«Do not, as some ungracious pastors do…» Στη μνήμη της Αντιγόνης Βαλάκου

Η ιστοσελίδα μας αφιερώνει στη μνήμη της μεγάλης, σεμνής και κοινωνικά ευαίσθητης ηθοποιού Αντιγόνης Βαλάκου λίγους στίχους από τον «Αμλετ» του Σέκσπιρ, σε μετάφραση Βασίλη Ρώτα. Είναι ο διάλογος του Λαέρτη με την αδελφή του, αγαπημένη του Άμλετ, Οφηλία, όταν την αποχαιρετά φεύγοντας για την ξενιτιά . Στον ρόλο της Οφηλίας το 1955 ξεδιπλώθηκε το μεγάλο θεατρικό ταλέντο της Βαλάκου, ηλικίας τότε 25 ετών.

 

«ΛΑΕΡΤΗΣ:

Πρόσεξε, Οφιλία, πρόσεξε, ακριβή αδελφή μου,

και μείνε στα μετόπισθεν του αισθήματός σου

μακριά απ’ του πόθου τις ριξιές και τους κινδύνους.

Η κόρη η πιο σεμνή είναι σπάταλη πολύ,

τα κάλλη της αν ξεσκεπάσει στο φεγγάρι.

Ούτε η ίδια η αρετή δεν ξεγλιτώνει

απ’ τις πετριές της αβανιάς. Η κάμπια τρώει συχνά

της άνοιξης τα τέκνα πριν ανοίξουν τα μπουμπούκια τους

και στην πρωινή λαγαρή δροσιά της νιότης

οι μολυσμένοι αχνοί είναι βλαβερότεροι. Ώστε

πρόσεχε. Ο φόβος είναι η ασφάλεια η πιο μεγάλη.

Τα βάζει η νιότη με τον ίδιο τον εαυτό της,

όταν δεν έχει τίποτ’ άλλο πρόχειρό της.

ΟΦΙΛΙΑ:

Θα΄ χω το νόημα απ’ αυτό το ωραίο σου μάθημα

φύλακα της καρδιάς μου. Μα, καλέ αδελφέ μου,

να μην το κάνεις σαν καμπόσους κολασμένους

ιερωμένους, που σου δείχνουνε το απότομο

κι αγκαθερό στενό που πάει στους ουρανούς,

ενώ αυτοί, σαν πρόθυμοι άσωτοι, ασυγκράτητοι

τρέχουν στον ανθισμένο δρόμο τον πλατύ

τ’ ωραίου γλεντιού και δεν κρατάν τη διδαχή τους.

ΛΑΕΡΤΗΣ:

Μη με φοβάσαι εμένα. Άργησα, τι κάθομαι.

Μα να, ο πατέρας έρχεται»

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040