Ανυπομονησία Παιδική Ασθένεια του Νεοφιλευθερισμού ή όταν η Επί Παραγγελία Εκτιμήσεις Θυμίζουν Τις Προφητείες του Αγ. Παίσιου.Του Γ. Περάκη

Ανυπομονησία Παιδική Ασθένεια του Νεοφιλευθερισμού ή όταν η Επί Παραγγελία Εκτιμήσεις Θυμίζουν Τις Προφητείες του Αγ. Παίσιου

Το «thinktank» του ΣΕΒ το Ιδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών (Ι.Ο.Β.Ε.), δημοσίευσε τα

αποτελέσματα ερευνών οικονομικής συγκυρίας Ιούλιος-2019 (01-08-2019). Τα θέματα που αναπτύσει μεταξύ άλλων είναι και τα παρακάτω:

  1. 1)Οικονομικό κλίμα (Ελλάδα–ΕΕ-28–Ευρωζώνη)
  2. 2)Βιομηχανία-Κατασκευές-Λιανικό εμπόριο-Υπηρεσίες
  3. 3)Καταναλωτική Εμπιστοσύνη (Ελλάδα-ΕΕ-28-Ερωζώνη)

1.Α) Ε.Ε-Ευρωζώνη:

Ήπια υποχώρηση στον δείκτη οικονομικού κλίματος στην Ευρωζώνη, αλλά και στην ΕΕ. Ο δείκτης οικονομικού κλίματος τον Ιούλιο υποχώρησε στην Ευρωζώνη κατά -0,6 μονάδες και διαμορφώθηκε στις 102,7 μονάδες όπως και στην ΕΕ (μείωση κατά -0,3 μον.). Πιο συγκεκριμένα, η πτώση του δείκτη στην Ευρωζώνη εκπορεύεται κυρίως από την επιδείνωση του κλίματος στις Κατασκευές (-2,6), στη Βιομηχανία (-1,8), στο Λιανικό εμπόριο (-0,8) και στις Υπηρεσίες (-0,4), ενώ αντίθετα ανοδική ήταν η πορεία της καταναλωτικής εμπιστοσύνης (+0,6). Όσον αφορά στις πέντε μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης, ο δείκτης υποχώρησε πιο έντονα στην Γερμανία (-2,4), παρέμεινε αμετάβλητος στην Γαλλία, ενώ θετικά κινήθηκε στην Ολλανδία (+1,7) στην Ιταλία (+1,4) και στην Ισπανία (+0,6). Στην ΕΕ, η ηπιότερη υποχώρηση των προσδοκιών προκύπτει κυρίως ως αποτέλεσμα της οριακής υποχώρησης του δείκτη στην Πολωνία (-0,8) και στο Ην. Βασίλειο αντίστοιχα.

Σε τομεακό επίπεδο, αναλυτικότερα:

Στη Βιομηχανία, οι δείκτες προσδοκιών διαμορφώθηκαν στις -7,9 και -7,4 μονάδες σε ΕΕ και Ευρωζώνη αντίστοιχα.

Στις Υπηρεσίες, οι δείκτες προσδοκιών διαμορφώθηκαν στις +7,8 και +10,6 μονάδες σε ΕΕ και Ευρωζώνη αντίστοιχα.

Στο Λιανικό Εμπόριο, οι σχετικοί δείκτες διαμορφώθηκαν στις -1,6 και -0,7 μονάδες αντίστοιχα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη.

Στις Κατασκευές, ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών κινήθηκε στις +2,6 και +3,2 μονάδες στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Οι προβλέψεις για την απασχόληση υποχωρούν στην ΕΕ.

1.Β) Ελλάδα: Σημαντική μετεκλογική βελτίωση του δείκτη οικονομικού κλίματος (λόγω εκλογής του κ. Μητσοτάκη θα προσέθετε κάποιος).

Ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος κινείται έντονα ανοδικά τον Ιούλιο, επίδοση που είναι η υψηλότερη από τον Μάρτιο του 2008. Σημειώνεται βελτίωση των προσδοκιών σε όλους τους επιχειρηματικούς τομείς, ανεξαιρέτως, Βιομηχανία Λιανικό Εμπόριο, Υπηρεσίες και Κατασκευές. Ταυτόχρονα, η καταναλωτική εμπιστοσύνη φθάνει στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 12 ετών περίπου. Καθώς πρόκειται για την πρώτη μετεκλογική έρευνα είναι φανερό ότι η αρχική επίδραση του αποτελέσματος στις προσδοκίες πολιτών και επιχειρήσεων είναι θετική. Αυτό συμβαίνει βέβαια συστηματικά σχεδόν σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες των τελευταίων ετών. Ήδη, έχουν καταγραφεί σε προγραμματικό επίπεδο και οι πρώτες ενέργειες της νέας κυβέρνησης που αναμένεται να οριοθετήσουν το πλαίσιο πολιτικής στο οποίο θα κινηθεί μεσοπρόθεσμα και θα διαμορφώσουν τις προσδοκίες στο επόμενο διάστημα. Βέβαια, η έρευνα καταγράφει μεν προσδοκίες από την πλευρά των πολιτών αλλά και περισσότερο απτούς ποσοτικούς δείκτες ζήτησης από την πλευρά των επιχειρήσεων, οι οποίοι είναι σχετικά λιγότερο εξαρτημένοι από την πολιτική συγκυρία. Σε κάθε περίπτωση καταγράφεται ισχυρή ενίσχυση της αισιοδοξίας στους πολίτες για βελτίωση των οικονομικών του νοικοκυριού τους αλλά και της χώρας, όπως και στις επιχειρήσεις, σε ηπιότερο βαθμό.

2.Α) Βιομηχανία: Στη Βιομηχανία, το αρνητικό ισοζύγιο των εκτιμήσεων για τις παραγγελίες και τη ζήτηση βελτιώθηκε, όπως και ο δείκτης των εκτιμήσεων για τα αποθέματα ενώ οι προβλέψεις για την παραγωγή τους προσεχείς μήνες παρουσίασαν μικρή μεταβολή. Οριακή ενίσχυση επιχειρηματικών προσδοκιών, λόγω καλύτερων εκτιμήσεων για την τρέχουσα ζήτηση. Αναλυτικά:

α) Σε επίπεδο παραγγελιών και τρέχουσας ζήτησης, ο αρνητικός δείκτης διαμορφώνεται τον Ιούλιο στις -5 μονάδες (από -12 μον).

β) Στις προβλέψεις για την εξέλιξη της παραγωγής τους προσεχείς 3-4 μήνες, το σχετικό ισοζύγιο εξασθένησε κατά -4 μονάδες.

γ) Στα αποθέματα έτοιμων προϊόντων, το σχετικό ισοζύγιο ενισχύθηκε κατά 2 μονάδες έναντι του προηγούμενου μήνα.

δ) Στους δείκτες εξαγωγικής δραστηριότητας καταγράφηκαν τον Ιούλιο πτωτικές τάσεις.

ε) Οι θετικές προβλέψεις για τις πωλήσεις τους προσεχείς μήνες περιορίστηκαν τον Ιούλιο.

στ) Οι μήνες εξασφαλισμένης παραγωγής παρέμειναν αμετάβλητοι στους 4,8 μήνες, με το ποσοστό χρησιμοποίησης εργοστασιακού δυναμικού να είναι επίσης ουσιαστικά αμετάβλητο.

ζ) Ο δείκτης στις προβλέψεις για την απασχόληση αποδυναμώθηκε αισθητά και διαμορφώθηκε στις +2 μονάδες.

η) Ως προς τους λόγους που παρεμποδίζουν την παραγωγική δραστηριότητα, το 44% των επιχειρήσεων θεωρεί ότι η επιχειρηματική λειτουργία του είναι απρόσκοπτη, ενώ από τις υπόλοιπες, ένα 26% δηλώνει ως σημαντικότερο εμπόδιο την ανεπάρκεια ζήτησης και το 15% την κεφαλαιακή ανεπάρκεια.

ι) Τέλος, στο τριμηνιαίο ερώτημα σχετικά με τις προβλέψεις των επιχειρήσεων για τον προορισμό των εξαγωγών τους τους προσεχείς μήνες, καταγράφεται επιδείνωση στους σχετικούς δείκτες.

2.Β) Στις Κατασκευές, οι προβλέψεις για το πρόγραμμα μεταβλήθηκαν σημαντικά, όπως επίσης οι αρνητικές προβλέψεις για την απασχόληση. Βελτίωση επιχειρηματικών προσδοκιών εκπορευόμενη αποκλειστικά από τις Ιδιωτικές Κατασκευές. Δείκτης Επιχειρηματικών Προσδοκιών στις Κατασκευές ενισχύθηκε τον Ιούλιο, επίπεδο ελαφρώς υψηλότερο από το αντίστοιχο περυσινό. Στους επιμέρους κλάδους, η τάση είναι ανοδική στις Ιδιωτικές Κατασκευές, σε αντίθεση με τα Δημόσια Έργα. Από τις βασικές μεταβλητές του δείκτη, οι προβλέψεις για το πρόγραμμα εργασιών των επιχειρήσεων βελτιώθηκαν αρκετά, ενώ οι προβλέψεις για την απασχόληση επιδεινώθηκαν οριακά. Αναλυτικά, ο αρνητικός δείκτης των -73 μονάδων στις προβλέψεις για το πρόγραμμα εργασιών των επιχειρήσεων ανήλθε στις -66, με το 68% (από 73%) των επιχειρήσεων να διατυπώνει απαισιοδοξία για το επίπεδο των εργασιών του το επόμενο τρίμηνο ενώ μόλις το 3% δήλωσε το αντίθετο. Στις προβλέψεις για την απασχόληση, ο σχετικός δείκτης επιδεινώθηκε οριακά στις -34 μονάδες (από -32 μον.).

2.Γ) Στο Λιανικό Εμπόριο, οι θετικές εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις ενισχύονται αισθητά, οι προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξή τους μεταβάλλονται οριακά, όπως και τα αποθέματα. Περαιτέρω ανάκαμψη στις επιχειρηματικές προσδοκίες, με ενίσχυση των πωλήσεων. Oδείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στο Λιανικό Εμπόριο ανέκαμψε εκ νέου τον Ιούλιο. Από τις κύριες μεταβλητές του δείκτη, οι θετικές εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις βελτιώνονται σημαντικά, ενώ οι προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξή τους παραμένουν θετικές, παρόλο που τα αποθέματα είναι διογκωμένα.

Οι εξελίξεις στους επιμέρους κλάδους του Λιανικού εμπορίου είναι κυρίως ανοδικές, με εξαίρεση τoν κλάδο Υφασμάτων - Ένδυσης και Υπόδησης και τα Οχήματα - Ανταλλακτικά:

Ο  δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στα Τρόφιμα–Ποτά–Καπνός ενισχύθηκε, κινούμενος ωστόσο σε υψηλότερη επίδοση σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή.

Πτωτικά κινείται ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στα Υφάσματα-Ενδυση-Υπόδηση φθάνοντας σε υψηλότερα ωστόσο επίπεδα από τα αντίστοιχα του προηγούμενου έτους. Από τα βασικά στοιχεία δραστηριότητας, πολύ ισχυρή είναι η μείωση στις εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις οι οποίες διαμορφώνονται στις -83 μονάδες (από -78).

Τον Ιούλιο, οι επιχειρηματικές προσδοκίες στα Είδη Οικιακού Εξοπλισμού ενισχύονται αισθητά. Αρνητικές παραμένουν και οι προβλέψεις για την απασχόληση, οι οποίες ωστόσο ενισχύονται ελαφρά (-17 από -20 μονάδες), ενώ στις τιμές, ο σχετικός δείκτης ενισχύεται κατά τρεις μονάδες.

Έντονα πτωτικά κινούνται τον Ιούλιο οι επιχειρηματικές προσδοκίες στα Οχήματα–Ανταλλακτικά.

2.Δ) Στις Υπηρεσίες, οι θετικές εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων ενισχύονται περαιτέρω, ενώ οι αντίστοιχες για την τρέχουσα ζήτηση βελτιώνονται μεν, αλλά ηπιότερα.

Σημαντική ενίσχυση επιχειρηματικών προσδοκιών, λόγω κυρίως θετικών εκτιμήσεων για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων, σε υψηλότερα επίπεδα από την αντίστοιχη περυσινή επίδοση. Από τις επιμέρους μεταβλητές του δείκτη, οι εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων ενισχύονται αισθητά και αντανακλούν αυξημένη αισιοδοξία.

Σε επίπεδο βασικών κλάδων των Υπηρεσιών η εικόνα είναι η ακόλουθη:

Oδείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στα Ξενοδοχεία-Εστιατόρια-Τουριστικά Πρακτορεία αυξάνεται, σε επίπεδο όμως χαμηλότερο του αντίστοιχου περυσινού.

Πτωτικά κινείται ο δείκτης προσδοκιών στους Ενδιάμεσους Χρηματοπιστωτικούς Οργανισμούς (χωρίς Τράπεζες.

Ο   δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στην Πληροφορική και Ανάπτυξη Λογισμικού κινείται ελαφρώς ανοδικά πολύ υψηλότερα πάντως από τον Ιούλιο του 2018. Οι αρνητικές εκτιμήσεις για την τρέχουσα κατάσταση των επιχειρήσεων οξύνονται και διαμορφώνονται στις -9 μονάδες.

Τέλος, το 42% των επιχειρήσεων δηλώνει απρόσκοπτη επιχειρηματική λειτουργία, με το 20% να επισημαίνει την ανεπάρκεια ζήτησης και το 16% την ανεπάρκεια κεφαλαίων κίνησης ως βασικά προσκόμματα στη λειτουργία τους.

Έντονα ανοδικά κινούνται οι επιχειρηματικές προσδοκίες στις Χερσαίες Μεταφορές.

2.Ε) Στην Καταναλωτική Εμπιστοσύνη, οι προβλέψεις των νοικοκυριών για την οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά και την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού τους βελτιώνονται, ενώ βελτιώνεται και η πρόθεση για αποταμίευση, όπως επίσης και οι προβλέψεις για την ανεργία.

Νέα ενίσχυση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης, στο μέγιστο επίπεδο των τελευταίων σχεδόν 12 ετών δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης ανέκαμψε εκ νέου τον Ιούλιο, για πέμπτο συνεχή μήνα, αλλά αρκετά ταχύτερα από τους προηγούμενους. Ακολούθως, διαμορφώθηκε στις -20,2 (από - 27,8) μονάδες, πολύ υψηλότερα από ότι ένα έτος νωρίτερα (-46,5 μονάδες). Το συγκεκριμένο επίπεδο του δείκτη είναι το υψηλότερο από τον Οκτώβριο του 2007.

Η περαιτέρω ενίσχυση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης θεωρείται ότι σχετίζεται πρωτίστως με την κυβερνητική αλλαγή και είναι μια εξέλιξη η οποία σημειώνεται διαχρονικά την πρώτη περίοδο μετά από βουλευτικές εκλογές. Σε αυτήν την τάση συνέβαλε η εξαγγελία άμεσης υλοποίησης ορισμένων δημοσιονομικών μέτρων τα οποία αφορούσαν και στα νοικοκυριά (μείωση ΕΝΦΙΑ, επέκταση ρύθμισης έως 120 δόσεις. Την περίοδο διεξαγωγής της έρευνας τα μέτρα δεν είχαν νομοθετηθεί). Επομένως, το εάν θα συνεχιστεί αυτή η τάση συναρτάται σε σημαντικό βαθμό από την υλοποίηση των προεκλογικών εξαγγελιών.

Κατόπιν της νέας, σημαντικής ανόδου τον Ιούλιο, οι Έλληνες καταναλωτές δεν είναι πλέον οι πιο απαισιόδοξοι στην ΕΕ.

Την πεντάδα των πλέον απαισιόδοξων συμπληρώνουν η Ιταλία (-11,8 από -14,0), το Βέλγιο (-10,7 από -9,6) και η Πορτογαλία (-7,3 από -9,2). Οι μέσοι ευρωπαϊκοί δείκτες διαμορφώθηκαν στις -5,9 (από -6,9) μονάδες στην ΕΕ και στις -6,6 (από -7,2) μονάδες στην Ευρωζώνη.

Σχετικά με τις εκτιμήσεις για την τρέχουσα οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού, το ποσοστό των καταναλωτών που δηλώνει ότι «μόλις τα βγάζει πέρα» περιορίστηκε ήπια τον Ιούλιο, στο 61% (από 63%), ενώ αμετάβλητο στο 12% παρέμεινε το ποσοστό όσων αναφέρουν ότι αντλούν από τις αποταμιεύσεις τους. Οι καταναλωτές που δηλώνουν ότι αποταμιεύουν λίγο ή πολύ αποτελούν το 16% (από 15%) του συνόλου, ενώ όσοι δηλώνουν ότι «έχουν χρεωθεί» κινούνται σταθερά στο 10%.

Τον Ιούλιο, στην έρευνα καταναλωτών εξετάζονται τρία πρόσθετα ζητήματα σε τριμηνιαία βάση, τα οποία εξειδικεύουν περισσότερο την πρόθεση για μείζονες αγορές διαρκών καταναλωτικών αγαθών (αυτοκίνητο, κατοικία) και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως πρόδρομοι δείκτες για την ιδιωτική κατανάλωση. Αναλυτικά:

Ενίσχυση καταγράφει σε σχέση με τον Απρίλιο η πρόθεση αγοράς αυτοκινήτου εντός των επόμενων 12 μηνών, με το σχετικό δείκτη να διαμορφώνεται στις -87,0 (από -88,8) μονάδες. Το 92,1% (από 94,5%) των καταναλωτών στην Ελλάδα δηλώνει ότι δεν είναι πιθανό να αγοράσει αυτοκίνητο εντός του προσεχούς 12μήνου.

Ανάκαμψη σημειώνεται τον Ιούλιο σε σχέση με τον Απρίλιο και στην πρόθεση για αγορά ή κατασκευή κατοικίας εντός των επόμενων 12 μηνών, με το σχετικό δείκτη να διαμορφώνεται στις -91,7 (από -92,4) μονάδες, ισοζύγιο επίσης χειρότερο από τους αντίστοιχους ευρωπαϊκούς δείκτες, οι οποίοι διαμορφώθηκαν στις -77,4 (από -79,0) και τις -80,8 (από -82,5) μονάδες, στην ΕΕ και την Ευρωζώνη αντίστοιχα. Το 3,1% (από 2,8%) των νοικοκυριών εγχωρίως δηλώνει εκ νέου ότι ίσως να προβεί σε αγορά / κατασκευή κατοικίας τον επόμενο χρόνο.

Σημαντικές επισημάνσεις

1η) Ολες οι παραπάνω διαπιστώσεις και εκτιμήσεις αφορούσαν τις 23 ημέρες του Ιουλίου (δεν γνωρίζουμε εάν οι έρευνες διεξήχθησαν προ ή μετά των εκλογών).

2η) Ολα αυτά τα ωραία, στον μήνα έκδοσης την εκκαθαριστικών φορολογίας, των φυσικών και νομικών προσώπων.

3η) Στελέχη της κυβέρνησης προέρχονται απο το παραπάνω «thinktank» του ΣΕΒ.

3η) Η αισιοδοξία του οικονομικού κλίματος ενισχύεται και απο τις εκτιμήσεις του Ο.Α.Ε.Δ. & της ΕΛΣΤΑΤ, όπως αποδεικνύεται στο παρακάτω πίνακα:

Απόκλιση στοιχείων για την ανεργία μεταξύ του ΟΑΕΔ & ΕΛΣΤΑΤ
1. Ανεργία από Έκθεση ΟΑΕΔ
γ) για Νοέμβριο 2018
  Άνεργοι [Αναζητούντες εργασία] Λοιποί (Μη αναζητούντες εργασία) Σύνολο Ανέργων (Αναζητούντων και μη εργασία)
Εγγεγραμμένοι >= 12 Μήνες 479.576 52.914 532.490
Εγγεγραμμένοι < 12 Μήνες 419.389 146.558 565.947
Σύνολο 898.965 199.472 1.098.437
2.ΕΛΣΤΑΤ
γ) για Νοέμβριο 2018
Σύνολο Ανέργων 875.195
Απόκλιση -223.242

Επιμύθιο

  • Οι άνεργοι γνωρίζουν πολύ καλά και πόσοι είναι και τι υφίστανται.
  • Οι υπόλοιποι πολίτες έχουμε την απαίτηση να μας πληροφορήσουν οι δύο κρατικοί οργανισμοί που οφείλεται η απόκλιση των 223.000 ανέργων.
  • Οσο για τις εκτιμήσεις, για να μην επικαλεσθούμε τα θεία:

Κοντὰ στὴ μιὰ καταστροφὴ καινούργια μᾶς προφθάνει,
κοντὰ στὶς τόσες συμφορὲς καὶ στὶς πολλὲς θυσίες,
δὲν ξέρω τίνος βάλθηκε παντοῦ φωτιὲς νὰ βάνει
καὶ κάθε βράδι νἄχουμε φρικτὲς φωτοχυσίες.
Καὶ δός του νέα πυρκαγιὰ καὶ κάτω στὸ παζάρι,
καὶ μέσα στὴ σαρακοστὴ ἐκάη τὸ χαβιάρι.
Ἐκάηκαν τὰ βούτυρα, τὰ μῆλα καὶ τ᾿ ἀχλάδια,
οἱ μπάμιες τὰ πετρέλαια, τὰ ραζακιὰ σταφύλια,
οἱ λεμονάδες, οἱ ἐλιὲς τὸ γιάτσο καὶ τὰ λάδια,
ἡ ζάχαρη καὶ ὁ καφές, λουμίνια καὶ φυτίλια.
Γιατ᾿ ἦλθαν χρόνια δίσεκτα, καταραμένα χρόνια,
νὰ ψήνονται στὴν ἀγορὰ καὶ τ᾿ ἄγουρα πεπόνια
Ἦτο σχεδὸν μεσάνυχτα καὶ λίγο περασμένα,
ὁ Ταβουλάρης ἔπαιζε στὸ θέατρο ἀκόμα,
ὅταν μπὰμ μποὺμ ἀκούσθηκαν στὰ ὕψη σκορπισμένα,
κι ὅλος ὁ κόσμος φώναξε ἀμέσως μ᾿ ἕνα στόμα:
Συναθροισθῆτε, σκαπανεῖς, ὁρμήσετε φαντάροι,
ἀπ᾿ ἄκρη σ᾿ ἄκρη χαλασμός... φωτιὰ καὶ στὸ παζάρι.

Κι ἰδοὺ μὲ σκούφους ναυτικούς, μὲ νυχτικὰ φουστάνια,
γυναῖκες κι ἄνδρες ὤρμησαν μέσα στοὺς δρόμους ὅλοι,
μὲ στάμνες, μὲ πλατύσταμνα, καὶ μὲ τὰ γιαταγάνια,
κι ἔβλεπες σὰν στρατόπεδο τῶν Ἀθηνῶν τὴν πόλη.
Ἐν τούτοις μὲς στὴν ταραχὴ πολὺ παρετηρεῖτο,
πὼς μόνον ὁ πρωθυπουργὸς στὴν πυρκαγιὰ δὲν ἦτο.
Ὡς τὰ ἑπτὰ οὐράνια ἀνέβαιναν οἱ φλόγες,
κι ἐφώτιζαν τὰ τέσσερα τῆς πόλεως σημεῖα,
σὰν σκάγια ἐσκορπίζονταν τῶν σταφυλιῶν οἱ ρόγες,
καὶ πέριξ διεχέετο μεγάλη εὐθυμία.
Κοκκίνζ᾿ ἡ Ἀκρόπολις ἀπ᾿ τὴν πολλὴ χαρά της,
ποὺ ἔβλεπε νὰ καίεται τὸ δῶρον τοῦ Ἐλγίνου,
γιατί αὐτὴ δὲν ξέχασε ἀκόμη τὰ παλιά της,
πῶς θαῦμα ἔγιν᾿ ἄλλοτε τοῦ κλέφτη της ἐκείνου.
Ἂν τὸ ξεχνοῦνε οἱ Ρωμιοί, οἱ πέτρες δὲν ξεχνοῦνε
μὲ ποιοὺς ἐζοῦσαν ἄλλοτε καὶ τώρα μὲ ποιοὺς ζοῦνε.
Ὢ τόσων ἀναμνήσεων καημένο μου παζάρι,
μὲ τ᾿ ἀκριβά σου κρέατα, τὰ βρώμια σου τὰ ψάρια,
τὶς ξύλινες παράγκες σου, τὸν κάθε μακελάρη,
τὶς ζυγαριὲς τὶς ξύγκικες, τὰ ξύγκικα καντάρια,
αἰώνια στὴ μνήμη του κανεὶς θὰ σὲ φυλάττει
καὶ γαῖαν ἔχεις ἐλαφράν, ὦ Ἀγορὰ φιλτάτη (Γ. Σουρής)

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

           

Διαβάστε περισσότερα...

Φαλιρισμένες Τράπεζες , Φαλιρισμένη χώρα.Του Κ. Παπουλή

Φαλιρισμένες Τράπεζες , Φαλιρισμένη χώρα

Του Κ. Παπουλή

Τι γίνεται με τις τράπεζες; αναρωτιούνται αρκετοί. Η απάντηση είναι πολύ απλή, μια φαλιρισμένη οικονομία θα έχει και φαλιρισμένες τράπεζες. Αυτό που έχουν πάθει οι τράπεζες, είναι ότι όπως κάθε επιχείρηση όταν οι ζημιές ολοένα μεγαλώνουν και τα έσοδα λιγοστεύουν, τότε βρίσκονται μπροστά στην χρεοκοπία.

Στις τράπεζες ο λόγος κόκκινων δανείων διά κανονικά εξυπηρετούμενων δανείων χειροτερεύει συνέχεια. Από την μια καθώς επιδεινώνεται η θέση των δανειοληπτών από την παρατεταμένη και πρωτοφανή για ανεπτυγμένη χώρα ύφεση, αυξάνει ο αριθμητής και πλησιάζει πλέον τα 90 δις. Ανάλογα μειώνεται ο παρανομαστής. Συγχρόνως ή όλη διαδικασία για γρήγορη μείωση των κόκκινων δανείων είτε μέσω ξεπουλήματός τους αντί πινακίου φακής, είτε μέσω κατασχέσεων και πλειστηριασμών  σε ευτελείς σε σχέση με τα δάνεια αξίες, επιφέρει νέες ζημιές.

Τέλος ο τραπεζικός τομέας, αντί να μπορέσει να βοηθήσει την οικονομία, μέσω χρηματοδότησης επενδύσεων γίνεται βαρίδι σε αυτήν, αποσπώντας συνέχεια δημόσιο χρήμα για να καλύψει τις ζημιές του και να επιβιώσει. Διότι οι επενδύσεις προϋποθέτουν αποταμίευση και για να υπάρξει αυτή, σημαίνει ανόρθωση της οικονομίας και αυτή με την σειρά της, ένα σφριγηλό τραπεζικό σύστημα. Ο κύκλος είναι φαύλος και το αδιέξοδο της εντός ευρώ ελληνικής οικονομίας και του τραπεζικού της συστήματος, παρά τα όσα λέγονται περί «εξόδου» από την «μνημονιακή»   εποχή, εντεινόμενος.

Στην πραγματικότητα η ευρωζωνική Ελλάδα είναι κλινικά νεκρή και δεν μπορεί να ανταποκριθεί έξω από τους μηχανισμούς στήριξης, που αποτελούν τον σωλήνα της εντατικής μονάδας που την κρατούν νεκροζώντανη, είτε πρόκειται για το δημόσιο χρέος της, είτε πρόκειται για τις τράπεζες. Οι αγορές για το δημόσιο παραμένουν κλειστές μετά την έξοδο από το τρίτο πρόγραμμα, λόγω του υπέρογκου χρέους, ενώ οι τράπεζες βρίσκονται σε δεινή θέση λόγω και της μη αποδοχής των ελληνικών εγγυήσεων και ομολόγων από την Ε.Κ.Τ., επειδή βρισκόμαστε εκτός δανειακών προγραμμάτων.

Δεν θέλει πολύ φαντασία για να κατανοήσει κανείς ότι το δίλημμα δραχμή, ή τέταρτο επίσημο πρόγραμμα θα έρθει μόλις εξαντληθεί το μαξιλάρι των 30 δις που θα πάει συνδυαστικά, σε αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων και σε πεσκέσι για τις τράπεζες.

          Το εντός-ευρώ ελληνικό τραπεζικό σύστημα λειτούργησε ως διαμεσολαβητικός μηχανισμός χρηματοδότησης των επενδύσεων δύο – ταυτοχρόνως – ελλειμματικών τομέων (Δημόσιος-Ιδιωτικός), δια των ιδιωτικών αποταμιεύσεων και, κυρίως, του εξωτερικού δανεισμού.       Καθώςτο «ισοζύγιο» εθνικής καθαρής αποταμίευσης-καθαρών επενδύσεων-ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών-εξωτερικού δανεισμού, ήταν άκρως προβληματικό λόγω της συμμετοχής στην ΟΝΕ, συνάγεται ότι αυτός ο μηχανισμός δεν μπορεί παρά να βρισκόταν σε καθεστώς ασταθούς ισορροπίας, η οποία προσέλαβε μορφή ολοκληρωτικής κατάρρευσης, όταν εκδηλώθηκε η «δημοσιονομική κρίση» και ανακόπηκε, εν συνεχεία, η ροή του εξωτερικού δανεισμού. Από τον δημόσιο τομέα έχασε γύρω στα 27 δις από το κούρεμα του P.S.I. και από τον ιδιωτικό τομέα οι ζημιές είναι άγνωστες και αύξουσες. Ο δε Δημόσιος τομέας δεν διέθετε, δεδομένης της υπαγωγής της χώρας στην ΕΕ-ΕΖ, τη δυνατότητα της ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού τομέα μέσω νομισματικής χρηματοδότησης των δημοσίων ελλειμμάτων. Στερούνταν επίσης της χρήσης του εργαλείου της νομισματικής υποτίμησης ώστε να βελτιώσει το εξωτερικό ισοζύγιο και μέσω αυτού την αποταμίευση.

Έτσι πέρα από την πλουσιοπάροχη παροχή εγγυήσεων, το ελληνικό δημόσιο έχει συνεισφέρει μέσω ανακεφαλαιοποιήσεων μέχρι σήμερα (από την εποχή του Αλογοσκούφη), περίπου 50 δις ευρώ για την σωτηρία των τραπεζών. Μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (του Νοεμβρίου 2015), η χρηματιστηριακή αξία τους υποχώρησε από τα 34 δισ. ευρώ (στα μέσα του 2014, 80 δισ. ευρώ το 2007) στο 1 δισ. ευρώ. Το Δημόσιο απώλεσε, ουσιαστικά, ό,τι είχε συνεισφέρει στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις, ενώ η συμμετοχή του στο νέο μετοχικό κεφάλαιό τους συρρικνώθηκε ή καλύτερα εξατμίστηκε. Έτσι, η πλειοψηφία των μετοχών πέρασε σε διεθνή ιδιωτικά χέρια.

Για την ιστορία …Μετά την συνθήκη του Μάαστριχτ…..

Για την ιστορία, η πραγματική απαρχή του ελληνικού δράματος μπορεί να προσδιοριστεί, ακριβώς μετά την συνθήκη του Μάαστριχτ, το έτος 1994.

Το 1994, α) απελευθερώθηκε το τραπεζικό σύστημα με την αποδέσμευση των εποπτικών κεφαλαίων που οι εγχώριες τράπεζες τηρούσαν στην τράπεζα της Ελλάδος, και με την άρση περιορισμών για τα καταναλωτικά δάνεια. β) Το κύριο είναι ότι άρχισε η προσπάθεια για την είσοδο στην ΟΝΕ με την υιοθέτηση της πολιτικής της σκληρής δραχμής. Είχαμε υψηλά επιτόκια, ενώ παράλληλα περιορίστηκε η ονομαστική υποτίμηση της δραχμής ώστε να περιοριστεί ο εισαγόμενος πληθωρισμός, με σκοπό να επιτευχθεί ο αναγκαίος αποπληθωρισμός για να εισαχθεί η χώρα στην Ζ.Ε.. Ο στόχος επετεύχθη, αλλά με το μεγάλο κόστος ανατίμησης της δραχμής. Αυτές οι συνθήκες, υψηλά επιτόκια, ονομαστική υποτίμηση κάτω από τον πληθωρισμό, έδιναν εγγύηση βέβαιων αποδόσεων για προσέλκυση κεφαλαίων που με την σειρά τους δημιουργούσαν τάση περαιτέρω ανατίμησης της δραχμής. γ) Η προοπτική της ΟΝΕ και τελικά η ένταξη, άρχισε να βελτιώνει και την συνολική πιστοληπτική ικανότητα της χώρας, και την δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων   τόσο για τον δημόσιος τομέα όσο και το ιδιωτικό τομέα.

Σε αυτή την κατάσταση η πιστωτική επέκταση επιταχύνθηκε, ενώ επιτράπηκε η αύξηση της επένδυσης, της κατανάλωσης και η διατήρηση μεγάλων εξωτερικών ελλειμμάτων.  

Οι τράπεζες αύξησαν σημαντικά και ανεξέλεγκτα την χρηματοδότηση επιχειρήσεων και νοικοκυριών χρησιμοποιώντας κεφάλαια που απελευθερώθηκαν και κεφάλαια από τις διεθνείς χρηματαγορές. Από 40 δις ευρώ τα δάνεια το 1998, ξεπέρασαν τις δύο εκατοντάδες δις και πλέον το 2010.

Εν τω μεταξύ η νομισματική πολιτική της Ε.Κ.Τ ήταν αντίθετη με την κατάσταση που επικρατούσε στο Νότο, μια που συντονίζονταν με την ατμομηχανή της ευρωζώνης, την Γερμανία. Δημιουργήθηκαν φούσκες στα ακίνητα, αύξηση του πληθωρισμού, εισροές κεφαλαίων (ακόμη και ξένων αποταμιευτών-γύρω στα 50 δις, στις ελληνικές τράπεζες-) και γενική στρέβλωση της οικονομίας.

Η αύξηση της πιστωτική επέκτασης προς τον ιδιωτικό τομέα μεταξύ 1998-2007 ήταν κατά μέσον όρο 16,9%, αλλά 28% για τα καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια. Έτσι ενώ η επένδυση ήταν σημαντική πάνω από 40% κινήθηκε στην κατασκευή κατοικιών. Αν συνυπολογίσουμε και τις δημόσιες κατασκευές, τους ολυμπιακούς αγώνες κλπ, δεν έχουμε αύξηση των επενδύσεων εξοπλισμού κλπ ώστε να αυξηθούν οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας.

Αντίστροφα η συνολική εγχώρια ζήτηση ήταν κατά μέσο όρο 112,8% του ΑΕΠ. Η ιδιωτική κατανάλωση κινήθηκε πάνω από 70% του ΑΕΠ φτάνοντας το 74% το 2010, όταν ο μέσος όρος στην ευρωζώνη ήταν 58%.   Ο εξωτερικός δανεισμός και η πίστωση ήταν τα στοιχεία που τροφοδότησαν μια υπερβάλλουσα ζήτηση, μια εικόνα πλαστής ευμάρειας για την μεσαία τάξη, που ίσως δημιούργησε και λανθασμένη συνείδηση για το τι είναι το ευρώ, συνείδηση που σπάει σήμερα.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι γνωστά, όπως και η λύση: επιστροφή στην δραχμή, εθνικοποίηση των τραπεζών και ανάκτηση της εθνικής, λαϊκής και οικονομικής κυριαρχίας. Και όμως σήμερα 5-10-2018, ενώ ακούμε για το τι θα γίνει για τις συντάξεις από τις ανακοινώσεις της Γερμανικής Καγκελαρίας, η «αριστερή» κυβέρνηση της χώρας,   χωρίς αιδώ για αυτή την κατάντια, χωρίς να έχει καμία πρόταση για την λύση της αμφίδρομης χρεοκοπίας οικονομικής-τραπεζικής, φαίνεται ότι τα έχει τελείως χαμένα μια που ασχολείται και μαγειρεύει την δίωξη και την καταστολή όσων αντιστέκονται στους πλειστηριασμούς και ιδιαίτερα του Π. Λαφαζάνη .

Διαβάστε περισσότερα...

Θεόδωρος Μαριόλης, Ένα Πρόγραμμα Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την Ελλάδα

 

Θεόδωρος Μαριόλης, Ένα Πρόγραμμα Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την Ελλάδα, Αθήνα, Κοροντζής, σελ. 204, Μάιος 2017.

 

Δημοσιεύουμε τον πρόλογο και τα περιεχόμενα από το νέο βιβλίο του Θ. Μαριόλη, μια εργασία που αναλύει τόσο την επώδυνη πραγματικότητα της (εντός ευρώ) ελληνικής οικονομίας, αλλά  που συνεισφέρει σημαντικά και  στην συγκρότηση βραχυχρόνιου και μακροχρόνιου Σχεδίου Β, μιας Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την πατρίδα μας.

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το παρόν κείμενο κωδικοποιεί τα βασικά σημεία ενός προγράμματος οικονομικής πολιτικής για την Ελλάδα, το οποίο στοχεύει στην ανάταξη και, εν συνεχεία, ανάπτυξη της κοινωνικής παραγωγής και, τελικά, των παραγωγικών δυνάμεων.

          Εκείνο που θα πρέπει να απασχολεί δεν είναι εάν το – οποιοδήποτε – πρόγραμμα αναφέρεται σε κάθε ζήτημα, υφιστάμενο ή διανοήσιμο, αλλά τα ακόλουθα ερωτήματα:

  • Διαθέτει το πρόγραμμα ρητώς και καλώς-ορισμένα αναλυτικά θεμέλια;
  • Διαχωρίζει τα ζητήματα σε πρώτης και δευτέρας τάξεως;
  • Περιέχει αντιφάσκουσες προτάσεις;
  • Περιέχει μη αποδεδειγμένες προτάσεις;
  • Υπάρχει αποδείξιμη πρόταση, η οποία δεν δύναται να παραχθεί από τα αναλυτικά θεμέλια του προγράμματος ή, έστω, δια ευσταθούς διεύρυνσης αυτών των θεμελίων;

Η διανοητική διεύρυνση ενός προγράμματος, βάσει της καθ’ υπόθεση ύπαρξης κάποιου πληρέστερου, απολήγει, επαγωγικά, στην παράβλεψη κάθε προγράμματος. Πρόκειται για αυθόρμητη, αλλά στην πραγματικότητα παραγωγικοκοινωνικά προσδιορίσιμη, λογική. Στην καλύτερη δε «στιγμή» της υλοποιεί ένα άρρητο αίτημα, το οποίο διαθέτει πολύ συμπαγείς, ιστορικά και φιλοσοφικά, ρίζες: να περατωθεί η διαδικασία της Γνώσης προτού αυτή εκκινήσει. Η μοναδική απουσιάζουσα «λεπτομέρεια» είναι η Πράξη.

          Το υλικό της έρευνας δομείται σε δύο κεντρικές ενότητες. Η κατά σειρά πρώτη ενότητα εστιάζει στην κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, στο ζήτημα της οικονομικής ανάπτυξης και, τέλος, στην «Ευρωπαϊκή – Οικονομική και Νομισματική – Ένωση». Η δεύτερη ενότητα προσδιορίζει το απαιτούμενο μείγμα οικονομικής πολιτικής. Επειδή αυτή η πολιτική χαρακτηρίζεται, εκ των πραγμάτων, από κρίσιμα σημεία ασυνέχειας ως προς την έως τώρα εφαρμοζόμενη, αποκαλείται: Νέα Οικονομική Πολιτική.

          Κάθε κείμενο δεν συνιστά – «μεγάλο ή μικρό» – Αφήγημα. Έχει, ωστόσο, αφηγηματικές διαστάσεις, ενώ κάθε αφήγηση δύναται να είναι ή να αποδειχτεί «σύστημα παγίδων» (LouisMarin). Έτσι, διευκρινίζεται εξαρχής ότι, στο παρόν κείμενο, η ανάγκη της συντομίας, αλλά και η επιθυμία αφενός της σαφήνειας και αφετέρου της επικέντρωσης στους κόμβους του προβλήματος, επέβαλαν ορισμένες εναλλαγές αφηγηματικών τεχνικών μεταξύ inmediasres, εγκιβωτισμού και abovo. Κρίνεται, όμως, ότι δεν θα προξενήσουν δυσκολίες κατά την ανάγνωση.

          Ο  Ιάμβλιχος παρατήρησε, στο Περί των Αιγυπτίων Μυστηρίων, ότι «οι Έλληνες είναι εκ φύσεως νεωτεριστές και κινούνται παντού με ορμή, χωρίς να διαφυλάσσουν ό,τι τυχόν παραλάβουν από άλλους, αλλά εγκαταλείποντας και αυτό γρήγορα, όλα τα μεταπλάθουν σύμφωνα με την άστατη λεκτική εφευρετικότητά τους». Στην Ιταλία, πριν από τέσσερις δεκαετίες, μία φάρσα πλήρης θεωρητικών ασαφειών, o αποκαλούμενος «Ιστορικός Συμβιβασμός», κατέληξε, συν τω χρόνω, σε διάφορες, διαδοχικές αυτοχειρίες στον ευρωπαϊκό χώρο. Οι Έλληνες μαθητές επέτυχαν, σε πολύ λιγότερο χρόνο, το αντίστροφο. Εκκίνησαν από μία διαχρονική, θα λέγαμε, ευρω-τραγωδία, αυτήν της πατρίδας μας, για να καταλήξουν στην αλχημιστική φάρσα: Τον Ιούλιο του 2015, 3.558.450 «Όχι» του ελληνικού λαού μεταστοιχειώθηκαν σε ένα άνευ όρων «Ναι». Έτσι, ωστόσο, κατέστη πρόδηλο εκείνο, ακριβώς, το οποίο η Κριτική Πολιτική Οικονομία είχε αποδείξει antefactum. Ότι, δηλαδή, οι εξαγγελίες-διακηρύξεις περί «άλλης Ευρώπης» εξατμίζονται, μόλις έρθουν σε επαφή με την πραγματικότητα. Η δι-έξοδος από την Ευρωενωσιακή TINAThereIsNoAlternative») έχει ως αναγκαία συνθήκη την συγκρότηση συνεκτικών και αναπτυξιακά προσανατολισμένων προγραμμάτων, τα οποία οφείλουν, επιπλέον, να είναι καταρχήν εθνικά και – μόνον – κατά δεύτερον διεθνικά.

          Ειδικότερα, προαπαιτούνται, κατά σειρά, τα εξής:

  • Εφαρμογή διεθνικά ενιαίου συστήματος διαγνωστικών εργαλείων και εφικτών παρεμβάσεων οικονομικής πολιτικής.
  • Αξιολόγηση των ευρημάτων της εφαρμογής και, εν συνεχεία, συγκρότηση εθνικών προγραμμάτων.
  • Προσδιορισμός και επεξεργασία των σχέσεων, οι οποίες υφίστανται μεταξύ των επιμέρους, εθνικών προγραμμάτων, δίνοντας έμφαση σε εκείνες, αφενός, της αλληλοεπικάλυψης και, αφετέρου, της συμπληρωματικότητας.
  • Τέλος, διασυντονισμός των εθνικών προγραμμάτων προς συγκρότηση διεθνικού προγράμματος, χωρίς, βεβαίως, αυτό να συνεπάγεται την αναστολή των εθνικών πρωτοβουλιών, οι οποίες απορρέουν από το αντίστοιχο πρόγραμμα, έως την «στιγμή» διαμόρφωσης διεθνικού προγράμματος.

          Καίτοι το εδώ προτεινόμενο πρόγραμμα αφορά μόνον στην ελληνική οικονομία, θα παρουσίαζε πρόσθετο ενδιαφέρον, και εύχομαι να αναληφθεί στο ορατό μέλλον, η εφαρμογή του ενεχόμενου συστήματος διάγνωσης-παρεμβάσεων σε κάθε μία από τις εθνικές οικονομίες της Ευρωζώνης ή, μάλλον, της «Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Θ. Μ.

Πάντειο Πανεπιστήμιο,

 και Ι.Κ.Ε. Δημήτρης Μπάτσης

1 Μαΐου 2016

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος

Ευχαριστίες

Ι. Εισαγωγή

Ι.1. Έποψη

Ι.2. Η Τεχνική Βάση του Προγράμματος

Ι.3. Ο Χαρακτήρας του Προγράμματος

Ι.4. Κύρια Αντίθεση και Πόλος

ΙΙ. Κατάσταση, Οικονομική Ανάπτυξη, Ο.Ν.Ε.

ΙΙ.1. Ιδεοληψίες και Δεδομένα

ΙΙ.1.1. Ανεργία

ΙΙ.1.2. Αποταμιεύσεις και επενδύσεις

ΙΙ.1.3. Δημόσια οικονομικά

ΙΙ.1.4. Εσωτερική υποτίμηση

ΙΙ.1.5. Δομή οικονομίας και διεθνές εμπόριο

ΙΙ.1.5.1. Γενικά χαρακτηριστικά

ΙΙ.1.5.2. Σωρευτική αιτιότητα

ΙΙ.1.5.3. Οι διαρροές στον εξωτερικό τομέα

ΙΙ.1.6. Διαταξική κατανομή εισοδήματος και τεχνική μεταβολή

ΙΙ.1.7. Τραπεζικό σύστημα

ΙΙ.2. Το Ζήτημα της Ανάπτυξης

ΙΙ.3. Ο.Ν.Ε.: Η Διαλεκτική Μέσου-Σκοπού

ΙΙΙ. Η Δι-έξοδος από την Ο.Ν.Ε. και η Ν.Ο.Π.

ΙΙΙ.1. Το Γενικό Πλαίσιο της Ν.Ο.Π.

ΙΙΙ.2. Άμεσες Συνέπειες

ΙΙΙ.2.1. Πληθωρισμός κόστους και διεθνής ανταγωνιστικότητα

ΙΙΙ.2.2. Ανάπτυξη και αναδιανομή εισοδήματος

ΙΙΙ.3. Κλαδική Πολιτική

ΙΙΙ.3.1. Περιορισμοί και ζητούμενα

ΙΙΙ.3.2. Δεδομένα και άξονες

ΙΙΙ.3.2.1. Πολλαπλασιαστές αυτόνομης ζήτησης

ΙΙΙ.3.2.2. Άξονες κλαδικής πολιτικής

ΙΙΙ.3.3. Αποτελέσματα

ΙΙΙ.3.4. Υλοποίηση

ΙΙΙ.4. Συναλλαγματική Πολιτική

ΙΙΙ.4.1. Το τρίλημμα της ανοικτής οικονομίας

ΙΙΙ.4.2. Κινήσεις κεφαλαίων και κρίσεις

ΙΙΙ.4.3. Πολλαπλές ισοτιμίες και «νόμος προσφοράς-ζήτησης»

IV. Σύνοψη

Παραρτήματα

Παράρτημα I: Οι Βασικές Μακροοικονομικές Σχέσεις

Παράρτημα ΙΙ: Στατιστικά Στοιχεία και ΔείκτεςΔαπάνης και Εξωτερικού Τομέα

Παράρτημα ΙΙΙ: Ο Θεμελιώδης Οικονομικός Νόμος της Ευρωζώνης

Παράρτημα IV: Εκτιμήσεις Πολλαπλασιαστών Αυτόνομης Ζήτησης

Παράρτημα V: Περί «Δευτέρου Νομίσματος» και «Κρυπτο-χρήματος»

ΠαράρτημαVI: Η «Άμεση Μέθοδος» Μεταβολής της Διατομεακής Δομής

Αναφορές

Διαβάστε περισσότερα...

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν μας κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι πολιτικά ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά. Το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και η«αριστερά» στην κυβέρνηση: Οι αριθμοί ποτέ δεν λένε ψέμματα. Οσο και να το παραμυθιάζεις το 10

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν μας κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι πολιτικά ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.

Το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και η«αριστερά» στην κυβέρνηση:

Οι αριθμοί ποτέ δεν λένε ψέμματα. Οσο και να το παραμυθιάζεις το 100, 100 θα μείνει. Η πολιτική απάτη δεν κρύβεται τουλάχιστον στην φορολογία. Η διαχρονική κλοπή λόγω της αύξησης της άμεσης φορολογίας, φόρος επι του δηλωθέντος εισοδήματος μεταξύ των ετών 2009, 2014 και 2016.

  • Μισθωτοί και συνταξιούχοι

Ενδεικτικά η αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης σε ετήσιο εισόδημα 10.000,00, 15.000,00 και 20.000,00 κατά την διάρκεια των ετών 2009, 2014 και 2016. Τα χρώματα υποδουλώνουν το πολιτικό κόμμα που κυβερνούσε. Ο συντονισμός όπως αποδεικνύεται ήταν άψογος. Εκεί που τερμάτιζε ο ένας, αναλάμβανε ο άλλος. Το «άλλοθι», η σωτηρία της χώρας. Σήμερα έχουμε το ίδιο «άλλοθι» αλλά με «πόνο ψυχής».

Ετος 2009 2014 2016 2009 2014 2016 2009 2014 2016
Φορολογητέο Εισόδημα 10.000,00 10.000,00 10.000,00 15.000,00 15.000,00 15.000,00 20.000,00 20.000,00 20.000,00
Φόρος 0,00 101,00 300,00 740,00 1.180,00 1.370,00 1.750,00 2.240,00 2.550,00
Εισφορά "αλληλεγγύης" 0,00 0,00 0,00 0,00 0,00 64,00 0,00 260,07 222,66
Σύνολο φορολογικής επιβάρυνσης 0,00 101,00 300,00 740,00 1.180,00 1.434,00 1.750,00 2.500,07 2.772,66
Ποσό που απομένει 10.000,00 9.899,00 9.700,00 14.260,00 13.820,00 13.566,00 18.250,00 17.499,93 17.227,34

Στο ποσό που απομένει θα πρέπει να αφαιρεθεί κατά μέσο όρο το 20% των εμμέσων φόρων (φ.π.α. κλπ) απομένει π.χ. 10.000,00/1,20=8.333,33/14 (μισθούς)=595,24 (μηνιαίο), πραγματικά διαθέσι-μο.

  • Ατομικές επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες

Εδώ πραγματικά γίνεται σφαγή και εξανδραποδισμός της κατηγορίας αυτής των ιθαγενών αυτής της χώρας. Βάσει του πίνακα πάει περίπατο η κοινωνική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της επιβάρυνσης στα μικρά και μεσαία εισοδήματα.

2018 2019
Κέρδη προ εισφορών Σύνολο επιβαρύνσεων (εισφορές φόροι) Ποσό που απομένει Ποσοστό επι των κερδών (προ εισφορών)  που αποδίδεται στο δημόσιο Κέρδη προ εισφορών Σύνολο επιβαρύνσεων (εισφορές φόροι) Ποσό που απομένει Ποσοστό επι των κερδών προ εισφορών που αποδίδεται στο δημόσιο Η Επιβάρυνση της Επιβάρυνσης «Ω» Επιβάρυνση
5.000,00 3.228,37 1.771,63 64.57% 5.000,00 3.228,37 1.771,63 64.57% 0,00
10.000,00 4.636,79 5.363,21 46.37% 10.000,00 4.952,10 5.047,90 49.52% -315,31
15.000,00 6.630,18 8.369,82 44.20% 15.000,00 7.103,15 7.896,85 47.35% -472,97
20.000,00 8.698,78 11.301,22 43.49% 20.000,00 9.311,62 10.688,38 46.56% -612,84
25.000,00 10.776,98 14.223,02 43.11% 25.000,00 11.543,03 13.456,97 46.17% -766,05
30.000,00 13.161,69 16.838,31 43.87% 30.000,00 13.962,10 16.037,90 46.54% -800,41
35.000,00 15.617,64 19.382,36 44.62% 35.000,00 16.551,46 18.448,54 47.29% -933,82
40.000,00 18.153,10 21.846,90 45.38% 40.000,00 19.140,80 20.859,20 47.85% -987,70
45.000,00 20.975,24 24.024,76 46.61% 45.000,00 22.003,04 22.996,96 48.90% -1.027,80
50.000,00 23.797,37 26.202,63 47.59% 50.000,00 24.939,38 25.060,62 49.88% -1.142,01
55.000,00 26.835,59 28.164,41 48.79% 55.000,00 27.891,69 27.108,31 50.71% -1.056,10
60.000,00 30.004,64 29.995,36 50.01% 60.000,00 31.156,75 28.843,25 51.93% -1.152,11
65.000,00 33.173,70 31.826,30 51.04% 65.000,00 34.421,82 30.578,18 52.96% -1.248,12
70.000,00 36.342,75 33.657,25 51.92% 70.000,00 37.686,88 32.313,12 53.84% -1.344,13
75.000,00 39.511,80 35.488,20 52.68% 75.000,00 40.354,11 34.645,89 53.81% -842,31
80.000,00 42.680,85 37.319,15 53.35% 80.000,00 42.979,11 37.020,89 53.72% -298,26
85.000,00 45.619,80 39.380,20 53.67% 85.000,00 45.619,80 39.380,20 53.67% 0,00
90.000,00 48.319,80 41.680,20 53.69% 90.000,00 48.319,80 41.680,20 53.69% 0,00
95.000,00 51.019,80 43.980,20 53.71% 95.000,00 51.019,80 43.980,20 53.71% 0,00
100.000,00 53.719,80 46.280,20 53.72% 100.000,00 53.719,80 46.280,20 53.72% 0,00
Συνολική επιβάρυνση καθώς και συνολικό ποσοστό που αποδίδεται στο κράτος από εισφορές και φόρους επί των καθαρών κερδών (προ εισφορών) για τους ελεύθερους. επαγγελματίες που επιβαρύνονται με ασφαλιστικές εισφορές 26,95%
  • Α.Ε., ΕΠΕ, Ιδιωτικές Κεφαλαουχικές Εταιρείες

Εδώ θα πρέπει να δοθεί ένα παράδειγμα της πορείας της επιβάρυνσης:

Εστω τα κέρδη μιάς εταιρείας για το 2009, 2014 και 2016 είναι 100.000,00 με ισόποση διανομή κερδών τότε οι φόροι κατανέμονται ανά έτος:

Νομική Μορφή 2009 (Φόρος Εισοδήματος) 2014 (Φόρος Εισοδήματος) 2016 (Φόρος Εισοδήματος) 2009 (Φόρος Μερισμάτων) 2014 (Φόρος Μερισμάτων) 2016 (Φόρος Μερισμάτων) 2009 Σύνολο Φόρων 2014 Σύνολο Φόρων 2016 Σύνολο Φόρων  
 
Ανώνυμος Εαιρεία 25.000,00 26.000,00 29.000,00 10.000,00 10.000,00 15.000,00 35.000,00 36.000,00 44.000,00  
Ε.Π.Ε. 25.000,00 26.000,00 29.000,00 0,00 10.000,00 15.000,00 25.000,00 36.000,00 44.000,00  

Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί η αύξηση της προκαταβολής στο 100% του φόρου, δημιουργώντας επιπλέον προβλήματα ρευστότητας στις επιχειρήσεις.

Κάποτε μπορούσε να πεί κανείς το 2015, ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν «άπειρη» περνώντας ο χρόνος έλεγες ότι είναι πανικόβλητη, σήμερα με βεβαιότητα λές, ότι είναι συνένοχοι στο έγκλημα της καταστροφής της πατρίδας μας και του λαού μας. Ο στόχος τους είναι να εξαφανίσουν την ελλη-νική επιχειρηματικότητα. Τα ενοχοποιητικά στοιχεία δεν μόνο τα μέτρα αυτά, αλλά το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τα 140 προαπαιτούμενα του 4ου μνημονίου αλλά και τις νέες μειώσεις των συντάξεων βάσει του νόμου κατρούγκαλου και η μείωση του αφορολογήτου.

Είναι συνένοχοι στην διάρρηξη του κοινωνικού ιστού με την δημιουργία μιάς πολυπληθούς «αόρα-της» ομάδας , η οποία δεν δηλώνει εισόδημα, δεν πληρώνει εισφορές, λόγω της μαύρης εργασίας με ότι κοινωνικές επιπτώσεις συνεπάγονται. Αλλά το μεγαλύτερο έγκλημα τους είναι η οικονομική εξορία των νέων παιδιών.

Η ευθύνη όμως δεν βαραίνει μόνο τους κυβερνώντες πρώην και τωρινούς. Βαραίνει και εμάς τους σκόρπιους και τους οργανωμένους και θα μας βαραίνει μέχρι να συμφωνήσουμε σε πέντε βασικά σημεία ανακούφισης του λαού μας και της πατρίδα μας.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...

«Εδώ συμβάλεις κι εσύ»!

«Εδώ συμβάλεις κι εσύ»!

Μουρατίδης Γιώργος

Ο πολιτικός λόγος στην εποχή μας χαρακτηρίζεται από μια ιδιαίτερη ρητορική, τη ρητορική του κοινωνικού μίσους. Σε μια άκρως ανταγωνιστική οικονομία της αγοράς το πλεονέκτημα του ενός αποτελεί την καταστροφή του άλλου. Όποιος(ακόμα) ζει λίγο καλά το κάνει σε βάρος εκείνων που είναι χειρότερα. Έτσι στην προσπάθεια για την ανεπίτευκτη οικονομική ισορροπία εχθρός είναι ο πιο αδύναμος, γιατί οι ανάγκες του είναι μεγαλύτερες από ότι η συμβολή του στην παραγωγική διαδικασία. Δημιουργεί συνεχώς προβλήματα στο σύστημα επειδή διεκδικεί δικαιώματα που δεν αξίζει. Οι ηλικιωμένοι ζουν σε βάρος των νέων, είναι αυτοί που «δημιούργησαν το χρέος» και πρέπει να θυσιάσουν τη σύνταξή τους για να περνούν καλύτερα τα παιδιά τους. Αυτή η αντίληψη, που ακούγεται όλο και πιο συχνά, πηγάζει από τη θεωρία των περιορισμένων πόρων. Μπείτε σε ανταγωνισμό μεταξύ σας οι γενιές, οι κατηγορίες εργαζομένων... δεν φτάνουν για όλους. Φαγωθείτε μεταξύ σας για να ανακατεύεστε λιγότερο στα πόδια των πλουσίων. Ο κοινωνικός φθόνος κι η επικράτηση των νέων πάνω στους ηλικιωμένους, αρχέγονη μας κληρονομιά, γίνονται τα εργαλεία πολιτικής κυριαρχίας και έλεγχου της λαϊκής δυσαρέσκειας. Σε αυτού του είδους τις ρητορικές επωάζει η κατάλυση της δημοκρατίας και η καταστολή των δικαιωμάτων των αντιπάλων και των διαφορετικών και ο αποκλεισμός τους.

Η χαζομάρα που ξεστόμισε ο Δ. Καμένος δεν είναι κάτι μεμονωμένο, κάθε άλλο, είναι στο πνεύμα της εποχής της αξιολόγησης και της αριστείας και του κοινωνικού ρατσισμού. Οι συνταξιούχοι είναι η κατηγορία με τις περισσότερες ανάγκες και τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Οι συντάξεις τους πηγαίνουν σε φάρμακα και ιατρική περίθαλψη, σε οίκους ευγηρίας, κοινωνικές εκδηλώσεις, σε διακοπές, ταξίδια κι άλλες τέτοιες ιδιοτροπίες, σε δώρα και χαρτζιλίκια σε παιδιά κι εγγόνια και πάει λέγοντας. Που πηγαίνουν όλα αυτά τα χρήματα; Σε άλλους κωλόγερους μήπως; Όχι! Σε εργαζόμενους, δηλαδή, σε νέους: σε νοσοκόμους, γιατρούς, φυσιοθεραπευτές, φαρμακοποιούς, σερβιτόρους, εστιάτορες, ξενοδόχους, εμπόρους, επιχειρηματίες και ούτω καθεξής. Οι Συνταξιοδοτικές δαπάνες είναι, αν όχι ο μοναδικός, ο κύριος πυλώνας με τον οποίο εξακολουθεί η δημόσια τόνωση της ιδιωτικής ζήτησης, δηλαδή η τόνωση της αγοράς.

Τώρα όπως και πριν με τις μειώσεις των συντάξεων πολλοί από τους παραπάνω εργαζομένους θα απολυθούν ή θα καταστραφούν λόγω έλλειψης πελατών. Ωστόσο, λίγο το ΄χεις; Θα απελευθερωθούν «πόροι» για τους νέους. Πώς; Για παράδειγμα, με τη μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλονται από αυτούς που εξακολουθούν να έχουν μια εργασία. Είναι αλήθεια όμως; Κανείς δε λέει ότι με την περαιτέρω αύξηση της ανεργίας θα μειωθούν τα έσοδα από εισφορές στα ταμία και από φόρο εισοδήματος κάτι που θα απομακρύνει περισσότερο το ενδεχόμενο μείωσης φόρου.

Η κατάσταση είναι τραγική. Όπως και να έχει στο συνταξιοδοτικό σύστημα και στις δημόσιες δαπάνες που δεν υπάρχει δυνατότητα – θέληση δηλαδή - να δημιουργηθούν ελλείμματα, όταν κρίνεται αναγκαίο, μετατρέπονται σε σφαγείο όπου πολλοί παλεύουν για λίγα και οποίος δεν μπορεί να κερδίσει, προσπαθεί για να χάσει ο γείτονας. Είναι το αποτέλεσμα μιας οικονομίας που επικεντρώνεται στο χρήμα και όχι στις ανάγκες, όπου για να μην προκαλέσουν κάποιο μηδέν κόμμα κάτι σε ποσοστά απώλειας περιουσιακών στοιχείων όσων δεν έχουν πραγματικά ανάγκη τη σύνταξη, νομιμοποιεί τη δυστυχία και τον πόνο όσων ζουν από αυτήν, ακόμη και αν πρόκειται για τους δικούς τους γονείς.

Είναι η λογική του «κόστους»: «Εδώ συμβάλεις κι εσύ! Ένας άρρωστος από τη γέννησή του κοστίζει κατά μέσο όρο 50.000 Μάρκα μέχρι την ηλικία των 60 ετών.»

Γερμανία εν έτει 1940.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι κατσίκες του Ζιμπάμπουε

το σχόλιό μας

Η Ζιμπάμπουε, πρώην Ροδεσία, με την Ελλάδα έχουν πολλές διαφορές. Η πρώτη είναι στην Αφρική, η δεύτερη είναι στην Ευρώπη. Η μια είναι στο Νότιο Ημισφαίριο, η άλλη στο Βόρειο. Αυτοί έχουν κατά κύριο λόγο έγχρωμο πληθυσμό εμείς έχουμε λευκό. Η Ζιμπάμπουε είχε ανάπτυξη 0,5%, η Ελλάδα πτώση του ΑΕΠ κατά 0,2%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Διαβάστε περισσότερα...

H Ευρώπη υπό αμφισβήτηση. Από το πρόγραμμα της Ανυπότακτης Γαλλίας (Μελανσόν) (Ι)

Από τη Βαγγελιώ Σωτηροπούλου λάβαμε μετάφραση του κεφαλαίου του προγράμματος του Μελανσόν που αφορά στο θέμα της ΕΕ. Θα ακολουθήσουν και άλλα κεφάλαια από το πρόγραμμα της Ανυπόταχτης Γαλλίας.

Διαβάστε περισσότερα...

Σχόλιο επί του σχολίου για την εργασιακή κόλαση

Toυ Κώστα Ανδρικόπουλου

Πριν από τρεις δεκαετίες μιλάγαμε (αναφερόμενοι στην Δύση, δηλ. στον 1ο και 2ο κόσμο) για την κοινωνία των 2/3 με την γνωστή ταξική διαστρωμάτωση και το 1/3 των σταδιακά φτωχοποιημένων και εν τέλει αποκλεισμένων από κάθε κοινωνικό και ατομικό δικαίωμα, που επιβίωνε, όπως επιβίωνε, με την στήριξη του όποιου κοινωνικού κράτους  υπήρχε σε κάθε χώρα.

Διαβάστε περισσότερα...

Ισπανία : Έξοδος στις αγορές και μετά εργασιακή κόλαση

Το σχόλιο μας

Η Ισπανία δεν είχε μπει ακριβώς σε μνημονιακή κατάσταση. Είχε περάσει όμως μια μεγάλη προμνημονιακή φάση. Η τεράστια φούσκα στην οικοδομή όταν έσκασε οδήγησε σε κατάσταση σχεδόν κατάρρευσης όλες τις μεγάλες ισπανικές τράπεζες, που ήταν βαθιά μπλεγμένες σε όλη αυτή την κερδοσκοπία πάνω στη γη. Η Ευρωζώνη δέχτηκε να στηρίξει τον ισπανικό τραπεζικό τομέα με 60 δις ευρώ επιβάλλοντας όμως αυστηρότατους δημοσιονομικούς και διαρθρωτικούς ελέγχους τύπου μνημονίου.

Διαβάστε περισσότερα...

Στοιχεία ενός Plan B από τη Γαλλία

Της Βαγγελιώς Σωτηροπούλου

Έτυχε να βρεθώ στο Παρίσι προεκλογικά. Χαζεύοντας για να εντοπίσω προεκλογικές αφίσες (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο, τουλάχιστον στο κέντρο του Παρισιού) το μάτι μου έπεσε σε ένα ηλεκτρικό ερμάριο όπου ήταν κολλημένη μια «εφημερίδα τοίχου παλαιάς κοπής» που αναφερόταν στο FRexit. Αναλυτικός λόγος που απευθύνεται στη λογική και όχι το συναίσθημα και μια μικρή φωτογραφία του υποψηφίου Aσελινό. Η αφίσα περιείχε επιχειρήματα ανάλογα με αυτά που αναπτύσσει το δικό μας Σχέδιο Β για το πως η έξοδος από την ΕΕ θα συμβάλλει στην μείωση της ανεργίας, στην απεξάρτηση της γαλλικής οικονομίας από τις πολυεθνικές κλπ.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040