πλέον έως το 2060. Υπενθυμίζουμε, ότι προβλέπει μείωση κατά 1/20 ετησίως του δημόσιου χρέους στις χώρες που βρίσκεται πάνω από το 60% του ΑΕΠ, της συνθήκης του Μάαστριχτ. Δηλαδή η Ελλάδα θα έπρεπε να μειώνει περί το 6% του ποσοστού του χρέους ως προς το ΑΕΠ της, τα επόμενα χρόνια.. ……

Έρχεται λοιπόν ο Μητσοτάκης και κατά τις δηλώσεις του βάζει τον πήχη της ανάπτυξης έως το 4% (ορθά, γιατί αλλιώς δεν θα υπάρξει βελτίωση στην αγορά εργασίας-και μάλιστα ο ρυθμός αυτός πρέπει να είναι αρκετά μεγαλύτερος στις συνθήκες της ελληνικής οικονομίας-). Πως θα τον επιτύχει; Με δύο τρόπους ισχυρίζεται, με την παραμυθία των Ξένων Αμέσων Επενδύσεων που δεν είναι ανάγκη να μακρηγορήσει κανείς για να δικαιολογήσει τα περί παραμυθίας και με την μείωση της φορολογίας και την αύξηση των δημόσιων επενδύσεων, που προϋποθέτει όμως αλλαγή δημοσιονομικής πολιτικής.

Έρχεται λοιπόν η νέα κυβέρνηση και λέει: θα μειώσω τους φόρους και θα αυξήσω το πρόγραμμα δημοσιών επενδύσεων. Πολύ σωστά ως πρόθεση. Άλλωστε για κάθε τέτοια πολιτική της τάξης του 1 δις, το ΑΕΠ με τους ανάλογους πολλαπλασιαστές, θα αυξάνει (ας δεχτούμε χάριν παραδείγματος κατά 1,5 δις). Αν βέβαια κόψει ισόποσες δημόσιες δαπάνες, από αλλού, τότε δεν κάνει και τίποτε -γιατί η αναδιανομή των δημόσιων δαπανών, εκτός αν είναι ιδιαίτερα στοχευόμενη- ισοσκελίζει το αποτέλεσμα στο ΑΕΠ.

Έχουμε λοιπόν για κάθε 1 δις (μείωση των φόρων+αύξηση δημόσιων επενδύσεων), αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,5 δις και νέα έσοδα (αν δεχτούμε ότι 40% περίπου θα γυρίσει στο κράτος) 600 εκ. Άρα για κάθε 1 δις που θα κοστίζει η «νέα» πολιτική Μητσοτάκη, θα   έχουμε μια τρύπα 400 εκ. Για αυτό λέει ο Μητσοτάκης, ότι θα του μειώσουν το πρωτογενές πλεόνασμα…… Και γιατί να χαλαρώσει η πολιτική της Ε.Ε. έναντι της Ελλάδας; Είναι απορίας άξιο, γιατί θα χαριστούν στον Κούλη, όταν Βρυξέλες και Βερολίνο έστειλαν σπίτι του τον Σαμαρά. Προβλέπουμε, ότι και αυτός στην πρώτη συνάντηση με τους ξένους θα βγάλει έρπη και μάλιστα από την πρώτη ώρα, δεν θα χρειαστεί καν 17 ώρες όπως ο Τσίπρας. Το πιθανότερο όμως είναι ότι τα περί μειώσεως των πλεονασμάτων είναι προεκλογικά πυροτεχνήματα του Κούλη, δεν τα πιστεύει, ούτε ο Τάκης ο Θεωρικάκος…

Φέτος -με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις- το πρωτογενές πλεόνασμα θα κινηθεί κάτω από το 3%, δηλαδή θα υπολείπεται κοντά 1 δις από τον στόχο. Θα γελάσουμε -πικρά βέβαια- αν ο Κούλης βρεθεί μπροστά στον δημοσιονομικό κόφτη και θα πρέπει να πάρει «ισοδύναμα» μέτρα, αντί της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων που υποσχέθηκε.

Για να είμαστε δίκαιοι, αν δεχόταν η Ε.Ε. το φετινό 3% πρωτογενές πλεόνασμα, να το μειώσει στο 2% τότε δυνητικά θα μπορούσε η κυβέρνηση να πετύχει μια επιπλέον αύξηση του ΑΕΠ από αυτή που θα υπάρξει, της τάξης του 4%, όμως όχι για κάθε χρόνο, αλλά για όλη της την θητεία -αν κρατήσει βέβαια τέσσερα χρόνια αυτή η κυβέρνηση….- Πάλι και έτσι όμως,   τα νούμερα δεν βγαίνουν.   Και λέμε δυνητικά, γιατί είναι απίθανο μια οικονομία να δημιουργεί συνεχώς πρωτογενή πλεονάσματα, διοχετεύοντάς τα μάλιστα στο εξωτερικό, αιμορραγώντας συνεχώς. Διότι κάποια στιγμή το αίμα του ασθενούς τελειώνει εκτός αν στο κλινικά νεκρό γίνει αιμοκάθαρση, με νέα μνημόνια και «βοήθειες».

Είναι περισσότερο πιθανό και κοντά στην ελληνική πραγματικότητα, η νέα κυβέρνηση να βρεθεί μπροστά στο τέλμα της εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των ελλήνων και στην αδυναμία δημιουργίας των απαραίτητων πρωτογενών πλεονασμάτων, να βρεθεί μπροστά, σε μια πολιτική, τελείως αντίστροφη, από αυτή που διακηρύσσει. Οπότε δεν αποκλείεται ο χρόνος της να είναι περιορισμένος και να η μοίρα της προδιαγεγραμμένη. Εντός Ευρώ και των συνεπακόλουθων μνημονίων, το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον……

Τέλος καθώς η χώρα συνεχίζει να βουλιάζει και κάθε άλλο, και από τα παραπάνω συνάγεται, ότι ο δρόμος της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, η ουσιαστική πολιτική και κοινωνική συγκρότηση του κόσμου που επιδιώκει την Ανεξαρτησία, την Λαϊκή Κυριαρχία, ενάντια στην (ευρω)- παγκοσμιοποίηση παραμένει το ζητούμενο.

*Ανάμεσα σε άλλα, προ λίγων μηνών, λέγαμε: Σε αυτή την χώρα σε λίγους μήνες θα έχουμε πολλαπλές εκλογές. Η κυβέρνηση μάλιστα μιλάει για έξοδο από την κρίση! Το παράλογο είναι ότι σε αυτή την χώρα, σε αυτές τις συνθήκες, δεν υπάρχει ένα κύριο ευρωσκεπτικιστικό πολιτικό ρεύμα…. Αντίθετα, μια δεξιά-νεοφιλελεύθερη και βαθιά ευρωπαϊστική αντιπολίτευση θα πρωτεύσει στις εθνικές εκλογές, ενώ μια «αριστερή» επίσης πολλαπλά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, που θυσίασε το λαό της για την σωτηρία του ευρώ, θα περάσει με τη σειρά της στην αντιπολίτευση. Δύο «όμοια» κόμματα στην κεντρική επιλογή τους, υπέρ της άκρατης παγκοσμιοποίησης, της Ε.Ε. και του ευρώ, του ΝΑΤΟ και των αμερικανών, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή. Μάλιστα είναι πολύ πιθανό ο αστερισμός των αντιμνημονιακών, ριζοσπαστικών οργανώσεων,  κινήσεων και προσώπων να μείνει εκτός Βουλής…. Αν τα πράγματα οδηγηθούν εκεί, η απογοήτευση και η αποστράτευση θα ενταθεί, ενώ ο μόνος παίκτης που θα απομείνει  -και δικαίως- θα είναι  το ΚΚΕ, που (προς το παρόν, ας ελπίζουμε….) δεν προβάλλει κάποιο πρόγραμμα άμεσης εξόδου από την  θανατηφόρα κρίση που βιώνουμε. Σε αυτή λοιπόν την χώρα το πολιτικό αυτό παράδοξο πρέπει να σπάσει. Η λύση και η απάντηση είναι πια μία. Εκλογική συνεργασία και όχι προγραμματική συμφωνία, όλων των ριζοσπαστικών, αντιμνημονιακών, πατριωτικών, αντιιμπεριαλιστικών, δημοκρατικών, αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, αλλά και προσωπικοτήτων, επιστημόνων, καλλιτεχνών, που παλεύουν ώστε η Ελλάδα να γίνει κυρίαρχη και να απελευθερωθεί από το έκτακτο καθεστώς της χρεοκρατίας. Αν δεν γίνει κάτι τέτοιο και ο καθένας κατεβεί στις εκλογές με το μαγαζάκι του, τότε το αποτέλεσμα θα είναι μια στρατηγική ήττα. Γιατί αν μετά από δέκα σχεδόν χρόνια μνημονίων δεν έχει εμφανιστεί η μαγιά μιας νέας πολιτικής πλειοψηφίας, τότε καλό ταξίδι, και  ο καθένας στο δικό του μοναστήρι, στο δικό του Θιβέτ….(βλ: https://www.sxedio-b.gr/index.php/articles1/item/2169-eklogiki-synergasia-h-stratigiki-itta-tou-k-papouli )

*

Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί Δεν Πρέπει να «Ανθίσουν τα Μπουμπούκια» της Νέας Κυβέρνησης. Του Γιάννη Περάκη

Γιατί Δεν Πρέπει να «Ανθίσουν τα Μπουμπούκια» της Νέας Κυβέρνησης

Είναι γνωστό πως η ελληνική χλωρίδα είναι από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη. Στους αγρούς και στα λιβάδια της Ελλάδας φύονται χιλιάδες είδη φυτών, ανάμεσα στα οποία και αρκετά τοξικά και μάλιστα πολύ ισχυρά δηλητήρια, που επιφέρουν ακόμη και το θάνατο.

Δηλητηριώδη φυτά που ευδοκιμούν στην Ελλάδα

  • Κώνειο το Στικτό: Ένα πολύ γνωστό δηλητηριώδες φυτό που ευδοκιμεί σε μεγάλη αφθονία στην Ελλάδα είναι το Κώνειο το Στικτό. Φέρει και τις λαϊκές ονομασίες Μαγκούτα και Βρωμόχορτο. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν το Κώνειο για να θανατώνουν τους καταδικασμένους σε θάνατο. Άλλωστε με Κώνειο καταδικάστηκε σε θάνατο και ο μεγάλος δάσκαλος Σωκράτης.
  • Ο Μανδραγόρας: Ο Μανδραγόρας είναι ένα επίσης τοξικό φυτό γνωστό από την αρχαιότητα. Ο Θεόφραστος αναφέρει πως ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τον Μανδραγόρα ως αναισθητικό για τις επεμβάσεις. Αργότερα, στα ρωμαϊκά χρόνια ο Μανδραγόρας χρησιμοποιήθηκε ως αναλγητικό και ναρκωτικό για εκείνους που καταδικάζονταν σε θάνατο με σταύρωση, ενώ στο Μεσαίωνα απέδωσαν σ’ αυτό το φυτό μαγικές ιδιότητες.
  • Η Πικροδάφνη: Η Πικροδάφνη είναι αειθαλής θάμνος που φύεται γενικά στις χώρες της Μεσογείου.
  • Ο Σαμπούκος ο έβουλος: Ο Σαμπούκος ο έβουλος, γνωστός με τις λαϊκές ονομασίες βούσσες, φρουσκλιά, ζαμπούκος, σαμπούκος, ή βρωμούσα.

Σαρκοφάγα φυτά-Δεν ευδοκιμούν στην Ελλάδα αλλά διακρίνονται σε:

Α) Με ενεργές παγίδες: Bear trap, Flvpaper (active!), Trapdoor

Β) Μ επαθητικές παγίδες: Pitfall trap, Flypaper ínassiveí, Lobster trap

Η παραπάνω εισαγωγή θεωρήθηκε απαραίτητη, διότι τα παραπάνω φυτά εάν δεν χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικούς σκοπούς, δεν θεωρείται και απαραίτητο τα μπουμπούκια τους να ανθίσουν, αντίθετα τα ξεριζώνεις.

Τα «μπουμπούκια» των παραπάνω φυτών δεν «εμφύονται» στην γή, αλλά και αλλού και έχουν πολλαπλές χρήσεις.

Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης κατ΄επιλογήν... μέσα απο την δράση τους.

1) Ο υφυπουργός αρμόδιος για θέματα κοινωνικής ασφάλισης, Π. Μηταράκης. Καταδικαστική ήταν η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για τον Νότη Μηταράκη, αναφορικά με αγωγή πρώην εργαζόμενης στο πολιτικό του γραφείο για παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας κατά την τετραετία 2011-2015. Την είχε δηλωμένη ως… εργαζόμενη σε σουπερμάρκετ. Kαταδικάστηκε για παράβαση της εργατικής νομοθεσίας να αποζημιώσει την πρώην γραμματέα του συνολικά 6.601,94 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία κατά την οποία κάθε επιμέρους κονδύλιο κατέστη απαιτητό και μέχρι την εξόφληση.

Σχόλιο 1ο : Στα καθήκοντα του θα είναι και η επίβλεψη του ΣΕΠΕ...

2) Υπουργός Πολιτισμού η κα. Λ. Μενδώνη. Ο αρχαιολόγος Κ. Σισμανίδης, ο οποίος σε επιστημονικό συνέδριο χθες στη Θεσσαλονίκη ανακοίνωσε την ανακάλυψη του τάφου του Αριστοτέλη στη γενέτειρά του, τα αρχαία Στάγειρα, κατήγγειλε ανοιχτά τονΕ. Βενιζέλο,τοΧ. Πάχτακαι την πρώηνΓΓ του Υπουργείου Πολιτισμού, για σαμποτάρισμα των ανασκαφών «Εγώ ξεκίνησα να ανασκάπτω τα Στάγειρα το 1990. Η πολιτική ηγεσία διέκοψε την ανασκαφή γιατί ήμουν αντίθετος με τη δημιουργία του εργοστασίου χρυσού στηνπεριοχή και μου έκοψαν τις χρηματοδοτήσεις. Δεν θέλαν να ακούγεται το όνομα Στάγειρα, που απείχε 2 χλμ από εκεί που ήθελαν να φτιάξουν το εργοστάσιο χρυσού, ήθελαν να ακούγεται η TVX».

Επίσης επί ημερών της είχε παραχωρηθεί στο ΤΑΙΠΕΔ μαζί με τα 36 ακίνητα της Πλάκας. Ανάμεσα σ' αυτά και το νεοκλασικό της οδού Διοσκούρων δίπλα στην Αρχαία Αγορά που παραχωρήθηκε σε ΜΚΟ του Σ. Φλογαϊτη εξώνοντας την τότε Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Ποιος δεν θυμάται τις προσπάθειες που κατέβαλε για την πρωτοφανή πολιτική διαχείριση της αρχαιολογικής έρευνας στην Αμφίπολη, και στο σημαντικό μνημείο στο λόφο Καστά επισφραγίστηκε μια θητεία καταστρατήγησης της επιστημονικής δεοντολογίας και της κοινής λογικής, στο Μετρό Θεσσαλονίκης, παραλίγο να καταστραφεί η DecumanusMaximus και οι άλλες σπουδαίες αρχαιότητες των σταθμών Βενιζέλου και Αγ. Σοφίας.

Σχόλιο 2ο : Η νέα υπουργός θα προωθήσει... τις εξαγωγές πολιτισμού της Ελλάδας.

Τα γερά βιογραφικά

3) Κ. Πιερρακάκης: Ο Κ. Πιερρακάκης, με σπουδές στο Χάρβαρντ και στο ΜΙΤ θα αναλάβει υπουργός Επικρατείας και Ψηφιάκης Διακυβέρνησης. Προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ στα 18 του ωστόσο φαίνεται να έχει απήχηση στα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Ο ίδιος υπήρξε το νεότερο μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ επί προεδρίας Ε. Βενιζέλου και με απόφασή του τοποθετήθηκε επικεφαλής στη Μονάδα Ανάπτυξης Πολιτικών το 2012. Το 2009 συνεργάστηκε με την Ά. Διαμαντοπούλου στο υπουργείο Παιδείας. Το 2014, υπήρξε μέλος της ομάδας διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές.

Σχόλιο 3ο : Θα «μηχανογραφήσει»... το Ελληνικό δημόσιο μαζί και τους Ελληνες πολίτες.

4) Υφυπουργός Οικονομικών, αρμόδιος για τις τράπεζες, ο Γ. Ζαββός έχει αναλάβει την αρμοδιότητα της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, δηλαδή των τραπεζών.

Ο Γ. Ζαββός είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Μεταπτυχιακού Τμήματος Νομικής του Κολεγίου της Ευρώπης (College of Europe) της Bruges του Βελγίου. Είναι Επίτιμος Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Οικονομικού Πανεπιστήμιου της Μπρατισλάβα στη Σλοβακία.

Τη δεκαετία του 1980 εργάστηκε στην Γενική Διεύθυνση XV (Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών και Εταιρικού Δικαίου) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπου ήταν βασικός συντάκτης της Δεύτερης Τραπεζικής Οδηγίας, του ακρογωνιαίου λίθου της ευρωπαϊκής τραπεζικής νομοθεσίας. Την περίοδο 1990-1994 εξελέγη Ευρωβουλευτής με τη Ν. Δ. Υπήρξε μέλος της Νομικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου και ήταν ο εισηγητής για την Οδηγία για την επάρκεια ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών και επιχειρήσεων επενδύσεων καθώς και για την Οδηγία για τα Επικουρικά Ταμεία. Ηταν ο εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον Δημοσιονομικό Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και ο εισηγητής της Επιτροπής Έλεγχου Προϋπολογισμού για την λογοδοσία και πολιτική της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB) και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD).

Σχόλιο 4ο : Στα καθήκοντά του θα είναι «επιτέλους» η λύση των «κόκκινων» δανείων με το σάρωμα των κατασχέσεων αλλά και μεταβίβασης των επικουρικών ταμείων σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.

5) Ο Γ. Τσακίρης που αναλαμβάνει υφυπουργός Ανάπτυξης αρμόδιος για τις Επενδύσεις και τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα είναι ένας από τους πλέον «ειδικούς» στην Ελλάδα σε θέματα επιχειρηματικών συμμετοχών (venture capital). Απο το 2006 είναι στέλεχος του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων.

Σχόλιο 5ο : Ο ΣΕΒ θα κάνει πάρτυ και happenings.

6) Ο Α. Διαματάρης που αναλαμβάνει υφυπουργός Εξωτερικών με αρμοδιότητα τα θέματα του Απόδημου Ελληνισμού, είναι ο εκδότης του «Εθνικού Κήρυκα», μιας από τις μεγαλύτερες και ιστορικότερες εφημερίδες των Ελλήνων της διασποράς.

Σχόλιο 6ο : Η «σύσφιξη» των σχέσεων με την μεγάλη χώρα των ΗΠΑ αποτελεί προτεραιότητα για την νέα κυβέρνηση.

7) Ο Αλ. Στεφανής που αναλαμβάνει υφυπουργός Άμυνας είναι πρώην αρχηγός ΓΕΣ και απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, της Ανωτάτης Σχολής Πολέμου και του Πανεπιστήμιο Εθνικής 'Αμυνας (National Defense University-NDU) στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ όπου απέκτησε MBA σε «Στρατηγικές Ασφαλείας». Μεταξύ άλλων στη σταδιοδρομία του έχει διατελέσει αξιωματικός Επιχειρήσεων της Ελληνικής Στρατιωτικής Αντιπροσωπείας στο Διεθνές Στρατιωτικό Επιτελείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.

Σχόλιο 7ο : Η Ελλάδα θα συμμετέχει στις συνεδριάσεις του ΝΑΤΟ ή το ΝΑΤΟ στο υπουργικό συμβούλιο;

8) Η Δ. Μιχαηλίδου που αναλαμβάνει υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων αρμόδια για θέματα Πρόνοιας και Κοινωνικής αλληλεγγύης ήταν η υπεύθυνη οικονομολόγος της ομάδας των κατασκευών για την Τρίτη Εργαλειοθήκη Ανταγωνισμού του ΟΟΣΑ.

Σχόλιο 8ο : Με την εμπειρία που διαθέτει, στα θέματα πρόνοιας και αλληλεγγύης θα επιδείξει... την δέουσα ευαισθησία.

9) Ο Γ. Ζαριφόπουλος που αναλαμβάνει υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης αρμόδιος για τα θέματα ψηφιακής στρατηγικής είναι στέλεχος επιχειρήσεων, μέχρι πρόσφατα Περιφερειακός Διευθυντής Νοτιοανατολικής Ευρώπης της Google.

Σχόλιο 9ο : Tο τιμολόγιο του διαδικτύου θα μειωθεί ;

10) Ο Ά. Σκέρτσος που αναλαμβάνει υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, αρμόδιος για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου, ήταν Γενικός Διευθυντής του ΣΕΒ από τον Ιούνιο του 2014 μέχρι πρόσφατα.

Σχόλιο 10ο : Ο στόχος επετεύχθη. Ο ΣΕΒ θα συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο.

11) Τέλος, ο Σ. Πέτσας που αναλαμβάνει υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ αρμόδιος για θέματα επικοινωνίας και ενημέρωσης και Κυβερνητικός εκπρόσωπος, την περίοδο 2012-2014 ήταν από τους βασικούς διαπραγματευτές της ελληνικής πλευράς με τους εταίρους μας της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ για τα θέματα δημοσιονομικής πολιτικής.

Σχόλιο 11ο : Δεν υπάρξουν στο μέλλον ... προβλήματα με τους «εταίρους» μας. Η επιθυμία τους θα εκπληρώνεται άμεσα.

Οι προηγούμενοι αποτελούν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της νέας κυβέρνησης. Αυτή θα είναι η δουλειά τους. Να αποτελειώσουν ότι έχει απομείνει απο το «πώληση» της περιουσίας του Ελληνικού λαού απο τον ΣΥΡΙΖΑ και να «ξεκάνουν».

Θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι το 39,85% της Νέας Δημοκρατίας αντιστοιχεί σε 23% περίπου των εγγεγραμμένων.

Εμείς μετράμε και αποτιμάμε τα συντρίμμια μας και επουλώνουμε τις πληγές μας.

Πολιτικός Σχηματισμός ΙΟΥΛΙΟΣ-2019-Ψήφοι ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ-2015-Ψήφοι Διαφορά ψήφων
Κ.Κ.Ε. 299.592 301.632 -2.040
ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ-ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 98.602 155.242 -56.640
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥΑ 23.191 46.096 -22.905
ΣΥΝΟΛΟ 421.385 502.970 -81.585

Η ζημιά που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στην αριστερά είχε αποτελέσματα. Θεωρείται λόγος επιβίωσης μας ο επαναπροσδιορισμός της βάσης της ενότητας της αριστεράς. Το ΚΚΕ ή οποιαδήποτε άλλη πολιτική σύναμη να αναλάβουν πρωτοβουλίες. Θα είναι προς τιμή μας το περίσσιο πολιτικό θάρρος (εάν το διαθέτουμε), απο σήμερα κιόλας να υπάρξει συντονισμός και κοινή αντιμετώπιση της λαίλαπας που είναι πρό των πυλών.

Τέτοια «μπουκούκια» θα τα αφήσουμε να ανθίσουν ή θα τα ξεριζώσουμε για να μην ξαναφυτρώσουν.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

Πηγές:

Υγεία και Διατροφή 14/11/2018 Δηλητηριώδη Φυτά, Ελλάδα, Τοξικότητα, Φύση

naftemporiki.gr με πληροφορίες από ΑΜΠΕ

www.lifo.gr

Iefimerida-08-07-2019

Διαβάστε περισσότερα...

Η κατά «Φραγκενστάιν Τζούνιορ» Ψήφος αυτών των Εκλογών. Του Γιάννη Περάκη

Η κατά «Φραγκενστάιν Τζούνιορ» Ψήφος αυτών των Εκλογών

Το φόντο αυτών των εκλογών δείχνει να είναι μαυρόασπρο. Εμείς οι αριστεροί σήμερα μάλλον περνάμε φάση πολιτικής «παράκρουσης». Η Ν.Δ. έχει ξεσαλώσει. Κάνουν ότι περνάει απο το χέρι τους να «τρομάξουν» τους ψηφοφόρους. Βέβαια για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι το «βούτυρο στο ψωμί τους». Η εξήγηση είναι το μάντρωμα του κόσμου στον δικομματισμό.

Παροχές απο τους μεν και απο τους δε. Στους σχηματισμούς της αριστεράς, οι φραστικές «επιθέσεις» συνοδευόμενη με ιδεολογική συνέπεια, πάνε καλά. Εμείς τους κοιτάμε και δεν μιλάμε. Θυμίζουμε τον Γ. Ζουγανέλη κάποτε σε μια παράσταση στο Αχ Μαρία, που βγαίνει στην σκηνή και κάθεται δίπλα στο μικρόφωνο. Κάθεται αμίλητος για αρκετή ώρα ενώ μας κοιτάει κατάματα. Εμείς οι θεατές τον κοιτάμε, ο χρόνος τρέχει και αρχίζουμε να απορούμε. Ξαφνικά σαν να ξυπνάει απο λήθαργο,  λέει, αγαπητοί μου αυτή είναι η πολιτική μου άποψη. Αυτά κάπου στο 1984-1985. Σήμερα εμείς κάνουμε το ίδιο «λέγοντας», αυτή είναι η εκλογική μου προτίμηση.

Τα μαλλιά μας έχουν ασπρίσει (σε όσους απο εμάς έχουν απομείνει μαλλιά), αποκτήσαμε παιδιά εγγόνια, σκυλιά και γατιά. Πολλοί απο εμάς επίσης έχουμε «παραξενέψει» λόγω ηλικίας. Αλλά αρκετά «μ’εμάς» για την ώρα.

Αλήθεια τα παιδιά μας τι λένε; Τα παιδιά μας που μεγαλώνουν στην εποχή των μνημονίων τι άποψη έχουν, για την πολιτική, την αποχή απο τις εκλογές, λέξη που ακούμε συχνά-πυκνά τελευταία.

Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τονίζει: Με τα σημερινά δεδομένα όμως, των πληθώρα των τεχνολογιών και των μέσων που έχει ένας νέος στη διάθεσή του, είναι αστείο να πει κανείς πως οι νέοι δεν είναι πληροφορημένοι» επισημαίνει Αλλά πολιτικοποιημένοι; «Σαφέστατα και είναι πολιτικοποιημένοι. Έτσι όμως όπως είναι πολιτικοποιημένη η σημερινή νεολαία. Δεν είναι η γενιά του Πολυτεχνείου, είναι διαφορετικά τα πράγματα. Είναι πολιτικοποιημένοι με άλλους όρους» απαντά ο ίδιος.

Απο την άλλη, τις τάσεις και προθέσεις των δεκαεπτάχρονων ψηφοφόρων κατέγραψε δειγματοληπτική έρευνα που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος «Διδακτική της Πολιτικής Παιδείας» του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η έρευνα έγινε τον Απρίλιο 2019 σε 14 Λύκεια της Θεσσαλονίκης και συγκεντρώθηκαν 500 ερωτηματολόγια από μαθητές και μαθήτριες της Β' Λυκείου.

Ως «πρώτη φορά» η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος φαίνεται να συγκινεί τους μαθητές καθώς ποσοστό 72,8% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι προτίθεται να ψηφίσει, 10,4% ότι επιλέγει άκυρο/λευκό, 13,3% ότι θα απέχει και 3,5% δεν απαντά. Ποσοστό 40% των μαθητών και μαθητριών δηλώνει ότι ενδιαφέρεται (πολύ και αρκετά) για την πολιτική, ποσοστό 46,5% λίγο και 12,5% καθόλου. Από το σύνολο των μαθητών που δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν ποσοστό 16% δεν αιτιολογεί την απόφαση του. Από τους υπόλοιπους (πολλαπλή επιλογή) ποσοστό 50% απαντά ότι «έχει ευθύνη», 43,2% δηλώνει πως εκτιμά την εμπειρία συμμετοχής, 26,5% αναφέρεται στην ιδιότητα του πολίτη 28,8% αναφέρεται στη συλλογική ευθύνη και το 18,7% προβάλλει την «συμβολή στο μέλλον».  Ο δείκτης πολιτικής γνώσης δείχνει ότι ποσοστό 51,7% των μαθητών και μαθητριών είναι επαρκώς ενημερωμένο ενώ 13,3% δεν είναι.

Πώς βλέπουν, όμως, οι 17άηρες την Ευρώπη; Οι μαθητές και οι μαθήτριες απαντούν ότι εμπιστεύονται την ΕΕ σε ποσοστό 38%, εκτιμούν ότι δεν υπάρχει κοινή ευρωπαϊκή πολιτική σε ποσοστό 62%, πιστεύουν ότι το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο πρέπει να έχει μεγαλύτερη δύναμη σε ποσοστό 48% και ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να έχουν μεγαλύτερη ανάμειξη στις αποφάσεις σε ποσοστό 86%. Αισθάνονται, περαιτέρω, ότι δεν είναι πληροφορημένοι για τους θεσμούς και τις πολιτικές σε ποσοστό 55% και εκτιμούν ότι δεν μετρούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση η γνώμη της Ελλάδας σε ποσοστό 43,5% και η προσωπική τους γνώμη σε ποσοστό 53,5%.  Ειδικά για τους 17άρηδες, δηλαδή για τους νέους που γεννήθηκαν το διάστημα 2001-2002, η εκτίμηση πως το δικαίωμα του εκλέγειν θα μπορούσαν να ασκήσουν δυνητικά 205.750 άτομα, από τα οποία τα 106.300 είναι αγόρια και τα 99.450 κορίτσια. Θα τρέξουν όλοι αυτοί στα εκλογικά τμήματα; Σε έρευνα που πραγματοποίησε προ μηνός η εταιρία ερευνών Prorata, είχε δηλώσει ότι θα συμμετάσχει στις εκλογές το 65-70% των ερωτηθέντων στην ηλικιακή ομάδα 17-24. Όπως, όμως, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πολιτικός αναλυτής Άγ. Σεριάτος, η εμπειρία αυτή έχει δείξει πως το ποσοστό είναι πιο αυξημένο σε σχέση με την πραγματικότητα.

«Η έρευνα», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «έδειξε ότι οι 4 στους 5 που είχαν ψηφίσει «Όχι» στο δημοψήφισμα δηλώνουν τώρα ότι δεν θα πάνε να ψηφίσουν, όπως επίσης και οι 3 στους 5 εκείνων που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015».

Οι νέοι ψηφίζουν αντισυστημικά. Και το αντιλαμβανόμαστε και από την καχυποψία και τον αρνητισμό που υπάρχει απέναντι στα παραδοσιακά κόμματα. Η ΝΔ στα μάτια των περισσότερων νέων φαντάζει ένα κόμμα παλιό, που αντιπροσωπεύει το κατεστημένο, κλπ».

Ας επανέλθουμε «σ’ εμάς». Κάνουμε ότι περνάει απο το χέρι μας για «ποιήσωμεν ανθρώπους κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν» μας. Οχι δεν είναι έτσι, θα έλεγε κάποια/ος, εμείς γινόμαστε «θυσία» για τα παιδιά μας, που κάνουμε ότι μπορούμε να μην τους λείπει τίποτα κλπ. Ας το σκεφτούμε λίγο πιο «βαθιά».

Η πρώτη εκδοχή: «Οι καινούργιες ιδέες, οι νεωτερισμοί δεν αρέσουν στους ηλικιωμένους. Τους αρέσει να πείθονται ότι ο κόσμος δεν βελτιώνεται, αλλά χειροτερεύει επειδή αυτοί έπαψαν να είναι νέοι (Ντε Σταέλ)». Η προηγούμενη πρόταση μάλλον είναι η εξήγηση της στάσης πολλών αριστερών ψηφοφόρων του σύριζα, αυτής της νέας κατηγορίας οπαδών ενός «light» αυριανισμού.

Η δεύτερη εκδοχή:  Στην αρχαία Σπάρτη, κατά τις ώρες τις διασκέδασης, οι γέροντες τραγουδούσαν: «Άμμες ποτ' ήμες άλκιμοι νεανίαι» μτφ (Εμείς υπήρξαμε κάποτε ρωμαλέοι και ισχυροί νέοι). Οι δε νέοι και ώριμοι άνδρες τραγουδούσαν: «Άμμες δε γ' ειμές, αι δε λης πείραν λάβε» μτφ (Εμείς, όμως, είμαστε τώρα, και εάν θέλεις έλα να δοκιμάσεις). Τέλος τα παιδιά και οι έφηβοι τραγουδούσαν: «Άμμες δε γ' εσόμεθα, πολλώ κάρρωνες» μτφ (Εμείς όμως, θα γίνουμε πολύ καλύτεροι), [Σπαρτιατικό γνωμικό / Πλούταρχος].

Στην πρώτη εκδοχή, στα «υπέρ» συγκαταλέγονται: Η «εύκολη» και η «ξεκούραστη» ανάγνωση της πραγματικότητάς. Επιλέγουμε τον σύριζα ή την αποχή απο τις εκλογές και ως «αναχωρητές», ούτε γάτα ούτε ζημιά. Άλλωστε δεν «χαλάμε την ζαχαρένια μας».    

Στην δεύτερη εκδοχή,  στα «κατά» συγκαταλέγονται: Η «ταλαιπωρία» του μυαλού μας και οτι θα υπάρξουν φορές που θα «πικραθούμε». Αλλωστε το ίδιο δεν συνέβει και στο παρελθόν;  Υπάρχει όμως κάτι που «απαλύνει» την πίκρα. Υπάρχει μια «εξοικείωση» με αυτή την εκδοχή, στα νιάτα μας βέβαια.

Εχουμε όμως την εμπειρία να απομονώσουμε κάποια «φωτογραφικά στιγμιότυπα». Όπως στην σύνθεση των εκλογικών σχηματισμών της αριστεράς,  το ποιόν των ανθρώπων, την εντιμότητα τους, την συνέπεια στα λεγόμενά τους διαχρονικά, τις θέσεις τους για την ενότητα το ρεαλιστικό και άμεσα εφαρμόσιμο πρόγραμμά τους, αλλά και το χιούμορ τους. Παραδείγματα «μοναχικών» υποψηφίων έχουμε. Ας επιτραπεί να ειπωθούν επιλεγμένα κάποια παραδείγματα: Η Ν. Βαλαβάνη, ο Ν. Χουντής, ο Στάθης, και άλλοι, παρά τις διαφορετικές απόψεις που τυχόν έχουμε. Να σημειωθεί υπάρχουν πολλοί περισσότεροι «καλοί» και αξιοπρεπείς που δεν συμμετέχουν στα συγκεκριμμένα σχήματα. 

Ισως ο τίτλος του κειμένου να ταιριάζει εδώ. Το ερώτημα είναι: Το «τέρας» της ταινίας στο τέλος της ταινίας βρήκε το «γλυκό πουλί της νιότης». Εμείς θα το βρούμε;

Γιάννης Περάκης

 

Οικονομολόγος 

Διαβάστε περισσότερα...

ΚΚΕ ή Άγιο Όρος….Του Γέροντα Κωνστάντιου, Μονή Σταυρονικήτα

ΚΚΕ ή Άγιο Όρος….

                                                                Του Γέροντα Κωνστάντιου, Μονή Σταυρονικήτα……

Είχα την τύχη να επισκεφτώ αρκετές φορές το Άγιο Όρος, την εποχή μάλιστα της ακμής της συζήτησης για την νεορθοδοξία. Λόγω και κάποιας έμμεσης γνωριμίας με τον Κωστή Μοσκώφ, βρέθηκα σε ενδιαφέρουσες συζητήσεις με τους ιδιαίτερα φιλόξενους μοναχούς. Ομολογώ ότι το ήρεμο περιβάλλον, ο τρόπος μιας ζωής έξω από την πραγματική ζωή και η θεωρητική ενασχόληση για την επόμενη μέρα, την μετά-θάνατον και την επικοινωνία με τα θεία, η και το «άγγιγμα του αρχαγγέλου» στο σήμερα, σε έκαναν να αναζητάς τακτικά, το τότε σχετικά ήσυχο, από επισκέπτες Άγιο Όρος.

Όμως μια δεύτερη σκέψη ερχόταν πάντα στο μυαλό μας. Πόσο μεταφυσική και μυστικισμό φέρνουν απάνω τους και οι διάφορες τάσεις της αριστεράς και της κοινωνικής επανάστασης; Το ΚΚΕ τότε, μάλλον ήταν πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα από ότι σήμερα.

Σήμερα, μετά την αποτυχία -τουλάχιστον μέχρι τώρα- του λεγόμενου αντιμνημονιακού χώρου και αριστεράς να συγκροτήσει ένα Λαϊκό Μέτωπο και μια πειστική εναλλακτική λύση στην Ευρω-Ενωσιακή βαρβαρότητα, πολλοί -ιδίως παλιά μέλη του ΚΚΕ- προτείνουν την ενίσχυσή του, ως μοναδική απάντηση. Το ίδιο το ΚΚΕ έχει ως γραμμή την απεύθυνση σε πρόσωπα (ποτέ σε συλλογικότητες), της αριστεράς, με την γραμμή όχι της κυβερνητικής λύσης, αλλά της αντιπολίτευσης.

Σε μια πατρίδα, που βρίσκεται στην μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση που έχει γνωρίσει ποτέ χώρα μέσου ή υψηλού βαθμού κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης, το να μην έχει άμεση απάντηση ένα κομμουνιστικό κόμμα συνιστά σίγουρα απόδραση στο Άγιο Όρος. Είναι σαφές, λόγω της οικονομικής και της συνεπακόλουθης δημογραφικής καταστροφής ότι η χώρα και ο λαός της, δεν έχουν μεγάλα χρονικά περιθώρια. Σύντομα, η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη.

Ένα κομμουνιστικό κόμμα θα έπρεπε να γνωρίζει-κάτι που το ίδιο ανέλυε από τη δεκαετία του 50- ότι η παρούσα κρίση στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα της συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή ενοποίηση. Επίσης ότι, η παραμονή της χώρας στις παρούσες ευρωπαϊκές συντεταγμένες, είναι, που απαγορεύει την υπέρβαση της κρίσης, γιατί στερεί την χώρα από τα απαραίτητα μέσα οικονομικής πολιτικής (που έχουν εκχωρηθεί στην ΟΝΕ και στην Ε.Ε.) . Τέλος, χωρίς έξοδο από τους σιδερένιους κανόνες του ευρώ, καμία βελτίωση δεν είναι εφικτή, όση αντιπολίτευση και να κάνει ή να πουλάει κανείς, αλλά αναμένεται επιδείνωση των συνθηκών επιβίωσης, σε όλα τα επίπεδα. Συνεπώς, αυτά που λέει σήμερα το ΚΚΕ, είναι ευχολόγια και αέρας κοπανιστός. Αν θέλεις να βελτιώσεις την κατάσταση της «εργατικής τάξης» πρέπει τουλάχιστον, να κόψεις τον γόρδιο δεσμό της ευρωζώνης.

Τι έκανε άλλωστε το ΚΚΕ την τελευταία δεκαετία για να «επιβραβευτεί» με την ψήφο μας; Γιατί άφησε τον ΣΥΡΙΖΑ να καπηλευτεί το αγωνιστικό αίσθημα του λαού και να το καταστρέψει; Γιατί δεν έγινε το ίδιο το κέντρο του αγώνα;

Αντίθετα το 2008, στην εξέγερση της νεολαίας, θα πήγαινε στον σοσιαλισμό χωρίς μια σπασμένη βιτρίνα. Όταν ξέσπασε η κρίση στον Νότο της ευρωζώνης, δήλωσε δια της Αλέκας Παπαρήγα, ότι η μοναδική δι-έξοδος που υπήρχε για την Ελλάδα, η έξοδος από το ευρώ, θα ήταν καταστροφή. Προσπάθησε έτσι, να ακυρώσει κάθε εναλλακτική δυνατότητα. Στην μεγάλη έξαρση του Λαϊκού Παράγοντα στην πλατεία Συντάγματος, ήταν απέναντι. Όταν τέθηκε το θέμα της αντιμνημονιακής-αριστερής κυβέρνησης έκανε το «κουνέλι» και οδηγήθηκε στις εκλογές του 2012 σε ποσοστό 4,5%. Αντί τότε, να δεχθεί την πρόσκληση Τσίπρα για κυβερνητική συνεργασία, βάζοντας τους όρους του αυτό, που σε περίπτωση «σκληρής», δηλαδή της αναμενόμενης στάσης, από την Ε.Ε., σε ζητήματα χρέους-λιτότητας-οικονομικής πολιτικής, θα φεύγαμε από το ευρώ, απάντησε: «δεν με ενδιαφέρει η λύση της κρίσης», δηλαδή η κυβέρνηση. Ούτε προσπάθησε να ξεσκεπάσει τότε τον Τσίπρα, ούτε προσέφερε σε ένα εναλλακτικό σχέδιο αλλάζοντας τους πολιτικούς συσχετισμούς, γιατί ένα από τα δύο θα συνέβαινε. Στο δημοψήφισμα απείχε και δεν οργάνωσε μια δυναμική απάντηση όταν καταλύθηκε για μια ακόμη φορά η ελληνική δημοκρατία με την μετατροπή του 62% του ΟΧΙ σε ΝΑΙ. Ακόμη και σήμερα δεν καταλαβαίνουμε τι εννοεί όταν λέει ότι η έξοδος από το ευρώ και την Ε.Ε. μπορεί να είναι υπέρ του ελληνικού κεφαλαίου και εις βάρος των εργαζομένων. Ο κατάλογος της συμβολής στην «μη εναλλακτική», στο δόγμα του ΤΙΝΑ, είναι μακρύς για το ΚΚΕ. Γιατί λοιπόν να τους επιβραβεύσουμε με την ψήφο μας;

Δεν ξέρω αν η εσωκομματική ζωή του ΚΚΕ έχει την ομορφιά των αγιορειτών μοναχών. Πολύ αμφιβάλλω, γιατί υπάρχει ο μηχανισμός των επαγγελματικών και κομματικών στελεχών, που ως αυτοτελής μηχανισμός σκέφτεται περισσότερο την αναπαραγωγή του, παρά την ζωή και το συμφέρον της κοινότητας. Η σύγχρονη πολιτική του στάση του παραπέμπει σε αίρεση της ορθοδοξίας και στη μετά-θάνατον σοσιαλιστική ζωή αποδεχόμενο τα καθημερινά μαρτύρια των εργαζομένων και της νεολαίας . Μπορεί κάποιοι σύντροφοι να έλκονται από την ατμόσφαιρα του Αγίου Όρους, όμως πιστεύω ότι, είναι καλύτερα να πάνε ένα ταξίδι στο Άγιο Όρος, και να το επισκεφτούν πραγματικά. Στις 7 Ιουλίου ιδιαίτερα, θα έχει και πολύ ησυχία…..

Και όμως (κάποτε;) το ΚΚΕ και η ελληνική αριστερά είχε στις τάξεις της ανθρώπους που πάταγαν στη Γή, με άρτιες αναλύσεις και ως άνθρωποι έκαναν φυσικά και πρακτικά λάθη. Αλλά είναι καλύτερα να κάνεις σοβαρό λάθος, παρά να μην ασχολείσαι με τα επίγεια. Τέτοιος κομμουνιστές και αριστερούς μας   θυμίζει, η έκδοση παλαιών κειμένων του Ν. Ζαχαριάδη, Ν. Κιτσίκη, Γ. Ιμβριώτη, Δ. Μπάτση, Η. Ηλιού, υπό τον τίτλο: «Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΛΑΚΚΟ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑϊ ΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ», υπό την επιμέλεια του «Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών Δημήτρης Μπάτσης», εκδόσεις Matura. Στην Εισαγωγή μάλιστα του Θ. Μαριόλη, υπό τον τίτλο «Η Αντίδραση στην Ελλάδα» εκτίθεται συνοπτικά και το περίγραμμα μιας Νέας Οικονομικής Πολιτικής, που θα μπορούσε να εφαρμοστεί σήμερα, για έναν Ελεύθερο Λαό σε μια Ελεύθερη Ελλάδα, δένοντας την «παλαιά» ανάλυση με την σύγχρονη, εμφανίζοντας την συνέχεια.

Από αυτές τις εκλογές, δεν φαίνεται ότι θα προκύψει κανένα κόμμα στο κοινοβούλιο, που να διαθέτει κάποιο ουσιαστικό εναλλακτικό πρόγραμμα για την υπέρβαση της κρίσης, Δυστυχώς, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, όπως διαμορφώθηκαν οι συνθήκες, ο ελληνικός λαός και όλοι μας θα δώσουμε ραντεβού στις 8 Ιουλίου, στα γουναράδικα. Εκτός αν εκεί που ελλοχεύει η απόλυτη καταστροφή, αναδυθεί η σώζουσα ισχύς. Αν φυτρώσουν δηλαδή, κάποιοι παγωμένοι σπόροι του ΕΑΜ.

Κλείνοντας, δεν μπορώ να μην κλέψω όλο το παρακάτω απόσπασμα από ένα παλαιότερο άρθρο του Θ. Μαριόλη που περιγράφει συνοπτικά την α-συνέχεια που επικρατεί: Από τότε μέχρι σήμερα μεσολάβησαν πολλά. Ωστόσο, από μία, ορισμένη άποψη, τίποτε δεν μεσολάβησε. Ήδη το 1881, ο Karl Marx, σε μία απάντησή του σε Ολλανδούς Σοσιαλιστές, τόνιζε: «Καμία εξίσωση δεν μπορεί να λυθεί, εκτός εάν τα στοιχεία της λύσης της ενέχονται στους όρους της. […] Η δογματική και κατ’ ανάγκην φανταστική αναμονή του προγράμματος δράσης μίας μελλοντικής επανάστασης απλώς μας εκτρέπει από εκείνον τον αγώνα, ο οποίος πρέπει να γίνει σήμερα. […] Τα συνέδρια των εργαζομένων ενός έθνους, ιδίως τα σοσιαλιστικά, τα οποία δεν συνδέονται με τις άμεσες δεδομένες συνθήκες σε αυτό το έθνος, δεν είναι απλώς άχρηστα αλλά επιβλαβή. Πάντα θα ξεθωριάζουν σε αμέτρητες, μπαγιάτικες κοινοτοπίες».

Ό,τι πράγματι μεσολάβησε αποτυπώνεται ως εξής: Οι αλλοπρόσαλλες συλλήψεις μίας οιονεί-ομάδας οιονεί-τροτσκιστών της Κατοχής (εκείνης του Ά. Στίνα) αφενός επικράτησαν και σε ανοίκειους, ως προς αυτές, χώρους, κόμματα και οργανώσεις (γιατί και πώς;), και αφετέρου συν-ολοκληρώθηκαν με εκείνες τις συλλήψεις, οι οποίες πάντοτε παλινδρομούσαν ανάμεσα στη «Θεωρία της Ψωροκώσταινας» και στην «Ιδεολογία της Μεγάλης Ιδέας». Έτσι, διαμορφώθηκε το θέαμα μίας ψευδο-αντιπαράθεσης ανάμεσα σε δύο φαινομενικά ασυμβίβαστους πόλους.

Ώστε, «Ούτε ευρώ, ούτε δραχμή. Επανάσταση σοσιαλιστική» ή, έστω, «Επίτευξη μίας διαφορετικής συμφωνίας με την Ευρωζώνη προς όφελος των λαϊκών τάξεων»; Πολύ ωραία. Αφού, όμως, τόσο τα περί «σοσιαλιστικής επανάστασης» όσο και τα περί «διαφορετικής συμφωνίας με την Ευρωζώνη» αποδείχθηκαν διαρκείς κενολογίες, γιατί ήταν, εξαρχής, ανυπόστατα, τι απέμεινε; Και ευρώ, με κλειστά καλοριφέρ, και βαθιά υποτίμηση μισθών και περιουσιών, και υπερ-δεκαετής οικονομική, κοινωνική και πολιτειακή αποσάθρωση, σε ζημία – και – των «λαϊκών τάξεων». Εν τέλει, τι άλλο; Προφανώς, και «Πρέσπες».

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040